Eurokinissi |
Συγκεκριμένα, επικαλούμενος τους «ταραγμένους καιρούς» - λες και πρόκειται για φυσικό φαινόμενο και όχι αποτέλεσμα των ανταγωνισμών του κεφαλαίου που είναι χωμένοι ως τα μπούνια - είπε στους υπουργούς του ότι «δεν αρκεί μόνο η ισχύς των αξιών μας», αλλά «χρειάζεται και η αξία της ισχύος μας», προσθέτοντας σε αυτό το πλαίσιο ότι «είναι κρίσιμη η ενδυνάμωση της πατρίδας σε άμυνα, διπλωματία, οικονομία και κοινωνία», για να αρπάξει η αστική τάξη κομμάτι απ' τη λεία.
Εσπευσε, δε, να χαρακτηρίσει «θετικό» ότι «η πρόσφατη ένταση στις ευρωατλαντικές σχέσεις δείχνει να αποκλιμακώνεται», τονίζοντας ωστόσο πως «κανείς δεν γνωρίζει τι θα ακολουθήσει καθώς η ιστορία σπάνια αποκωδικοποιείται τη στιγμή που γράφεται». Προκλητικά, εξάλλου, βάφτισε «εθνικό» συμφέρον την πολιτική της εμπλοκής, ανέφερε πως «είναι κρίσιμο μια χώρα να διαβάζει τις εξελίξεις με βάση το εθνικό της συμφέρον και αυτό κάνει η Ελλάδα με πίστη στο Διεθνές Δίκαιο», το οποίο βέβαια πήγε περίπατο στην πρόσφατη ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, καθώς ...«δεν ήταν της ώρας» να σχολιάσει τη νομιμότητα της επίθεσης, ενώ κιχ δεν βγάζουν και για την κλιμακούμενη καταστολή στο εσωτερικό του στρατηγικού τους συμμάχου ΗΠΑ.
Παραπέρα, επιζητώντας στοίχιση του λαού στις στρατηγικές προτεραιότητες της ντόπιας αστικής τάξης, επέμεινε ότι «σε αχαρτογράφητα νερά η πολιτική σταθερότητα είναι εθνική αναγκαιότητα και στρατηγικό πλεονέκτημα σε διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο, πολύ περισσότερο όταν σε πολλές άλλες χώρες υπάρχουν φαινόμενα διάλυσης κομματικών σχηματισμών».
Προηγήθηκε την Κυριακή ανάρτησή του στο ίδιο πνεύμα, όπου εστίαζε «στις προκλήσεις του νέου κόσμου που αναδύεται», στη «σημασία των διατλαντικών σχέσεων» και στην «αξία της ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας», υποστηρίζοντας ότι «η Ευρώπη οφείλει να είναι ενωμένη, να υπερασπίζεται το Διεθνές Δίκαιο και την κυριαρχία των κρατών - μελών της, όπως στην περίπτωση της Δανίας και της Γροιλανδίας», αλλά ταυτόχρονα, «οφείλουμε να διατηρούμε ένα πλαίσιο συνεννόησης και λειτουργικούς διαύλους συνεργασίας με τις ΗΠΑ, ακόμη και σε περιόδους έντασης», στη γνωστή αναζήτηση ισορροπιών την ώρα που οι αντιθέσεις του κεφαλαίου, και στο εσωτερικό του ευρωατλαντικού άξονα, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί σε επόμενη φάση, ακόμα εντονότερης όξυνσης.
Ταυτόχρονα, διαβεβαίωσε ντόπια και ξένα κέντρα ότι η χώρα ως μέλος της ΕΕ με «στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ» εργάζεται για λύσεις «που ενισχύουν την πολυμέρεια, την ασφάλεια και τη σταθερότητα. Οχι σε αντιπαράθεση, αλλά σε συνεννόηση με τους συμμάχους μας. Στηρίζουμε τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης μέσα από ισχυρότερη άμυνα και μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα, επιδιώκουμε ενεργό ευρωπαϊκό ρόλο στη Γάζα και στη Μέση Ανατολή και αναλαμβάνουμε ουσιαστικές πρωτοβουλίες στην ΕΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ», πρόσθεσε δείχνοντας προς τα επόμενα πεδία εμπλοκής.
Διόλου τυχαία, και αντανακλώντας αυτήν ακριβώς την όξυνση και τους κινδύνους από την εμπλοκή, το ΓΕΣ προχώρησε για πρώτη φορά στη σύνταξη και έκδοση Εγχειριδίου Εκστρατείας για την τακτική αξιοποίηση «πολυκοπτέρων» (UAV) και τους τρόπους αντιμετώπισής τους στο σύγχρονο πεδίο επιχειρήσεων. Θυμίζουμε ότι με τον πιο πρόσφατο νόμο του υπουργείου Αμυνας στη χρήση και αντιμετώπιση UAV θα εκπαιδεύονται πλέον και οι στρατεύσιμοι, ενώ για τη συγγραφή του εγχειριδίου (με τίτλο «Τακτική Χρησιμοποίηση Πολυκόπτερων και Τρόποι Αντιμετώπισης»), αξιοποιήθηκε εκτενής εθνική βιβλιογραφία και βιβλιογραφία του ΝΑΤΟ, «καθώς και αναλυτική μελέτη των πρόσφατων επιχειρησιακών διδαγμάτων από τις συγκρούσεις υψηλής έντασης, με έμφαση στον πόλεμο στην Ουκρανία, όπου η χρήση UAV έχει μεταβάλει καθοριστικά τη μορφή των επιχειρήσεων».
