ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Τετάρτη 29 Απρίλη 2026
Σελ. /32
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΣΥΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΛΑΧΕΙΑ
«Κληρώνει» για το κεφάλαιο και καλλιεργεί στον λαό τον τζόγο

Eurokinissi

Μια ακόμα λεόντειο σύμβαση παραχώρησης του αποκλειστικού δικαιώματος παραγωγής, διαχείρισης, λειτουργίας, προβολής και εν γένει εκμετάλλευσης των κρατικών λαχείων μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της «Ελληνικά Λαχεία - Παραγωγή, Λειτουργία, Κυκλοφορία, Προβολή και Διαχείριση Λαχείων Μονοπρόσωπη Ανώνυμη Εταιρεία», υπερψήφισε χτες η κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή.

Κι ενώ περίσσεψαν οι κομπασμοί για το «οικονομικό και κοινωνικό αποτύπωμα» της σύμβασης και τη «διασφάλιση σταθερών πόρων, που διαχρονικά συνδέονται με κοινωνικές πολιτικές και κοινωφελείς σκοπούς», μια απλή ανάγνωση του περιεχομένου δείχνει πως ο ΟΠΑΠ, θυγατρική του οποίου αποκτά το αποκλειστικό δικαίωμα εκμετάλλευσης των κρατικών λαχείων για 12 χρόνια, δίνει 80 εκατομμύρια ευρώ, το Δημόσιο θα λαμβάνει το 30% επί των μεικτών ετήσιων κερδών με ελάχιστη ετήσια αμοιβή τα 20 εκατομμύρια, όταν η προηγούμενη σύμβαση προέβλεπε τίμημα 190 εκατομμύρια εφάπαξ - πάλι το 30% επί των καθαρών εσόδων - και 50 εκατομμύρια ελάχιστο ετήσιο αντάλλαγμα, 60% περίπου μείωση στα ανταλλάγματα του Δημοσίου από 770 εκατομμύρια ευρώ, την προηγούμενη φορά, στα 320 εκατομμύρια ευρώ τώρα.

«Ποιος θα ωφεληθεί;» ήταν το κρίσιμο ερώτημα που έθεσε ο βουλευτής του ΚΚΕ Μανώλης Συντυχάκης, δίνοντας την προφανή απάντηση ο παραχωρησιούχος ιδιώτης και η κερδοφορία του.

Απαντώντας και στην άσφαιρη κριτική ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και άλλων αστικών κομμάτων για το αν υπάρχουν καλοί και κακοί επενδυτές, αν η σύμβαση ενισχύει τον ανταγωνισμό ή τον περιορίζει, τόνισε πως όλοι τους ασπάζονται «τον καπιταλιστικό ανταγωνισμό, έναν από τους βασικούς νόμους λειτουργίας του καπιταλισμού που ενισχύει τον εκμεταλλευτικό του χαρακτήρα, την κερδοφορία των ομίλων σε βάρος των εργαζομένων. Το κέρδος κυνηγούν και γι' αυτό η διαπλοκή πάει αγκαλιά με το ίδιο το σύστημα».

Σημείωσε πως το ΚΚΕ καταψηφίζει τη σύμβαση με δεδομένο ότι τα λαϊκά στρώματα θα ζημιωθούν πολύπλευρα όχι μόνο οικονομικά αλλά και μέσα από την καλλιέργεια της λογικής του τζόγου, αφού με τη σύμβαση προβλέπεται η επανενεργοποίηση και εκμετάλλευση από τον ιδιώτη και άλλων λαχείων, εκτός από το Λαϊκό και το Εθνικό, όπως είναι το Ευρωπαϊκό, το Στεγαστικό και κυρίως το Στιγμιαίο Λαχείο.

«Εχει να ωφεληθεί σε τίποτα η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα; Οπως ήδη είπαμε, για τον λαό σημαίνει έμμεσοι φόροι, ματωμένα πρωτογενή πλεονάσματα - τα ζούμε άλλωστε - ματωμένα υπερπλεονάσματα μάλιστα, περικοπές στην Υγεία, στην Παιδεία, στην Πρόνοια, στα επιδόματα, ψίχουλα σε συντάξεις και μισθούς. Γι' αυτό λέμε ότι μεγαλώνει η φτώχεια για τους πολλούς και συγκεντρώνεται ο πλούτος στους λίγους, που δυσκολεύονται να επενδύσουν ξανά και να έχουν νέα κέρδη», τόνισε ο Μανώλης Συντυχάκης, προσθέτοντας πως η εκχώρηση στα μονοπώλια των φιλέτων της δημόσιας περιουσίας δίνει διέξοδο στη συσσώρευση κεφαλαίου, δηλαδή στο πρόβλημα των καπιταλιστών, εξασφαλίζοντας στους επενδυτές σίγουρα και μεγάλα κέρδη.

