Δίνοντας «πληρωμένη απάντηση» στις φιέστες της κυβέρνησης, που προπαγανδίζει τα «μέτρα» που τάχα παίρνει, υπογράμμισε πως «ο αριθμός των εργαζομένων στον σιδηρόδρομο δεν είναι μεγαλύτερος από τη μέρα της σύγκρουσης στα Τέμπη» και «ιδιαίτερα στον ΟΣΕ η πλειοψηφία απασχολείται με μπλοκάκι και όχι σταθερή σχέση εργασίας», ενώ «μόλις πριν μια βδομάδα απέλυσαν δύο έγκυες γυναίκες».

Πρόσθεσε ότι «μόλις χθες (σ.σ. 27/2) η "Hellenic Train", με αέρα στα πανιά της από τη στάση της κυβέρνησης, κατέθεσε πρόταση για διαμόρφωση του εργάσιμου χρόνου στις 7 συνεχόμενες μέρες και για 9 ώρες με αυτό το προσωπικό. Ούτε σκέψη! Δεν θα ξέρουν τι να πουν όταν ο επόμενος εργαζόμενος σκοτωθεί την έβδομη μέρα ή την ένατη ώρα», τόνισε.

Κάλεσε σε επαγρύπνηση, καθώς «πέρα από όλα τα άλλα, ο σιδηρόδρομος, αν και όχι ασφαλής για τον λαό, μετατρέπεται σε ικανό εργαλείο για τους μακελάρηδες, για τους φονιάδες. Ο λόγος για το ΝΑΤΟ. Μπορεί να μην υπάρχουν χρήματα για την αναβάθμιση του δικτύου Θεσσαλονίκης - Αθήνας, υπάρχουν όμως για τη γραμμή Αλεξανδρούπολη - Ορμένιο. Εκεί που οι λιγοστοί επιβάτες περιμένουν με τις ώρες το τρένο για να δουν την οικογένειά τους, χάνουν όμως τη σειρά τους γιατί προηγούνται τα φορτία του θανάτου». «Βαδίζουμε στον περήφανο δρόμο των λιμενεργατών, βροντοφωνάζοντας ότι δεν βάφουμε τα χέρια μας με το αίμα των λαών», διαμήνυσε.

Ο Βασίλης Ζαβογιάννης, μέλος της Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών, θύμισε ότι οι εργαζόμενοι στα τρένα προειδοποιούσαν για την ασφάλεια και «λαμβάναμε συνεχή εξώδικα για παράνομες και καταχρηστικές απεργίες για την ασφάλεια, ήξεραν τότε να μας απειλούν με διώξεις».

Και ο Κώστας Γενηδούνιας, πρόεδρος του Σωματείου Μηχανοδηγών, τόνισε μεταξύ άλλων πως οι μηχανοδηγοί «δεν θα κάνουμε βήμα πίσω μέχρι να τιμωρηθούν όλοι οι υπαίτιοι».

Δύο μέρες μετά τα μεγάλα μαθητικά - φοιτητικά συλλαλητήρια, η νέα γενιά, αυτήν τη φορά μαζί με τους εργαζόμενους και όλο τον λαό, μετέφερε ξανά το μήνυμα ανανέωσης του όρκου που έδωσε πριν τρία χρόνια.

Οπως είπε ο μαθητής Λ. Κουφός, «τα συνθήματα που στολίζουν τα σχολεία μας και τα πανό μας, που έγιναν γκράφιτι και τραγούδια, δεν είναι απλά συνθήματα. Είναι μάθημα και οδηγός ζωής». Γιατί όπως είπε «μάθαμε πως "το κέρδος εκτελεί και το κράτος συγκαλύπτει" και δεν κάνουμε πίσω, ό,τι και να μας λέει η κυβέρνηση και το κράτος για να τους έχουμε εμπιστοσύνη». Εξήγησε ότι η ίδια πολιτική «μας στερεί την ολόπλευρη μόρφωση, έχει φτιάξει ένα σχολείο για εμάς μέσα στο άγχος, την πίεση και τα εμπόδια. Που τώρα θέλει να το "τερματίσει" φέρνοντας για εμάς τριπλές πανελλαδικές, σε κάθε τάξη του Λυκείου, κατάργηση του άρθρου 16 και της δημόσιας και δωρεάν Παιδείας».

«Συνεχίζουμε λοιπόν. Οργανωμένα, συντονισμένα, αποφασισμένα. Με εμπιστοσύνη στη δύναμή μας, στην πείρα μας», τόνισε ο μαθητής.

«Σήμερα παίρνουμε δύναμη ο ένας από τον άλλον στον δρόμο του αγώνα!», τόνισε και ο Πάνος Σπηλιόπουλος, πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου ΑΣΟΕΕ. «Ξέρουμε ότι σε μια κοινωνία άδικη κράτος δικαίου δεν μπορεί να υπάρξει, γι' αυτό δεν τους έχουμε καμία εμπιστοσύνη. Εχουμε υποχρέωση να δυναμώσουμε τον αγώνα μας για να κάνουμε το δίκιο μας πράξη», επεσήμανε. Ανέδειξε δε ότι «η ίδια Δικαιοσύνη που ρίχνει στα μαλακά ή δεν αγγίζει καν όσους έχουν τεράστιες ευθύνες για το έγκλημα στα Τέμπη, χαρακτηρίζει "νόμιμα" τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. "Νόμιμη" και η άθλια κατάσταση που αντιμετωπίζουμε στις σπουδές μας στα δημόσια ΑΕΙ, ενώ πολλοί παράλληλα δουλεύουμε, την ίδια στιγμή που κάποιοι θα αγοράζουν πτυχία στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Τώρα η κυβέρνηση ετοιμάζει την ταφόπλακα για τις σπουδές μας με την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος! Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για τους σκοπούς τους. Γι' αυτό οι νόμοι τους, το κράτος τους, θέλουν ανατροπή. Για να γίνει νόμος το δικό μας δίκιο».

