ΦΩΤΟ

Στη μνήμη του ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΟΚΚΟΡΗ, οπαδού του ΚΚΕ, συγγενείς και σύντροφοι προσφέρουν 425 ευρώ μέσω της ΚΟΒ Μολάων, για τις ανάγκες του Κόμματος.

***

ΦΩΤΟ

Στη μνήμη του συντρόφου και φίλου ΔΗΜΗΤΡΗ (Τάκη) ΑΛΕΞΗ, μέλους του ΚΚΕ, που έφυγε από τη ζωή στις 27/2/2026, προσφέρουμε 100 ευρώ στο ΚΚΕ μέσω της ΤΕ Μαγνησίας.

Αλέξανδρος Παναγιώτου - Μαρία Αποστολίδη και Γεωργία Μανούκα - Γιώργος Σιαμανίκος

***

ΦΩΤΟ 7

Στη μνήμη των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, όπως επίσης στη μνήμη των γονιών μου, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΝΤΟΜΟΥΧΤΣΗ και ΦΑΝΙΤΣΑΣ ΝΤΟΜΟΥΧΤΣΗ, των αδερφών μου, ΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΔΗΜΗΤΡΗ, ΛΕΥΤΕΡΗ, ΘΕΟΔΟΣΙΑΣ, ΜΑΡΙΑΣ και ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ, και για την αποκατάσταση του κατεστραμμένου από τα φασιστικά αποβράσματα Μνημείου της Καισαριανής, προσφέρω 500 ευρώ μέσω ΚΟΒ Ανω Αργυρούπολης.

Ο πατέρας μου και τα τρία αδέρφια μου ήταν μαχητές του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ, όπως επίσης η αδερφή μου, Μαρία, η οποία στα 17 της χρόνια έγινε μαχήτρια του ΔΣΕ.

Αρχές του καλοκαιριού του έτους 1946 έγινε στο χωριό μου, Κοτρώνια Σουφλίου - Εβρου, μία από τις πρώτες μάχες του ΔΣΕ και διαλύθηκε το αστυνομικό τμήμα.

Μετά τη μάχη και την αποχώρηση των ανταρτών, ήρθε ο κυβερνητικός στρατός και διαλύοντας το σπίτι μας, πήραν την μάνα μου, τις τρεις αδερφές μου και εμένα, 8 χρονών τότε, και μας πήγαν στις φυλακές του Σουφλίου.

Στις 13 Δεκεμβρίου σκοτώθηκε ο αδερφός μου, Λευτέρης.

Στις 15 Δεκεμβρίου έφεραν το κεφάλι του στην μάνα μας στη φυλακή.

Πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων μάς αφήσανε ελεύθερους, αλλά έπρεπε να μείνουμε στο Σουφλί και να παρουσιαζόμαστε κάθε βδομάδα στο αστυνομικό τμήμα.

Αρχές του 1947 πήραν την μάνα μου και τις τρεις αδερφές μου και τις πήγαν εξορία στην Ικαρία, όπου έμειναν μέχρι το καλοκαίρι.

Τον Οκτώβρη μπορέσαμε να φύγουμε όλοι μαζί και να πάμε στον πατέρα μου, στους αντάρτες.

Στις 15 Οκτωβρίου περάσαμε τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα και πήγαμε στην πόλη Μπερκόβιτσα, όπου ήταν το νοσοκομείο για τους αντάρτες τραυματίες.

Εμεινα τρία χρόνια στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας.

Οι γονείς μου, ο αδερφός μου Αναστάσης και οι αδερφές μου Θεοδοσία και Μαρία πήγαν στη Ρουμανία. Ο αδερφός μου ο Δημήτρης, ο οποίος πολεμούσε σε Γράμμο - Βίτσι, πήγε στην Τασκένδη της Σοβιετικής Ενωσης.

Στη ΛΔΓ τελείωσα το Λύκειο, την επαγγελματική Σχολή Μηχανικών Αεροπλάνων και το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Δρέσδης.

Απέκτησα δύο πτυχία, διπλωματούχος οικονομολόγος μηχανικός - ενεργειακός και διπλωματούχος μηχανολόγος μηχανικός - ενεργειακός.

Γιώργος Ντομουχτσής

***

ΦΩΤΟ

Στις 26/2/2026 έφυγε από τη ζωή ο σύντροφός μας ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ.

Γεννήθηκε το 1949 και έζησε όλα του τα χρόνια στο Μαυρομμάτι Βοιωτίας.

