Αψηφώντας τον καιρό, δεκάδες ηθοποιοί και άνθρωποι του θεάτρου συγκεντρώθηκαν το απόγευμα της Παρασκευής στη Βουκουρεστίου, στην απεργιακή συγκέντρωση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών.

Η τρίτη κατά σειρά πετυχημένη απεργία μέσα σε λίγους μήνες αποδεικνύει ότι ο κλάδος είναι αποφασισμένος να αποκτήσει συγκροτημένα, αυτονόητα δικαιώματα! Για υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με τις δύο μεγάλες εργοδοτικές ενώσεις του θεάτρου.

Η πολύ μεγάλη συμμετοχή αποδεικνύει τη μαζικότητα, την ενότητα, το πείσμα, τη μαχητικότητα και επιβεβαιώνει την κατεύθυνση που έχουν αποφασίσει οι ηθοποιοί. Ο αγώνας αυτός θα πάει μέχρι τέλους! Θα ξανακατακτήσουν τη Σύμβαση μετά από 14 χρόνια!

Το ΣΕΗ έχει λάβει μηνύματα στήριξης από σωματεία ηθοποιών ΗΠΑ, Γερμανίας, Γαλλίας, Τουρκίας, τη Διεθνή Ομοσπονδία Ηθοποιών (FIA), αλλά και τεχνικούς και μουσικούς που απήργησαν μαζί τους.

Ανανέωσαν το ραντεβού στην απεργία στις 28 Φλεβάρη.

Μήνυμα αλληλεγγύης και στήριξης του αγώνα έστειλε με σύντομο χαιρετισμό του στη συγκέντρωση ο Βασίλης Παρασκευόπουλος, πρόεδρος του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου.

Από τη μεριά του ο Λευτέρης Κολίτσος, πρόεδρος του Συλλόγου Σπουδαστών Σχολών Χορού, Θεάτρου και Κινηματογράφου, σημείωσε ότι οι σπουδαστές συναντώνται ξανά με τους αυριανούς τους συναδέλφους, τους καθηγητές τους, που μέσα από το Σωματείο τους δίνουν έναν μεγάλο αγώνα.

Από το βήμα της συγκέντρωσης απευθύνθηκε και στην κυβέρνηση, που έφερε σε διαβούλευση το νομοσχέδιο για την Ανώτατη Σχολή Παραστατικών Τεχνών. Προειδοποίησε ότι δεν θα περάσει η προσπάθεια της κυβέρνησης να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, γιατί «η αντιπάθειά της για τους καλλιτέχνες και σπουδαστές δεν κρύβεται με επικοινωνιακά και νομοθετικά τερτίπια. Το αίτημά μας για ουσιαστική αναβάθμιση των σπουδών μας, να είναι αυτές πραγματικά δημόσιες και δωρεάν, παραμένει και είναι πιο επίκαιρο από ποτέ».

Την ομιλία εκ μέρους του ΣΕΗ έκανε ο Γιάννης Γιαραμαζίδης, μέλος του ΔΣ του Σωματείου, ο οποίος τόνισε μεταξύ άλλων:

«Ο αγώνας για τη Σύμβαση είναι ένας αγώνας που δεν ξεκίνησε χθες. Ξεκίνησε πολλά χρόνια πίσω. Περάσαμε από πολλές φουρτούνες, πισωγυρίσματα, δεν σταματήσαμε όμως. Σήμερα είμαστε πιο αποφασισμένοι να πάμε μέχρι τέλους.

Ξέρουμε από την αρχή αυτού του ήδη τρίμηνου αγώνα ότι τίποτα δεν θα μας χαριστεί. Και σίγουρα δεν θα κράταγε λίγο. Δεν υπάρχουν νίκες με πυροτεχνήματα, τίποτα δεν χαρίζεται με περίπατο ή ντιμπέιτ. Από την πρώτη στιγμή που η εργοδοσία, είτε αυτή λεγόταν ΠΕΘ είτε ΕΝΘΕΠΑ, έκατσε στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, ξέραμε με ποιους έχουμε να κάνουμε».

Αφού συγκέντρωσε την πείρα από τη δράση που ανέπτυξε το ΣΕΗ όλο αυτό το διάστημα, ο Γ. Γιαραμαζίδης επεσήμανε:

«Ετσι και σήμερα, με δεκάδες θιάσους, τα περισσότερα θέατρα να απεργούν (75%), με άλλες τόσες συμμετοχές θιάσων που απεργούν σε συμπαράσταση, νιώθουμε ακόμα πιο δυνατοί!

