Υπενθυμίζεται ότι ο νόμος αυτός καθιερώνει την «τρόικα» κυβέρνησης - βιομηχάνων - εργατοπατέρων κατ' εφαρμογή της «Κοινωνικής Συμφωνίας», η οποία επικυρώθηκε από τους συνδικαλιστές των ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ στην ηγεσία της ΓΣΕΕ.

Οχι τυχαία, το έκτρωμα αυτό ήρθε την περίοδο της γενικευμένης πολεμικής προετοιμασίας, υπηρετώντας από τη μια τη γενική ισοπέδωση μισθών και δικαιωμάτων και από την άλλη την εξασφάλιση της «κοινωνικής ειρήνης», την ταφόπλακα δηλαδή στις διεκδικήσεις, μέσα από την αναβάθμιση του ρόλου της ΓΣΕΕ.

Με την πρώτη εφαρμογή του εκτρώματος, μάλιστα, και συγκεκριμένα για την κλαδική ΣΣΕ της βιομηχανίας και βιοτεχνίας ζαχαρωδών προϊόντων 2026 - 2028, περίσσεψαν τα πανηγύρια της «τρόικας». Τη Σύμβαση υπέγραψαν ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ), η Ενωση Βιομηχανιών - Βιοτεχνιών Ζαχαρωδών Ελλάδος (ΕΒΒΖΕ), η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Επισιτισμού - Τουρισμού (ΠΟΕΕΤ) και η ΓΣΕΕ, κατόπιν πρόσκλησης της Ομοσπονδίας.

Διατυμπανίζουν δε ότι δίνει 20% αύξηση σε τρία χρόνια, ενώ στην πραγματικότητα ο τεχνίτης καλείται να ζήσει με σχεδόν 36 ευρώ μεροκάματο το 2028!

Η ηγεσία της ΓΣΕΕ, που υπογράφει μέσω του ελεγχόμενου για υπεξαιρέσεις εκατομμυρίων ευρώ προέδρου της, Γιάννη Παναγόπουλου, βγήκε πρώτη - πρώτη να πανηγυρίσει, κάνοντας λόγο για την «πρώτη κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που αφορά τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους στις βιομηχανίες ζαχαρωδών, στην οποία περιλαμβάνονται 2.000 επιχειρήσεις και περίπου 23.000 εργαζόμενοι». Και σημειώνει ότι «προβλέπει σωρευτικά αυξήσεις άνω του 20% έως και τον Δεκέμβριο του 2028».

Η δε ηγεσία της ΠΟΕΕΤ, επίσης ...ξετρελαμένη από το αποτέλεσμα, τονίζει ότι «είχαμε δίπλα μας τη ΓΣΕΕ, που στο πλαίσιο της κοινωνικής συμφωνίας που νομοθετήθηκε από την κυβέρνηση συνυπέγραψε επικουρικά τη Συλλογική Σύμβαση».

Και, βέβαια, ο ΣΕΒ μιλά για Σύμβαση που «εγκαινιάζει μια νέα φάση ουσιαστικού κοινωνικού διαλόγου, που θα συνδράμει στην ενίσχυση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας».

Η προκλητική προπαγάνδα κορυφώνεται με την υπουργό Εργασίας, Νίκη Κεραμέως, να μιλά για την «πρώτη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που προβλέπει αύξηση μισθών».

Βέβαια η υπουργός κάνει λόγο για 6.000 εργαζομένους, εκθέτοντας τους εργατοπατέρες, που πανηγύριζαν για 23.000 εργαζόμενους τους οποίους τάχα καλύπτει η Σύμβαση.

Υπενθυμίζεται ότι ο νόμος Κεραμέως - Παναγόπουλου προβλέπει ότι για να γίνει υποχρεωτική η ΣΣΕ θα πρέπει να εμπλακεί η ΓΣΕΕ. Πρώτα όμως πρέπει να αποδειχθεί ότι ενισχύει την ανταγωνιστικότητα, δηλαδή την κερδοφόρα δράση των εργοδοτών σε βάρος των εργαζομένων, όπως και ότι δεν θα έχει επιπτώσεις στις τιμές των προϊόντων και στον πληθωρισμό. Σε κάθε περίπτωση, λοιπόν, ο νόμος δίνει τη δυνατότητα στον εκάστοτε υπουργό να εξαιρεί επιχειρήσεις από τις κλαδικές ΣΣΕ.

Η ουσία είναι όσα προβλέπονται στη ΣΣΕ. ΓΣΕΕ και ΠΟΕΕΤ, σε απόλυτη ταύτιση με εργοδότες, ισχυρίζονται όλοι και λένε ή γράφουν με τρανές λέξεις και παχιά γράμματα ότι «υπογράψαμε ΣΣΕ και οι εργαζόμενοι θα πάρουν σωρευτικά 20% αύξηση σε τρία χρόνια»! Ακόμα και έτσι να ήταν, η αύξηση είναι πολύ μικρή.

