«Η ταφόπλακα στις σπουδές μας δεν θα περάσει», τονίζουν οι εκλεγμένοι με την «Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας», απαντώντας άμεσα στις ανακοινώσεις του πρωθυπουργού ότι ξεκινά τη συνταγματική αναθεώρηση και στο πλαίσιο αυτό προτείνει και την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος.

Το άρθρο 16 περιλαμβάνεται στις συνταγματικές διατάξεις «που κρίνεται ως κομβικής σημασίας η αναθεώρησή τους» για την κυβέρνηση για να δίνεται όπως λέει «δυνατότητα παροχής ανώτατης εκπαίδευσης από νομικά πρόσωπα πανεπιστημιακής εκπαίδευσης που μπορεί να έχουν δημόσιο ή μη κρατικό/μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα με πλήρη αυτοδιοίκηση, υπό την εποπτεία ανεξάρτητης αρχής και υπό τον όρο διασφάλισης υψηλού επιπέδου των παρεχόμενων σπουδών», όπως διατυπώνεται η σχετική πρόταση. Προτείνεται επίσης το άρθρο 16 να περιλαμβάνει: «Κρατική μέριμνα για την προστασία, την καλλιέργεια και τη διάδοση της ελληνικής γλώσσας», «προστασία της ελληνικής σημαίας ως συμβόλου του ελληνικού έθνους και του ελληνικού πολιτισμού» και ότι «τα έτη υποχρεωτικής φοίτησης δεν μπορεί να είναι λιγότερα από 11».

Θυμίζουμε ότι οι φοιτητές έχουν ήδη εκφραστεί μαζικά ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16, καθώς 96 Φοιτητικοί Σύλλογοι από όλη τη χώρα έχουν συνυπογράψει σχετικό κοινό ψήφισμα.

«Η κυβέρνηση κήρυξε πόλεμο στους φοιτητές και στα Πανεπιστήμιά μας!», σημειώνουν στην ανακοίνωσή τους με την «Πανσπουδαστική ΚΣ» και τονίζουν:

«Η αναθεώρηση του άρθρου 16 φέρνει:

• Δίδακτρα στα προπτυχιακά και γενίκευσή τους στα μεταπτυχιακά.
• Υποβάθμιση των πτυχίων και εξίσωσή τους με αυτά των κολεγίων.
• Πλήρη απελευθέρωση της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων από οποιαδήποτε εμπόδια.
• Πετσόκομμα της κρατικής χρηματοδότησης για τα δημόσια ΑΕΙ στο όνομα του "υγιούς ανταγωνισμού" με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.
• Απόλυτη εμπορευματοποίηση της φοιτητικής μέριμνας, δηλαδή κατάργηση της όποιας δωρεάν σίτισης και στέγασης έχει απομείνει».

«Δεν θα επιτρέψουμε στην κυβέρνηση της ΝΔ, στα άλλα κόμματα που στηρίζουν την αναθεώρηση του άρθρου 16 και στις παρατάξεις τους μέσα στις σχολές, να βάλουν την ταφόπλακα στις σπουδές και τα πτυχία μας!

Η κυβέρνηση ζυγίζει τις αντιδράσεις και πετάει το μπαλάκι στους φοιτητές, αναμένει τι θα βγει από την κάλπη των φοιτητικών εκλογών! Τώρα κρινόμαστε όλοι! Θα υπερασπιστούμε τις κατακτήσεις μας με την ψήφο μας ή θα παραδώσουμε τα πτυχία και τους κόπους μας; Θα απαντήσουμε στον πόλεμο που μας κήρυξε η κυβέρνηση, δυναμώνοντας τους Συλλόγους μας ή θα καταθέσουμε τα όπλα, θα κάνουμε τη χάρη στην κυβέρνηση μένοντας στην αποχή;

Η κάλπη των φοιτητικών εκλογών μετατρέπεται πλέον από την ίδια την κυβέρνηση σε ένα πανελλαδικό φοιτητικό δημοψήφισμα: ΝΑΙ ή ΟΧΙ στη διάλυση των σπουδών μας με την αναθεώρηση του άρθρου 16! Μόνο η μαζική συμμετοχή, η ψήφος στην "Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας" και το γκρέμισμα της κυβερνητικής παράταξης, ΔΑΠ - ΝΔΦΚ, μπορεί να αποτελέσει μήνυμα καταδίκης της κυβέρνησης και της πολιτικής της.

