Τις δημοσκοπήσεις επιστρατεύουν μεταξύ άλλων τα αστικά επιτελεία, προκειμένου να παρουσιάσουν την επιθυμία τους για πραγματικότητα σχετικά με τη «στήριξη της κυβέρνησης», τη «σαφή ανοδική τάση», τη «συσπείρωση γύρω από τη σημαία». Πίσω από τις μετακινήσεις πάντως στα «συγκοινωνούντα δοχεία» των αστικών κομμάτων, υπάρχουν στοιχεία που δεν βρίσκουν την ίδια προβολή. Για παράδειγμα, σε δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε χτες, το 74% λέει πως διαφωνεί με την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, που η κυβέρνηση στηρίζει με χέρια και με πόδια. Αλλο ένα 81% απαντά ότι ο πόλεμος γίνεται «για να ελεγχθούν τα συμφέροντα της περιοχής» και μόλις ένα 15% «για να αποφευχθεί η πιθανότητα ανάπτυξης πυρηνικών από το Ιράν», όπως λένε τα κυβερνητικά στελέχη, αναμασώντας τα αμερικανοΝΑΤΟικά προσχήματα. Ακόμα και στην «κορωνίδα» της συναίνεσης κυβέρνησης και αστικών κομμάτων - την αποστολή φρεγατών και αεροσκαφών στην Κύπρο - που ντύθηκε με τα κουρέλια του «εθνικού συμφέροντος» και της «στήριξης του οικουμενικού ελληνισμού», 1 στους 4 λέει ότι διαφωνεί. Τι δείχνουν όλα αυτά; Οτι η προπαγάνδα τους βρίσκει δυσκολίες και αντιστάσεις σε μεγάλα τμήματα του λαού, που προβληματίζονται και ανησυχούν για τις εξελίξεις, κυρίως για την εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο. Η ανησυχία αυτή θα πιάνει πραγματικά τόπο όσο περισσότερο μετατρέπεται σε δράση ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την ελληνική συμμετοχή. Οσο συναντιέται με την ανατρεπτική πολιτική του ΚΚΕ, που μπαίνει μπροστά για να δώσει διέξοδο από τον πόλεμο ο λαός, παλεύοντας για τα δικά του συμφέροντα και όχι κάτω από τις σημαίες της αστικής τάξης και των συμμάχων της.
Εκλεγμένες φοιτήτριες στον Σύλλογο Οικοτρόφων των Εστιών του Πανεπιστημίου Αθήνας, μεταξύ τους και η πρόεδρος του Συλλόγου, συλλαμβάνονται αναίτια και σέρνονται σε δίκη ενώ διακινούσαν υλικό με τα αιτήματά τους στις Εστίες. Στις 28 του περασμένου Φλεβάρη, μέρα πανεργατικής απεργίας για τα Τέμπη, μπουλούκια αστυνομικών έκαναν face control, ζητώντας τα στοιχεία όσων κατευθύνονταν προς το Σύνταγμα, ενώ έκαναν δεκάδες αναίτιες προσαγωγές, μη επιτρέποντας ακόμα και την επικοινωνία διαδηλωτών με δικούς τους ανθρώπους. Παρόμοια ήταν η εικόνα στο κέντρο της Αθήνας την προηγούμενη Πέμπτη, όταν διαδήλωναν οι φοιτητές με τους Συλλόγους τους ενάντια στον πόλεμο, με δυνάμεις των ΜΑΤ να τους περικυκλώνουν σε ένα ακόμα σκηνικό τρομοκρατίας. Στον Πειραιά, ο ίδιος ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου και άλλοι τρεις συνδικαλιστές εκπαιδευτικοί περνάνε από δίκη με στημένα κατηγορητήρια, για κινητοποιήσεις ενάντια στην εμπορευματοποίηση της Εκπαίδευσης. Στη Λάρισα, χθες πρώτη μέρα της κύριας δίκης για το έγκλημα στα Τέμπη, πανίσχυρες δυνάμεις των ΜΑΤ με τις κλούβες τους περικύκλωσαν τον χώρο διαμορφώνοντας μια ασφυκτική και ντροπιαστική κατάσταση ειδικά για τους συγγενείς των θυμάτων. Την ίδια στιγμή, «διαρροές» στα ΜΜΕ περιγράφουν την περιβόητη «θωράκιση του κράτους» απέναντι σε «απειλές» που συνδέονται με την πολεμική κλιμάκωση.
Συνδυάζοντας λοιπόν τα παραπάνω, είναι φανερό ότι το κράτος δεν «θωρακίζεται» ...γενικώς, αλλά παίρνει τα μέτρα του απέναντι στον «εσωτερικό εχθρό»: Τον εργαζόμενο λαό και τα παιδιά του, που αγωνίζονται και διεκδικούν, που δεν σκύβουν το κεφάλι. Αυτή η απαράδεκτη καταστολή κλιμακώνεται όσο κλιμακώνεται και η εμπλοκή της αστικής τάξης στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Αποτελεί την προέκταση του δόγματος «τα κεφάλια μέσα» που επιχειρεί να εφαρμόσει η εργοδοσία στους χώρους δουλειάς, απαιτώντας από την εργατική τάξη να υψώσει «λευκή σημαία» και «ομόψυχα» να υποταχθεί στις θυσίες για τα κέρδη και τους πολέμους τους. «Κούνια που τους κούναγε» είναι η απάντηση! Κι αυτό καταγράφεται καθημερινά στην αγωνιστική δράση που ξεδιπλώνεται σε όλη τη χώρα, ειδικά μπροστά στα μεγάλα συλλαλητήρια που οργανώνονται την Παρασκευή και τις επόμενες μέρες.