Καταγόταν από φτωχή και πολύτεκνη οικογένεια. Από μικρή ηλικία στο μεροκάματο, και συγκεκριμένα στην οικοδομή.

Τον χαρακτήριζε η πολλή και σκληρή δουλειά για την επιβίωση, δημιουργώντας ταυτόχρονα οικογένεια.

Στη μεταπολίτευση οργανώθηκε στο Συνδικάτο Οικοδόμων Θήβας και στις αρχές της δεκαετίας του '80 εντάχθηκε στο Κόμμα της εργατικής τάξης, το ΚΚΕ.

Ολα του τα χρόνια συμμετείχε στους αγώνες. Τον διέκρινε η πίστη στα ιδανικά και στις αρχές του Κόμματος, τα οποία τίμησε μέχρι το τέλος της ζωής του.

Στη μνήμη του, οι σύντροφοί του προσφέρουν 200 ευρώ στο ΚΚΕ μέσω ΚΟΒ Αλιάρτου Θεσπιών.

***

Στη μνήμη του αγωνιστή ΙΩΑΝΝΗ ΝΙΚΟΛΑΚΕΑ, η σύζυγος και τα παιδιά του προσφέρουν 50 ευρώ ενίσχυση στο ΚΚΕ.

***

ΦΩΤΟ

Γεννήθηκε το 1923 στη Βεγόρα Αμυνταίου Φλώρινας.

Το 1943 κατετάγη στον ΕΛΑΣ, παίρνοντας μέρος στον αγώνα ενάντια στους κατακτητές και στους ντόπιους συνεργάτες τους.

Με την απελευθέρωση διώχθηκε και βασανίστηκε απάνθρωπα μαζί με άλλους αγωνιστές της Αντίστασης στην περιοχή, χάνοντας το ένα του μάτι έπειτα από σκληρά βασανιστήρια, κρατούμενος στο κτίριο της κοινότητας του χωριού του.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής γίνεται μέλος του Κόμματος. Ακολούθησε τον δρόμο της πολιτικής προσφυγιάς στο Μπούλκες της Γιουγκοσλαβίας, καθώς και μετέπειτα κατά τη διάρκεια του αγώνα, περνώντας από στρατιωτικοπολιτική εκπαίδευση.

Στη συνέχεια κατατάσσεται στις γραμμές του ΔΣΕ. Υπήρξε σύνδεσμος στο Αρχηγείο Μακεδονίας, της 10ης και μετέπειτα της διοίκησης της 6ης Μεραρχίας Κεντρικής Μακεδονίας του ΔΣΕ.

Ακολούθησαν και άλλες χρεώσεις στο πλαίσιο της 3χρονης εμφύλιας ταξικής σύγκρουσης, μέσα από τις γραμμές του ΔΣΕ. Με την υποχώρηση του ΔΣΕ, ενταγμένος ζει και εργάζεται ως πολιτικός πρόσφυγας στη ΛΔ Βουλγαρίας, όπου και απεβίωσε.

Στη μνήμη του παππού μου, ΚΩΣΤΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ (Ατρόμητου), προσφέρω 50 ευρώ στο Κόμμα μέσω της ΤΟ Ενεργειακού Κέντρου.

Μ. Αθανασιάδης

***

ΦΩΤΟ

Στη μνήμη του πατέρα της, ΑΓΓΕΛΟΥ ΜΕΡΚΟΥ, που έφυγε από τη ζωή το 2018, η Ελισάβετ Μέρκου προσφέρει 20 ευρώ στο ΚΚΕ.

Ο Αγγελος Μέρκος υπήρξε μέλος του ΚΚΕ μέχρι το τέλος της ζωής του.

Εδινε τη μάχη από όποια θέση τού είχε ανατεθεί από το Κόμμα, υπερασπιζόμενος τα ιδανικά και τις αξίες του.

Εδρασε στην περιοχή της Νιγρίτας ως ΕΠΟΝίτης, μαχητής του ΕΛΑΣ, του ΔΣΕ, πολιτικός πρόσφυγας, και με τον επαναπατρισμό του συμμετείχε στους ταξικούς αγώνες στην περιοχή της Βισαλτίας.

Η μαχητικότητά του, η ανιδιοτέλεια και η τόλμη που τον διέκριναν, αναλαμβάνοντας δύσκολες και σύνθετες αποστολές, αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη για την οικογένειά του, τις νεότερες γενιές στο Κόμμα του, το τιμημένο ΚΚΕ.

