Λίγα μόνο 24ωρα στη Χίο, για τις ανάγκες του ρεπορτάζ για το πρόσφατο ναυάγιο - έγκλημα που έγινε στις 3 Φλεβάρη τη νύχτα, έφτασαν για να γεννήσουν τόσες σκέψεις που κανένα χαρτί δεν μπορεί να τις χωρέσει και κανένα μελάνι δεν φτάνει για να τις γράψει...

Εκεί συναντήσαμε ντόπιους, συνομιλήσαμε μαζί τους. Το «μούδιασμα» είναι ακόμα διάχυτο και οι κουβέντες λιγοστές από τους περισσότερους, με δυσκολία βγαίνουν από τα χείλη... Ισως είναι η παγωμάρα που πιάνει όταν η βαρβαρότητα της εποχής έρχεται ωμή και βίαιη μπροστά σου ξανά και ξανά, που πλέον δεν βρίσκεις λέξεις να την αποδώσουν στην ολότητά της. Ισως είναι ο φόβος που σφραγίζει το στόμα, ή η πεποίθηση ότι το «κακό» είναι μακριά από σένα και δεν θα σου χτυπήσει την πόρτα...

Βλέπεις τον κόσμο να περνάει, τις καθημερινές δουλειές να γίνονται κανονικά. Κι όμως, ξέρεις. Ξέρεις ότι λίγα μίλια πιο πέρα, μόλις 1,5 μίλι από την ακτή, 15 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους με τρόπο φρικιαστικό. 15 άνθρωποι που αναγκάστηκαν στην προσφυγιά, ανάμεσά τους και παιδιά, σκοτώθηκαν, άλλο ένα έγκλημα που επιχειρείται να συγκαλυφθεί. Και όταν σιωπάς μπροστά του, γίνεσαι αυτόματα συνένοχος...

Πώς να χωρέσει το μυαλό ότι η ελπίδα για μια ζωή χωρίς βόμβες και πείνα καταλήγει σε μια παγωμένη στατιστική στον βυθό του Αιγαίου; Η οργή φουντώνει. Είναι η οργή για το σύστημα που γεννά τους πολέμους, που ξεριζώνει τους λαούς και μετά τους τιμωρεί γιατί τόλμησαν να αναζητήσουν τη σωτηρία. Είναι οι σκέψεις που δεν σε αφήνουν σε αναπαμό... Η σκέψη εκείνου που ξεκίνησε να σώσει την οικογένειά του και κατέληξε ένα νούμερο σε έναν μακρύ κατάλογο νεκρών. Η σκέψη της υποκρισίας αυτών που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα, ενώ την ίδια ώρα θωρακίζουν τη βαρβαρότητα με νόμους και φράχτες.

Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Γιώργος Παναγής, μέλος της ΚΕ και γραμματέας της Επιτροπής Αιγαίου του ΚΚΕ, που τόνισε χαρακτηριστικά πως «η τραγωδία στα ανοικτά της Χίου με έως τώρα 15 νεκρούς, άγνωστο αριθμό αγνοούμενων και 24 βαριά τραυματίες Αφγανούς πρόσφυγες, ανάμεσά τους έγκυες γυναίκες και μικρά παιδιά, φέρει τη σφραγίδα της εγκληματικής πολιτικής ΕΕ και κυβερνήσεων στο Μεταναστευτικό - Προσφυγικό.

Στην πραγματικότητα, δεν μιλάμε για ανθρώπους πνιγμένους, μιλάμε για ανθρώπους σκοτωμένους! Πρόκειται για ένα ακόμη προδιαγεγραμμένο έγκλημα, που προστίθεται στον μακρύ κατάλογο των τελευταίων ετών, με τη μετατροπή του Αιγαίου σε υγρό τάφο. Η νέα τραγωδία αποτελεί κρίκο στην αλυσίδα δεκάδων προηγούμενων, από την Πύλο των πάνω από 600 νεκρών μέχρι τη Σάμο και τη Νότια Κρήτη τον Δεκέμβρη, που ούτε διερευνήθηκαν ούτε οδήγησαν στην τιμωρία των υπευθύνων τους με συγκάλυψη από την κυβέρνηση της ΝΔ έως και την ΕΕ».

Πλάι στο απαράδεκτο Σύμφωνο της ΕΕ για τη Μετανάστευση και το Ασυλο, που θα εφαρμοστεί το επόμενο διάστημα και βασική προτεραιότητα έχει την καταστολή και τον ενταφιασμό της Συνθήκης της Γενεύης για τα στοιχειώδη δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών, εξελίσσεται μία πλειοδοσία ανάμεσα στις αστικές τάξεις των ευρωπαϊκών χωρών με την ελληνική να πρωτοστατεί, και της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας τους, της ΕΕ, για όλο και πιο βάρβαρα μέτρα, όπως οι απελάσεις τους σε ρημαγμένες από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο χώρες, όπως Συρία, Αφγανιστάν ή τα στρατόπεδα συγκέντρωσης σε τρίτες χώρες, τους λεγόμενους "κόμβους επιστροφής" στην Αφρική κ.ά.

Αποδεικνύεται για ακόμα μία φορά και ότι τα παζάρια με τις συμφωνίες ΕΕ - Τουρκίας μετατρέπουν τους ξεριζωμένους σε "εργαλεία" που αξιοποιούνται στη γεωπολιτική σκακιέρα, στέλνοντας στον κάλαθο των αχρήστων το κυβερνητικό αφήγημα περί "καλής συνεργασίας" και μείωσης των ροών στα νησιά του Αιγαίου με την καταστολή στα σύνορα».

«Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι βρισκόμαστε πιο κοντά σε ένα γενικευμένο ιμπεριαλιστικό μακελειό, σε έναν Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο», σημείωσε και συνέχισε λέγοντας πως «τέτοια στοιχεία είναι η πολεμική προετοιμασία του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, ενώ και στη χώρα μας έχουν ανάψει για τα καλά οι μηχανές για τη βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας σε αυτό το μακελειό. Για τον λόγο αυτό καλλιεργείται η κουλτούρα των φέρετρων, όπως είπε ο υπουργός Αμυνας. Και η πρόσφατη ανάρτηση του πρωθυπουργού επιβεβαίωσε ξανά ότι η κυβέρνηση έχει αναλάβει τον ρόλο του πρωτοπαλίκαρου στους αμερικανοΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς και πολέμους, με σημαία τα συμφέροντα των επιχειρηματικών κολοσσών σε βάρος των εργαζομένων, του λαού, της νεολαίας μας.

Στο όνομα της "σημασίας των διατλαντικών σχέσεων" θέλει να νομιμοποιήσει στη συνείδηση του λαού μας την εμπλοκή στο μακελειό για να κατοχυρώσει αναβαθμισμένη θέση όχι για τον λαό, αλλά για το κεφάλαιο στον ανελέητο καπιταλιστικό ανταγωνισμό για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, του πετρελαίου, των σπάνιων γαιών και άλλων πολύτιμων πρώτων υλών, στη μοιρασιά της ανοικοδόμησης στην Ουκρανία, στην πολύπαθη Γάζα και αλλού».

Πρόσθεσε ακόμα: «Η κυβερνητική προσπάθεια να συγκεντρωθεί η προσοχή της συνάντησης Μητσοτάκη - Ερντογάν στη "θετική ατζέντα" των οικονομικών και άλλων συμφωνιών, δηλαδή στις μπίζνες των επιχειρηματικών ομιλών των δύο χωρών, δεν μπορεί να κρύψει ότι στην πράξη διατηρούνται οι απαράδεκτες διεκδικήσεις του τουρκικού κράτους, διαψεύδοντας το δόγμα των "ήρεμων νερών".

Τα κρίσιμα προβλήματα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις (το casus belli, η "γαλάζια πατρίδα", οι γκρίζες ζώνες, τα περί "τουρκικής μειονότητας" στη Δ. Θράκη) σε βάρος της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, όχι απλά παραμένουν, αλλά και οξύνονται.

Ο εφησυχασμός που επιχειρείται είναι επικίνδυνος, ενώ ο αποκαλούμενος "οδικός χάρτης" δεν αφορά την ανάπτυξη της φιλίας των δύο λαών, αλλά την ενίσχυση της ΝΑ πτέρυγας του ΝΑΤΟ σε μια περίοδο που οξύνονται οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και προωθούνται "διευθετήσεις" σε βάρος των λαών, τις οποίες στηρίζει η ελληνική κυβέρνηση με κάθε τρόπο. Είναι χαρακτηριστική, άλλωστε, η αναφορά Μητσοτάκη στη συνεργασία με την Τουρκία για την "ανοικοδόμηση" της Συρίας, όταν η Τουρκία έχει στη Συρία ρόλο κατοχικής δύναμης.

Φωτίζοντας τη μόνη πραγματική διέξοδο κατέληξε λέγοντας ότι «απέναντι στα διαπιστευτήρια που δίνει η κυβέρνηση και τα κόμματα της πολεμικής οικονομίας και πολεμικής εμπλοκής στους σχεδιασμούς ΝΑΤΟ, ΗΠΑ, ΕΕ, ένα πράγμα επιβεβαιώνεται: Ο λαός μας δεν πρέπει να έχει καμία εμπιστοσύνη στην αστική τάξη και τις συμμαχίες της, στις αστικές κυβερνήσεις και στα κόμματα της συστημικής, αστικής αντιπολίτευσης.

"Δίχτυ ασφαλείας" είναι να χαράξει τη δική του αυτοτελή εργατική, λαϊκή πάλη. Είναι ο συντονισμός της πάλης των λαών, ώστε αυτοί να δώσουν τη διέξοδο στον δρόμο της σύγκρουσης και της ανατροπής του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος, που έχει στο DNA του την καπιταλιστική εκμετάλλευση, τον πόλεμο και τη δήθεν ειρήνη με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών.

Η στράτευση σε αυτή την υπόθεση μπορεί να αποτελέσει πραγματική ασπίδα προστασίας για τη ζωή και το μέλλον της εργατικής - λαϊκής πλειοψηφίας και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Σε έναν κόσμο που φλέγεται, ο λαός, με το ΚΚΕ μπροστά, μπορεί να γίνει πρωταγωνιστής!».

Μετά το πέρας της ομιλίας ακολούθησε πλούσια συζήτηση, ενώ το αγωνιστικό ραντεβού ανανεώθηκε για την κινητοποίηση στις 28 Φλεβάρη, ημέρα συμπλήρωσης των 3 χρόνων από το έγκλημα στα Τέμπη, στις 12 μ. στην πλατεία Βουνακίου, στη Χίο.