Γιατί περισσότεροι συνάδελφοί μας μπήκαν στη μάχη και συνειδητοποιούν το δίκιο και την ανάγκη του αγώνα αυτού.

Γιατί ενισχύθηκε η εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας.

Γιατί ανέβηκε το κύρος του Σωματείου.

Γιατί οι εργοδότες πια νιώθουν την ανάσα μας στο σβέρκο τους.

Γιατί καταλαβαίνουμε ποιος είναι ο υπεύθυνος απέναντί μας και όχι δίπλα μας».

Κλείνοντας υπογράμμισε:

«Προχωράμε μπροστά πιο θαρρετά, με αισιοδοξία ότι θα πετύχουμε τον στόχο μας, θα κατακτήσουμε και πάλι τη Συλλογική μας Σύμβαση μετά από 14 ολόκληρα χρόνια!

Κόντρα στην εργοδοσία, που μας έχει σε εργασιακή ομηρία, και στο κράτος της, που νομοθετεί νομοσχέδια - ταφόπλακες για τις Συλλογικές Συμβάσεις. Δεν θα τους περάσει!

Η Σύμβαση αυτή θα υπογραφεί από τους εργοδότες! Δεν τελειώσαμε σήμερα μαζί τους! Μόλις αρχίσαμε!

Εχουμε το δίκιο και θα τα καταφέρουμε! Θα το πάμε μέχρι τέλους και θα νικήσουμε! Γιατί εμείς είμαστε το θέατρο. Οχι αυτοί».

Λόγω των καιρικών συνθηκών δεν πραγματοποιήθηκε η συναυλία, αλλά ο Κωνσταντίνος Μπιμπής εκ μέρους του συγκροτήματος ανανέωσε το ραντεβού, αναφέροντας ότι «θα νικήσουμε, γιατί το θέατρο είμαστε εμείς».

Σύντομο χαιρετισμό εκφώνησε και ο Κώστας Κεχαγιόγλου εκ μέρους της ΠΟΘΑ.

Οσο πιο «μη πολιτικό» προσπαθεί κανείς να κάνει ένα φεστιβάλ, τόσο πιο φορτισμένα πολιτικό γίνεται... Αυτό μας έμεινε από τη φετινή Μπερλινάλε...

Οσο κι αν προσπάθησαν ο θεσμός του φεστιβάλ κινηματογράφου Βερολίνου μέσω της διευθύνουσας συμβούλου του Τρίσια Τερτλ και του επικεφαλής της κριτικής επιτροπής Βιμ Βέντερς να «θάψουν» το ζήτημα της Παλαιστίνης, τόσο εκείνο άνθιζε. Οσο προσπάθησαν να πείσουν ότι Τέχνη και πολιτική είναι δύο αντίθετες έννοιες, τόσο φανερώθηκαν δημιουργοί που με τη στάση και το έργο τους έδειξαν ότι οι καλλιτέχνες, οι πιο ευαίσθητοι δέκτες του καιρού μας, δεν μπορούν να μην καταπιάνονται με ό,τι τους καίει...

Κι αυτό φάνηκε από τις ηχηρές αποχωρήσεις και από τις ομιλίες στην τελετή λήξης του φεστιβάλ, αλλά και στην παράλληλη εκδήλωση του οργανισμού Cinema for Peace, στον οποίον χωρούν... οι θύτες και τα θύματα.

Η Καουτέρ Μπεν Χάνια, η σκηνοθέτης της ταινίας «Η Φωνή της Χιντ Ρατζάμπ», αρνήθηκε να παραλάβει το βραβείο της, κάνοντας την παρακάτω δήλωση:

«Απόψε αισθάνομαι περισσότερο ευθύνη παρά ευγνωμοσύνη. Η ταινία μου δεν είναι μόνο για την Χιντ, είναι για ένα σύστημα που δολοφονεί, που έκανε δυνατή τη δολοφονία της. Αυτό που συνέβη στην Χιντ δεν αποτελεί εξαίρεση. Είναι μέρος μιας γενοκτονίας. Και απόψε, στο Βερολίνο, υπάρχουν άνθρωποι που έδωσαν πολιτική κάλυψη σε αυτή τη γενοκτονία, αναδιατυπώνοντας τη μαζική δολοφονία αμάχων ως αυτοάμυνα, ως σύνθετες περιστάσεις. Υποτιμώντας όσους διαμαρτύρονται...