Η Φαίδρα Σούρμπη, από τον φοιτητικό σύλλογο Βιολογικού, είπε ότι η μέρα αυτή δεν είναι απλά μια μαύρη επέτειος, γιατί σήμερα τρία χρόνια μετά οι λόγοι που βγάζουν τον λαό και τη νεολαία στους δρόμους είναι ίδιοι και περισσότεροι.

«Ζητάμε δικαιοσύνη», είπε από το βήμα της συγκέντρωσης ο Π. Ασλανίδης, πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών, καλώντας να χυθεί άπλετο φως στο έγκλημα που στέρησε τόσες ζωές και αναδεικνύοντας τις ευθύνες της κυβέρνησης και του κράτους, οι οποίες δυναμώνουν την οργή, με τα μπαζώματα, την απανθρωπιά και τις προσπάθειες συγκάλυψης.

Και ξεκαθάρισε ότι «η απαίτηση για φως, οξυγόνο, δικαιοσύνη δεν πρόκειται να ξεχαστεί».

Οπως είπε, πριν τρία χρόνια αυτή η ανείπωτη τραγωδία σαν «κεραυνός κατέκαψε τις ζωές μας. Ενας κεραυνός που συγκλόνισε όλη την ελληνική κοινωνία». Ομως, εξήγησε, αντί για συμπαράσταση «βρήκαμε απέναντι ένα κράτος απάνθρωπο, μια κυβέρνηση ένοχη και κυνική. Βρήκαμε αδιαφορία, υποκρισία και συγκάλυψη. Αυτό κάνει τον πόνο μας πιο ασήκωτο. Τον κάνει οργή. Τον κάνει απόφαση να μη δεχτούμε τη σιωπή. Να μη συμβιβαστούμε με την ασχήμια και το ψέμα».

Πρόσθεσε ότι «σήμερα δεν βρισκόμαστε εδώ για να ζητήσουμε εξυπηρετήσεις, επιδοτήσεις, αποζημιώσεις, παρηγοριά, ανέξοδες δηλώσεις λύπης και συμπόνιας», αλλά μόνο ένα πράγμα: «Να χυθεί άπλετο φως στο έγκλημα».

Γιατί όπως είπε «το ένοχο κράτος δολοφονεί ακόμα και την ελπίδα της δικαίωσης νεκρών και ζώντων».

Οπότε, «βρισκόμαστε όλοι εδώ για να διεκδικήσουμε το δικαίωμα όλων των παιδιών, των νέων, των εργαζομένων, όλων μας, να ζούμε, να ταξιδεύουμε, να εργαζόμαστε με ασφάλεια και αξιοπρέπεια». Και επανέλαβε: «Τίποτα δεν ξεχάστηκε. Κανένας και καμία δεν ξεχάστηκαν».

Ο Β. Χατζηχαραλάμπους, πατέρας θύματος του εγκλήματος των Τεμπών, σημείωσε ότι «πέρασαν τρία χρόνια και κάνεις δεν μου έχει πει από τι χάθηκε το παιδί μου, κανείς στη φυλακή». Και τόνισε πως «πρέπει να αποδοθούν ποινικές και πολιτικές ευθύνες, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται».

Η Μιρέλλα Ρούτσι, μητέρα θύματος, αναφέρθηκε στις εκταφές των παιδιών τους και τόνισε ότι «τις απαιτήσαμε για ανάγκη, για αλήθεια».

Ο Θόδωρος Ελευθεριάδης, γιος θύματος, κατήγγειλε την αστυνομοκρατία που και ο ίδιος υπέστη στην προσπάθειά του να μεταβεί στο Σύνταγμα: «Με κράτησαν ενώ γνώριζαν ποιος είμαι και με απειλούσαν με προσαγωγή». Ευχαριστώντας τους παρευρισκόμενους για τη συμμετοχή σε αυτόν τον αγώνα, επεσήμανε ότι «αντέχουμε, και θέλουμε να αντέξετε κι εσείς και να είστε μαζί μας έως το τέλος».

Στο βήμα ανέβηκε και η Σταυρούλα Καρύδη, μητέρα του 20χρονου νεκρού μηχανοδηγού Δημήτρη Μασσαλή, η οποία μίλησε για την προσπάθεια που έγινε να μετατοπιστούν οι ευθύνες και να αποδοθούν στους εργαζόμενους μηχανοδηγούς στην εμπορική αμαξοστοιχία, «ώστε να μειωθούν και οι ποινές των πραγματικά υπευθύνων». Θύμισε μάλιστα ότι οι εργαζόμενοι στον σιδηρόδρομο είχαν προειδοποιήσει για το κακό που έρχεται, λόγω των ελλείψεων με την τηλεδιοίκηση και τα φωτοσήματα.

Επίσης ο Ηλίας Παπαγγελής, πατέρας της αδικοχαμένης Αναστασίας, μίλησε μεταξύ άλλων για τα τρία χρόνια πόνου και αγώνα, ατιμωρησίας και συγκάλυψης.

«Δεν ξεχνάμε», ήταν το μήνυμα και από τον Πάνο Ρούτσι, ο οποίος ευχαρίστησε όλο τον κόσμο που τον στήριξε στον αγώνα που έδωσε και προσωπικά, με την απεργία πείνας για 23 μέρες.