Σε τροχιά συνεδρίου για τον ερχόμενο Μάρτιο βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ, η οποία ωστόσο θα έχει πολλές αναταράξεις, όπως φανερώνουν τα όσα έγιναν γνωστά για την πρόσφατη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας της ΚΟΕΣ, με επίκεντρο - στο έδαφος αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού και της αναζήτησης εναλλακτικού κυβερνητικού πόλου - τις διαμάχες για το πώς θα μπορέσει το ΠΑΣΟΚ να εξασφαλίσει πρωταγωνιστικό ρόλο.

Τη μετατροπή του συνεδρίου σε «ένα μεγάλο πολιτικό γεγονός» έθεσε ο Νίκος Ανδρουλάκης, ενώ εξαπολύοντας εισηγητικά βέλη προς τις αντιπολιτευόμενες φωνές κάλεσε στελέχη να πάψουν να ασχολούνται με επιμέρους ζητήματα που «δεν αφορούν την κοινωνία».

Την ανησυχία του για τη μέχρι τώρα πορεία του κόμματος, εξέφρασε ο δήμαρχος Αθηνών Χάρης Δούκας, μιλώντας για «στρατηγική (που) απέτυχε» και προκρίνοντας την ...ξινισμένη σούπα της δήθεν «προοδευτικής» διακυβέρνησης, απλά με πρωταγωνιστή το ΠΑΣΟΚ. Σε αυτήν την κατεύθυνση, πρότεινε το επικείμενο συνέδριο να επικυρώσει ψήφισμα που να απορρίπτει κάθε προοπτική κυβέρνησης συνεργασίας με τη ΝΔ, με τον ίδιο ωστόσο να ξεπλένει την προηγούμενη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, που ήταν «στο παρελθόν σε αναγκαίες συνθήκες ακραίας χρεοκοπίας για να σωθεί η χώρα». Ετσι, βέβαια, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο και νέα κολεγιά αν το... επιβάλλουν ξανά οι συνθήκες.

Με παρόμοιο διακύβευμα όχι του πρωταγωνιστικού αλλά της κατοχύρωσης, έστω κάποιου ρόλου στις διεργασίες αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού, ξεκίνησε χτες σε αίθουσα του ΣΕΦ το διαρκές συνέδριο της Νέας Αριστεράς. Το σύνθημα του συνεδρίου είναι «Σε έναν κόσμο που καταρρέει, η λύση είναι Αριστερά», ενώ σε αυτό θα συζητηθούν προγραμματικές θέσεις από τους συνέδρους του τελευταίου τακτικού συνεδρίου.

Οι δύο βασικές τάσεις που εκφράζονται είναι από τη μία αυτή της συνεργασίας με όμορα κοινοβουλευτικά κόμματα, πρώην συνοδοιπόρους όπως και τον Αλέξη Τσίπρα στη λογική των χρεοκοπημένων «λαϊκών μετώπων». Αυτή εκπροσωπεί, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος της ΝΕΑΡ Αλ. Χαρίτσης. Και από την άλλη, αυτή του ανοίγματος σε άλλες πολιτικές δυνάμεις, κυρίως εκτός Βουλής, την οποία εκπροσωπεί ανάμεσα σε άλλους ο Γραμματέας της ΝΕΑΡ, Γ. Σακελαρίδης. Τα στελέχη αυτής της τάση εκτιμούν πως έτσι φιλοτεχνείται ξανά η ταυτότητα της «ριζοσπαστικής αριστεράς» μήπως και παραγραφεί η αντιλαϊκή προϋπηρεσία των πρώην στελεχών της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, διατηρηθεί η επίδραση σε ένα κομμάτι κόσμου που ελπίζει πως ο ίδιος δρόμος μπορεί να οδηγήσει κάπου αλλού εκτός από την ενσωμάτωση.

Το τελευταίο «αντίο» στον σύντροφο Παύλο Αυγίδη, που πέθανε την Τρίτη, είπαν χθες συγγενείς, σύντροφοι και φίλοι. Τον σύντροφο αποχαιρέτησαν οι ΚΟ του ΚΚΕ στην Καλαμαριά.

Ο Π. Αυγίδης γεννήθηκε στον Αγιο Αντώνη Κιλκίς. Μικρό παιδί βίωσε την τριπλή κατοχή κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Τα χωριά του ορεινού όγκου των Κρουσσών αγκάλιασαν την Εθνική Αντίσταση και πολλοί νέοι εντάχθηκαν στον ΕΛΑΣ, όπως και ο σύντροφος Παύλος, οποίος υπήρξε Αετόπουλο, ενώ στη συνέχεια εντάχθηκε στις γραμμές της ηρωικής ΕΠΟΝ. Αργότερα, ερχόμενος στην πόλη της Καλαμαριάς, ως οικοδόμος και μάστορας από τους λίγους, έχτισε το σπίτι του και συνδέθηκε με τον παράνομο μηχανισμό του Κόμματος στην Καλαμαριά. Ο σύνδεσμός του θα τον αναγνώριζε από το λουλούδι που κρατούσε. Χρόνια δύσκολα, που πάντα τα περιέγραφε με χαρά στους νεότερους μεταφέροντας την εμπειρία του. Για πολλά χρόνια διετέλεσε πρόεδρος της Ενωσης Ποντίων Καλαμαριάς, ενώ μέχρι το τέλος της ζωής του κράτησε ψηλά τη σημαία του Κόμματος. Η στάση του θα συνεχίσει να εμπνέει και να διδάσκει τις νέες γενιές κομμουνιστών.

Πολιτικό μνημόσυνο στη μνήμη της σ. Πότας Κακκαβά, για τον έναν χρόνο από τη συμπλήρωση της απώλειάς της, θα πραγματοποιήσει αύριο Σάββατο, στις 10 π.μ., στο κυλικείο «Ιρις», (Μητροπολίτη Μελετίου 18), η ΤΕ Μεσσηνίας του ΚΚΕ.

«Η συντρόφισσα Πότα ανέπτυξε πρωτοπόρα αγωνιστική δράση από τα παιδικά της ακόμη χρόνια και μάλιστα μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ, βιώνοντας τη σκληρότητα και τις διώξεις του αστικού κράτους, με πολυετείς φυλακίσεις και εξορίες, από τις οποίες βγήκε αλύγιστη», αναφέρει η ΤΕ, σημειώνοντας:

«Το 1948, μαθήτρια ακόμα, καταδικάστηκε σε θάνατο από το Εκτακτο Στρατοδικείο Τρίπολης, μαζί με άλλες γυναίκες, ως υπεύθυνες για τη λειτουργία των Κομματικών Οργανώσεων του ΚΚΕ στην πόλη της Καλαμάτας. Στη συνέχεια, εξορίστηκε στη Χίο, στο Τρίκερι, στην Μακρόνησο, στις φυλακές Αβέρωφ.

Με τη στάση και τη δράση της η συντρόφισσα Πότα τίμησε τον τίτλο του μέλους και του στελέχους του ΚΚΕ, δρώντας μέσα από τις γραμμές του, μέχρι την τελευταία της πνοή, στις Οργανώσεις της Μεσσηνίας, πιστή στην πάλη για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Διακρινόταν για τους δεσμούς που είχε με μεγάλο τμήμα λαϊκών ανθρώπων της πόλης και για την μαχητικότητά της».