Κάθε λεωφορείο που έφτανε γεμάτο με τους βιοπαλαιστές έδινε και το στίγμα. Από τους πρώτους οι αγροτικοί σύλλογοι της Αχαΐας παίρνοντας τη θέση τους. «Ερχονται οι Λαρισαίοι», φώναξε ένας αγρότης και συντεταγμένα έφτασαν στην Ομόνοια οι αγρότες από το μπλόκο της Λάρισας.

Το πανό της Πανελλαδικής Επιτροπής Μπλόκων στην κορυφή, καταμεσής της Ομόνοιας, «Μπλόκα παντού για να έχουμε μέλλον», έδινε το σύνθημα.

Η πλατεία γέμιζε με αγρότες που κατέφθαναν συνεχώς. Καρδίτσα, Λάρισα, Προμαχώνας... Οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι και οι αλιείς της Μαγνησίας ζωγράφιζαν εκείνη την ώρα το πανό τους.

«Πότε θα φτάσουν τα τραχτέρια» ήταν η ερώτηση σχεδόν απ' όλους. «Πλησιάζουν, έρχονται».

Η Ομόνοια γέμισε με πανό και απ' την κεντρική ντουντούκα ακούγονταν τα «Αγροτικά» του Βασίλη Παπακωνσταντίνου και συνθήματα όπως «Εδώ η εργατιά, εδώ και η αγροτιά, ο λαός παλεύει και δεν σας προσκυνά».

Τα κορναρίσματα από τα διερχόμενα αυτοκίνητα αλλεπάλληλα. Περαστικοί με υψωμένες γροθιές σταματούσαν και μιλούσαν με τους αγρότες. «Καλώς ήρθατε, μαζί σας είμαστε», ήταν μερικές από τις φράσεις που ακούγονταν.

Τα μπλοκ βγήκαν στην Πανεπιστημίου, για να πάνε Σύνταγμα, να συναντήσουν τους εργάτες, τα «αδέρφια» τους που ήταν εκεί από το μεσημέρι και διαδήλωναν ενάντια στη συμφωνία Κεραμέως - ελεγχόμενου Παναγόπουλου - βιομηχάνων που καθηλώνει τους μισθούς.

Και τότε ακούστηκαν οι πρώτες κόρνες από τα τρακτέρ, που ανέβαιναν από την Αγίου Κωνσταντίνου.

Πανεπιστημίου: «Ηρθαν τα τρακτέρ» φώναζε ο κόσμος, που είχε σταματήσει στα πεζοδρόμια.

Τα τρακτέρ από τους Αγροτικούς Συλλόγους της Καρδίτσας ήταν τα πρώτα που μπήκαν στον δρόμο.

Ο λαός της Αθήνας στα πεζοδρόμια να τραβάει φωτογραφίες και βίντεο από τα κινητά, να χαιρετάει με γροθιές υψωμένες. Οι αγρότες ανταπέδιδαν με θέρμη και βαθιά συγκίνηση για αυτήν τη συγκλονιστική υποδοχή.

Φτάνοντας έξω από τα Προπύλαια, οι εικόνες ήταν ανεπανάληπτες. Ο κόσμος χειροκροτούσε την περήφανη αγροτιά, οι εργαζόμενοι από επισιτιστικές αλυσίδες και εμπορικά καταστήματα άφησαν τα πόστα τους και βγήκαν και αυτοί να τους υποδεχτούν.

Παρέες νέων κοιτούσαν με ενθουσιασμό. «Πω ρε φίλε χαμός», έλεγαν μεταξύ τους και τα κινητά είχαν πάρει φωτιά.

Μικρά παιδιά με έκπληξη πλησίαζαν τα τρακτέρ, δεν είχαν ξαναδεί αυτά τα «θεριά». Οι αγρότες άνοιγαν τις πόρτες και έσφιγγαν το χέρι στους γονείς.

Μπορούσε να δει κάποιος τη συγκίνηση και το πλατύ χαμόγελο που φώτιζε το πρόσωπό τους. Ξέρουν ότι έχουν τον λαό στο πλάι τους, όμως πώς να χωρέσει ο νους τέτοιες εικόνες, τέτοια υποδοχή από τον λαό της Αθήνας.