Ο ισραηλινός στρατός σκότωσε την Χιντ Ρατζάμπ. Σκότωσε την οικογένειά της. Σκότωσε τους δύο παραϊατρικούς που ήρθαν να τη σώσουν, με τη συνενοχή των πιο ισχυρών κυβερνήσεων και θεσμών του κόσμου.

Αρνούμαι να αφήσω τους θανάτους τους να γίνουν φόντο για μια ευγενική ομιλία για την ειρήνη. Οχι όσο οι δομές που τους επέτρεψαν να παραμείνουν ανέγγιχτες. Ετσι, απόψε, δεν θα πάρω αυτό το βραβείο σπίτι. Το αφήνω εδώ ως υπενθύμιση. Και όταν η ειρήνη επιδιώκεται ως νομική και ηθική υποχρέωση, που βασίζεται στη λογοδοσία για τη γενοκτονία, τότε θα επιστρέψω και θα την δεχτώ με χαρά».

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Καουτέρ Μπεν Χάνια διέκοψε την προηγούμενη ταινία που ετοίμαζε, μόλις άκουσε τη φωνή της Χιντ στο διαδίκτυο και αποφάσισε να κάνει τη φωνή της ταινία για όλα τα δολοφονημένα παιδιά της Παλαιστίνης. Μπορεί να μην πήρε το Χρυσό Λιοντάρι της Βενετίας, ούτε το Bafta καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, όμως κατάφερε με τη στάση της να διεξαχθεί ολόκληρη πορεία στο Φεστιβάλ Βενετίας υπέρ της Παλαιστίνης και να ακουστεί το όνομα Χιντ Ρατζάμπ στα πέρατα του κόσμου.

Και στην τελετή λήξης υπήρξαν σκηνοθέτες που εξέφρασαν την αντίθεσή τους. Ο Αμπνταλάχ Αλκχατίμπ, που βραβεύτηκε για την ταινία του «Chronicles From the Siege». Ο Αλκχατίμπ ανέβηκε στη σκηνή φορώντας καφίγια, υψώνοντας τη σημαία της Παλαιστίνης και συγκλόνισε με την ομιλία του.

«Θα μπορούσα να πω ευχαριστώ και πόσο χαρούμενος είμαι, αλλά είμαι Παλαιστίνιος και θα μιλήσω για την Παλαιστίνη.

Πιέστηκα πολύ να συμμετάσχω στο Φεστιβάλ, αλλά ήρθα γιατί ήθελα να σταθώ εδώ και να πω πως μια μέρα η Παλαιστίνη θα είναι ελεύθερη και θα έχουμε το δικό μας φεστιβάλ στη μέση της Γάζας, στη μέση άλλων πόλεων της Παλαιστίνης που θα συμπαραστέκεται σε όσους βρίσκονται κάτω από κατοχή, πολιορκία και δικτατορία σε όλο τον κόσμο.

Και θα βάζουμε την πολιτική πάνω από το σινεμά, την αντίσταση πάνω από την τέχνη, την ελευθερία πάνω από την ομορφιά και τον άνθρωπο πάνω από την κουλτούρα.

Η μέρα που περιμέναμε έρχεται και όταν οι άνθρωποι θα σε ρωτούν τι συνέβη εκεί, πες τους ότι η Παλαιστίνη θα θυμάται όλους όσους την υποστήριξαν και όλους όσους στάθηκαν απέναντί της. Απέναντι στο δικαίωμά μας να ζήσουμε με αξιοπρέπεια.

Εκείνους που επέλεξαν τη σιωπή, εκείνους που επέλεξαν να μείνουν σιωπηλοί.

Κάποιοι μου είπαν ότι θα έπρεπε να φοβάμαι να πω όλα αυτά, επειδή είμαι πρόσφυγας στη Γερμανία, και υπάρχουν πολλές κόκκινες γραμμές, αλλά δεν με νοιάζει. Με νοιάζει για τους ανθρώπους μου και την Παλαιστίνη.

Γι' αυτό θα πω την τελευταία μου λέξη στη γερμανική κυβέρνηση. Η γερμανική κυβέρνηση είναι συνεργός στη γενοκτονία στη Γάζα και είναι αρκετά έξυπνη για να το αντιλαμβάνεται και να μην ενδιαφέρεται γι' αυτό. Λευτεριά στην Παλαιστίνη από τώρα μέχρι και το τέλος του κόσμου».

Στο τέλος της ομιλίας, ο Γερμανός υπουργός Περιβάλλοντος Κάρστεν Σνάιντερ, ο οποίος βρισκόταν στο ακροατήριο, αποχώρησε...