INTIME NEWS

Για μήνες γέμιζε ο χώρος με το φονικό αέριο που προκάλεσε την έκρηξη!

Με τον «ομαδικό τάφο» που άνοιξε η εργοδοσία ακόμα να καπνίζει, τα νέα στοιχεία που έρχονται στην επιφάνεια, και περιλαμβάνουν τόσο τις μαρτυρίες των εργατριών όσο και τις ανακοινώσεις της Πυροσβεστικής, αποδεικνύουν ότι το έγκλημα ήταν θέμα χρόνου να συμβεί.

Αποδεικνύεται ότι καθημερινά και εν γνώσει της η εργοδοσία έστελνε δεκάδες εργάτες στον θάνατο, αφού εργάζονταν στις ταινίες παραγωγής και στους φούρνους και κάτω από τα πόδια τους για μήνες ήταν ενεργή μια ωρολογιακή βόμβα.

Αυτό επιβεβαιώνουν λοιπόν οι επίσημες ανακοινώσεις της Πυροσβεστικής, που κάνουν λόγο για πολύμηνη διαρροή προπανίου στο εργοστάσιο, επιβεβαιώνοντας τις μαρτυρίες των εργαζομένων για τις οσμές στον χώρο αλλά και τις προειδοποιήσεις του Εργατικού Κέντρου και των σωματείων για ελλιπέστατα μέτρα ασφαλείας.

Συγκεκριμένα, όπως δήλωσε ο Διοικητής του ΕΣΚΕΔΙΚ Υποστράτηγος Αναστάσιος Μιχαλόπουλος, τα στοιχεία είναι τα εξής: Από τη μία διαπιστώθηκε η ύπαρξη δύο υπέργειων δεξαμενών προπανίου, χωρητικότητας 5.000 και 9.000 λίτρων αντίστοιχα, οι οποίες βρίσκονταν σε απόσταση περίπου 30 μέτρων από την περιοχή της έκρηξης. «Η διασύνδεση των δεξαμενών πραγματοποιείτο μέσω υπόγειων σωληνώσεων, οι οποίες διέρχονταν κάτω από ασφαλτοστρωμένο χώρο και εισέρχονταν στο ισόγειο τμήμα του κτιρίου, τροφοδοτώντας τους φούρνους». Η Πυροσβεστική σημειώνει ότι «κατόπιν εξειδικευμένων ελέγχων με χρήση αζώτου, διαπιστώθηκε διαρροή στο έδαφος, γεγονός που οδήγησε στη διενέργεια τομής και εκσκαφής σε βάθος περίπου 60 εκατοστών, όπου εντοπίστηκε εκτεταμένη διαρροή εντός του εδάφους».

Το σημείο που η Πυροσβεστική εντόπισε τη διαρροή του προπανίου

Δηλαδή, εδώ και μήνες από σωλήνες - σουρωτήρια συγκεντρωνόταν το προπάνιο, που τελικά αρκούσε μια σπίθα για να φέρει το ολοκαύτωμα στο «εργοστάσιο - στολίδι» της επιχειρηματικότητας στη Θεσσαλία.

Εξίσου ανατριχιαστικές είναι και οι μαρτυρίες των εργαζομένων που καταγγέλλουν πως είχαν προειδοποιήσει τουλάχιστον τον τελευταίο μήνα για έντονη οσμή προπανίου στο εργοστάσιο.

Παρά τις επισημάνσεις τους προς την εργοδοσία και τους υπεύθυνους, φαίνεται πως δεν έγινε το παραμικρό. «Δεν κάνανε τίποτα. Λέγαμε και ξαναλέγαμε» μεταφέρουν οι εργαζόμενες του εργοστασίου.

«Ηταν μία μυρωδιά. Ρωτήσαμε εκεί. Μας καθησύχαζαν. Μας λέγανε ότι κάτι έριξαν στον βόθρο για να τρώει τα λίπη; Κάτι τέτοιο μας είπαν», λέει άλλη εργαζόμενη, αδυνατώντας να πιστέψει πόσο αδίστακτη είναι η εργοδοσία και πώς γίνεται να ήξερε και να άφηνε την κατάσταση έτσι.

