Eurokinissi |
Ο επικίνδυνος «μπαχτσές» της πολεμικής οικονομίας είχε απ' όλα. Από συζήτηση σχετικά με τις απειλές των ΗΠΑ και τον κλιμακούμενο ανταγωνισμό με την ΕΕ με επίκεντρο τη Γροιλανδία, τα ευρωενωσιακά δάνεια για το ιμπεριαλιστικό σφαγείο στην Ουκρανία, μέχρι τις εξελίξεις στο Ιράν και τη Βενεζουέλα και βέβαια το λεγόμενο «28ο καθεστώς» (βλέπε δίπλα θέμα), που προβλέπει μια απέραντη «ειδική οικονομική ζώνη» με ξηλωμένα εργασιακά δικαιώματα στον βωμό της πολεμικής οικονομίας και προετοιμασίας.
Οι εκθέσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το 2025 που υπερψηφίστηκαν, ξεγυμνώνουν την πραγματική στρατηγική της ΕΕ: Πρόκειται για την ετήσια έκθεση για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας και την έκθεση για την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Αμυνας, σύμφωνα με τις οποίες Κίνα, Ρωσία, Λευκορωσία και Βόρεια Κορέα βαφτίζονται «απειλές», ενώ ο Ινδο-Ειρηνικός, η Μέση Ανατολή, η Αρκτική και η Ουκρανία μετατρέπονται σε πεδία όπου επιχειρεί να προβάλλει «ισχύ» για τα συμφέροντά της. Καταρρίπτονται έτσι και οι μύθοι περί της «μοιραίας και άβουλης» ΕΕ.
Πιο συγκεκριμένα:
Κατά τα άλλα οι εκθέσεις της ΕΕ προβλέπουν αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες, διπλής χρήσης τεχνολογίες, στρατιωτικές ασκήσεις και μηχανισμούς ελέγχου όλα στην υπηρεσία της πολεμικής προετοιμασίας.
Από τον μπαξέ δεν λείπει και ο «φερετζές» περί «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», με την υποκρισία να ξεχειλίζει στη σχετική έκθεση (τα «Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Δημοκρατία στον κόσμο και την πολιτική της ΕΕ») που υπερψηφίστηκε κι αυτή, ενώ την ίδια στιγμή οι άλλες δύο εκθέσεις αποδεικνύουν ότι δεν εννοεί ούτε λέξη. Η γενοκτονία στην Παλαιστίνη, το αιματοκύλισμα στην Ουκρανία, οι απειλές κατά του Ιράν και οι επεμβάσεις στη Λατινική Αμερική (για τα οποία βέβαια δεν βγαίνει μιλιά στην έκθεση) αποκαλύπτουν ότι τα δικαιώματα των λαών είναι για την ΕΕ «άλλοθι» επεμβάσεων και «δούρειος ίππος» για τα πολεμικά της σχέδια.
Στην Ολομέλεια του Γενάρη το Ευρωκοινοβούλιο κλήθηκε να συζητήσει δύο καίρια ψηφίσματα που αφορούσαν τη Συμφωνία ΕΕ - Mercosur.
Την πρόταση μομφής κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από την ακροδεξιά («Πατριώτες») για την υπογραφή της Συμφωνίας ΕΕ - Mercosur, ένα ακόμα πυροτέχνημα της ακροδεξιάς δημαγωγικής προπαγάνδας, που επιχειρεί να εκμεταλλευτεί την ογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια από την αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ, να καπηλευτεί την πραγματική αντίσταση στην αντιαγροτική πολιτική της ΕΕ και στη Συμφωνία, που πρόβαλαν οι μεγάλες αγροτικές κινητοποιήσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη, με μπλόκα μέχρι και έξω από το Ευρωκοινοβούλιο. Καμία σχέση με αυτές δεν είχε η εν λόγω μομφή, η οποία αποτέλεσε αντανάκλαση των σφοδρών αντιπαραθέσεων ανάμεσα σε αστικές τάξεις και τμήματα του κεφαλαίου, ιδίως της Γαλλίας, που θεωρεί ότι είναι «ριγμένο» από τη Συμφωνία, απέναντι σε Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία κ.ά., με επίκεντρο την κατάκτηση μεγαλύτερου μεριδίου στις αγορές της Λατινικής Αμερικής.
