Κάπου ανάμεσα στα «κατασκοπευτικά» ρεπορτάζ - πληρωμένες καταχωρήσεις που κυκλοφορούν αυτές τις μέρες με τη σέσουλα, με αφορμή τη σύλληψη του σμηνάρχου για κατασκοπεία, μαθαίνουμε και μερικές «αλήθειες».

Για παράδειγμα, σύμφωνα με όσα γράφονται και αποδίδονται σε «ανώτατα διευθυντικά στελέχη της CIA» (παρεμπιπτόντως, σαν πολύ εύκολα τους βρίσκουν τα αστικά ΜΜΕ...) μαθαίνουμε πως «τα δίκτυα υποδομών, τηλεπικοινωνιών, ακόμα και ύδρευσης που ελέγχονται από κινεζικές - κρατικές ή μη οντότητες - θα πρέπει να θεωρούνται εκ των προτέρων παραβιασμένα». Λίγο «ευρύχωρο» το σχήμα, για να χωράει τα πάντα: Από τα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα (θυμίζουμε ότι τα προηγούμενα χρόνια τέθηκε βέτο από τις ΗΠΑ για να μην περάσουν στα χέρια της κινεζικής "Huawei" τα δίκτυα 5G) μέχρι τον Πειραιά και την COSCO, όπου προ εβδομάδων η πρέσβειρα των ΗΠΑ ζητούσε λίγο - πολύ να μπει πωλητήριο, προκαλώντας την έντονη αντίδραση της Κίνας. Οπως και να 'χει, πρόκειται για άλλη μια επιβεβαίωση των «θολών ορίων» ανάμεσα στον «ειρηνικό» καπιταλισμό και στον πόλεμο, πολύ απλά επειδή ο δεύτερος αποτελεί προέκταση του καπιταλιστικού ανταγωνισμού και όχι κάποια «εξαίρεσή» του.

Και επειδή τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται, φανταζόμαστε ότι σχετικές «κερκόπορτες» και «έλεγχος» δεν υπάρχουν μόνο στα δίκτυα και στις υποδομές των μεν, αλλά και ανάποδα. Εύκολα λοιπόν αναρωτιέται κανείς: Τι σημαίνει σε αυτές τις συνθήκες, έντασης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, οι κυβερνήσεις να έχουν παραχωρήσει μια σειρά δίκτυα και κρίσιμες υποδομές, αλλά και έναν τεράστιο όγκο δεδομένων από κρατικές υπηρεσίες (ιατρικά δεδομένα, εκπαιδευτικά κ.ά.) σε ευρωατλαντικά μονοπώλια και επιχειρηματικούς ομίλους;

Μαθαίνουμε επίσης ότι «αν συνελήφθη ένα άτομο, αυτό σημαίνει, κατά την εμπειρία μας, πως υπάρχουν τουλάχιστον 5 ακόμα που είναι εκεί έξω. Ετσι λειτουργεί η MSS (σ.σ. κινεζική ΕΥΠ)». Καμία πρωτοτυπία, αφού με παρόμοιο τρόπο λειτουργούν και οι άλλες (ΝΑΤΟικές) μυστικές υπηρεσίες. Φανταζόμαστε επομένως ότι «εκεί έξω» υπάρχουν πολλές ...πεντάδες, που επιδίδονται σε έναν ακήρυχτο πόλεμο του παρασκηνίου και σε έναν ανελέητο ανταγωνισμό για το ποιος θα βάλει στο χέρι πολύτιμες πληροφορίες και υλικό. Θυμίζουμε άλλωστε ότι προ ετών αποκαλύφθηκε πως οι ΗΠΑ παρακολουθούσαν όλους τους συμμάχους τους - τη Γερμανία, τη Δανία κ.ά. Για να μην πάμε στα πολλά ιστορικά παραδείγματα από τη χώρα μας και αλλού: Τις παραμονές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου υπολογιζόταν ότι στην Αθήνα δρούσαν χιλιάδες πράκτορες (3.000 ήταν μόνο οι Γερμανοί!) «συμμάχων» και «εχθρών», σε σημείο που η πρωτεύουσα να έχει βαφτιστεί ...«Κατασκόπολις»!

Είναι κι αυτό ενδεικτικό για τις αντιφάσεις που έχει το γεγονός ότι το αστικό κράτος συνδέεται με «χίλια νήματα» με τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες της αστικής τάξης. Αντιφάσεις που πολλαπλασιάζονται σε συνθήκες πολεμικές προετοιμασίας και οι οποίες βέβαια αξιοποιούνται από τα αστικά επιτελεία ως πρόσχημα για ολομέτωπη επίθεση στον «εχθρό λαό», με το τεράστιο πλέγμα καταστολής και χαφιεδισμού που απλώνεται με τη σφραγίδα ΕΕ και κυβερνήσεων.

Για το τέλος αφήσαμε την «αποκάλυψη» ότι «οι ΗΠΑ δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη τους» και ότι «τόσο στην 115 ΠΜ στη Σούδα όσο και στην 110 ΠΜ στη Λάρισα, όπου σταθμεύουν τα MQ-9 Reapers, ελέγχουν συνεχώς όλο τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό και τα υπάρχοντα δίκτυα, ώστε να διασφαλιστεί πως δεν υπάρχει τίποτα προερχόμενο από την Κίνα εγκατεστημένο σε αυτά». Βεβαίως, και εδώ δεν υπάρχει καμία μεγάλη αποκάλυψη (ο «Ριζοσπάστης» έχει αποκαλύψει επανειλημμένα ότι η αναβάθμιση των υποδομών αυτών γίνεται αυστηρά με τέτοιες προδιαγραφές). Αντίθετα, επιβεβαιώνεται ότι οι αμερικανοΝΑΤΟικές υποδομές στη χώρα μας, αυτές που όλες οι κυβερνήσεις αναβάθμισαν και πολλαπλασίασαν με βάση και τον κατάπτυστο «Στρατηγικό Διάλογο», αποτελούν ορμητήρια πολέμου και στόχο κάθε είδους αντιποίνων. Απόδειξη κι αυτό ότι η ένταξη στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και η εμπλοκή στα σχέδιά τους είναι μαγνήτης κινδύνων και καμία ασφάλεια δεν προσφέρουν στον λαό.

Οποια σελίδα κι αν γυρίσει κανείς στο «κατασκοπευτικό βίπερ» που γράφουν κυβέρνηση και αστικά επιτελεία για να στοιχίζεται ο λαός με τους σχεδιασμούς της αστικής τάξης και την εμπλοκή στα ευρωατλαντικά σχέδια, το ακριβώς αντίθετο απ' όσα λένε επιβεβαιώνει: Τα συμφέροντα της αστικής τάξης και αυτά των εργαζομένων, του λαού, δεν συναντιούνται πουθενά, ούτε στην «ειρήνη» τους, ούτε στον πόλεμό τους, ούτε στις «γκρίζες» ζώνες τους. Ο λαός έχει αντίθετα κάθε λόγο να γίνει αυτός πρωταγωνιστής, με τη σημαία των δικών του συμφερόντων, στην πάλη για την απεμπλοκή της χώρας από τα ιμπεριαλιστικά σχέδια, για να ανοίξει ο δρόμος που θα σαρώσει το σάπιο αστικό κράτος, τις συμμαχίες του, το σύστημα των πολέμων και της εκμετάλλευσης.