Για την πάλη για τη ζωή που αξίζει να ζει ο άνθρωπος, στο μπόι των ονείρων του.

***

ΦΩΤΟ

Πέρασαν 16 χρόνια (20 Φλεβάρη 2010) από τότε που έφυγε από τη ζωή ο αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης και του ΔΣΕ, ο κομμουνιστής ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΝΑΡΔΗΣ.

Γεννήθηκε το 1922 στους Βουτιάνους Λακωνίας. Μαθητής Γυμνασίου οργανώθηκε στο ΕΑΜ Νέων. Με την ίδρυση της ΕΠΟΝ έγινε μέλος και στέλεχός της. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής έδρασε στο τμήμα Οινούντας - Σελασίας και σε διάφορα άλλα τμήματα.

Γνωρίστηκε με την Ελένη Καλφακάκου από τον Κεφαλά Λακωνίας, στέλεχος της ΕΠΟΝ, με την οποία αγωνίστηκαν μαζί και παντρεύτηκαν μετά από χρόνια, καθώς περίμενε ο ένας τον άλλον, «εκεί που πολεμάνε και πεθαίνουν οι άνθρωποι για έναν καινούργιο κόσμο».

Το 1944, με την απελευθέρωση, η Οργάνωση τον έστειλε στο Γεράκι Λακωνίας και την Ελένη στην Πάνιτσα Γυθείου. Εκεί τον συνέλαβαν, τον χτύπησαν άγρια και τον έστειλαν στις φυλακές Σπάρτης για 10 μήνες.

Το 1946, καθώς τοποθετήθηκε υπέρ της αποχής στο στημένο δημοψήφισμα, πάρθηκε απόφαση εκτόπισης από την επιτροπή της Ασφάλειας. Καταδιωκόμενος, έφτασε στην Αθήνα το 1947, όπου τον συνέλαβε η Ασφάλεια και τον έστειλε στην Ικαρία έως το τέλος του χρόνου.

Τον Μάρτη του 1948, φεύγοντας από την Αθήνα, έφτασε με τα πόδια στον Πάρνωνα, όπου εντάχθηκε στον Δημοκρατικό Στρατό ως επίτροπος της διμοιρίας των ανιχνευτών, με διμοιρίτη τον Τράγγα. Πήρε μέρος σε όλες τις μάχες και τελευταία ήταν στο Λεωνίδιο. Με τη διάλυση του ΔΣΕ, το 1949, έφτασε κυνηγημένος μαζί με δύο συντρόφους του και τον Θόδωρο Πρεκεζέ, που ήταν στέλεχος του ΔΣΕ.

Κατόπιν, ακολούθησαν χωριστούς δρόμους και έμεινε μαζί με την αντάρτισσα Γιαννούλα Κουτσοβασίλη από το Βροναμά, και τον Γιώργο Ταμπουρέα από την Καλαμάτα. Κυνηγημένος από τον στρατό, τραυματίστηκε στο κεφάλι πολύ σοβαρά, στα Αγριανίτικα, στον Αϊ - Λια.

Η κοπέλα έμεινε όλη μέρα πάνω στο έλατο και περίμενε να νυχτώσει για να κατέβει να δει αν ζει. Τον βρήκε ζωντανό, τον περιέθαλψε και περιπλανήθηκαν ώσπου τους συνέλαβαν μετά από 3 μήνες, στις 19/7/1949, κοντά στο χωριό του.

Τον φυλάκισαν στο στρατόπεδο της Τρίπολης. Παραπέμφθηκε σε στρατοδικείο και καταδικάστηκε δύο φορές σε θάνατο. Γλίτωσε χάρη στην παρέμβαση της ΕΣΣΔ στον ΟΗΕ και μεταφέρθηκε στις φυλακές της Κέρκυρας, όπου έμεινε μέχρι το 1959, 10 χρόνια φυλακισμένος.

Για ανήκεστο βλάβη διακόπηκε η φυλάκισή του και, τελικά, αποφυλακίστηκε το 1960 με τον Ν.258, «περί ειρηνεύσεως». Τότε παντρεύτηκε την συναγωνίστριά του στην ΕΠΟΝ, Ελένη Καλφακάκου, και μέχρι το τέλος της ζωής τους αγωνίστηκαν αταλάντευτα για τις ιδέες και τα ιδανικά της εργατικής τάξης μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ.

