- Τρέχουσα
- Προηγούμενη
- Επόμενη
- Μόνο κείμενο
- Σύνθετη αναζήτηση
- Πολιτική
- Κόσμος
- Οικονομία
- Εργαζόμενοι
- Κοινωνία
- Νεολαία
- Πολιτισμός
- Αθλητισμός
- Η άποψή μας
- Από μέρα σε μέρα
- Σαν σήμερα
- Αρθρα
- Σχόλια
- Τετρασέλιδα
- Ολες οι στήλες
- Σκίτσα
- Ιστορική διαδρομή
- Ενθετα ιστορίας
- Ειδικές εκδόσεις
- International
- Νέα του site
- Επικοινωνία
Feeds- Οδηγίες
- Υπεραστικοί Αριθμ.
- Διαφορές ώρας
«Από τη στιγμή που ξεκινούν οι πόλεμοι, έχουν τη δική τους δυναμική, με μεταβλητές που συχνά δεν λαμβάνονται υπόψη στην αρχή (...) Η κύρια ανησυχία από την οπτική γωνία της Ουάσιγκτον είναι ότι δεν υπάρχει σαφές πλαίσιο ή φυσικό σημείο κατάληξης της εκστρατείας. Το στρατηγικό και το τακτικό πλεονέκτημα μπορούν να συνυπάρχουν με βαθιά αβεβαιότητα για το πού θα οδηγήσουν όλα αυτά». Αυτά έγραφε το αμερικανικό CNN σε άρθρο του για την επέμβαση στο Ιράν, ενώ το κινέζικο δίκτυο CGTN μιλούσε για «συνέπειες που θα γίνουν αισθητές πολύ πέρα από τα σύνορα του Ιράν». Τι επιβεβαιώνουν τα παραπάνω; Πρώτον, ότι οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί - πόσο μάλλον οι πόλεμοι - έχουν «τη δική τους δυναμική» και καθόλου δεν υποτάσσονται στα «σχέδια επί χάρτου» που κάνουν ένθεν κακείθεν οι ιμπεριαλιστές. Δεύτερον, ότι καθόλου δεν κρίνονται όλα στην (υποτιθέμενη) «στρατιωτική υπεροπλία», αφού η «εξίσωση» είναι πολύ πιο σύνθετη, με τις αντιθέσεις και τις αντιφάσεις που γεννάνε οι ανταγωνισμοί. Σε κάθε περίπτωση, ο λαός δεν έχει κανένα περιθώριο να είναι «θεατής» και «κλοτσοσκούφι» των ιμπεριαλιστών και της εμπλοκής στον πόλεμο. Αντίθετα, έχει συμφέρον και τη δυνατότητα να αξιοποιήσει τις ρωγμές από τις αντιθέσεις τους για να βάλει τη δική του σφραγίδα στις εξελίξεις, να δώσει διέξοδο προς όφελός του από το σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων. Και για να γίνει αυτό, χρειάζεται πλήρης διαχωρισμός παντού με την αστική τάξη και όσους υπηρετούν τα συμφέροντά της με την επικίνδυνη πολιτική της εμπλοκής.
Ενας από τους πολλούς ξερόλες επί των διεθνών έλεγε τις προάλλες ότι η αμερικανοΝΑΤΟική βάση της Σούδας «κείται μακράν» για το ιρανικό πυραυλικό οπλοστάσιο: «Εκανε ένα χτύπημα (το Ιράν) για να πει ότι χτύπησε μια βάση (της Κύπρου). Για να μη δημιουργούμε θέμα πανικού, η Σούδα είναι εκτός εμβέλειας. Θεωρητικά είναι στο όριο. Δεν υπάρχει περίπτωση να φτάσει πύραυλος από το Ιράν στη Σούδα». Αλλά και ο Συρίγος της ΝΔ, με την ιδιότητα του καθηγητή Διεθνούς Δικαίου, ισχυριζόταν πως «είμαστε πολύ μακριά για τους ιρανικούς πυραύλους. Είμαστε στα όρια της εμβέλειάς τους, η Σούδα ή η Κύπρος (...) Δεν έχουν λόγο να το κάνουν, έχουν πολλούς και εύκολους στόχους στα κράτη του Κόλπου που γειτνιάζουν». Εξηγούσε μάλιστα πως το Ιράν κάνει αντίποινα σ' αυτά τα κράτη επειδή έχουν στενές σχέσεις με τις ΗΠΑ, ώστε να πιέσουν τους Αμερικανούς για τερματισμό των επιθέσεων. Δίνουν τα ρέστα τους στην προσπάθεια να εφησυχάσουν και να αποπροσανατολίσουν τον λαό. Μάταια όμως...