1905 Πεθαίνει o Γάλλος συγγραφέας μυθιστορημάτων επιστημονικής φαντασίας Ιούλιος Βερν.
1934 Πεθαίνει ο λαϊκός ζωγράφος Θεόφιλος (Θεόφιλος Χατζημιχαήλ).
1944 Αποδρούν από το γερμανικό στρατόπεδο συγκέντρωσης Στάλαγκ Λουφτ 3 στην κατεχόμενη Πολωνία 76 κρατούμενοι. Μόλις τρεις από αυτούς καταφέρνουν να φτάσουν στην ουδέτερη Ελβετία, ενώ οι υπόλοιποι 73 συλλαμβάνονται. Το περιστατικό θα αποτυπωθεί πολλά χρόνια αργότερα στην ταινία «Η μεγάλη απόδραση».
1946 Λίγες μέρες πριν τις εκλογές της 31/3 από τις οποίες το ΕΑΜ καλεί σε αποχή, πάνω από 100.000 λαού στη Θεσσαλονίκη δίνουν το «παρών» σε συγκέντρωση με κύριο σύνθημα: «Αποχή - Δημοκρατία - Ανεξαρτησία». Ανάλογες μαζικές συγκεντρώσεις πραγματοποιήθηκαν και σε άλλες περιοχές.
1999 Λίγο πριν τις 9 το βράδυ οι σειρήνες ήχησαν στην Πρίστινα, στο Βελιγράδι, στην Ποντγκόριτσα, στο Νόβισαντ. Το έγκλημα άρχιζε. Η επιδρομή του ΝΑΤΟ κατά της Γιουγκοσλαβίας κράτησε 78 μέρες.
1821 Το Πατριαρχείο, επιφορτισμένο από το οθωμανικό καθεστώς με το καθήκον του τοποτηρητή της ευταξίας στους υπ' ευθύνη του πληθυσμούς και εχθρικό προς τα φιλελεύθερα - αστικά ιδεώδη που έφερε η Επανάσταση του 1821, επιστρατεύει το όπλο του αφορισμού (όπως είχε πράξει και στο παρελθόν στα Ορλοφικά, στις εξεγέρσεις του 1807, του 1808 κ.λπ.).
1903 Οι αδερφοί Ράιτ καταθέτουν αίτηση ευρεσιτεχνίας για την εφεύρεσή τους «Ιπτάμενη Μηχανή», δηλαδή το αεροπλάνο.
1910 Γεννιέται ο Ιάπωνας σκηνοθέτης Ακίρα Κουροσάβα.
1918 Το γερμανικό κανόνι «Βέρθα», τελευταίο επίτευγμα του μονοπωλιακού κολοσσού «Κρουπ», αρχίζει να βομβαρδίζει το Παρίσι από απόσταση 75 μιλίων (Α' Παγκόσμιος Πόλεμος).
1919 Συγκροτείται στο Μιλάνο της Ιταλίας το φασιστικό κόμμα του Μπενίτο Μουσολίνι, που αρχικά φέρει την ονομασία «Πυρήνες του Αγώνα» (Fasci de Combattimento).
1929 Δημοσιεύεται στον «Ριζοσπάστη» τηλεγράφημα του Αλμπερτ Αϊνστάιν προς την κυβέρνηση Βενιζέλου. Ο μεγάλος επιστήμονας, που ήταν και μέλος της Επιτροπής Αμύνης των Θυμάτων της Λευκής (αστικής) Τρομοκρατίας στα Βαλκάνια, διαμαρτυρόταν για την αποβολή φοιτητών από το Πανεπιστήμιο για πολιτικούς λόγους, απαιτώντας την ελευθερία της σκέψης των φοιτητών.
1937 Επειτα από 15 μέρες σκληρών μαχών οι δυνάμεις της Δημοκρατικής Ισπανίας συντρίβουν τις υπέρτερες δυνάμεις του στρατηγού Φράνκο και της φασιστικής Ιταλίας στην Γκουανταλαχάρα (Ισπανικός Εμφύλιος).
1948 Η Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση αποφασίζει να πάρει μέτρα για την προστασία των παιδιών. Η ΠΔΚ απευθύνθηκε για τη διάσωσή τους στις Λαϊκές Δημοκρατίες, οι οποίες δέχτηκαν και φιλοξένησαν περίπου 25.000 παιδιά, όλα με τη συγκατάθεση των γονιών τους. Τον Μάη του 1948 συστάθηκε και ειδική Επιτροπή Βοήθειας στο Παιδί (ΕΒΟΠ) με επικεφαλής τον Πέτρο Κόκκαλη και μέλη της την Ελλη Αλεξίου, τον Γιώργη Αθανασιάδη, τον Γιώργη Ζωίδη κ.ά.