Eurokinissi

Οπως τόνισε, πίσω από τα παραπλανητικά συνθήματα περί «αξιοκρατίας, αντικειμενικότητας, διαφάνειας, λογοδοσίας, εφαρμογής των κανόνων δικαίου», για έναν δήθεν «νέο, ευέλικτο δημόσιο τομέα», κρύβεται ο πυρήνας του αστικού επιτελικού κράτους για μια κρατική διοίκηση πιο εχθρική για τον λαό και πιο αποτελεσματική στην εξυπηρέτηση των επιχειρηματικών ομίλων.

Υπογράμμισε ότι το άρθρο 21 για το Πειθαρχικό των δημοσίων υπαλλήλων έρχεται «να λειάνει ορισμένες οξείες γωνίες» από τον νόμο που ψηφίστηκε το καλοκαίρι και αντιμετώπισε τη μεγάλη αντίδραση των εργαζομένων. Κατήγγειλε ότι έχει στηθεί φάμπρικα διώξεων σε βάρος εργαζομένων με τον νέο πειθαρχικό κώδικα δημοσίων υπαλλήλων, με την κυβέρνηση της ΝΔ να ποινικοποιεί τη συνδικαλιστική δράση, μετατρέποντας σε κακουργήματα ενέργειες και δράσεις του συνδικαλιστικού κινήματος, με πιο χαρακτηριστική τη διάταξη για τουλάχιστον 6μηνη φυλάκιση σε όσους απεργούς εμποδίζουν τους απεργοσπάστες.

Υπενθύμισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ολομέλεια της Βουλής ψήφισε «υπέρ» σε 30 άρθρα από το νομοσχέδιο για το νέο πειθαρχικό δίκαιο των δημοσίων υπαλλήλων, το οποίο καταδικάστηκε από τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα. Σε άλλα 48 άρθρα μάλιστα ψήφισε «παρών». Μεταξύ άλλων υπερψήφισε ακόμα και το εμβληματικό άρθρο 7 του νομοσχεδίου για το πειθαρχικό στο Δημόσιο, το οποίο μετατρέπει τους εργαζόμενους στο Δημόσιο σε πολίτες β' κατηγορίας, καθώς θα θεωρούνται εκ προοιμίου ένοχοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου, καταργώντας το «τεκμήριο της αθωότητας»!

Κατήγγειλε ακόμα ότι σε αυτές τις πολιτικές πλάτη βάζουν και οι ηγεσίες των συνδικαλιστικών παρατάξεων ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και του όλου ΣΥΡΙΖΑ στην ΑΔΕΔΥ.

«Στο παρελθόν κι άλλοι προσπάθησαν να βάλουν φίμωτρο στους εργαζόμενους (...) όμως απέτυχαν παταγωδώς. Το ίδιο θα συμβεί και τώρα. Η ταξική πάλη δεν καταργείται με νομοσχέδια και διατάγματα!», είπε χαρακτηριστικά.

Ο Μ. Συντυχάκης στηλίτευσε τις μεγάλες ελλείψεις προσωπικού σε Παιδεία και Υγεία, αλλά και στην Πυροσβεστική και στη Δασική Υπηρεσία, και την παντελή απουσία αντιπλημμυρικής, αντισεισμικής, αντιπυρικής προστασίας της ανθρώπινης ζωής. Επικαλούμενος δε τις τοποθετήσεις εκπροσώπων εκπαιδευτικών και γονιών για την κατάργηση των σχολικών επιτροπών, κατήγγειλε ότι η κυβέρνηση μεταφέρει τις αντίστοιχες αρμοδιότητες στις ήδη υποστελεχωμένες υπηρεσίες των δήμων, υλοποιώντας τη στρατηγική της περικοπής δαπανών, στη λογική της μετατροπής των σχολείων σε αυτόνομες οικονομικές μονάδες που θα αναζητούν πόρους και χορηγούς.

Οπως επεσήμανε, το ΚΚΕ και η «Λαϊκή Συσπείρωση» από την πρώτη στιγμή κατήγγειλαν τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης, καθώς έχει γίνει απολύτως σαφές ότι η επιλογή της κατάργησης των σχολικών επιτροπών επέφερε εκρηκτικά προβλήματα στα σχολεία.

Κλείνοντας τόνισε ότι μετά από όλα αυτά επιβάλλονται:

- Απόσυρση του άρθρου 34 του νομοσχεδίου του υπουργείου Εσωτερικών για κατάργηση των σχολικών επιτροπών και επαναφορά τους σε όλους τους δήμους.

- Αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για τα σχολεία στο ύψος των αναγκών τους.

- Αμεση νομοθετική πρωτοβουλία για τη θέσπιση δωρεάν τιμολογίων ηλεκτρικής ενέργειας και ύδρευσης για τις σχολικές μονάδες και απαλλαγή των σχολικών δαπανών από ΦΠΑ.

- Πρόσληψη μόνιμου προσωπικού όλων των ειδικοτήτων για την εξασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας των δήμων.

Η συντρόφισσα Βαγγελιώ γεννήθηκε το 1929 στο χωριό Θούριο του Βορείου Εβρου, με πατρικό επίθετο Πετρίδου. Υστερα από αλλεπάλληλους διωγμούς της οικογένειάς της, στον καιρό της γερμανικής Κατοχής, βρέθηκε και η ίδια εξόριστη στα νησιά Σαμοθράκη και Ικαρία. Μετά την επιστροφή της από την εξορία στα 18 της, το 1947 βγήκε με άλλα μέλη της οικογένειάς της και συντρόφους στο βουνό και υπηρέτησε ως νοσοκόμα στις γραμμές του ΔΣΕ, οργανωμένη πια στο ΚΚΕ. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες στην περιοχή του Εβρου. Τραυματίστηκε το 1949, πέρασε σε φιλικό στρατόπεδο που υπήρχε κοντά στα ελληνικά σύνορα και λειτουργούσε ως νοσοκομείο για τους Ελληνες συντρόφους μαχητές - αντάρτες στη Βουλγαρία. Μετά την ανάρρωσή της συνέχισε να υπηρετεί ως νοσοκόμα. Εκεί γνώρισε τον σύντροφό της Πρόδρομο Μελιτζανά και αποφάσισαν να παντρευτούν. Για πολλά χρόνια έζησαν στη Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας, ως πολιτικοί πρόσφυγες, στην πόλη Χάσκοβο. Μετά τη γέννηση των δύο παιδιών τους, της Ευμορφίας και της Δέσποινας, μετακόμισαν στην πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, Σόφια. Επαναπατρίστηκαν στην Ελλάδα το 1982 και εγκαταστάθηκαν στον δήμο Συκεών, στη Θεσσαλονίκη. Ηταν ενεργό μέλος της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ Συκεών, μέλος της Επιτροπής Ειρήνης Συκεών και δραστήριο μέλος του Δημοκρατικού Συλλόγου Γυναικών Συκεών. Τα τελευταία χρόνια διέμενε στην Αλεξανδρούπολη, κοντά στον τόπο της και δίπλα στην οικογένειά της. Στα πάνω από 70 χρόνια κομματικής ζωής η συντρόφισσα Βαγγελιώ υπήρξε παράδειγμα σεμνής μαχήτριας. Στη δίνη της αντεπανάστασης και των ανατροπών, υπερασπίστηκε το Κόμμα και τα επαναστατικά του χαρακτηριστικά. Παρέμεινε πιστή στα ιδανικά της και την ιδεολογία της έως το τέλος της ζωής της.