Τις επικίνδυνες συνέπειες της πολιτικής απαξίωσης ακόμα και βασικών χώρων Πολιτισμού φωτίζει το σοβαρό ατύχημα στο Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας, με θύμα ένα 13χρονο κορίτσι που έπεσε από τη σκηνή σε κενό περίπου τριών μέτρων το μεσημέρι του Σαββάτου 14 Μάρτη, στη διάρκεια διαγωνισμού χορού. Η 13χρονη νοσηλεύεται με κάταγμα στη λεκάνη, ενώ μόνο από τύχη αποφεύχθηκαν τα χειρότερα.

Μετά το περιστατικό, ο δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων προχώρησε από τη Δευτέρα 16 Μάρτη σε αναστολή λειτουργίας του Θεάτρου, με ακύρωση ή μεταφορά των προγραμματισμένων εκδηλώσεων. Στη συνέχεια ήρθαν στο φως στοιχεία που δείχνουν το μέγεθος της εγκατάλειψης: Λειτουργία επί δεκαετίες χωρίς άδεια, χωρίς πιστοποιητικό πυροπροστασίας, με σοβαρές φθορές και ελλείψεις γνωστές εδώ και χρόνια, ενώ κινήθηκε και εισαγγελική παρέμβαση για τις συνθήκες του ατυχήματος και τις ευθύνες.

Το λουκέτο, όμως, χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα επαναλειτουργίας και χωρίς εξασφαλισμένες εναλλακτικές λύσεις, φορτώνει νέο βάρος στους πολιτιστικούς φορείς του νησιού. Χορωδίες, θεατρικά σχήματα, μουσικά σύνολα και σύλλογοι μένουν χωρίς στέγη, με έξοδα που έχουν ήδη γίνει, μήνες προβών τινάζονται στον αέρα και προγραμματισμένες παραστάσεις μένουν μετέωρες.

Αυτό αποτυπώνεται και στις ανακοινώσεις των φορέων. Η Ενωση Χορωδιών Κέρκυρας σημειώνει ότι «η Κέρκυρα, η πόλη της μουσικής, μένει χωρίς στέγη επειδή οι αρμόδιοι θυμήθηκαν να ελέγξουν το κτίριο μόνο μετά από ένα σοβαρό ατύχημα», ζητώντας άμεση εξεύρεση εναλλακτικών χώρων και σαφές χρονοδιάγραμμα για την ασφαλή επαναλειτουργία του. Η Κερκυραϊκή Σκηνή κάνει λόγο για βίαιη διακοπή των παραστάσεών της και αναζήτηση άλλης στέγης, ενώ η Παλαιά Φιλαρμονική αναγκάστηκε ήδη να μεταφέρει προγραμματισμένη συναυλία σε άλλο χώρο. Ο Σύλλογος Μονίμων Κατοίκων Παλιάς Πόλης Κέρκυρας καταγγέλλει την «εγκληματική αδιαφορία στη συντήρηση του κτιρίου» και τονίζει ότι «δεν είναι δυνατόν εν έτει 2026 να κινδυνεύουν παιδιά πάνω στη σκηνή επειδή δεν υπάρχουν στοιχειώδη μέτρα ασφαλείας». Ιδιαίτερο βάρος έχει και η επισήμανσή του ότι «αν δεν υπήρχαν οι αίθουσες του Εργατικού Κέντρου και του Προσκοπείου, ο πολιτισμός στην Κέρκυρα τον χειμώνα θα είχε σβήσει».

Οι τοποθετήσεις αυτές επιβεβαιώνουν όσα έχει αναδείξει όλο το προηγούμενο διάστημα το ΚΚΕ και οι εκλεγμένοι του στο Δημοτικό Συμβούλιο και στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων για την πορεία φθοράς του Δημοτικού Θεάτρου και τη συνολική γύμνια των πολιτιστικών υποδομών στο νησί.

Ηδη από τις 17 Νοέμβρη 2022, με Επερώτηση της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Ιονίων Νήσων προς την περιφερειακή αρχή, γινόταν λόγος για «κατάσταση προχωρημένης απαξίωσης» του Δημοτικού Θεάτρου Κέρκυρας. Καταγράφονταν σοβαρά προβλήματα στη μόνωση, στη θέρμανση, στον κλιματισμό και στον τεχνικό εξοπλισμό της σκηνής, ενώ επισημαινόταν ότι η έλλειψη τακτικής συντήρησης θέτει ζητήματα ασφάλειας για τους χρήστες του χώρου. Στις 22 Μάρτη 2023, ο Γιάννης Μπορμπότης, Γραμματέας της ΚΟ Κέρκυρας του ΚΚΕ και δημοτικός σύμβουλος με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», μιλούσε για τη «γύμνια» των πολιτιστικών υποδομών στην Κέρκυρα, τονίζοντας ότι είναι πρόκληση να μιλούν για «Κέρκυρα του Πολιτισμού», όταν το Δημοτικό Θέατρο, ο μοναδικός κλειστός χώρος μεγάλης χωρητικότητας, βρισκόταν σε άθλια κατάσταση, ενώ άλλα θέατρα παρέμεναν κλειστά και κατεστραμμένα. Ταυτόχρονα, κατήγγειλε την αντιλαϊκή διαχείριση των τοπικών αρχών, που αντί να διεκδικούν επαρκή κρατική χρηματοδότηση για συντήρηση και αναβάθμιση, φόρτωναν το κόστος στους πολιτιστικούς συλλόγους με τέλη χρήσης για να «μπαλώνονται τρύπες». Με αυτήν ακριβώς τη λογική είχε συγκρουστεί και η «Λαϊκή Συσπείρωση», που δεν είχε ψηφίσει την απόφαση του 2018 για την επιβολή τέλους χρήσης, με τους δημοτικούς της συμβούλους να αποχωρούν από τη σχετική συνεδρίαση ώστε να μη νομιμοποιήσουν ένα ακόμη βάρος στις πλάτες συλλόγων και σωματείων.

Με ανακοίνωσή της για το σοβαρό ατύχημα, η «Λαϊκή Συσπείρωση» Κεντρικής Κέρκυρας τονίζει ότι δεν πρόκειται για μια «κακιά στιγμή», αλλά για «προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα μιας επικίνδυνης και διαχρονικής πολιτικής αδιαφορίας και εγκατάλειψης». Οπως επισημαίνει, η πολιτική της ανταποδοτικότητας και της επιπλέον φορολογίας, που εφαρμόζουν οι τοπικές αρχές στο πλαίσιο της γενικότερης κυβερνητικής πολιτικής, έχει συγκεκριμένα αποτελέσματα: Εγκατάλειψη υποδομών, μετακύλιση του κόστους στους δημότες και, τελικά, κινδύνους για ανθρώπινες ζωές. Απέναντι σε αυτήν την πολιτική, δηλώνει ότι θα συνεχίσει να παλεύει για δωρεάν και ελεύθερη πρόσβαση στον Πολιτισμό, ως πραγματική ανάγκη της ζωής του λαού και όχι ως πολυτέλεια.