Εξάλλου, όπως έγραψε η «Καθημερινή» την Κυριακή, το προηγούμενο δεκαήμερο καταγράφηκαν πυκνές διπλωματικές επαφές ανάμεσα σε Eλληνες και Αμερικανούς αξιωματούχους, με αντικείμενο την προετοιμασία της επικείμενης (πιθανά τον Μάρτιο) επίσκεψης του μονίμου αντιπροσώπου των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ Ματ Γουίτακερ, ενώ την προηγούμενη εβδομάδα επισκέφθηκε την Ελλάδα και ο υφυπουργός Aμυνας των ΗΠΑ Ντέιβιντ Α. Μπέικερ, ο οποίος έχει την ευθύνη της Ευρώπης και του ΝΑΤΟ στο αμερικανικό Πεντάγωνο. Ο Γουίτακερ αναμένεται να επισκεφθεί Σούδα, Αλεξανδρούπολη, ενδεχομένως και τη Λάρισα.
Γράφεται επίσης ότι από την Ουάσιγκτον έχει ζητηθεί η ενεργοποίηση της επιτροπής που έχει συσταθεί με σκοπό την κατά καιρούς «εξέταση» της Συμφωνίας για τις Βάσεις (MDCA). Η επιτροπή (High Level Consultative Committie - HLCC) δεν έχει συνεδριάσει από το 2018, «ως εκ τούτου η επανενεργοποίησή της έχει διακριτό ενδιαφέρον, καθώς υποδηλώνει τη βούληση των Αμερικανών να εξετάσουν τα πάντα από την αρχή, ιδιαίτερα καθώς αναζητούν τρόπους μικρότερης μεν, αποτελεσματικότερης δε παρουσίας στον ευρύτερο χώρο» γράφει η εφημερίδα.
Προσθέτει ακόμα ότι ελληνική και γαλλική κυβέρνηση αρχίζουν σταδιακά να επαναδιαπραγματεύονται τη διμερή Συμφωνία Αμυντικής και Στρατηγικής Συνεργασίας (υπεγράφη το 2021 με αφορμή την προμήθεια των φρεγατών), διαδικασία που θα έχει ολοκληρωθεί πιθανόν ως το καλοκαίρι. Υπενθυμίζεται ότι στην πρώτη συμφωνία του 2021 η «ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής» προέβλεπε ακόμα και ανάπτυξη ελληνικών τμημάτων στην Αφρική, στη ζώνη του Σαχέλ, σε υποστήριξη των γαλλικών που επιχειρούσαν στην περιοχή.
Σε αυτό το φόντο άλλωστε, η ελληνική πλευρά αναμένεται να αποστείλει, αρχές Απριλίου, στη Γαλλία στελέχη των Ειδικών Δυνάμεων και μηχανοκίνητα τμήματα για να συμμετάσχουν στην άσκηση «Orion 2026» (αρχίζει 8/2 - ολοκληρώνεται 30/4), όπου από τη γαλλική πλευρά θα συμμετάσχουν συνολικά 12.500 στρατιώτες, 1.200 drones, 25 πολεμικά πλοία, σε μια μεγάλη έκταση ξεκινώντας από τη Λα Ροσέλ στον Ατλαντικό μέχρι την Καμπανία και με τη χρήση αεροπορικών βάσεων και λιμένων σε όλο το μέτωπο του Βισκαϊκού.
«Στον κουβά» πήγαν πάλι οι τρεις δημοπρασίες του «Κάθετου Διαδρόμου» για τη δέσμευση δυναμικότητας μεταφοράς ποσοτήτων LNG προς την Ουκρανία, που έγιναν χτες.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με πληροφορίες από το σύνολο της προσφερόμενης δυναμικότητας των σχεδόν 72 GWh για τον Φεβρουάριο, μέσω των τριών διαφορετικών πυλών εισόδου, δεσμεύτηκε μια απειροελάχιστη ποσότητα, μόλις 48 MWh για το «Route 1», με το οποίο οι επενδυτές μπορούν να κλείσουν χωρητικότητα προς Ουκρανία μέσω Ρεβυθούσας και FSRU Αλεξανδρούπολης. Η πολύ μικρή αυτή ποσότητα δεσμεύτηκε από δύο εταιρείες, μία ελληνική και μία ξένη, που προφανώς επειδή είναι καινούργιοι χρήστες, η κίνηση είχε δοκιμαστικό χαρακτήρα.