Το 1967 συνελήφθη από τη χούντα και εκτοπίστηκε στη Γυάρο. Με το τέλος της δικτατορίας συνεχίζει να αγωνίζεται από τις γραμμές του ΚΚΕ και το 1978 εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος Αχαρνών.

Στη μνήμη των πολυαγαπημένων γονιών, Γιώργου Λιναρδή και Ελένης Καλφακάκου - Λιναρδή, η κόρη, ο γαμπρός και τα εγγόνια τους προσφέρουμε 100 ευρώ στο ΚΚΕ μέσω ΚΟΒ Κόκκινου Μύλου - Αγίας Αννας.

Χ. Λ.

***

ΦΩΤΟ

Στις 9 Μάρτη συμπληρώθηκαν τέσσερα χρόνια από τη μέρα που έφυγε από κοντά μας ο ΘΟΔΩΡΟΣ ΜΠΟΡΜΠΟΤΗΣ.

Τον θυμόμαστε πάντα με βαθιά αγάπη και τιμάμε τη μνήμη του στην πράξη, με βάση τις κομμουνιστικές αξίες και τα ιδανικά που υπηρέτησε σε όλη του τη ζωή και μας άφησε ως πολύτιμη παρακαταθήκη.

Προσφέρουμε 150 ευρώ μέσω ΤΕ Κέρκυρας του ΚΚΕ για τη στήριξη των αγώνων του Κόμματός μας, με το οποίο στρατεύτηκε σταθερά και αταλάντευτα.

Η σύζυγός του, Αγγελική, τα παιδιά του, Γιάννης και Κωστής

***

ΦΩΤΟ

Ο σύντροφος Λευτέρης Τουλγαρίδης από την Καβάλα, στη μνήμη των 200 ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΩΝ στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944 και της συντρόφου του στη ζωή και στον αγώνα ΤΑΣΟΥΛΑΣ ΤΟΥΛΓΑΡΙΔΟΥ, προσφέρει 50 ευρώ στην ΤΟ Καβάλας του ΚΚΕ.

***

ΦΩΤΟ

Στη μνήμη του συντρόφου ΔΗΜΗΤΡΗ (ΜΙΜΗ) ΖΑΧΟΥ, η οικογένειά του προσφέρει 50 ευρώ στο ΚΚΕ μέσω ΚΟΒ Β' Διαμερίσματος Πειραιά.

***

ΦΩΤΟ 3

Στη μνήμη των 200 ΗΡΩΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 και βάδισαν προς τον θάνατο αλύγιστοι, χαμογελαστοί και με υψωμένες γροθιές!

Βάδισαν με αξιοπρέπεια και δύναμη που μόνο η βαθιά συνείδηση του δίκιου μπορεί να δώσει. Δεν ικετεύουν. Δεν φοβήθηκαν. Δεν πρόδωσαν. Οι πρόσφατες φωτογραφίες των ηρώων που βαδίζουν ορθοστατούντες προς τον θάνατο, 82 χρόνια μετά συγκλόνισαν το πανελλήνιο!

Αυτό το ιερό για τον λαό μας αρχειακό φωτογραφικό υλικό οφείλει να αποδοθεί στο Μουσείο ΕΑΜικής Αντίστασης του δήμου Καισαριανής, στον δήμο Χαϊδαρίου και στο ΚΚΕ.

Μόνο έτσι θα αποτελεί και κτήμα του ελληνικού λαού!

Επίσης, στη μνήμη των γονιών μου, ΤΑΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΥ, μαχητή στο 27ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ και στη 10η Μεραρχία του ΔΣΕ, και της ΚΑΤΙΝΑΣ ΜΑΖΙΩΤΗ, μαχήτριας του ΔΣΕ στη 8η Μεραρχία καθώς και στη μνήμη της αδελφής μου, ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΥ, προσφέρω 50 ευρώ στο Κόμμα.

Ηρα Γραμματικοπούλου

***

ΦΩΤΟ

Στις 22/1/2026 έφυγε από τη ζωή ο αγαπημένος φίλος και σύντροφος ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΠΑΪΚΑΣ.

Η απουσία του είναι αισθητή σε όλα, στους αγώνες, στη γειτονιά, στην παρέα, στην ΚΟΒ μας.

Στη μνήμη του, προσφέρω 40 ευρώ μέσω ΚΟΒ Κολωνού στο Κόμμα μας, που ο σύντροφος Αντώνης υπηρέτησε αταλάντευτα, ακούραστα και μέχρι τέλους. Η ανάμνησή του μας συντροφεύει.

Φάνης Κουτρούλης