Στο διάστημα από το προηγούμενο Συνέδριο μέχρι σήμερα το Κόμμα έδωσε σημαντικές μάχες, από τις οποίες βγήκε ενισχυμένο, πιο δυνατό. Αποκαλύψαμε τα αδιέξοδα της κυρίαρχης πολιτικής, σηκώνοντας το βάρος των αγώνων, την ίδια ώρα που οι υπόλοιπες αστικές δυνάμεις αναλώνονταν σε κραυγές χωρίς νόημα και αναζητούσαν κυβερνητικές θέσεις που θα τους προσέφεραν πολιτική επιβίωση, μακριά από τα προβλήματα του λαού.

Ζούμε σε μια εποχή τεχνολογικής ανόδου, νέες τεχνολογίες έχουν κάνει την εμφάνισή τους και επηρεάζουν τη ζωή μας καθημερινά, όλα αυτά όμως δεν γίνονται για τη βελτίωση των όρων ζωής της εργατικής τάξης, αλλά για να κερδίζουν τα μονοπώλια και οι καπιταλιστές, που τα εκμεταλλεύονται προς όφελός τους. Οι πόλεμοι που συμβαίνουν γύρω μας γίνονται για να κερδίζουν οι άρχουσες τάξεις και οι πολεμικές βιομηχανίες, και μετά να έρχονται οι ιμπεριαλιστές ως επιδιαιτητές, με τους εργολάβους μαζί, για να κερδίζουν μέσα στα ερείπια των λαών.

Η συνθετότητα των προβλημάτων και των αναγκών που θέτει μπροστά μας η ζωή βάζουν μπροστά μας κρίσιμα ζητήματα, που το Κόμμα αναδεικνύει με τις Θέσεις. Πώς μέσα σε αυτές τις σύνθετες συνθήκες θα μπορέσουμε να κερδίσουμε κόσμο με την πολιτική μας, την ώρα που η δυσαρέσκεια για την κυρίαρχη πολιτική διευρύνεται. Οι διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα, με την προσπάθεια αναπαλαίωσης παλιών ιδεολογημάτων, δεν συγκινούν πλέον τον λαό, που έχει συσσωρεύσει αρκετή πείρα τα τελευταία χρόνια και δεν μπορεί να εναποθέτει τις ελπίδες του σε νέους σωτήρες, που έρχονται να τον ξανασώσουν αφού δεν το μπόρεσαν τα προηγούμενα χρόνια.

Και εδώ οι Θέσεις θέτουν ένα κρίσιμο ζήτημα, ότι για να μπορέσουμε να προωθήσουμε τη στρατηγική και πολιτική του Κόμματος μπροστά σε αυτές τις σύνθετες εξελίξεις πρέπει να έχουμε ένα Κόμμα με γερές Κομματικές Οργανώσεις, σωστά εξοπλισμένες, προετοιμάζοντας τις αυριανές μάχες, χωρίς εφησυχασμό αλλά με επαγρύπνηση και σχεδιασμό.

Για να μπορούν τα μέλη του Κόμματος να διαφωτίζουν και να προωθούν τη στρατηγική για τον σοσιαλισμό, πρέπει να είναι ιδεολογικά εξοπλισμένα με την κοσμοθεωρία του μαρξισμού - λενινισμού. Πέρα από τη συμφωνία με τις θέσεις ή την πολιτική του Κόμματος πρέπει να διασφαλίζεται και η γνώση της επαναστατικής ιδεολογίας μας, καθώς μέσα από αυτή μπορεί να αναλυθεί η κατάσταση της εργατικής τάξης και να βγουν συμπεράσματα για το μέλλον.

Δεν γίνεται λοιπόν να παραλείπονται τα ιδεολογικά μαθήματα, ή να θεωρούνται ένα καθήκον που μπορεί να παραληφθεί μέσα στα πολλαπλά καθήκοντα και στις χρεώσεις που θέτει η ζωή. Τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται λυμένο, έχουμε μπροστά μας να διανύσουμε δύσκολα μονοπάτια μέχρι την τελική έκβαση του αγώνα. Η ταξική πάλη δεν είναι ευθύγραμμη, θα υπάρχουν στιγμές ανάτασης και ανόδου των αγώνων, αλλά και στιγμές οπισθοχώρησης και αδυναμιών. Αυτό φάνηκε στην περίοδο της αντεπανάστασης και των ανατροπών, που πολύς κόσμος που δεν είχε εξοπλιστεί ιδεολογικά έχασε τον προσανατολισμό του, απογοητεύτηκε και αποστρατεύτηκε, θεωρώντας πως ήρθε το τέλος της ιδεολογίας.

