Αυτές είναι μερικές μόνο από τις επιπτώσεις της πολεμικής εμπλοκής, χωρίς να υπολογίζονται οι τεράστιοι κίνδυνοι από τη μετατροπή της χώρας σε «θύτη» σε βάρος άλλων λαών. Δεν πρόκειται για «παρεκκλίσεις», ούτε για «λάθος χειρισμούς» ή αποτελέσματα ...«στρεβλών προτεραιοτήτων». Συνδέονται με την καρδιά της στρατηγικής του κεφαλαίου, που υπηρετεί η κυβέρνηση με τη στήριξη όλων των αστικών κομμάτων. Είναι ο «τρόπος ύπαρξης» και θωράκισης των κερδών των ομίλων, που φέρνουν στην ημερήσια διάταξη την εμπλοκή, με πολύμορφες επιπτώσεις σε κάθε πλευρά της ζωής των εργαζομένων. Αυτός ο «τρόπος ύπαρξης» για το κεφάλαιο μεταφράζεται σε δεκάδες «τρόπους τσακίσματος» κάθε σύγχρονου δικαιώματος και δυνατότητας να ζει ο λαός καλύτερα. Αυτός ο «τρόπος ύπαρξης» είναι που πρέπει να βρεθεί στο στόχαστρο, με τις αγωνιστικές αντιιμπεριαλιστικές δράσεις που κλιμακώνονται στις 17 Μάη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και στην εμπλοκή, φωτίζοντας τον δρόμο για να ξεμπερδεύει ο λαός με τον «τρόπο ύπαρξης» των πραγματικών εχθρών του.

Νομοσχέδιο για την «ίση αμοιβή μεταξύ ανδρών και γυναικών» βρίσκεται στα σκαριά σύμφωνα με δηλώσεις της υπουργού Εργασίας, που μίλησε για «μισθολογικό χάσμα» και «παθογένεια σε όλη την Ευρώπη». Είναι τουλάχιστον προκλητικό η κυβέρνηση που ψήφισε δεκάδες αντεργατικούς νόμους, με πιο εμβληματικό αυτόν για το 13ωρο, να πουλάει ευαισθησίες για τις «ανισότητες» στην αγορά εργασίας, ειδικά αυτές που αφορούν τις εργαζόμενες γυναίκες, τα θύματα δηλαδή της διπλής καταπίεσης, που δεν είναι κάποια «παθογένεια», αλλά κανονικότητα του καπιταλισμού. Οι «ανισότητες» είναι ψωμοτύρι για τα κέρδη και προσαρμόζονται «αλά καρτ» σε ό,τι συμφέρει το κεφάλαιο και το κράτος του, προκειμένου να εξασφαλίζουν φτηνότερη εργατική δύναμη. Θυμίζουμε για παράδειγμα ότι αυτήν την περίοδο οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο βρίσκονται σε κινητοποιήσεις για την άνιση μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1η Απριλίου 2023 σε φορείς του Δημοσίου. Οπως σημειώνουν οι βουλευτές του ΚΚΕ, που έφεραν το θέμα στη Βουλή, η διάκριση αυτή στηρίζεται αποκλειστικά στον χρόνο διορισμού, «με αποτέλεσμα τη δημιουργία υπαλλήλων δύο ταχυτήτων και την παραβίαση της αρχής της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας». Δεν φτάνει δηλαδή που οι μισθοί στο Δημόσιο είναι «τρεις κι εξήντα», το κράτος προσπαθεί να βγάλει κι από τη μύγα ξίγκι, επιβάλλοντας διαφορετικούς μισθούς σε εργαζόμενους που δουλεύουν δίπλα - δίπλα.