Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκε η ανάγκη για ακόμα μεγαλύτερη μαζικοποίηση του Συνδικάτου στις εκλογές που θα ξεκινήσουν στις αρχές Μάρτη. Γιατί, όπως τονίστηκε, πρέπει να γίνει υπόθεση των ίδιων των εργαζομένων η μάχη για ένα Συνδικάτο μαζικό, ισχυρό, ταξικά προσανατολισμένο και συσπειρωμένο στο ΠΑΜΕ.

Οπως επισήμανε στην εισήγηση και ο απερχόμενος πρόεδρος του ΔΣ, Σωτήρης Πουλικόγιαννης, η συζήτηση για το τι Συνδικάτο χρειάζονται οι εργάτες γίνεται στο έδαφος της μεταστροφής του κλάδου στην πολεμική προπαρασκευή και βιομηχανία, καταγγέλλοντας την κυβέρνηση πως δαπανά 27 δισ. ευρώ για τη στήριξη των μονοπωλίων του κλάδου του Μετάλλου, και όχι μόνο. Για τους εργαζόμενους όμως αυτό σημαίνει ένταση της επίθεσης, καθώς τα μεγάλα λιμάνια, οι χώροι δουλειάς μετατρέπονται σε ειδικές οικονομικές ζώνες, όπου κυριαρχούν τα 13ωρα, εντατικοποίηση και τσακισμένα μεροκάματα, με τη μεγάλη πλειοψηφία να μην καλύπτεται από Συλλογική Σύμβαση.

Επιπλέον τονίστηκε η ανεπάρκεια των μέτρων υγείας και ασφάλειας, με το Συνδικάτο να τονίζει πως «"αποχαιρετήσαμε" για τελευταία φορά πολλούς συναδέλφους στα ναυπηγεία, στα εργοστάσια, από καρκίνους και επαγγελματικές ασθένειες που προκλητικά συγκαλύπτει το υπουργείο Εργασίας».

Στη Γενική Συνέλευση καταγγέλθηκε επίσης ο ρόλος του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη συμφωνία Κεραμέως - Παναγόπουλου - βιομηχάνων που φέρνει Συλλογικές Συμβάσεις κομμένες και ραμμένες στα μέτρα της ανταγωνιστικότητας.

Στον αντίποδα, όπως τονίστηκε, με τις ταξικές δυνάμεις μπροστάρηδες στο Συνδικάτο Μετάλλου και μετά από σκληρό αγώνα υπογράφηκε Συλλογική Σύμβαση Ναυπηγοεπισκευαστικών Εργασιών που αφορά χιλιάδες μεταλλεργάτες σε όλη την Αττική, με κατοχύρωση 7ωρου - 5ήμερου - 35ωρου και απαγόρευση εργασιών πέραν της 10ης ώρας. Επίσης κατοχυρώνει ελάχιστο ημερομίσθιο των 60 ευρώ και την προσαύξηση στην υπερωρία στο 100% από την πρώτη ώρα σε πλήρη αντίθεση με την άθλια γενική νομοθεσία. Προβλέπει μια σειρά μέτρων για την προστασία της υγείας και της ζωής, όπως τη διακοπή εργασιών σε ακραίες καιρικές συνθήκες με την καταβολή του ημερομίσθιου.

Το Συνδικάτο αυτά τα χρόνια οργάνωσε απεργίες σε μια σειρά εργοστάσια στη Δυτική Αττική, που κατέληξαν σε Επιχειρησιακές Συλλογικές Συμβάσεις με αυξήσεις 8% - 10% στα ημερομίσθια και επιβολή μέτρων υγείας και ασφάλειας.

Οπως επισημάνθηκε και στην εισήγηση, το Συνδικάτο βρέθηκε στην πρώτη γραμμή για να μην μετατραπούν μεγάλοι χώροι όπως τα Ναυπηγεία και τα λιμάνια σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες και κρίκους του πολέμου, ενώ πλούσια ήταν η δράση και οι κινητοποιήσεις για τη στελέχωση νοσοκομείων στη Δυτική Αττική, τα μπλόκα σε πλειστηριασμούς. Το Συνδικάτο επίσης αναπτύσσει καθημερινή παρέμβαση για τους μετανάστες εργάτες, ώστε όλοι σαν μια γροθιά να δυναμώσουν τον κοινό αγώνα μαζί με τη διεκδίκηση για τις ιδιαίτερες ανάγκες τους, αντιπαλεύοντας την ξενοφοβία, το μίσος και τον ρατσισμό. Αλλωστε το Συνδικάτο έχει βάλει τη σφραγίδα του, ώστε να καταδικαστεί η Χρυσή Αυγή, να αποκαλυφθεί ο χαρακτήρας τους ως μαντρόσκυλων του συστήματος της εκμετάλλευσης.