Εναν χώρο δουλειάς - αχούρι περιγράφουν κι άλλες εργαζόμενες, με μία από αυτές να έχει χάσει και την κόρη της στο έγκλημα: «Εδώ και έναν μήνα και παραπάνω τους λέγαμε "μυρίζει υγραέριο, μυρίζει υγραέριο", αλλά δεν έδινε κανένας σημασία. Εκεί πέρα όλο καλώδια πεταμένα κάτω, δεν συντηρούνταν τίποτα, τίποτα! Να μας πετάει το ρεύμα πέρα. Πολύμπριζα κάτω στο δάπεδο να είναι, να μην ξέρουμε τι να κάνουμε και να λέμε, και να μην κάνουν τίποτα, να μην κάνουν τίποτα!».

Η ίδια που θρηνεί για το παιδί της λέει: «Μύριζε μέσα, είχε διαρροή εδώ και καιρό. Και η φωτιά δεν ήρθε από τον φούρνο. Οι κοπέλες που ήταν δίπλα στον φούρνο βγήκαν σώες. Η κόρη μου και τα άλλα κορίτσια που ήταν 30 μέτρα πέρα από τον φούρνο, αυτές σκοτώθηκαν. Μόνο αυτό έχω να πω... Οπου ήσουν εκεί μέσα μύριζε. Πήγαινες στα μπάνια, πήγαινες στη λάντζα, παντού μύριζε. Τους λέγαμε, αλλά δεν έκαναν τίποτα...».

Στο μεταξύ, χθες και μετά την παρουσία τους στον εισαγγελέα, ο ιδιοκτήτης της «Βιολάντα» Κ. Τζιωρτζώτης και άλλα δύο στελέχη της εταιρείας αφέθηκαν ελεύθεροι χωρίς κανέναν περιοριστικό όρο ενόψει της διαμόρφωσης της δικογραφίας. Μάλιστα, δεν περιλαμβάνεται ούτε ο όρος της «απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα». Η δικογραφία κάνει λόγο για πράξεις και παραλείψεις που σχετίζονται με τα αδικήματα της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, της πρόκλησης βαριών σωματικών βλαβών κατά συρροή, του εμπρησμού και της έκρηξης.

Κάθε όριο ξεπερνά η προσπάθεια της κυβέρνησης να κουκουλώσει τις ευθύνες της ίδιας, του κράτους και της εργοδοσίας για την τραγωδία στα Τρίκαλα.

Χαρακτηριστικά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης μιλώντας χθες στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ» ισχυρίστηκε ότι «δεν τίθεται ζήτημα με βάση τα πρώτα στοιχεία». Με θράσος έβγαλε δε το συμπέρασμα ότι το δυστύχημα «δεν ακουμπάει θέματα εργασίας», «δεν έχουν παραβιαστεί ζητήματα εργασίας, εργατικών νόμων και τα σχετικά». Κι αυτό ενώ κάθε στοιχείο που βγαίνει στη δημοσιότητα, από τις μαρτυρίες των εργατριών μέχρι τις καταγγελίες των σωματείων, επιβεβαιώνει ότι το αίμα που έπνιξε το εργοστάσιο ήταν η άλλη όψη της ασυδοσίας και της έντασης της εκμετάλλευσης από την εργοδοσία.

Στο ερώτημα ποιος ελέγχει τα θέματα ασφάλειας, παρέπεμψε στα δικαστήρια, επικαλούμενος μάλιστα το αίσχος των «νόμιμων» αδειοδοτήσεων χωρίς έλεγχο (βλ. και σελ. 6). Γι' αυτό παρέπεμψε στην Περιφέρεια Θεσσαλίας και στις ανακοινώσεις του υπουργείου Ανάπτυξης, οι οποίες με τη σειρά τους ξεκαθαρίζουν ότι η εργοδοσία δεν έχει καμία υποχρέωση να αναμένει «ελέγχους» για να λειτουργήσει, και ότι σύμφωνα με τον νόμο αυτοί γίνονται «εκ των υστέρων».

Στα όρια της ξετσιπωσιάς ήταν και η προσπάθειά του να ξεπλύνει τον επιχειρηματικό όμιλο, σπεύδοντας να τονίσει ότι πρόκειται για «πολύ μεγάλη εταιρεία, η οποία, για να μην ακυρώνουμε ό,τι έχει κάνει, είναι μια εταιρεία που δίνει σε κόσμο δουλειά και είναι μια εταιρεία που εξάγει ελληνικά προϊόντα σε όλο τον κόσμο»! Τόσο ...μεγάλη η εταιρεία που εδώ και μήνες άφηνε τις διαρροές να πνίξουν στο υγραέριο την εγκατάσταση και έγραφε στα παλιά της τα παπούτσια τις επισημάνσεις των εργατών ότι «βρωμάει ο τόπος».