Ο Μ. Συντυχάκης επισήμανε και τα στοιχεία που δείχνουν αύξηση της δαπάνης πανευρωπαϊκά για τυχερά παιχνίδια, μάλιστα σε περιόδους που η φτώχεια μεγαλώνει πολλοί είναι αυτοί που κυνηγούν το αδύνατο και εγκλωβίζονται στην παγίδα του τζόγου. «Οπου υπάρχει τζόγος, εκτός από φτώχεια και δυστυχία, υπάρχει και αθλιότητα, υπάρχει συναλλαγή και διαπλοκή. Και από τζόγο τίποτε άλλο στον τόπο μας, είτε είναι νόμιμος είτε είναι παράνομος» σημείωσε, προσθέτοντας πως «είναι σύμπτωμα του καπιταλισμού ο τζόγος. Η ελεύθερη αγορά λειτουργεί απρόσκοπτα στους ναούς της τύχης, αλλά και εκεί, όπως σε ολόκληρη την κοινωνία, βοηθάει τους έχοντες, διαψεύδοντας όσους ισχυρίζονται πως ο τζόγος είναι κάτι το αταξικό που προσφέρει ίσες ευκαιρίες σε όλους (...) η τράπουλα είναι σημαδεμένη (...) Λύση για εμάς απέναντι στη σαπίλα του καπιταλισμού είναι η οργάνωση του αγώνα, η συμμετοχή στα συνδικάτα, στις σχολές, παντού, για την αλλαγή των συσχετισμών, για να φύγουν οι έμποροι ελπίδων, για να ενισχυθεί η λαϊκή συμμαχία ανάμεσα στην εργατική τάξη και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα, που θα εμποδίζει τα χειρότερα μέτρα, αλλά ταυτόχρονα θα δημιουργεί προϋποθέσεις για ριζικές αλλαγές στην εξουσία και στην οικονομία».

Κόκκινη Πρωτομαγιά 1944

Πρωτομαγιά 1944. Ενα μεγάλο βράδυ τελείωσε. Το τελευταίο βράδυ; Ισως. Και τέτοια μέρα; Με τόσους συμβολισμούς, με τόσους νεκρούς, με τόσους αγώνες; Ενα μεγάλο βράδυ. Ο Ναπολέων παρέα με τον θάνατο. Καθισμένος στο σιδερένιο κρεβάτι με το σουμιέ που έτριζε, πέρασε τη νύχτα του με τις αναμνήσεις του. Ούτε λεπτό δεν έκλεισε το μάτι του. Ονειρεύτηκε, όμως, ξύπνιος... στην αγκαλιά του κυρ Φώτη και της κυράς Μαρίας, προστατευμένος από τους κακούς.

Ξημέρωμα. Και ο καιρός δεν βοηθούσε ή μάλλον όχι. Γράψε λάθος. Βοηθούσε πολύ, σαν να ήξερε κάτι... χαλασμένος ήταν. Δεν ήταν ανοιξιάτικος... δεν ήταν μαγιάτικος. Ο ουρανός μαύρος. Νευρικά και αποπνιχτικά ξημέρωσε η μέρα... μήνυμα για το μεγάλο κακό.

Μαζική εξόντωση. Κόκκινη, κατακόκκινη πρωτομαγιά. Αίμα παντού, κοκκίνισε ο πράσινος τόπος του Σκοπευτηρίου. Μέσα στο Σκοπευτήριο έμπαιναν ένα - ένα τα αυτοκίνητα του Δήμου Αθηναίων για να πάρουν τους νεκρούς.

Και στους δρόμους της αντάρτισσας Καισαριανής αναβρασμός.

Τα φορτηγά του Δήμου γέμισαν. Η ζωή πεταμένη στα σκουπιδιάρικα. Η καμπάνα της εκκλησίας χτύπησε πένθιμα. Οι γυναίκες βγήκαν στους δρόμους και τους γέμισαν με λουλούδια. Ετσι έκαναν κάθε φορά που ο δρόμος πλημμύριζε από το αίμα των ηρώων. Πουθενά αλλού και σε κανέναν άλλο τόπο της Ευρώπης δεν έγιναν τόσες εκτελέσεις... σε έναν μικρό τόπο τόσες πολλές εκτελέσεις. Ηθελαν να τρομοκρατήσουν την αδούλωτη συνοικία. Και σ' αυτό το θεάρεστο έργο βοηθούσαν και οι χίτες. Φώναζαν και πυροβολούσαν τις γυναίκες που πέταγαν λουλούδια στην οδό Σκοπευτηρίου πάνω στα αίματα που έτρεχαν από τα αυτοκίνητα. Ολος ο δρόμος έγινε κόκκινος. Από τα σκουπιδιάρικα έσταζε το αίμα.

