«Νίκησε η δημοκρατία και η Ευρώπη», μεταδίδουν από προχτές τα ρεπορτάζ για τις εκλογές στην Ουγγαρία, αν και «μάζεψαν» γρήγορα τους αποθεωτικούς πανηγυρισμούς για την επικράτηση του «φιλοευρωπαίου» Μάγκιαρ. Ο νικητής των βουλευτικών εκλογών υπήρξε κορυφαίο στέλεχος των κυβερνήσεων Ορμπαν μέχρι το 2024. Η προεκλογική του ατζέντα εστίασε στην «καταπολέμηση της διαφθοράς» και στη βελτίωση των σχέσεων με την ΕΕ, χωρίς να κόβει γέφυρες με τη Ρωσία. Θυμίζουμε ότι η Ουγγαρία συνεχίζει να αγοράζει (φτηνότερο) ρώσικο αέριο για τους ομίλους της και διαφωνεί με τις κυρώσεις της ΕΕ σε βάρος της Ρωσίας, ενώ ο Ορμπαν ανέπτυξε στενές σχέσεις με την κυβέρνηση Τραμπ. Προεκλογικά, η πλειοψηφία των ευρωπαϊκών κρατών παρενέβη ενάντια στον Ορμπαν, ενώ οι ΗΠΑ τον στήριξαν αναφανδόν. Στις πρώτες δηλώσεις του ο Μάγκιαρ μίλησε για «ρεαλιστική συνεργασία με τη Ρωσία», χωρίς να υιοθετεί την «πολεμική» γραμμή των εταίρων του. Από την άλλη, διαβεβαίωσε για την πρόθεσή του να εξαντλήσει τις δυνατότητες που δίνει στο ουγγρικό κεφάλαιο η συμμετοχή στην ΕΕ (π.χ. χρηματοδοτήσεις) και να αποκαταστήσει τα εμπόδια που έμπαιναν από τη στάση της προηγούμενης κυβέρνησης. Επομένως, όλα παραμένουν ανοιχτά στην Ουγγαρία, σε συνθήκες που η ενδοαστική διαπάλη οξύνεται συνολικά στην ΕΕ και οι ανταγωνισμοί δυναμώνουν στην ευρωατλαντική συμμαχία.
Αυτό που με βεβαιότητα μπορεί να προβλέψει κανείς, είναι ότι ο ουγγρικός λαός δεν έχει τίποτα καλό να περιμένει από αυτή την αλλαγή της κυβερνητικής σκυτάλης, που έγινε με καταλύτη τα σκάνδαλα και την «αυτοκάθαρση» του συστήματος. Ούτε και οι άλλοι λαοί της Ευρώπης, που προσπαθούν να τους πείσουν ότι «ξημερώνει μια άλλη μέρα» επειδή «χάνει δυνάμεις» το στρατόπεδο των «λαϊκιστών» ηγετών. Τα λαϊκά στρώματα στην Ουγγαρία υποφέρουν από τους χαμηλούς μισθούς και την ακρίβεια, που μεταφράζονται σε κέρδη, φοροαπαλλαγές και προνόμια για το μεγάλο κεφάλαιο, όπως σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο. Ο μέσος μισθός είναι κοντά στα 890 ευρώ και δεν φτάνει για να βγει ο μήνας. Το κόστος διαβίωσης αυξάνεται ραγδαία, ειδικά για τη διατροφή και τη στέγη, με τον πληθωρισμό να «τρέχει» με 4% και το 12,8% του πληθυσμού να ξοδεύει πάνω από το 40% του εισοδήματος για στέγη. Στα αστικά κέντρα, με τα πανάκριβα νοίκια, το ποσοστό αυτό εκτοξεύεται. Την ίδια ώρα, οι μεγαλύτεροι επιχειρηματικοί όμιλοι, όπως η MOL Group στην Ενέργεια, η OTP Bank, η φαρμακοβιομηχανία «Gedeon Richter» και η «Wizz Air» στον κλάδο των αερομεταφορών, συνεχίζουν να καταγράφουν κερδοφορία πολλών δισ. ευρώ. Αυτοί θα είναι οι μόνοι κερδισμένοι και με την επόμενη κυβέρνηση, ενώ είναι σίγουρο ότι τα γεωπολιτικά διλήμματα που φουντώνουν στο φόντο των διεθνών εξελίξεων θα επιδράσουν και στην ενδοαστική διαπάλη, με τον λογαριασμό να καταλήγει ξανά βαρύς και ασήκωτος στον λαό...