Δεν είναι μόνο οι χάρτες που δημοσιεύουν οι ίδιοι οι «σύμμαχοι» Ισραηλινοί, που δείχνουν ότι το βεληνεκές των ισχυρότερων ιρανικών πυραύλων φτάνει ως την Ιταλία. Ούτε είναι μόνο ότι τέτοιες επιθέσεις δεν χρειάζονται πανάκριβους πυραύλους, αλλά είναι αρκετά μερικά φτηνά drones, που μπορούν να απογειωθούν από οπουδήποτε (π.χ. από ένα εμπορικό πλοίο στα νότια της Κρήτης). Το σημαντικότερο είναι ότι παρουσιάζουν τη βαθύτερη ελληνική εμπλοκή στον πόλεμο ως τεχνικό - επιχειρησιακό ζήτημα, τη στιγμή που η χώρα συμμετέχει με τα μπούνια στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό και είναι κλειδωμένη στα σκόπευτρα των αντίπαλων στο ΝΑΤΟ ιμπεριαλιστικών κέντρων. Κανέναν δεν πείθουν όταν λένε ότι η χώρα μας μπορεί να τη γλιτώσει, επειδή απλά οι πύραυλοι ...δεν φτάνουν ως εδώ, όταν υπάρχουν σήμερα οι δυνατότητες για πλήγματα κάθε είδους, εξίσου καταστροφικά για τον λαό με τα συμβατικά όπλα. Ο εφησυχασμός που καλλιεργούν να μη βρίσκει τόπο να σταθεί. Αυτό που απαιτείται τώρα είναι η μεγαλύτερη δυνατή αγωνιστική εγρήγορση και η μέγιστη λαϊκή ετοιμότητα για μαζική δράση απέναντι στις ραγδαίες εξελίξεις.
1678 Γεννιέται ο Ιταλός συνθέτης Αντόνιο Βιβάλντι, γνωστός για τις «Τέσσερις εποχές» του και για πάνω από 230 κονσέρτα για βιολί και 120 για άλλα όργανα.
1851 Γεννιέται ο μεγάλος Ελληνας λογοτέχνης Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης.
1877 Ο Τσαϊκόφσκι ανεβάζει στο Θέατρο Μπολσόι της Μόσχας το περίφημο μπαλέτο «Η Λίμνη των Κύκνων».
1904 Γεννιέται ο συγγραφέας Ηλίας Βενέζης (πραγματικό όνομα Ηλίας Μέλλος). Ο Ηλ. Βενέζης διώχτηκε με το Ιδιώνυμο, από τη δικτατορία Μεταξά και κατόπιν στη διάρκεια της Κατοχής φυλακίστηκε στις φυλακές Αβέρωφ. Μετά τον πόλεμο διετέλεσε γενικός γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Θεάτρου (1950-52), ενώ το 1957 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Εργα του «Το νούμερο 31328», «Αιολική Γη», «Εξοδος», «Ο Ωκεανός», «Μπλοκ C» κ.ά.
1933 Δημοσιεύεται στον διεθνή κομμουνιστικό Τύπο Εκκληση της Κομμουνιστικής Διεθνούς προς τους εργάτες όλου του κόσμου, με την οποία τους καλούσε σε ενιαίο μέτωπο πάλης ενάντια στον φασισμό και ενίσχυση του προλεταριάτου της Γερμανίας.
1944 Αρχίζει η Μάχη της Κοκκινιάς μεταξύ των δυνάμεων του ΕΛΑΣ από τη μία πλευρά και των Γερμανών κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους από την άλλη.
1948 Τμήματα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας επιτίθενται και καταλαμβάνουν την Ξυλαγάνη Κομοτηνής.
1954 Ο Τόντορ Ζίβκοφ εκλέγεται Α' Γραμματέας της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος Βουλγαρίας.
1965 Οι βουλευτές της ΕΔΑ καταθέτουν στη Βουλή 1.275 υπομνήματα με 32.411 υπογραφές κατοίκων της Αθήνας και του Πειραιά με αίτημα τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ.
2006 Πεθαίνει η Μαρία Πλυτά, κινηματογραφίστρια, η πρώτη Ελληνίδα σκηνοθέτιδα, με 25 ταινίες στο ενεργητικό της («Τα Αρραβωνιάσματα», «Ο Λουστράκος», «Ο Ανήφορος» κ.ά.)
2010 Η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ αναγνωρίζει ως γενοκτονία τη σφαγή των Αρμενίων από τους Τούρκους το 1915. Οργισμένη είναι η αντίδραση της Αγκυρας, που επισημαίνει ότι το ψήφισμα μπορεί να βλάψει τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις.