Τώρα πρέπει κάθε φοιτητής και φοιτήτρια να πάρει θέση. Για τη ζωή και τις σπουδές μας».

Στη μαζική συγκέντρωση, το «παρών» έδωσαν φοιτητές από πολλές σχολές και διάφορα έτη, τονίζοντας μεταξύ άλλων στα συνθήματά τους «με τα κέρδη τους ή με τη ζωή, το σάπιο σύστημά τους θέλει ανατροπή», καλώντας ταυτόχρονα για σπουδές και ζωή στο ύψος των αναγκών τους σήμερα.

Χαιρετισμό απηύθυνε η Μάγδα Φύσσα, μέσα σε συνθήματα όπως «ο Παύλος ζει, τσακίστε τους ναζί» κ.ά. Ευχαρίστησε για την πρόσκληση και συμμετοχή της στην εκδήλωση και αναφέρθηκε στη σημασία του αδιάκοπου, συνεχούς αγώνα «αυτού που δεν περίμενες ποτέ να δώσεις», για τις ανθρώπινες αξίες και ιδανικά.

Μέσα σε συγκινητικό κλίμα, μίλησε και για τον αγώνα που δίνει η ίδια και η οικογένειά της, για να μην ηττηθεί ο λαός, η νεολαία του από τις «αγιάτρευτες πληγές» του συστήματος, σημειώνοντας πως σε αυτήν την πορεία βρήκε πολλούς συνοδοιπόρους, με πίστη στο δίκαιο, στην πραγματοποίηση όσων σήμερα φαντάζουν αδύνατα.

Εξέφρασε, ταυτόχρονα, τον σεβασμό της σε όλους όσοι έδωσαν και τη ζωή τους με το κεφάλι ψηλά για τα ιδανικά και τα πιστεύω τους, απέναντι στην αδικία, στους 200 της Καισαριανής, που «φώτισαν» αυτόν τον δρόμο.

Νωρίτερα, τη συγκέντρωση άνοιξε η πρωτοετής φοιτήτρια του Χημικού Κατερίνα Καλογήρου, που, αναφερόμενη και στη συμμετοχή της στο ψηφοδέλτιο της ΠΚΣ, κάλεσε σε μαζική αποφασιστική ενίσχυσή της και από τους συμφοιτητές της σε όλα τα πρώτα έτη.

Στην παρέμβασή του, ο Ραφαήλ Δούρος, πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου Ηλεκτρολόγων Μηχανικών, μεταξύ άλλων, σημείωσε πως λίγες μέρες πριν την 9η Μάη, την ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, το παράδειγμα των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών της Καισαριανής, εμπνέει ακόμη και σήμερα. Κάλεσε, συνολικότερα σε πάλη απέναντι στο σύστημα που γεννά μέσα από την εκμετάλλευση, τη φτώχεια, την εξαθλίωση, τους πολέμους, τον φασισμό. Μίλησε, επίσης, για την κατάσταση που επικρατεί και στο Πανεπιστήμιο, όπου την ίδια ώρα που εκπονούνται προγράμματα και έρευνα για πολεμικούς σκοπούς, δεν καλύπτονται βασικές ανάγκες των φοιτητών.

Αντίστοιχα, χαιρετισμό απηύθυνε ο Κώστας Πελετίδης, δήμαρχος Πατρέων, υπογραμμίζοντας τη σημασία της ψήφου στις 13 Μάη, που, όπως είπε, εκφράζει και το αν κάποιος στέκεται «όρθιος» και αγέρωχος απέναντι στη σαπίλα της εκμετάλλευσης, κάνοντας ένα πρώτο σημαντικό βήμα. Εξέφρασε τη στήριξη της δημοτικής αρχής στα δίκαια αιτήματα του φοιτητικού κινήματος, μεταξύ άλλων, για δωρεάν μετακινήσεις από και προς το Πανεπιστήμιο. Υπογράμμισε δε, ότι η γνώση και η έρευνα χρειάζεται να υπηρετούν τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες και όχι τη μετατροπή των Πανεπιστημίων σε κέντρα έρευνας για τους πολέμους του ΝΑΤΟ, του κράτους - δολοφόνου του Ισραήλ, των επιχειρηματικών κερδών κ.λπ.