Σύνταγμα: Τα τρακτέρ προσεγγίζουν την πλατεία. Πίσω τους ξεχύνεται σαν ανθρώπινο ποτάμι το πλήθος των αγωνιζόμενων αγροτών, κτηνοτρόφων και μελισσοκόμων, παραταγμένοι στα μπλοκ των Αγροτικών Συλλόγων και Ομοσπονδιών, με τις σημαίες και τα πανό τους. Μαζί τους γυναίκες και παιδιά, εργαζόμενοι, άνθρωποι κάθε ηλικίας, που στάθηκαν δίπλα τους στις 55 μέρες στα μπλόκα και τώρα διαδηλώνουν μαζί τους στους δρόμους της Αθήνας.

Ο ενθουσιασμός από την υποδοχή των τρακτέρ δεν έχει κοπάσει. Στο πεζοδρόμιο, περαστικοί σταματούν, υψώνουν τη γροθιά, σχηματίζουν το σήμα της νίκης, χειροκροτούν τους αγωνιζόμενους αγρότες, που φτάνουν στο συλλαλητήριο περήφανοι και «ένα μπόι ψηλότεροι».

«Θα γίνει δουλίτσα και σήμερα», μας λέει φανερά ευχαριστημένος από την υποδοχή και τη μαχητικότητα του συλλαλητηρίου ο Βαγγέλης, από το Φανάρι Καρδίτσας, κρατώντας το πανό της Ομοσπονδίας και του μπλόκου του Ε-65. Του μπλοκ των αγροτών της Καρδίτσας προπορεύεται αυτό των συναδέλφων τους από τη Ζίτσα Ιωαννίνων. «Εμείς στην περιοχή μας, αμπελουργοί και κτηνοτρόφοι στην πλειοψηφία, δεν ακούσαμε τίποτα από την κυβέρνηση. Ομως σήμερα είμαστε εδώ συνολικά για τα δίκαια αιτήματα των βιοπαλαιστών αγροτών, κτηνοτρόφων και μελισσοκόμων όλης της χώρας και έτσι θα συνεχίσουμε», μας λέει ο Ηλίας.

Εκεί κοντά και το μπλοκ των αγροτών, κτηνοτρόφων και μελισσοκόμων από τη βόρεια Εύβοια, την Κάρυστο και άλλες περιοχές του πολύπαθου νησιού. «Είναι ντροπή και προσβλητικό αυτό που έκαναν. Ψέκασαν τα τρακτέρ για τη νόσο της ευλογιάς πριν μπουν στην Αθήνα, ενώ την ίδια στιγμή θανατώνονται δεκάδες χιλιάδες ζώα για να μη χάσουν τα κέρδη τους οι γαλακτοβιομηχανίες», μας λέει η Βάσω, κτηνοτρόφος από τα χωριά του Μαντουδίου. «Εμείς το μόνο "μικρόβιο" που έχουμε είναι αυτό του να παλεύουμε για να ζήσουμε, να αγωνιζόμαστε για το δίκιο μας και αυτό δεν πρόκειται να μας το ξεριζώσουν», συμπληρώνει ο Στάθης, αγρότης και κτηνοτρόφος επίσης από τη βόρεια Εύβοια.

Η πορεία ενώνεται με τους εργαζόμενους και τα σωματεία της Αττικής που βρίσκονται εκεί από το μεσημέρι. Το σύνθημα «εργατιά - αγροτιά μια φωνή και μια γροθιά» ακούγεται δυνατά και μαζί με τις κόρνες των τρακτέρ «πνίγουν» τα αγωνιστικά τραγούδια και τη φωνή του ομιλητή που τους καλωσορίζει. Το πλήθος γίνεται ένα σώμα. Αγρότες, εργάτες, φοιτητές φωνάζουν συνθήματα μαζί, χαιρετιούνται σαν παλιοί γνώριμοι. Μιλούν για τα μπλόκα, τον εμπαιγμό της κυβέρνησης, την πλατιά αλληλεγγύη που στάθηκε απέναντι σε κάθε προσπάθεια «κοινωνικού αυτοματισμού» και που εκφράστηκε ξανά στη μεγάλη υποδοχή των εργαζομένων και των συνδικάτων της Αττικής.

