Ορισμένοι μάλιστα από τους ομιλητές παραδέχθηκαν πως οι αλυσιδωτές συνέπειες του πολέμου θα έχουν μακροπρόθεσμο αντίκτυπο, με την πυξίδα να δείχνει προς τη μεγαλύτερη ενσωμάτωση στον αμερικανικό ενεργειακό σχεδιασμό.

Από τις πιο αποκαλυπτικές ήταν η τοποθέτηση του Θεόδωρου Τσακίρη, διευθυντή Διεθνών Σχέσεων του ΑΔΜΗΕ, ο οποίος μίλησε ανοιχτά για «τη μεγαλύτερη πετρελαϊκή κρίση στην ιστορία παγκοσμίως», εκτιμώντας ότι σε ποιοτικούς και ποσοτικούς όρους «δεν έχει καταγραφεί ποτέ κάτι παρόμοιο». Συνολικά, εκτίμησε, το «κενό» στην παγκόσμια ισορροπία προσφοράς - ζήτησης του LNG μπορεί να φτάσει το 7% και σημείωσε πως «οι πραγματικές απώλειες στην τροφοδοσία γίνονται άμεσα ορατές».

Ο Θ. Τσακίρης υποστήριξε πως «είναι ασαφές κατά πόσο πάμε σε αποκλιμάκωση, η τάση δείχνει το αντίθετο», προειδοποιώντας ότι αν χτυπηθούν οι υποδομές του λιμανιού Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα και ο αγωγός που διατρέχει τη σαουδαραβική έρημο, δηλαδή το μοναδικό εναπομείναν σύστημα ευελιξίας, «θα ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου». Τα ενδεχόμενα αυτά παραμένουν βέβαια ανοιχτά σε έναν επόμενο γύρο κλιμάκωσης των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή, παρά την εύθραυστη εκεχειρία.

Ο Ευ. Γαζής, επικεφαλής της Aurora για τη ΝΑ Ευρώπη, εκτίμησε ότι οι τιμές του TTF για το φυσικό αέριο το 2026 κατέγραψαν αύξηση σχεδόν 100% και πως αποκλιμάκωση αναμένεται μέχρι το 2029 - πρόβλεψη που ο ίδιος χαρακτήρισε «ίσως αισιόδοξη».

Εκτίμησε επίσης ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον 6 μήνες για να εξομαλυνθούν πλήρως οι ροές Ενέργειας από το Στενό του Ορμούζ, όπως και από το Ιράν και το Ισραήλ, με την προϋπόθεση ότι θα σταματήσουν οι εχθροπραξίες, ενώ η πλήρης επαναλειτουργία των υφιστάμενων ενεργειακών υποδομών προβλέπεται να χρειαστεί 3 με 4 χρόνια.

Κεντρικό θέμα ήταν ο Κάθετος Διάδρομος φυσικού αερίου - ο «αυτοκινητόδρομος» αμερικανικού LNG από ελληνικούς τερματικούς προς τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Μολδαβία και την Ουκρανία.

Ο Δημ. Σαραντόπουλος, στέλεχος της «ΗΡΩΝ», παραδέχτηκε ότι η μέχρι σήμερα λειτουργία του Διαδρόμου «δεν είναι επαρκής», σημειώνοντας πως «είναι άγονες όλες οι δημοπρασίες». Τόνισε ότι στόχος δεν είναι απλά η αύξηση των ποσοτήτων, αλλά η διασφάλιση ανταγωνιστικού κόστους για την αγορά, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά ότι «το σημαντικό είναι να φέρουμε φτηνό αέριο».

Η στρατηγική που προκρίνεται προς αυτήν την κατεύθυνση είναι η περαιτέρω εμβάθυνση της «αμερικανικής ενεργειακής κυριαρχίας» στην Ευρώπη, με μετάβαση σε μακροχρόνια εμπορικά προϊόντα. Χαρακτηριστική ήταν η τοποθέτηση του Γιάννη Παπαμικουλέα, επικεφαλής της διεύθυνσης ενεργειακών συναλλαγών της ΔΕΠΑ Εμπορίας, ο οποίος ανέφερε πως αναδεικνύονται ευκαιρίες για τους επιχειρηματικούς ομίλους της Ενέργειας.