Και τα παιδιά του ονείρου και της επανάστασης ταξιδεύουν... στους δρόμους και τα σοκάκια της Καισαριανής, στις προσφυγικές του λαού εστίες. Εκεί που ξάγρυπνα μάτια δακρύζουν. Ταράζονται με τον πρώτο κρότο, με την πρώτη ριπή. «Οι άτιμοι σκοτώνουν πάλι τα παλικάρια μας...». Και θυμούνται τις δικές τους συμφορές.

Ορθώνουν το ανάστημά τους στα μαρμαρένια αλώνια και βλέπουν κατάματα τον χάροντα. Και αυτός... και αυτός τους σέβεται. Στη μάχη αυτή δεν υπάρχει νικητής και νικημένος. Σαν ένα όνειρο έμοιαζε, σαν έναν εφιάλτη. Τώρα, όμως, οι νύχτες αρχίζουν να μικραίνουν και να αλαφρύνουν. Πιο λίγα όνειρα, πιο λίγοι εφιάλτες.

Τα φορτηγά προχωρούσαν. Και στη Φορμίωνος και Υμηττού που σταμάτησαν για λίγο, ο δρόμος γέμισε αίματα. Πήραν τον δρόμο προς την Ακρόπολη. Κι απ' εκεί πήραν την Ερμού, Πειραιώς, Πέτρου Ράλλη και έφτασαν στο Γ' Νεκροταφείο.

Η εντολή είχε δοθεί το βράδυ της παραμονής της Πρωτομαγιάς απ' τις γερμανικές αρχές... να ανοίξουν 200 ατομικούς τάφους στο ΒΔ τμήμα του Νεκροταφείου. Την ώρα που έφτασαν τα φορτηγά ήταν όλα έτοιμα. Ηταν έτοιμοι 200 τάφοι σε ένα τετράγωνο, 8 σειρές με 25 τάφους στην κάθε σειρά.

Κανείς δεν ήξερε ποιος βρισκόταν στον κάθε τάφο, κανείς και γι' αυτό κάθε οικογένεια, που είχε δικό της εκτελεσμένο ανάμεσά τους, πήρε και περιποιήθηκε έναν τάφο, βάζοντας σ' αυτόν το όνομα του δικού της.

Από το Αστυνομικό Τμήμα Καισαριανής ειδοποίησαν ότι έχουν κάποια πράγματα των εκτελεσμένων. Τα μετέφεραν με ένα φορτηγό σε μια πρόχειρη αποθήκη.

Ζωντάνευαν όλοι εκείνοι οι πεθαμένοι. Και οι διακόσιοι ήταν εκεί, σαν να ήταν παρόντες, με τα παλιωμένα παπούτσια τους, τα τριμμένα μανίκια τους, με την αγωνία τους στα πρόχειρα σημειώματα.

Διαδόθηκε αστραπιαία η όλη υπόθεση. Ο κόσμος άρχισε να εισβάλλει στην αποθηκούλα. Ονόματα γινόταν γνωστά από τα διάφορα χαρτιά και ταυτότητες που είχαν βρει μέσα στις τσέπες των νεκρών.

Οι συγγενείς των αγνώστων έπρεπε ν' αναγνωρίσουν μόνοι τους κάποιο ρούχο και οι γυναίκες των χαμένων ανθρώπων αναστάτωναν ό,τι έβρισκαν εκεί μέσα με αλλοφροσύνη. Ξεφώνιζαν, μοιρολογούσαν, έκλαιγαν σιωπηλά.

Σύγχυση, πανικός, υστερία, θλίψη... και φωνές, πολλές φωνές. Σπαρακτικές φωνές. Χορός αρχαίας τραγωδίας.

Κορυφαία του χορού μια μητέρα από την Πεντέλη. Ανακατεμένη με τα διάφορα πράγματα τραβάει κάτι με δύναμη. Αναγνωρίζει το σακάκι του γιου της. Το αγκαλιάζει σαν να έχει ζωή. Το χαϊδεύει. Το κρατάει σφικτά, πολύ σφικτά, σαν να φοβάται μήπως το πάρει κάποιος. Δεν θα το επιτρέψει... Δεν θα το επιτρέψει. Δεν θα της φέρουν τώρα μπαμπέσικα.