Σε ονομαστικές τιμές το υψηλότερο βασικό μεροκάματο σε αυτόν τον κλάδο, δηλαδή του τεχνίτη, το 2025 ήταν 37,7 ευρώ μεικτά. Με βάση τη νέα ΣΣΕ ο τεχνίτης θα πάρει αύξηση:

- 6,35 ευρώ το 2026,

- 1,95 ευρώ το 2027 και

- 1 ευρώ το 2028.

Συνολική ονομαστική αύξηση μόλις 9,3 ευρώ μεικτά σε τρία χρόνια!

Ομως τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. Την πενιχρή αυτή αύξηση την «καταπίνει» η ακρίβεια, με αποτέλεσμα το μεροκάματο του 2028 να είναι μικρότερο από το αντίστοιχο μεροκάματο του 2009!

Ετσι, σε πραγματικές τιμές (αποπληθωρισμένες) το μεροκάματο του τεχνίτη:

- Το 2009 ήταν 37,19 ευρώ μεικτά και

- το 2025 ήταν 30,77 ευρώ μεικτά.

Περαιτέρω, με βάση τις εκτιμήσεις της κυβέρνησης και της Τράπεζας της Ελλάδας για την πορεία του πληθωρισμού μέχρι και το 2028, προκύπτει ότι οι αυξήσεις για τις οποίες πανηγυρίζουν οι «κοινωνικοί εταίροι» θα διαμορφώσουν σε πραγματικές τιμές τα παρακάτω μεροκάματα:

- Το 2026 θα είναι 35,20 ευρώ μεικτά,

- το 2027 θα είναι 35,97 ευρώ μεικτά και

- το 2028 θα είναι 35,85 ευρώ μεικτά.

Δηλαδή το πραγματικό μεροκάματο του 2028 θα είναι μικρότερο κατά 1,34 ευρώ από το μεροκάματο που έπαιρναν σε αυτόν τον κλάδο το 2009, με άλλα λόγια 19 ολόκληρα χρόνια πριν!

Οι ηγεσίες του κυβερνητικού - εργοδοτικού συνδικαλισμού περιφέρουν το κείμενο της κλαδικής ΣΣΕ, λέγοντας ότι όχι μόνο δίνει τάχα αυξήσεις αλλά διατηρεί και όλα τα επιδόματα.

Δεν λένε όμως ότι οι νέες κλαδικές ΣΣΕ που έχουν υπογράψει έχουν πετσοκόψει την αμοιβή των τριετιών.

Η κλαδική ΣΣΕ του 2009 όριζε ότι δίνεται επίδομα για δέκα τριετίες. Το επίδομα της πρώτης και της όγδοης τριετίας ήταν 10% και για τις υπόλοιπες οκτώ ήταν 5%.

Ομως η κλαδική ΣΣΕ προβλέπει επίδομα 5% και για τις δέκα τριετίες, μειώνοντας παραπέρα τις συνολικές μισθολογικές αποδοχές.

Τώρα λοιπόν γίνεται αντιληπτό τι σημαίνουν για τους εργαζόμενους όσα έλεγε ο Γ. Χότζογλου, πρόεδρος της ΠΟΕΕΤ (ΠΑΣΚΕ), ότι «αυτά είναι τα αποτελέσματα του κοινωνικού διαλόγου από τους κοινωνικούς εταίρους, και είναι η τρανή απόδειξη πως η κυβέρνηση και το υπουργείο Εργασίας θα πρέπει να ακούν τους εταίρους, γιατί αυτοί διαμορφώνουν την αγορά εργασίας και όχι ο εκάστοτε υπουργός από το γραφείο του!».

Πράγματι, αυτά είναι τα καταστροφικά για τους εργαζόμενους αποτελέσματα του «κοινωνικού εταιρισμού», που καλύτερα από όλους κατέχει την τέχνη να πλασάρει το συμφέρον των αφεντικών σαν συμφέρον των εργαζομένων και να εμφανίζει «τα φύκια σαν μεταξωτές κορδέλες».

Η επίθεση όμως δεν σταματά εδώ, καθώς η υπουργός Εργασίας μαρτύρησε χθες ότι «περιμένουμε κι άλλες, είναι σε τελικές διαπραγματεύσεις σημαντικές Συλλογικές Συμβάσεις, δεν μπορώ να πω περισσότερα, άλλωστε αφορούν αμέσως τα δύο μέρη, εκπροσώπους εργαζομένων και εκπροσώπους εργοδοτών».

Συνηθισμένη η μυστικοπάθεια της υπουργού, που συναντιόταν - όπως η ίδια είπε - υπό άκρα μυστικότητα για επτά μήνες με τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ, Γιάννη Παναγόπουλο, και τους εκπροσώπους των εργοδοτών, για να καταλήξουν σε αυτό το έκτρωμα. Το πρώτο ...τέκνο της, η κλαδική ΣΣΕ των Ζαχαρωδών, επιβεβαιώνει στο ακέραιο ότι δεν ήρθε για να ικανοποιήσει τις ανάγκες των εργαζομένων, αλλά για να συνάπτει ΣΣΕ κομμένες και ραμμένες στις ανάγκες των εργοδοτών.