Σε ό,τι αφορά το LNG - ειδικά το αμερικανικό - υπογράμμισε ότι δεν πρόκειται απλώς για πρόσθετες ποσότητες, αλλά για «μια συνολική αναδιάταξη του ευρωπαϊκού ενεργειακού χάρτη». Ανέφερε επίσης ότι η Νοτιοανατολική Ευρώπη μετατρέπεται σταδιακά σε κρίσιμο ενεργειακό κόμβο, με την Ελλάδα να αποκτά ρόλο «πύλης εισόδου LNG και σημείου εξισορρόπησης και διανομής Ενέργειας».

Σχετικά με τη ΔΕΠΑ, είπε πως ανοίγει περαιτέρω «εμπορική ορατότητα για τη διοχέτευση LNG προς χώρες όπως η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Μολδαβία και η Ουκρανία». Στο ίδιο πνεύμα, η Maria Sferruzza, νέα διευθύνουσα σύμβουλος του ΔΕΣΦΑ, ανακοίνωσε πως το 60% των φορτίων LNG που φτάνει στην Ελλάδα προέρχεται ήδη από τις ΗΠΑ.

Από το βήμα του συνεδρίου, ο υφυπουργός Ενέργειας Ν. Τσάφος επανέλαβε τους γνωστούς πανηγυρισμούς ότι η Ελλάδα είναι η «4η μεγαλύτερη εξαγωγέας ηλεκτρικής ενέργειας στην ΕΕ». Πρόσθεσε πως οι λιανικές τιμές ηλεκτρισμού βρίσκονται 21% κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και ως εκ τούτου «δεν βλέπουμε ανάγκη παρεμβάσεων στη λιανική».

Αυτά τα στοιχεία αποσιωπούν την πραγματικότητα που ζουν εκατομμύρια λαϊκά νοικοκυριά, αφού η τιμή του αερίου παραμένει 50% υψηλότερη από την προ πανδημίας εποχή και σχεδόν ένας στους πέντε κατοίκους στην Ελλάδα δεν μπορεί να εξασφαλίσει επαρκή θέρμανση, ποσοστό που εκτοξεύεται στο 43,6% για όσους ζουν κάτω από το 60% του διάμεσου εισοδήματος.

Από το συνέδριο δεν έλειψαν και οι απαιτήσεις των βιομηχάνων για φτηνότερη Ενέργεια, αίτημα που είχε ήδη ικανοποιήσει η κυβέρνηση μια μέρα πριν, δίνοντας 300 εκατ. για φέτος και συνολικά 700 για τα επόμενα χρόνια.

Ο πρόεδρος της Ενωσης Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας (EBIKEN), Αντώνης Κοντολέων, ζήτησε «πολιτική βούληση για στήριξη» της βιομηχανίας, η οποία, όπως είπε, είναι «αθωράκιστη στη νέα κρίση που έρχεται». Στο πλαίσιο αυτό, υποστήριξε ότι η ενίσχυση από τον μηχανισμό αντιστάθμισης δεν μπορεί να αποτελεί το μοναδικό μέτρο στήριξης της ενεργοβόρου βιομηχανίας.

Οι «ευκαιρίες» που βρίσκουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι της Ενέργειας στις «αναταράξεις» που προκαλεί ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος, είναι κρίκος για βαθύτερη εμπλοκή της χώρας και του λαού σε μεγάλους κινδύνους. Η βαθύτερη εξάρτηση από το αμερικανικό LNG, η μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό «κόμβο» για τα κέρδη των ομίλων και η εμπλοκή στον πόλεμο μέσω στήριξης της «ενεργειακής κυριαρχίας» των ΗΠΑ σημαίνουν ακριβότερη Ενέργεια και αστάθεια διαρκείας για τα λαϊκά νοικοκυριά...

Ρότα για τα Στενά του Ορμούζ χαράσσουν οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις, με μπούσουλα τους σχεδιασμούς της αστικής τάξης και την πρεμούρα της να διεκδικήσει μερτικά της λείας, βυθίζοντας τον λαό σε δίνη ανεξέλεγκτων εξελίξεων.

Χαρακτηριστικά, ο Κυρ. Μητσοτάκης συνυπέγραψε με άλλους «ηγέτες» (Γαλλία - Μακρόν, Ιταλία - Μελόνι, Βρετανία - Στάρμερ, Γερμανία - Μερτς, Καναδάς - Κάρνεϊ, Δανία - Φρεντέρικσεν, Ολλανδία - Γιέτεν, Ισπανία - Σάντσες, Ιαπωνία - Τακαΐτσι, μαζί με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής φον ντερ Λάιεν και τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Κόστα) Κοινή Δήλωση «για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή», όπου «χαιρετίζουν» την «κατάπαυση του πυρός δύο εβδομάδων που συνήφθη μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν». Ευχαριστούν, δε, το Πακιστάν «και όλους τους εμπλεκόμενους εταίρους για τη διευκόλυνση αυτής της σημαντικής συμφωνίας».

