Τη Δευτέρα συνεχίστηκαν οι αγορεύσεις των συνηγόρων της οικογένειας Φύσσα, στη δευτεροβάθμια δίκη της ναζιστικής εγκληματικής Χρυσής Αυγής. Η Ελευθερία Τομπατζόγλου σημείωσε μεταξύ άλλων ότι από την ηγεσία, τα υψηλόβαθμα στελέχη έως και τα μέλη των τοπικών σε κανένα στάδιο της διαδικασίας δεν μπόρεσαν να στηρίξουν την αθωότητά τους που επικαλούνται, ούτε και να αντικρούσουν τα στοιχεία της δικογραφίας, που στο μεγαλύτερο ποσοστό τους προέρχονται είτε από τους υπολογιστές και τα κινητά τους, είτε από έγγραφα και βίντεο που είχαν σε ανύποπτο χρόνο αποκτήσει δημοσιότητα, είτε από αυτόπτες μάρτυρες. Απαντώντας στη μόνιμη επωδό των δικηγόρων υπεράσπισης των χρυσαυγιτών, ότι οι συνήγοροι υποστήριξης της κατηγορίας κρύβουν την σύντροφο του Παύλου Φύσσα, Χρ. Τοσλούκου, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Δεν μας εξήγησαν ποτέ τι ακριβώς από την κατάθεσή της ήταν τόσο σημαντικό υπέρ τους που θεώρησαν ότι η κατάθεσή της θα τους αθώωνε; Τι ειπώθηκε δηλαδή στην προδικασία που το θεώρησαν ενδεικτικό, ώστε δήθεν η υποστήριξη να την κρύβει όπως επί λέξει έχουν αναφέρει πολλές φορές; Τίποτα φυσικά, πάλι κινήσεις εντυπωσιασμού και απελπισίας, φωνασκίες και θεωρίες συνωμοσίας από ανθρώπους χωρίς λογικές εξηγήσεις».

Για τον διπλό λόγο που χρησιμοποιεί η εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία για τους οπαδούς, εθνικιστική για τους άλλους, επισήμανε ότι ο αρχηγός Μιχαλολιάκος στην απολογία του αποδέχεται τη διαφοροποίηση στον λόγο του, δεν εξηγεί όμως πού οφείλεται αυτή η διαφοροποίηση. «Χαρακτηριστικό παράδειγμα και αυτής της τακτικής της οργάνωσης αποτελεί το άρθρο του 2006 με τίτλο Εθνικιστές ή Ναζιστές και υπότιτλο "αρνούμαστε το ιστορικό ψεύδος των καλών συμμάχων και των κακών φασιστών"...». Σε σωρεία δηλώσεών του προκύπτει, όπως αναφέρει η δικηγόρος, «ευθέως η εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία της Χρυσής Αυγής όπως "θα μπούμε στη Βουλή για να τη διαλύσουμε", "είμαστε η σπορά των ηττημένων του 1945, αυτοί είμαστε, οι εθνικιστές, οι εθνικοσοσιαλιστές, οι φασίστες", "εγώ αν ζούσα στη Γερμανία του '33 θα ήμουν μέλος του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος και αισθάνομαι ιδιαίτερα χαρούμενος, είμαι εθνικοσοσιαλιστής σημαίνει πρώτα έχω τιμή, έχω την τιμή να μην είμαι δημοκράτης, να μην πιστεύω σε ψήφους ούτε σε πλειοψηφίες, η Χρυσή Αυγή δεν είναι ένα κόμμα με τη νομική έννοια του όρου, η Χρυσή Αυγή αγωνίζεται για την κατάργηση των κομμάτων, στρατηγικός ο απώτερος στόχος είναι να πάρουμε την εξουσία, δεν υπάρχει άλλος, και όταν πάρουμε την εξουσία σημαίνει να καταργήσουμε τη δημοκρατία"» και άλλες διατυπώσεις.

Συνοψίζοντας ανέφερε για την εγκληματική οργάνωση «μπορούμε να πούμε ότι προέκυψε πως η επιχειρησιακή δομή της οργάνωσης Χρυσής Αυγής συνίστατο στην ιεραρχική δομή της, με επικεφαλής και απόλυτο κυρίαρχο τον γενικό γραμματέα, Αρχηγό και εκπρόσωπο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του πολιτικού κόμματος, τους βουλευτές - περιφερειάρχες και τον υπεύθυνο κάθε Τοπικής Οργάνωσης - πυρηνάρχη. Χαρακτηριστικό ήταν η απόλυτη και τυφλή υπακοή των κατώτερων μελών της οργάνωσης στις διαταγές των ανώτερων, η στρατιωτική πειθαρχία των μελών της, η διαρκής λογοδοσία των κατώτερων οργάνων στα κεντρικά όργανα της διοίκησης της οργάνωσης και η διαρκής ενημέρωση των τελευταίων για όλες τις δράσεις των μελών των επιμέρους τοπικών οργανώσεων. Παράλληλα προέκυψε η λειτουργία εντός της οργάνωσης ομάδων ατόμων που συμμετείχαν σε παραστρατιωτικές εκπαιδεύσεις, έφεραν ομοιόμορφη στρατιωτική ενδυμασία, κατείχαν σχεδόν όλοι παράνομα όπλα, ενώ "Τάγματα Εφόδου" εξαπέλυαν μεθοδευμένες και επιχειρησιακά οργανωμένες βίαιες επιθέσεις εναντίον συγκεκριμένων ομάδων - στόχων».