Ολα στο μπλέντερ τα έβαλε η «ΕΦΣΥΝ» στο πρωτοσέλιδό της, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να τσουβαλιάσει τους πρωτοπόρους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ με τους εργατοπατέρες και τον ελεγχόμενο εκατομμυριούχο Παναγόπουλο, ενόψει του 39ου Συνεδρίου της ΓΣΕΕ. Με τον πομπώδη τίτλο «Ηγεσία αποκομμένη από την βάση», βάζουν στο ίδιο κάδρο τους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ με τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό που ξεχρεώνει γραμμάτια σε κεφάλαιο και κυβερνήσεις, προωθώντας τα «θέλω» τους μέσα στο κίνημα των εργαζομένων. Αυτή η προσπάθεια ταύτισης της σαπίλας και του βούρκου με την καθαρή και τίμια αγωνιστική στάση του ΠΑΜΕ είναι τουλάχιστον φαιδρή - αν όχι σκόπιμη - για να αναπαράγεται η λογική «όλοι ίδιοι είναι». Βέβαια, αν η «ΕΦΣΥΝ» - όπως και τα άλλα ΜΜΕ - «κόπτονταν» για την κατάσταση στο εργατικό - συνδικαλιστικό κίνημα, θα είχαν αφιερώσει έστω κι ένα μονόστηλο στη μεγάλη Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ. Αν η «ΕΦΣΥΝ» είχε πράγματι άγχος για τον «άλλο συνδικαλισμό», θα είχε στοιχειωδώς ασχοληθεί με τα 720 Συνδικάτα και τους πάνω από 2.000 συνδικαλιστές που συμμετείχαν σ' αυτήν τη σύσκεψη, μεταφέροντας ζωντανά την πείρα των εργατικών αγώνων, κόντρα σε ό,τι πρεσβεύει η σαπίλα του εργατοπατερισμού. Οσο «δύσκολο» τους ήταν να ψελλίσουν κάτι για την ελπιδοφόρα αυτή πρωτοβουλία, άλλο τόσο «εύκολο» τους είναι να τσουβαλιάσουν στο απαράδεκτο πρωτοσέλιδο τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ με τον ελεγχόμενο - εκατομμυριούχο πρόεδρο της ΓΣΕΕ και τους συνεργάτες του στη διοίκησή της...
1912 Βυθίζεται ο Τιτανικός. Από τους 2.340 επιβαίνοντες, χάνονται στα παγωμένα νερά οι 1.595.
1931 Κατά τις 2 το πρωί δραπετεύουν από τις φυλακές Συγγρού τα στελέχη του ΚΚΕ Ανδρόνικος Χαϊτάς (Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ), Κώστας Ευτυχιάδης (μέλος του ΠΓ), Μήτσος Παπαρήγας (μέλος του ΠΓ), Βασίλης Ασίκης (μέλος της ΚΕ), Ορφέας Οικονομίδης, Λευτέρης Αποστόλου και Περικλής Καρασκόγιας (είχαν καταδικαστεί τον Γενάρη του 1931 σε φυλάκιση με το «Ιδιώνυμο»), καθώς και ο καταδικασμένος σε θάνατο κομμουνιστής φαντάρος του Καλπακίου Μάρκος Μαρκοβίτης. Το έργο της απόδρασης βοηθήθηκε και από τον αρχιφύλακα δεκανέα Ελ. Γρηγοριάδη.
1943 Συνεργάτες των δυνάμεων Κατοχής σκοτώνουν στο χωριό Ιμερα Κοζάνης τα στελέχη του Μακεδονικού Γραφείου του ΚΚΕ Σίμο Κερασίδη (Χρυσαφόπουλο), Ζήση Ζησιάδη (Τερπόφσκι), τον Γιώργη Μέτζα (μέλος της Επιτροπής ΕΑΜ Μακεδονίας), τον Νίκο Νίτσου και τους αντάρτες Νίκο Κουτσαντώνη, Βασίλη Τερζόπουλο, Παναγιώτη Τριανταφύλλου και Μιχάλη Μπελούκα.
1944 Ο Γ. Παπανδρέου μεταβαίνει στο Κάιρο, όπου καταθέτει στους Βρετανούς σχέδιο κυβερνητικού προγράμματος και πρόταση για συγκρότηση κυβέρνησης «Εθνικής Ενότητας» με τη συμμετοχή και του ΕΑΜ.
1961 Ξεκινάει η επέμβαση των Αμερικανών στην Κούβα, που κατέληξε στη συντριβή τους στον Κόλπο των Χοίρων.
1976 Υπογράφεται ελληνοαμερικανική συμφωνία για τις βάσεις που καταγγέλλεται από το ΚΚΕ.
1986 Στον βομβαρδισμό της Λιβύης, οι Αμερικανοί χάνουν ένα μαχητικό αεροσκάφος με το διμελές πλήρωμά του.
1946 Δολοφονείται από πληρωμένο όργανο του βιομηχάνου Λαναρά ο κομμουνιστής πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Νάουσας Γιώργης Βουτυράς.
1970 Συνέρχεται στην Ουγγαρία η 14η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (15-19/4/1970) με κύριο θέμα τον συντονισμό της αντιδικτατορικής πάλης.
1970 Η Κύπρος συγκλονίζεται από την απόπειρα δολοφονίας κατά του Μακάριου και τα όσα αποκαλύπτονται για το σχέδιο πραξικοπήματος από την ελληνική χούντα και τους Ελληνοκύπριους συνεργάτες της.
1978 Συνέρχεται στο Πολυτεχνείο το Α' Πανελλαδικό Συνέδριο της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ).
1919 Η Γερμανική Επανάσταση εξαπλώνεται και στη Βαυαρία, η οποία ανακηρύσσεται Σοβιετική Δημοκρατία.
1926 Γεννιέται η ηθοποιός Ελλη Λαμπέτη (Ελένη Λούκου).
1947 Γεννιέται ο μουσικοσυνθέτης Θάνος Μικρούτσικος.
1984 Πεθαίνει ο ηθοποιός Διονύσης Παπαγιαννόπουλος.
1999 Ενώ η ΝΑΤΟική θηριωδία κατά της Γιουγκοσλαβίας συνεχίζεται, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον εκδίδει διάταγμα, εντάσσοντας την ελληνική επικράτεια, πάνω από τον 39ο παράλληλο, στην εμπόλεμη ζώνη.