Εντελώς μηδενική συμμετοχή υπήρξε τόσο και για το «Route 2» (το LNG που μέσω FSRU Αλεξανδρούπολης διακινείται στον ελληνοβουλγαρικό αγωγό IGB), καθώς και για το «Route 3», το οποίο διασυνδέει τον αγωγό TAP στη Κομοτηνή, μέσω του οποίου αζέρικο αέριο εισέρχεται επίσης στον IGB. Στο αρνητικό αυτό ενδιαφέρον συνέβαλε το γεγονός ότι η ΔΕΠΑ, εκ των βασικών χρηστών του Διαδρόμου, δεν συμμετείχε στις δημοπρασίες, προφανώς επειδή ο πελάτης της, η ουκρανική «Naftogaz», δεν αποδέχτηκε την προσφορά της ελληνικής εταιρείας και προτίμησε να προμηθευτεί αέριο από κάποια άλλη, φτηνότερη διαδρομή, όπως μέσω Πολωνίας...
Ετσι, παρά τις χαρές και τα πανηγύρια της ελληνικής κυβέρνησης, που καλλιεργούσε προσδοκίες για μεγάλα κέρδη στην ανάδειξη της χώρας σε κόμβο για το αμερικανικό LNG στην Ευρώπη, και παρά τη συμφωνία με τους Ουκρανούς για προμήθεια αμερικανικού αερίου από τη Ρεβυθούσα και την Αλεξανδρούπολη, οι ανταγωνισμοί στην ευρωατλαντική συμμαχία κρατούν άδειο τον «Κάθετο Διάδρομο».
Μάλιστα, παράγοντες της αγοράς Ενέργειας βάζουν πλέον χαμηλά τον πήχη του «Κάθετου Διαδρόμου», τόσο επειδή άλλες διαδρομές για την τροφοδοσία της Ουκρανίας - όπως η πολωνική - είναι αρκετά φτηνότερες όσο και λόγω της συνεχιζόμενης «ανασφάλειας» των χρηστών από την επαμφοτερίζουσα στάση της Κομισιόν... Και λένε ξεκάθαρα πλέον ότι οι προσδοκίες που έχουν καλλιεργηθεί, ότι ο «Κάθετος Διάδρομος» θα αποτελέσει τη βασική διαδρομή μεταφοράς αμερικανικού LNG προς τον Βορρά, δεν φαίνεται να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Η κυβέρνηση, με τη στήριξη και των άλλων κομμάτων, παρουσίασε τον «Κάθετο Διάδρομο» ως «λάφυρο» από τη συμμετοχή της στα ευρωατλαντικά σχέδια και στον πόλεμο της Ουκρανίας. Τώρα όμως που ο αέρας των ανταγωνισμών δυνάμωσε μέσα στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο και αλλάζει διαρκώς κατευθύνσεις, τίποτα δεν θεωρείται σίγουρο και δεδομένο. Το έργο το έχουμε ξαναδεί με τον «East Med», που διαφημίστηκε για τη συμβολή του στην ανάδειξη της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο, ναυάγησε όμως στους ίδιους ανταγωνισμούς που τον εμπνεύστηκαν.
Τέλος, πληροφορίες αναφέρουν ότι το ΥΠΕΝ θα προχωρήσει το επόμενο διάστημα σε ευρεία συνάντηση όλων των εμπλεκομένων με στόχο «να εξεταστούν βελτιώσεις που θα μπορούσαν να καταστήσουν τον "Κάθετο Διάδρομο" πιο ελκυστικό, ειδικά ενόψει της αυξημένης σημασίας του για την ενεργειακή ασφάλεια της Ουκρανίας και της ευρύτερης περιοχής». Σε κάθε περίπτωση, όπου κι αν κάτσει τελικά η «μπίλια» των ανταγωνισμών, ο λαός όχι μόνο δεν έχει να περιμένει τίποτα, αλλά γίνεται και ο παραλήπτης του «λογαριασμού» των ανταγωνισμών.
Το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ εξέδωσε το παρακάτω σχόλιο για την ανάρτηση που έκανε ο πρωθυπουργός την Κυριακή:
«Ο κ. Μητσοτάκης επιβεβαίωσε ξανά τον ρόλο του ''σημαιοφόρου'' που έχει αναλάβει η κυβέρνηση στους αμερικανοΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς και πολέμους, για λογαριασμό του ελληνικού κεφαλαίου και σε βάρος του ελληνικού λαού.
Αυτός ο ρόλος δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τα ευχολόγια για ''σεβασμό του διεθνούς δικαίου''', το οποίο ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης αγνόησε επιδεικτικά στην περίπτωση της επέμβασης των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, ούτε φυσικά μπορεί να κρυφτεί πίσω από την απάτη της ''σημασίας των διατλαντικών σχέσεων'', τη στιγμή μάλιστα που η απειλή των ΗΠΑ σε βάρος της Γροιλανδίας στέφεται κατά ''συμμάχου'' χώρας.
Ο ''νέος κόσμος που αναδύεται'' είναι ο κόσμος των ακόμη πιο σφοδρών ανταγωνισμών και πολέμων για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα, και ο ελληνικός λαός έχει κάθε συμφέρον να αγωνιστεί για την απεμπλοκή της χώρας μας από αυτό το μακελειό».