2025 The Associated Press. All

Ανάρτηση της τουρκικής προεδρίας ανέφερε φειδωλά πως η συνομιλία ασχολήθηκε με τις «διμερείς πολιτικές σχέσεις ΗΠΑ - Τουρκίας, τη συνεργασία (τους) στην αμυντική βιομηχανία, τα βήματα που πρέπει να γίνουν για την επίτευξη του στόχου όγκου εμπορίου των δύο χωρών καθώς και περιφερειακά και παγκόσμια ζητήματα, ιδίως τη Γάζα και τη Βενεζουέλα».

Ακόμα, ο Ερντογάν μιλώντας στο πρακτορείο «Bloomberg» τόνισε ότι «η παραλαβή των αεροσκαφών F-35 από την Τουρκία, για τα οποία έχει ήδη πληρώσει, και η επανένταξή της στο πρόγραμμα είναι σημαντικά και απαραίτητα για την ασφάλεια της Τουρκίας και των ΗΠΑ, δύο στρατηγικών εταίρων, καθώς και για την ασφάλεια του ΝΑΤΟ». Ζήτησε δε «καλύτερους όρους» και στη διαπραγμάτευση του ζητήματος των F-16 λόγω της «συμμαχικής σχέσης στο ΝΑΤΟ», φέρνοντας μάλιστα ως παράδειγμα και τη συμφωνία Αγκυρας - Λονδίνου για να «κλείσει» η αγορά Eurofighter που η τουρκική πλευρά ζητούσε εδώ και καιρό.

Μεταξύ άλλων ο Ερντογάν ανέφερε ότι «με την επιστροφή του Τραμπ στην εξουσία, προκύπτει μια ευκαιρία να μεταφερθούν οι σχέσεις Τουρκίας - ΗΠΑ σε πιο λογική και εποικοδομητική βάση».

Ολα αυτά ενώ με φόντο και την αναζωπύρωση των παζαριών για Κυπριακό, Αιγαίο και γενικά τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, στην Τουρκία «φουντώνει» η συζήτηση για το πώς η αστική τάξη θα κατοχυρώσει τις πάγιες διεκδικήσεις της, αξιοποιώντας και τον ρόλο που ΗΠΑ - ΝΑΤΟ της αναθέτουν για τη «σταθερότητα και συνοχή στο νοτιοανατολικό άκρο» της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και παρέμβαση του διευθυντή της φιλοκυβερνητικής «Μilliyet», Οζάι Σεντίρ, που περιέγραψε «νευρικότητα» στις τουρκικές Ενοπλες Δυνάμεις εξαιτίας της «αμυντικής συνεργασίας» Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ και υποστήριξε ότι «η πολιτική δομή και η αλαζονεία» που σήμερα χαρακτηρίζουν την «ελληνοκυπριακή διοίκηση» (Κυπριακή Δημοκρατία) αυξάνει τους κινδύνους περαιτέρω όξυνσης των αντιπαραθέσεων. «Οι εξελίξεις το 2026 απαιτούν από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις να είναι έτοιμες ανά πάσα στιγμή για μια νέα επιχείρηση "Αττίλα"», σημείωσε ο Σεντίρ μεταξύ άλλων - αναφερόμενος στην «ειρηνευτική επιχείρηση» με την οποία η Τουρκία εισέβαλε το 1974 στην Κύπρο, προσθέτοντας ότι «εάν υπάρξει πρόκληση ή απόπειρα έναρξης μιας ελεγχόμενης σύγκρουσης και η πολιτική βούληση στην Αγκυρα διατάξει να γίνουν τα δέοντα, αυτό μπορεί να γίνει άμεσα».

Την ίδια ώρα, με φόντο και τη συνέχιση των παζαριών για τις «διευθετήσεις» σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο (στα τέλη του μήνα συνεχίζεται ο λεγόμενος «πολιτικός διάλογος», ενώ έχει προαναγγελθεί και η συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν το επόμενο διάστημα) μια σειρά από αστικά επιτελεία και στη χώρα μας εκφράζουν ανησυχίες, σχετικά με τις πρόσφατες κινήσεις στο Αιγαίο. Ενδεικτικά π.χ. τα όσα γράφονταν χτες στα «Νέα» από τον νομικό Δ. Σταθακόπουλο, σχετικά με την πρόσφατη παρενόχληση από το τουρκικό ναυτικό για την πόντιση οπτικής ίνας μεταξύ Αμοργού και Αστυπάλαιας: «Τα υποβρύχια καλώδια συνιστούν στρατηγική υποδομή για την οικονομία, την άμυνα και την ψηφιακή συνοχή των νησιών. Η επικινδυνότητα του περιστατικού δεν έγκειται στη συγκεκριμένη του ένταση - η οποία ελέγχθηκε - αλλά στο "δεδικασμένο" που επιχειρεί να δημιουργήσει. Εάν τέτοιες παρεμβάσεις παγιωθούν, το Αιγαίο κινδυνεύει να μετατραπεί σε πεδίο "γκρίζας λειτουργικότητας", όπου κάθε τεχνικό έργο, κάθε έρευνα ή υποδομή, θα καθίσταται αντικείμενο αμφισβήτησης και διαπραγμάτευσης υπό πίεση. Αυτό αφορά όχι μόνο το παρόν αλλά και το μέλλον, καθώς η γεωπολιτική αξία των θαλασσών μετατοπίζεται από τα σύνορα προς τις υποδομές».