Δεν θα της πάρουν το σακάκι. Κοιτάζει γύρω - γύρω... με φόβο και σφίγγει το σακάκι. Δεν μπορεί να συγκρατήσει τα δάκρυά της. Σαν ποτάμι τρέχουν. Δεν μπορεί να διακρίνει τα πράγματα. Κάτι βλέπει όμως, κάτι που την τρομάζει ακόμα περισσότερο... ένα ακόμα ρούχο. Του άλλου παιδιού της... του μικρότερου. Χάνει προς το παρόν τον κόσμο. Συνέρχεται όμως. Πρέπει να συνέλθει. Αρπάζει το ρούχο και κρύβεται σε μια γωνιά. Πρέπει να φυλάξει καλά τα παιδιά της. Μην της τα πάρουν πάλι... αρκετά... αρκετά.

-Δεν θα μου τα πάρει κανείς... Θα πάρω τα παιδιά μου στο σπίτι. Θα τους ετοιμάσω ζεστό φαί... όπως παλιά. Θα μου κάνουν τα αστεία τους. Θα γελάμε όλοι μαζί. Μπορεί να τραγουδήσουμε κιόλας.

Σταμάτησε λίγο και διαγράφηκε ένα χαμόγελο στην έκφρασή της...

-Ναι...ναι θα τραγουδήσουμε. Θα τραγουδήσουμε το τσιβαέρι... να θυμηθούμε τον ξενιτεμένο, τον πατέρα.

Δίπλα τους μέχρι το τέλος. Ετσι τη βρήκαν την επόμενη μέρα. Κρατούσε σφικτά τα παιδιά της. Δεν μπορούσαν να της τα πάρουν από τα χέρια ούτε τώρα. Είχαν σφίξει στα δάκτυλά της και κανείς δεν μπορούσε να τα αφαιρέσει. Κανείς. Πάντα δίπλα τους, όπως τους είχε υποσχεθεί...


Σπύρος ΤΖΟΚΑΣ
Πανεπιστημιακός, συγγραφέας


ΔΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ
Διεκόπη για τις 27 Μαΐου

Για τις 27 Μαΐου διεκόπη η δίκη για το έγκλημα των Τεμπών, με τη χτεσινή συνεδρίαση στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λάρισας να ξεκινά με τις ενστάσεις των κατηγορουμένων για τους υποστηρίζοντες την κατηγορία, με τους περισσότερους ωστόσο συνηγόρους των κατηγορουμένων να επιφυλάσσονται να καταθέσουν τις ενστάσεις τους στην επόμενη δικάσιμο.

Μόλις 4 ενστάσεις έγιναν χτες για την υποστήριξη της κατηγορίας, τρεις εκ των οποίων στράφηκαν εναντίον των νομικών φορέων (δηλαδή των Δικηγορικών Συλλόγων) αλλά και του Σωματείου Ελλήνων Μηχανοδηγών «Πανελλήνια Ενωση Προσωπικού Ελξης». Ενώ ο συνήγορος του πρώην επιθεωρητή Διοίκησης του ΟΣΕ Λάρισας, Θέμης Σοφός, εξέφρασε τις αντιρρήσεις του για την παράσταση υποστήριξης κατηγορίας του ελληνικού Δημοσίου.

Ανέλυσε τις ελλείψεις στο σιδηροδρομικό δίκτυο, εξηγώντας ότι για τη σύγκρουση φέρει ευθύνη το Δημόσιο και όχι ο σταθμάρχης. Ο ίδιος, επίσης, ανακοίνωσε ότι ο εντολέας του πρόκειται να καταθέσει μήνυση κατά του αναπληρωτή υπουργού Μεταφορών Κωνσταντίνου Κυρανάκη αλλά και δήλωση υποστήριξης κατηγορίας κατά του πρώην υπουργού Μεταφορών, Κώστα Αχ. Καραμανλή, στο Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου.

Υπενθυμίζεται ότι το ένοχο ελληνικό Δημόσιο δήλωσε τη Δευτέρα παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας για... ηθική βλάβη σε βάρος 4 κατηγορουμένων (των τριών σταθμαρχών και του πρώην επιθεωρητή Διοίκησης του ΟΣΕ), γεγονός που προκάλεσε την οργή των συγγενών των θυμάτων και των τραυματιών.



Διακήρυξη της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 80 χρόνια από την έναρξη της εποποιΐας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας
Μνημεία & Μουσεία Αγώνων του Λαού
Ο καθημερινός ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 1 ευρώ