Στη συνέχεια η Χρ. Παπαδοπούλου, αναφερόμενη στη δολοφονία του αντιφασίστα μουσικού Παύλου Φύσσα και τους λόγους που οδήγησαν σε αυτή, τόνισε: «Για τον ίδιο ακριβώς λόγο που είχε η Χρυσή Αυγή για να τελεστεί στο πλαίσιό της η επίθεση στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, στους Αιγύπτιους αλιεργάτες, η δολοφονική επίθεση στο "Αντίπνοια", από τύχη δεν είχαμε νεκρό σε αυτές τις επιθέσεις, η επίθεση που έκανε στο παλιό Εφετείο το 2009, το πογκρόμ του Μαΐου 2011, η επίθεση στους αντιφασίστες στην Πάρο τον Φεβρουάριο του 2013, με σοβαρούς τραυματισμούς (...). Η κυριαρχία της στον δρόμο, η επιβολή του μηνύματός της, το οποίο δεν είναι άλλο από τη βία. Αυτός ήταν και είναι ο λόγος. Η Χρυσή Αυγή ήθελε τα θύματά της να ξέρουν ότι τους χτύπησε η Χρυσή Αυγή, δεν το έκρυβαν, για αυτό και υπάρχει η δήλωση της πολιτικής ταυτότητας σε πολλές επιθέσεις...».

Μάλιστα, όπως είπε, οι διάφορες δηλώσεις των χρυσαυγιτών δείχνουν πώς αντιλαμβάνεται τη βία η Χρυσή Αυγή, ως κάτι που την ωφελεί και παρέπεμψε μεταξύ άλλων στη δήλωση του χρυσαυγίτη Αποστόλου για τον Ρουπακιά: «Εκανε κάτι καλό για το κόμμα» είπε. «Οταν όμως έχεις μία οργάνωση, η οποία έχει ενδυθεί τον μανδύα του πολιτικού κόμματος, η οποία διέπεται από την ιδεολογία του εθνικοσοσιαλισμού, της οποίας οργάνωσης η στρατηγική βασίζεται στην έννοια της κατάκτησης του ζωτικού χώρου, κατ' αντιγραφή της στρατηγικής του χιτλερικού NSDAP στην επιλογή συγκεκριμένων περιοχών, Αγ. Παντελεήμονας, Νίκαια, Πέραμα και προσπάθεια κυριαρχίας και επιβολής σε αυτές όχι μέσω της συναίνεσης, αλλά μέσω της βίας, τότε ναι, θέλεις να διαφημίσεις τις εγκληματικές πράξεις που σου εξασφαλίζουν την κυριαρχία σε αυτές τις περιοχές». Και τόνισε με έμφαση: «Η επίθεση σε βάρος των μελών του ΠΑΜΕ, που από τύχη δεν θρηνήσαμε νεκρό, είναι σημαντική αναβάθμιση της εγκληματικής δράσης της Χρυσής Αυγής, γιατί δεν επιτίθεται μόνο στο ΠΑΜΕ, επιτίθεται και σε μέλη του ΚΚΕ, σε ένα κοινοβουλευτικό κόμμα. Από τις επιθέσεις σε ανυπεράσπιστους μετανάστες, σε στέκια αναρχικών η Χρυσή Αυγή επιτίθεται κατά μέτωπο στο ΚΚΕ μέσα στο σπίτι του, επιτρέψτε μου την έκφραση, με λάιβ ενημέρωση του Λαγού, σε μία επίθεση που η Χρυσή Αυγή γνώριζε πολύ καλά ότι θα λάμβανε μεγάλη έκταση και δημοσιότητα ακριβώς λόγω του στόχου. Πήγε ένα βήμα παραπέρα».

Συμπληρωματικά, ανέφερε ακόμα για τη δολοφονία Φύσσα: «Στο Κερατσίνι θα έκανε κουμάντο ο χρυσαυγίτης, αυτό θα ήταν το όφελος της Χρυσής Αυγής. Θα είχε περάσει στην κοινωνία το μήνυμα ότι όποιος αντιστέκεται στη Χρυσή Αυγή, συντρίβεται, εξολοθρεύεται. Και θα κάλπαζε ακόμα πιο ισχυρή και πιο επικίνδυνη προς μία "σοβαρή" Χρυσή Αυγή που θα μπορούσε να γίνει και κυβερνητικός εταίρος, όπως έλεγαν κάποιοι, εδραιώνοντας από τη μία την κυριαρχία της στον δρόμο και από την άλλη την επιρροή της στο πολιτικό σύστημα». Η Χρ. Παπαδοπούλου αναφέρθηκε και στο βίντεο Μπαλτάκου - Κασιδιάρη, σημειώνοντας ότι πρόκειται για «υπόγεια, πολιτική συνδιαλλαγή. Και είναι γνωστό ότι αυτό που διακρίνει τις υπόγειες πολιτικές συνδιαλλαγές, οι οποίες μαγνητοσκοπούνται εν αγνοία του συνομιλητή, είναι η 100% ειλικρίνεια των λεγομένων των ομιλητών. Σε καμία υπόγεια πολιτική συνδιαλλαγή δεν λέει ο ένας στον άλλον ψέματα, ούτε προσπαθεί να τον χειραγωγήσει, ή να βολιδοσκοπήσει προθέσεις, ή να εκμαιεύσει ή να εκμεταλλευτεί γεγονότα και καταστάσεις. Το μόνο ασφαλές συμπέρασμα από το βίντεο Μπαλτάκου, είναι ότι ο τελευταίος, παρότι γγ της κυβέρνησης, διατηρούσε μία σταθερή, υπόγεια συνομιλία με τον εκπρόσωπο ενός δήθεν αντισυστημικού κόμματος, για λόγους που σε εμάς είναι άγνωστοι».