Αλλωστε, κάτω από τη δημαγωγία απέμειναν οι διατυπώσεις περί κινδύνων από τη συμμόρφωση «με τα ευρωπαϊκά περιβαλλοντικά, κοινωνικά, υγειονομικά και φυτοϋγειονομικά πρότυπα και τα πρότυπα καλής διαβίωσης των ζώων», βγάζοντας δηλαδή «λάδι» τον αντίπαλο της αγροτιάς, την ΚΑΠ και τα «πρότυπά» της, καθώς αυτή επιδοτεί αγρότες για να πουλούν κάτω του κόστους προκειμένου να θησαυρίζουν οι αγροτοβιομήχανοι. Εχει μόνο να της προσάψει ...κατακερματισμό και ότι δεν ανταποκρίνεται στο όραμα των ευρωσυνθηκών, πίνοντας μαζί με τα άλλα αστικά κόμματα νερό στο όνομά τους. Την ίδια ώρα η εν λόγω μομφή αθωώνει την ΚΑΠ όχι μόνο αλλά και την ίδια τη Συμφωνία ΕΕ - Mercosur, καθώς την αποσυνδέει από το γεγονός ότι είναι συμπλήρωμα και αναγκαίο αποτέλεσμα της ΚΑΠ και των στόχων της για φτηνές πρώτες ύλες στο μεγάλο κεφάλαιο, καλλιεργώντας την ίδια αυταπάτη με τις άλλες αστικές δυνάμεις (όπως της σοσιαλδημοκρατίας), ότι θα μπορούσε να υπάρξει μια άλλη, καλύτερη Συμφωνία, τάχα προς το συμφέρον των βιοπαλαιστών αγροτών.
Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ δεν νομιμοποίησε με την ψήφο της τα δημαγωγικά παιχνίδια της ακροδεξιάς, ούτε την επιχείρηση ξεπλύματος της ΕΕ των μονοπωλίων, της ένοχης ΚΑΠ, από τις άλλες αστικές πολιτικές ομάδες.
Το δεύτερο ψήφισμα, που ζητούσε γνωμοδότηση από το Δικαστήριο της ΕΕ για τη συμβατότητα της Συμφωνίας με τις Ευρωπαϊκές Συνθήκες και το οποίο υπερψηφίστηκε, υποστηρίχθηκε από τη σοσιαλδημοκρατία και άλλες δυνάμεις του Ευρωκοινοβουλίου, με προέλευση κυρίως από χώρες που έχουν αντιταχθεί στη Συμφωνία, επιδιώκοντας μια «βελτίωσή» της για τα εγχώρια μονοπώλιά τους και συγχρόνως σηκώνοντας ως «παντιέρα» την αντίθεσή τους στη Συμφωνία για να κρύψουν τη «συνομολογία» τους στην ΚΑΠ της ΕΕ. Με την υπερψήφισή του, η νομική βάση της Συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΕΕ - Mercosur και η ενδιάμεση εμπορική συμφωνία θα επανεξεταστούν τώρα από το Δικαστήριο της ΕΕ.
Το ΚΚΕ, κατανοώντας τη σκοπιμότητα αυτών των ψηφισμάτων να καθυστερήσουν την εφαρμογή της Συμφωνίας, δεν έχει αυταπάτες για τον ρόλο του Δικαστηρίου της ΕΕ, το οποίο υπερασπίζεται πάντα τα συμφέροντα των μονοπωλίων. Ωστόσο, στήριξε το δεύτερο ψήφισμα, με κριτήριο ότι η καθυστέρηση της εφαρμογής της Συμφωνίας προσφέρει χρόνο για να ενισχυθεί η αγωνιστική αντίσταση, να συνεχιστεί η πίεση στις αστικές κυβερνήσεις και να καταδειχθεί η πραγματική φύση της Συμφωνίας, που είναι συνεπακόλουθο της ΚΑΠ.