Και, σαν κερασάκι, τη στιγμή που η πολιτική της κυβέρνησης και των ομίλων άφησε 10 παιδιά χωρίς μανάδες, έφτασε να κατηγορεί όσους καταγγέλλουν το έγκλημα ως «τυμβωρύχους», απαιτώντας ουσιαστικά σιωπητήριο για να μη θιγούν η επιχειρηματικότητα και η κερδοφορία των φονιάδων των εργατών.

Κατηγόρησε συγκεκριμένα «όλους αυτούς που διακινούν μια πληροφορία (...) ότι η Ελλάδα είναι, ας πούμε, "πρωταθλήτρια" στα εργατικά δυστυχήματα». Και επιστράτευσε τα γνωστά μαγειρεμένα στοιχεία της Eurostat, σαν να είναι αυτά ο απόλυτος κριτής - τα οποία βέβαια προέρχονται από όσα καταθέτει η ίδια η Ελληνική Στατιστική Αρχή, και σε πάμπολλες περιπτώσεις δεν συμπίπτουν καν με όσα καταγράφει η Επιθεώρηση Εργασίας.

Και, στο ίδιο φόντο, επέμεινε ότι οι θάνατοι στους χώρους δουλειάς είναι «46 έως 48 τον χρόνο σταθερά τα τέσσερα τελευταία χρόνια». Τους δε πολλαπλάσιους αριθμούς που έχουν δημοσιοποιηθεί έσπευσε να τους απαξιώσει ως «αυθαίρετα στοιχεία», την ώρα που κυβερνήσεις, αστικό κράτος και εργοδοσία κουκουλώνουν κάθε χρόνο πάνω από το 50% των θανατηφόρων εργατικών «ατυχημάτων».

Σε σχόλιό του για τις προκλητικές δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου σχετικά με τα εργοδοτικά εγκλήματα, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:

«Είναι πρόκληση ο κ. Μαρινάκης και συνολικά η κυβέρνηση να τολμούν, λίγες μέρες μετά το έγκλημα στη "Βιολάντα", να προσβάλλουν τη μνήμη των εκατοντάδων σκοτωμένων εργαζομένων, αναρωτώμενοι τι σχέση μπορεί να έχει η κυβερνητική πολιτική με τα εργατικά "δυστυχήματα". Είναι τα αποτελέσματα των περιβόητων "αναπτυξιακών" νόμων για λογαριασμό των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων που περιορίζουν τους ελέγχους, των νόμων της εντατικοποίησης της εργασίας, των 13ωρων, της δουλειάς μετά τη συνταξιοδότηση, της υποβάθμισης της Επιθεώρησης Εργασίας, των εμποδίων στη συνδικαλιστική δράση κ.ο.κ. Οταν ψηφίζουν όλα τα παραπάνω, μαζί και με άλλα κόμματα, πανηγυρίζουν για το "ευνοϊκό επιχειρηματικό περιβάλλον" και τις "επιχειρήσεις - πρότυπα" και όταν έρθει το προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα, κάνουν τους ανήξερους.

"Τυμβωρυχία" κάνει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος όταν προσπαθεί να κρύψει τον ακριβή αριθμό των νεκρών εργατών, ενώ είναι σε όλους γνωστό ότι από τα θανατηφόρα εργατικά "ατυχήματα", δεν δημοσιοποιούνται πλέον όσα κρίνεται αυθαίρετα ότι οφείλονται σε παθολογικά ή σε άλλα αίτια, ενώ δεν καταγράφονται καν οι θάνατοι από επαγγελματικές ασθένειες. Τέλος, η συζήτηση για τη θέση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα στη σχετική λίστα των κρατών - μελών της ΕΕ, στην οποία επενδύουν η κυβέρνηση και κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης, δεν έχει καμία αξία, καθώς πρόκειται ακριβώς για τα αποτελέσματα μιας πολιτικής που υλοποιείται σε ολόκληρη την ΕΕ και βασίζεται σε αντεργατικές ενωσιακές Οδηγίες.

Εν έτει 2026 υπάρχουν όλες οι επιστημονικές και τεχνολογικές δυνατότητες για να μπορεί ο εργαζόμενος να πηγαίνει στη δουλειά του και να ξέρει ότι θα γυρίσει ζωντανός. Αυτό που μπαίνει εμπόδιο είναι το κυνήγι του κέρδους, στο πλαίσιο του οποίου η προστασία της ανθρώπινης ζωής λογίζεται ως κόστος. Αυτό υπηρετεί και η κυβέρνηση της ΝΔ με την πολιτική της».