«Ο στόχος πρέπει τώρα να είναι η διαπραγμάτευση ενός γρήγορου και διαρκούς τερματισμού του πολέμου εντός των επόμενων ημερών. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω διπλωματικών μέσων», λένε, όταν έβαλαν πολύτροπα πλάτη στις επιθέσεις των ΗΠΑ και Ισραήλ.

«Ενθαρρύνουμε ένθερμα την ταχεία πρόοδο προς μια ουσιαστική διαπραγματευτική διευθέτηση. Αυτό θα είναι κρίσιμο για την προστασία του άμαχου πληθυσμού του Ιράν και τη διασφάλιση της ασφάλειας στην περιοχή. Μπορεί να αποτρέψει μια σοβαρή παγκόσμια ενεργειακή κρίση» προσθέτουν, μπαίνοντας στο ζουμί, τη διασφάλιση των επιχειρηματικών τους ομίλων (από ναυτιλία και διαμετακόμιση έως την Ενέργεια και όλους τους κλάδους που εξαρτώνται άμεσα ή έμμεσα από την πρόσβαση σε φτηνό καύσιμο) απέναντι στους ανταγωνιστές τους.

«Υποστηρίζουμε αυτές τις διπλωματικές προσπάθειες. Για τον σκοπό αυτό, βρισκόμαστε σε στενή επαφή με τις ΗΠΑ και άλλους εταίρους. Καλούμε όλες τις πλευρές να εφαρμόσουν την κατάπαυση του πυρός, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου» προσθέτουν, χωρίς να τολμούν ούτε να κατονομάσουν το κράτος - μακελάρη, Ισραήλ.

«Οι κυβερνήσεις μας θα συμβάλουν στη διασφάλιση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ», καταλήγουν, προδιαγράφοντας τις επόμενες κινήσεις για ακόμα βαθύτερη εμπλοκή στη φλεγόμενη περιοχή.

Θυμίζουμε, η κυβέρνηση συνυπέγραψε την προηγούμενη Πέμπτη την Κοινή Δήλωση των 35, πλέον, κρατών που έχουν εκφράσει την ετοιμότητά τους να συμβάλουν επί του πεδίου στις «απαραίτητες προσπάθειες» για την «ελευθερία της ναυσιπλοΐας» στα Στενά του Ορμούζ. Μεταξύ των 35 βρίσκονται όλες οι μεγάλες ευρωπαϊκές ναυτικές δυνάμεις (Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία, Ολλανδία, Γερμανία), αλλά και άλλα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη (Ιαπωνία, Καναδάς, Αυστραλία, ΗΑΕ κ.ά.).

Μάλιστα, όπως έγραψε το «ΒΗΜΑ», στην τηλεδιάσκεψή τους την Πέμπτη, ο Γεραπετρίτης πρότεινε «η εντολή ανάπτυξης της ναυτικής δύναμης στην περιοχή να αποκτήσει μακροπρόθεσμα χαρακτηριστικά». Θυμίζουμε επίσης, η κυβέρνηση στέλνει απανωτά τα τελευταία χρόνια φρεγάτες να περιπολούν στην Ερυθρά Θάλασσα και τον Κόλπο του Αντεν, ενταγμένες στην ευρωενωσιακή επιχείρηση «ASPIDES», όπου έχουν αντιμετωπίσει UAV των Χούθι.

Το τελευταίο διάστημα είναι εκεί η φρεγάτα «ΥΔΡΑ», που σημειωτέον το 2021 την είχαν στείλει να περάσει τα Στενά του Ορμούζ, πλέοντας μέχρι το Αμπού Ντάμπι, όπου και εκτέλεσε συνεκπαιδεύσεις με πλοία των ΗΑΕ και των ΗΠΑ.

Συμμετείχε επίσης - για πρώτη φορά - σε ρόλο υποστήριξης («associated support») στην πολυεθνική αποστολή «European Maritime Awareness in the Strait of Hormuz» (EMASOH / AGENOR, η ονομασία του στρατιωτικού σκέλους της αποστολής), όπου μετέχουν Γαλλία, Ελλάδα, Γερμανία, Δανία, Ιταλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Πορτογαλία και Νορβηγία, με σκοπό «την ασφαλή και ελεύθερη διέλευση των εμπορικών πλοίων στον Κόλπο, στα Στενά του Ορμούζ και στον Κόλπο του Ομάν».