Ανέδειξε ότι ο δίκαιος αγώνας των αγροτών, όπως εκφράστηκε και μέσα από τις κινητοποιήσεις των αγροτών με τρακτέρ στις Βρυξέλλες τις μέρες της Ολομέλειας, είναι ο καθρέφτης των πραγματικών συμφερόντων που εξυπηρετεί η Συμφωνία ΕΕ - Mercosur, καθιστώντας σαφές πως κανένα «τέχνασμα» των αστικών επιτελείων της ΕΕ δεν μπορεί να κρύψει ότι η Συμφωνία δεν εξυπηρετεί τους λαούς της Ευρώπης ή της Λατινικής Αμερικής, αλλά τα συμφέροντα των μονοπωλίων.
Στην ίδια Ολομέλεια, υπερψηφίστηκε ο κανονισμός για τα λεγόμενα «φάρμακα κρίσιμης σημασίας» που διαμορφώνει το νομοθετικό πλαίσιο για την ενίσχυση των επενδύσεων των φαρμακευτικών ομίλων στα φάρμακα που θεωρούνται από την ΕΕ ως «κρίσιμης σημασίας», προκειμένου να διασφαλιστούν τα συμφέροντα της ευρωπαϊκής φαρμακοβιομηχανίας, απέναντι σε ανταγωνιστικούς μονοπωλιακούς ομίλους, προβλέποντας αυξανόμενη γραμμή παραγωγής αποκλειστικά κερδοφόρων φαρμάκων με γοργούς ρυθμούς και διαφοροποιώντας συγχρόνως τις αγορές και πηγές πρώτων υλών, εξασφαλίζοντας τις δικές της αλυσίδες εφοδιασμού.
Ηξερες ότι:
Επομένως, την ώρα που συνολικά καταγράφονται τεράστιες ελλείψεις φαρμάκων σε όλη την ΕΕ, αφού τα φάρμακα ως εμπορεύματα υπόκεινται στους όρους της καπιταλιστικής αγοράς, ο κανονισμός αυτός για τα «φάρμακα κρίσιμης σημασίας» δείχνει πως η μόνη κρίσιμη σημασία για τα επιτελεία της ΕΕ είναι η κερδοφορία των μονοπωλίων του κλάδου, εις βάρος των λαϊκών αναγκών.
Σκέψου κι αυτό: Ευσταθεί ο χαρακτηρισμός «φάρμακα κρίσιμης σημασίας»; Υπάρχουν φάρμακα που λογίζονται ως μη κρίσιμης σημασίας, όταν πρόκειται για την ανθρώπινη ζωή και την υγεία του λαού;
Ακόμη, στην Ολομέλεια του Γενάρη στο τραπέζι έπεσε προς συζήτηση η «διχογνωμία» Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και Ευρωκοινοβουλίου αναφορικά με τα «δικαιώματα των επιβατών αεροπορικών μεταφορών». Μόνο που... στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για καμιά πραγματική «έριδα» αφού το παζάρεμα για τα «ψιλά» ορισμένων κουτσουρεμένων αποζημιώσεων, αφορά την παραπέρα διασφάλιση της κερδοφορίας των αεροπορικών εταιρειών και το πώς αυτά θα διασφαλίζεται.
Αποκαλυπτική για μία ακόμα συνεδρίαση ήταν η σύγκλιση όλων των αστικών κομμάτων:
Ποιος δεν ψήφισε κανένα από τα παραπάνω ευρωενωσιακά εκτρώματα, αναδεικνύοντας συγχρόνως τον πραγματικό αντιλαϊκό χαρακτήρα τους; Μόνο το ΚΚΕ.