Την εκδήλωση, στην οποία συμμετείχαν φοιτητές αλλά και καθηγητές των Τμημάτων του ΕΚΠΑ στα Ψαχνά, άνοιξε με χαιρετισμό του ο Γιώργος Γιανναρέλλης, πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου του Τμήματος Τεχνολογιών Ψηφιακής Βιομηχανίας, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων την ανάγκη να δυναμώσει το ψηφοδέλτιο της «Πανσπουδαστικής» στα Τμήματα των Ψαχνών, στα πανεπιστήμια σε όλη τη χώρα.

Την όλο και περισσότερη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης σε κάθε πτυχή της ζωής μας και τη συζήτηση που αναπτύσσεται γύρω από αυτήν επεσήμανε ξεκινώντας την ομιλία της η Αφρ. Κτενά, σημειώνοντας ότι αυτό γεννά το πλαστό δίλημμα αν τελικά αποτελεί «ευλογία ή κατάρα».

Οπως ανέδειξε, η απάντηση δίνεται μόνο αν εξετάσει κανείς το πραγματικό δίλημμα, που είναι με ποιο κριτήριο αναπτύσσονται οι νέες τεχνολογίες, από ποιον για ποιον, σε ποιο κράτος και ποια κοινωνία. Τόνισε ότι σήμερα η έρευνα και η ανάπτυξη της τεχνολογίας και των επιστημών καθορίζονται με κριτήριο το κέρδος και την ανάπτυξη της καπιταλιστικής οικονομίας, και όχι την ικανοποίηση των αναγκών των εργαζομένων και του λαού, και στην κατεύθυνση αυτή αναπτύσσεται και η Τεχνητή Νοημοσύνη. Στις σημερινές συνθήκες μάλιστα, όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και στροφής της οικονομίας στην πολεμική βιομηχανία, την ίδια κατεύθυνση ακολουθεί και η ανάπτυξη και εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης, συνολικότερα η ανάπτυξη της τεχνολογίας, με βασικό κριτήριο τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων που στρέφονται στην πολεμική οικονομία.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι άυλη, επεσήμανε η βουλευτής του ΚΚΕ, αντίθετα έχει υλική βάση, που αποτελείται από συστήματα υπολογιστών, βάσεις δεδομένων, δίκτυα και πολλά ακόμα, τα οποία όπως τόνισε ανήκουν και ελέγχονται από μια χούφτα μονοπώλια. Αυτό μάλιστα προκαλεί ζητήματα που ξεκινούν από τη χρήση προσωπικών δεδομένων και φτάνουν μέχρι την άμυνα και τον έλεγχο οπλικών συστημάτων.

Εφερε δε παραδείγματα για το πώς θα μπορούσε η Τεχνητή Νοημοσύνη, συνολικά η πρόοδος της τεχνολογίας, κάτω από διαφορετικές σχέσεις παραγωγής να συμβάλει σε ζητήματα που αφορούν την υγεία, τη μείωση του εργάσιμου χρόνου, και γενικά να αποτελέσει εργαλείο στα χέρια της κοινωνίας, βελτιώνοντας τη ζωή των εργαζομένων και του λαού.

Κλείνοντας τόνισε: «Για μας οι νέες τεχνολογίες είναι πραγματικά θεαματικές. Ενσωματώνουν την ανθρώπινη εργασία, είναι προϊόν της κοινωνικής εργασίας εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, είναι κατάκτηση όλων και κοινωνικό κτήμα. Αλλά στις σημερινές σχέσεις παραγωγής οι νέες τεχνολογίες ασφυκτιούν και δεν μπορούν να αναπτυχθούν προς όφελος της κοινωνίας, στρέφονται εις βάρος μας, γιατί είναι στα χέρια λίγων. Αρα το ζήτημα είναι η ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και οι σχέσεις παραγωγής. Γι' αυτό λέμε ότι οι νέες τεχνολογίες απαιτούν νέες σχέσεις παραγωγής, κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, κεντρικό σχεδιασμό και εργατική - λαϊκή εξουσία. Οι νέες τεχνολογίες δεν είναι ευλογία ή κατάρα, το ερώτημα είναι ποιον υπηρετούν».