«Είμαστε εδώ γιατί αυτός ο αγώνας μας αφορά όλους μας, αφορά την ίδια τη ζωή και την επιβίωσή μας», μας λέει ο Θωμάς, εργαζόμενος στον κλάδο του Μετάλλου. Μας αναφέρει μάλιστα ότι ο ίδιος βρέθηκε στο μπλόκο της Νίκαιας, όπου έμεινε ένα βράδυ μαζί με τους αγρότες. «Αυτό που έζησα στα μπλόκα ήταν συγκλονιστικό, εμπειρία ζωής. Σήμερα ανταμώνουμε ξανά, εδώ στην Αθήνα, συνεχίζοντας μαζί τον αγώνα».

«Ο αποφασιστικός αγώνας των αγροτών και η αλληλεγγύη που εκφράζεται είναι παράδειγμα για τον δρόμο που θα πρέπει να ακολουθήσει η εργατική τάξη», σημειώνει ο Παύλος, εργαζόμενος στον δήμο Αθηναίων, που μαζί με συναδέλφους του βρέθηκε στο Σύνταγμα και στο πλευρό των αγροτών. «Είμαστε μαζί τους, είναι και δικός μας αγώνας, όταν ξεκληρίζεται η αγροτιά, ξεκληρίζεται όλος ο λαός», συμπληρώνει ο Φάνης, εργαζόμενος στον δήμο Καισαριανής.

Ανάμεσα στα μπλοκ και τα πανό των αγροτών και των συνδικάτων στέκονται και εκπαιδευτικοί του 14ου Νηπιαγωγείου Κερατσινίου - Δραπετσώνας. Κρατούν στα χέρια τους πλακάτ με ζωγραφιές των μικρών μαθητών, μέσα από τις οποίες στέλνουν δύναμη στον αγώνα των αγροτών. «Μιλήσαμε με τα παιδιά στο σχολείο για τους αγρότες, τη σημασία της αγροτικής παραγωγής αλλά και για το τι διεκδικούν. Μια από τις αφορμές μάλιστα ήταν και το γεγονός ότι πολλά παιδιά που ταξίδεψαν τις γιορτές στην επαρχία, πέρασαν μέσα από τα μπλόκα και δίπλα από τα τρακτέρ και αυτό τους είχε κινήσει την περιέργεια», μας λένε οι εκπαιδευτικοί.

Ενας πιτσιρικάς με γουρλωμένα μάτια κοιτάζει ένα - ένα τα τρακτέρ να μπαίνουν στην πλατεία Συντάγματος. «Ηρθαν από πολύ μακριά», του λέει η μητέρα του. «Και γιατί ήρθαν στην Αθήνα και δεν είναι στα χωράφια τους;», ρωτάει ο μικρός. Γιατί αγωνίζονται για να μείνουν στα χωράφια, να μπορούν να τα καλλιεργούν και από αυτά να ζουν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους, να έχουμε κι εμείς φθηνό φαγητό λέει η μητέρα και προσπαθεί με άπλα λόγια να εξηγήσει στον πιτσιρικά.

Στην εξέδρα ανεβαίνουν μουσικοί, μέλη του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου και το τραγούδι ξεκινά:

«Πάει καλά φέτος η χρονιά, Πάει καλά. Προκόψαν όλα τα σπαρτά.

Θα 'ρθουν πάλι τσούρμο οι μεσάζοντες. Θα κερδοσκοπήσουν οι μεσάζοντες.

Και εμείς τα ίδια θα 'μαστε άλλη μια φορά. Μας παίρνουν τη σοδειά φτηνά...»

Μαζί τους τραγουδά και ο κόσμος που συνεχίζει να παραμένει στο Σύνταγμα. Συγκεντρώνεται σε πηγαδάκια, οι κουβέντες δυναμώνουν, ενώ η καυτή σούπα με προβατίνα που προσφέρουν ανάμεσα σε άλλα τα συνδικάτα της Αττικής είναι κυριολεκτικά φάρμακο για την πολύωρη κούραση και το κρύο.