Ιδιαίτερο στοιχείο της πολύπλευρης παρέμβασης αποτελούν και οι πρωτοβουλίες αλληλεγγύης σε μεγάλους αγώνες, όπως των εργατών της ΛΑΡΚΟ και της COSCO, ενώ ήταν δεκάδες οι πρωτοβουλίες αλληλεγγύης στον πολύπαθο λαό της Παλαιστίνης, με το Συνδικάτο να φράζει τους δρόμους του θανάτου στον Πειραιά.

Η εισήγηση απηύθυνε πλατύ κάλεσμα συμμετοχής στις επικείμενες αρχαιρεσίες, καθώς η εκλογή όλο και περισσότερων αντιπροσώπων με τη γραμμή ρήξης με την πολιτική των κερδών, την κυβέρνηση και τα τσιράκια τους στα Συνδικάτα, έχει άμεσο αντίκτυπο στην ανατροπή των συσχετισμών υπέρ των εργατών, όπως έγινε και στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά και πρόσφατα στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας.

«Κάνουμε πράξη το σύνθημα όλοι για έναν και ένας για όλους! Χωρίς εμάς γρανάζι δεν γυρνά και με τον αγώνα μας θα κατακτήσουμε τη ζωή που μας αξίζει», τονίστηκε χαρακτηριστικά.

Από το σύνολο των τοποθετήσεων στη Γενική Συνέλευση επιβεβαιώθηκε η «δέσμευση» των εργατών, αλλά και η αποφασιστικότητα του ΔΣ, οι εκλογές να γίνουν υπόθεση όλων, «να βάλουμε το λιθαράκι μας να συμμετέχουν όλοι οι εργαζόμενοι στο Συνδικάτο», όπως υπογράμμισε χαρακτηριστικά ένας εργάτης που πήρε τον λόγο.

Αλλωστε, μέσα από τη συμμετοχή και τη δράση των μελών, το Συνδικάτο επέβαλε μια σειρά κατακτήσεις, όπως τη Συλλογική Σύμβαση στη Ζώνη, με τον Ακη Αντωνίου, πρόεδρο του παραρτήματος Πειραιά, να τονίζει ότι η πάλη για την υποχρεωτικότητά της συνεχίζεται.

«Να υπερασπιστούμε τη δυναμική που έχει κατακτήσει το συνδικάτο, έχουμε ευθύνη για να συνεχίσει να είναι στην πρώτη γραμμή και να υπερασπίζεται τα δικαιώματά μας», σημείωσε άλλος ομιλητής, ενώ ιδιαίτερη αναφορά έγινε στους νέους εργαζόμενους του κλάδου που πρέπει να έρθουν σε επαφή με τις αξίες της αλληλεγγύης και της οργανωμένης πάλης. «Να διαφυλάξουμε τα κεκτημένα μας», τόνισε άλλη τοποθέτηση, σημειώνοντας πως ό,τι πέτυχε το Συνδικάτο έγινε από την ίδια τη συμμετοχή των μελών.

«Και μέσα στις αρχαιρεσίες δεν σταματά η δράση», αναφέρθηκε σε μία ακόμα τοποθέτηση, δίνοντας το στίγμα πως οι αρχαιρεσίες πρέπει να συνοδευτούν με αγωνιστικές κινητοποιήσεις.

Δεν έλειψε από τις τοποθετήσεις και η αναφορά στον ελεγχόμενο - ισόβιο πρόεδρο της ΓΣΕΕ, με τους εργάτες να τραβάνε διαχωριστική γραμμή με τη λογική του κοινωνικού εταιρισμού και της ταξικής ειρήνης, πάνω στην οποία εδράζονται τα σκάνδαλα. «Η συμμετοχή μας διαμορφώνει τις προϋποθέσεις για ριζικές αλλαγές στο συνδικαλιστικό κίνημα», ειπώθηκε συγκεκριμένα.