Γι' αυτό, το επόμενο διάστημα είναι καλό να μπει ένας σχεδιασμός για ιδεολογικά μαθήματα σε όλες τις κομματικές βαθμίδες, ξεκινώντας από την ΚΝΕ, που εκεί μπαίνουν τα θεμέλια της οικοδόμησης, μέχρι όλες τις Κομματικές Οργανώσεις, και να μη θεωρείται δευτερεύον καθήκον. Γιατί πώς θα βοηθήσουμε στην κομματική οικοδόμηση χωρίς γνώση της ιδεολογίας αλλά και παράλληλα χωρίς γνώση των αστικών ιδεολογημάτων; Η αστική τάξη έχει όλα τα μέσα στα χέρια για να προωθεί καθημερινά την ιδεολογία της, μέσω των μέσων ενημέρωσης, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των νέων τεχνολογιών. Αυτά πρέπει να τα αξιοποιούμε και εμείς και να προβάλλουμε την ιδεολογία και τη στρατηγική μας.

Εχουμε μαζί μας το καθημερινό μας εργαλείο, τον «Ριζοσπάστη», που πρέπει να είναι αναπόσπαστο στοιχείο της καθημερινής μας δράσης, οπουδήποτε κι αν βρισκόμαστε: Στον χώρο δουλειάς, αναψυχής, στον ελεύθερό μας χρόνο. Η μη αξιοποίησή του οφείλεται στο ότι καθημερινά, μέσα στο πλαίσιο των καθηκόντων και της δραστηριότητάς μας, ξεχνάμε ότι αυτός είναι ο καθημερινός φορέας της στρατηγικής και πολιτικής του Κόμματος της εργατικής τάξης. Γι' αυτό, το επόμενο διάστημα πρέπει να μπει στόχος ώστε το σύνολο του κομματικού - τουλάχιστον - δυναμικού να είναι συνδρομητές στον «Ριζοσπάστη». Παράλληλα η ΚΟΜΕΠ μάς δίνει, με τα άρθρα και τις έρευνες, το ιδεολογικό υπόβαθρο στην καθημερινή μας δουλειά. Και εκεί δεν υπάρχει η ανάλογη αξιοποίηση, ενώ η κυρίαρχη πολιτική παρακολουθεί την αρθρογραφία μας ώστε να είναι έτοιμη να μας απαντήσει, έτσι κι εμείς πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι απέναντι στην ιδεολογία της αστικής τάξης. Επίσης, αν η Συντακτική Ομάδα του «Ριζοσπάστη» ή της ΚΟΜΕΠ έχει δυσκολίες ή θέλει βοήθεια σε κάποια ζητήματα, εδώ είναι οι Κομματικές Οργανώσεις, τα μέλη και οι φίλοι μας, να προσφέρουν οποιαδήποτε βοήθεια ζητηθεί.

Η συνθετότητα των προβλημάτων που έχει η εποχή μας, μαζί με την πολλαπλότητα των καθηκόντων που μπαίνουν για το Κόμμα, αναδεικνύουν το ζήτημα της ιδεολογικής ωρίμανσης του κομματικού δυναμικού σε όλα τα επίπεδα. Οι επεξεργασίες του Κόμματος τα τελευταία χρόνια, το Πρόγραμμα του 19ου Συνεδρίου, μας έχουν εξοπλίσει αποφασιστικά, ώστε να έχουμε ξεκάθαρη στρατηγική και πολιτική και να μπορούμε να μιλάμε στον κόσμο για την πρόταση διεξόδου που προτείνουμε. Αν δεν έχουμε εξοπλιστεί εμείς πρωταρχικά, δεν έχουμε έρθει σε επαφή με την ιδεολογία μας, τα κομματικά έντυπα και ντοκουμέντα, πώς θα μπορέσουμε να αντεπεξέλθουμε στις πολιτικές και ιδεολογικές μάχες που έχουμε να δώσουμε, με έναν αντίπαλο που διαθέτει όλα τα μέσα στα χέρια του και δεν διατεθειμένος να παραδοθεί αμαχητί, όπως φάνηκε τα τελευταία χρόνια. Στο χέρι μας είναι να συμβάλουμε με τις Αποφάσεις του 22ου Συνεδρίου στην κομματική οικοδόμηση, η οποία θα δώσει νέα ορμή στους αγώνες, αλλά και αισιοδοξία στην εργατική τάξη και στους συμμάχους της.