Ζωντανή πείρα ήρθε από μεγάλους χώρους δουλειάς, όπως στην εταιρεία «Σπανόπουλος», που ο αγώνας των εργατών ανάγκασε την εργοδοσία να πάρει μέτρα, ενώ στις παρεμβάσεις αναφέρθηκαν οι εμβληματικές κινητοποιήσεις στη Ζώνη για τα δεκάδες θανατηφόρα εργοδοτικά εγκλήματα.

Ιδιαίτερη δε ήταν και η αναφορά στην απεργία στις 6 Φλεβάρη σε Πειραιά και Ελευσίνα, σε συντονισμό με άλλα 20 λιμάνια στη Μεσόγειο. Οι εργάτες έστειλαν ηχηρό μήνυμα πως «δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο», επισημαίνοντας τις επιπτώσεις της βαθιάς εμπλοκής της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και στον πόλεμο.

Δεν θα μπορούσε να λείψει από τη συζήτηση η «τιμή» στους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές της Καισαριανής από τους ναζί την Πρωτομαγιά του 1944, σημειώνοντας πως ήταν πρωτοπόροι ηγέτες, κομμουνιστές «εργάτες που υπερασπίζονταν τα δικαιώματα». Ο ομιλητής σημείωσε πως το «μάτι των εφοπλιστών και των εργολάβων είναι στραμμένο στο Συνδικάτο», που τα έχει βάλει στα ίσα με τα μαντρόσκυλα της Χρυσής Αυγής. «Να στείλουμε ηχηρό μήνυμα με τη συμμετοχή μας».

Την παραδειγματική τιμωρία όλων των υπεύθυνων για τη μη τήρηση των μέτρων υγείας και ασφάλειας, της ζωής και της ακεραιότητας των εργαζομένων, και την άρση αδειών σε όσα συνεργεία κατ' επανάληψη παρανομούν μη εφαρμόζοντας τη νομοθεσία για την τήρηση των μέτρων υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων, απαιτούν από τις εισαγγελικές - δικαστικές αρχές και την Περιφέρεια, αντίστοιχα, το Συνδικάτο Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας Ελλάδας και το Σωματείο Ναυπηγοξυλουργών, μετά και τις σοβαρές παραβάσεις κανόνων Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία (ΥΑΕ) τις οποίες διαπίστωσε η Επιτροπή ΥΑΕ Περάματος - Σαλαμίνας, σε έλεγχο που πραγματοποίησε στα Ναυπηγεία Φραντζή, όπως καταγγέλλουν.

Τα δύο συνδικάτα αναφέρουν πως στο πλοίο «Αγ. Νεκτάριος, Αίγινα» εκτελούνταν εργασίες με χρήση τροχού χωρίς προφυλακτήρες και γινόταν χρήση ηλεκτρικών εργαλείων χωρίς μετασχηματιστή. Οι σκαλωσιές ήταν ακατάλληλες και παρόλο που το πλοίο δεν ήταν συνδεδεμένο με το σύστημα πυρασφάλειας του ναυπηγείου, το συνεργείο «Φραντζής» εκτελούσε εργασίες με χρήση φλόγας, χωρίς καμία δυνατότητα πυρόσβεσης σε περίπτωση πρόκλησης πυρκαγιάς. Υπήρχαν συστοιχίες οξυγόνου και προπανίου που τροφοδοτούσαν τα εργαλεία κοπής χωρίς φλογοπαγίδες, όπως απαιτείται.

Στο ίδιο ναυπηγείο, στο υπό κατασκευή πλοίο «Παναγιώτης Ψ», στο ίδιο συνεργείο, διαπιστώθηκαν ακατάλληλες σκαλωσιές, ενώ χρησιμοποιούνταν μεγάλος αριθμός παλάγκων χωρίς να υπάρχουν άγκιστρα ασφαλείας. Το προηγούμενο διάστημα, σε έλεγχο που είχε πραγματοποιηθεί από την ίδια Επιτροπή στο συγκεκριμένο ναυπηγείο είχαν βεβαιωθεί ξανά σοβαρές παραβάσεις, που πάλι αφορούσαν παλάγκα και γερανούς χωρίς άγκιστρα ασφαλείας.

Τα δύο σωματεία τονίζουν πως ενώ κάθε τόσο «γινόμαστε μάρτυρες πολλών» εργατικών «ατυχημάτων» και θανατηφόρων, και παρά τις κινητοποιήσεις που έχουν κάνει με συγκεκριμένα αιτήματα για την προστασία των εργαζομένων, η κυβέρνηση μαζί με την εργοδοσία δεν έχουν πάρει κανένα ουσιαστικό μέτρο.