Από απεργιακή συγκέντρωση στο λιμάνι του Πειραιά

Η απεργία λοιπόν της 6ης Φλεβάρη γίνεται ορόσημο της συντονισμένης δράσης, αφού απόφαση έχουν πάρει μέχρι τώρα το Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας - Δυτικής Αττικής, σωματεία της περιοχής, η Γενική Συνέλευση της Ενωσης Εργαζομένων στη Διακίνηση Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιά (ΕΝΕΔΕΠ), το Συνδικάτο Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας Ελλάδας για τη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος και τη Δυτική Αττική, τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ». Με βάση τις αποφάσεις ουσιαστικά «νεκρώνει» το λιμάνι του Πειραιά, αφού απεργούν ναυτεργάτες - λιμενεργάτες - μεταλλεργάτες, και αντίστοιχα μεγάλα εργοστάσια στη Δυτική Αττική.

Στην Ελευσίνα, τη μέρα της απεργίας συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί στις 10.30 π.μ. στην πλατεία Ηρώων.

Υπενθυμίζεται ότι η Παρασκευή 6 Φλεβάρη έχει οριστεί ως Κοινή Μέρα Δράσης των λιμενεργατών στις χώρες Ιταλία, Ελλάδα, Χώρα των Βάσκων, Τουρκία και Μαρόκο, με σύνθημα «Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο».

Η ΕΝΕΔΕΠ στο απεργιακό της κάλεσμα τονίζει ότι οι εργαζόμενοι στο λιμάνι του Πειραιά συνεχίζουν να ζουν υπό την πίεση του καθηλωμένου εισοδήματος που το κατατρώει η ακρίβεια, του ξεχειλώματος του ωραρίου, της εντατικοποίησης και των ελλιπών μέτρων υγείας και ασφάλειας στη δουλειά. Επιπλέον, οι συνθήκες εργασίας και ζωής επιδεινώνονται από τις εξαιρετικά επικίνδυνες εξελίξεις και τον ρόλο που καλούνται να παίξουν τα λιμάνια της χώρας στους ανταγωνισμούς που οξύνονται διεθνώς.

Το Συνδικάτο Μετάλλου τονίζει ότι για τους χιλιάδες μεταλλεργάτες το μηνιάτικο τελειώνει στα μισά του μήνα και αναγκάζονται να κυνηγούν την υπερωρία, ενώ βρίσκονται αντιμέτωποι με το εχθρικό κράτος, «που έχει κόφτες για τα δίκαια αιτήματα των αγροτών, για τα σχολεία και τα νοσοκομεία» αλλά «σκορπάει δισεκατομμύρια για τους βιομηχάνους των όπλων και τους ενεργειακούς ομίλους». Ακόμα χειρότερα, σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας οι ρυθμοί της δουλειάς χτυπάνε «κόκκινο», γεγονός που αυξάνει την έκθεση στον κίνδυνο εργατικών «ατυχημάτων» και επαγγελματικών ασθενειών.

Σε ό,τι αφορά την υποταγή των λιμανιών και των κρίσιμων υποδομών της χώρας στις ανάγκες της πολεμικής οικονομίας, το Συνδικάτο απορρίπτει απερίφραστα τη μετατροπή τους σε κρίκους εμπλοκής στο πολεμικό σφαγείο, σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες για την εξασφάλιση φτηνού εργατικού δυναμικού. Στην ίδια κατεύθυνση, λέει όχι στην παράδοση του παραλιακού μετώπου της Ελευσίνας, τονίζοντας: «Δεν θα γίνουμε ουρά σε όσους βάζουν το δίλημμα "πού θα πάει το λιμάνι της Ελευσίνας;", για να κρύψουν ότι η παράδοση του παραλιακού μετώπου της Ελευσίνας και των κρίσιμων υποδομών στους Αμερικανούς και στο ΝΑΤΟ υπηρετεί τον ανταγωνισμό με το λιμάνι του Πειραιά και την κινεζική COSCO. Καμία δουλειά δεν έχουμε να διαλέξουμε αν θα μας κλέβουν τον κόπο Αμερικανοί ή Κινέζοι, ή αν θα μας σέρνουν στον πόλεμο με κρατική ιδιοκτησία στα λιμάνια και στα ναυπηγεία».

Στις 6 Φλεβάρη, τονίζει, «απεργούμε μαζί με τους εργαζόμενους στα λιμάνια σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, για να μη γίνουν τα δικαιώματά μας, οι ζωές μας, θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους των εκμεταλλευτών μας. Δυναμώνουμε τη διεθνιστική δράση, την οργάνωση στα σωματεία και τον συλλογικό αγώνα για δουλειά και ζωή με αξιοπρέπεια».

Τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ» αναφέρονται στις επιπτώσεις που έχει για τους ναυτεργάτες η πολιτική ενίσχυσης της κερδοφορίας των εφοπλιστών, ενώ υπογραμμίζουν ότι «οι θάλασσες έχουν μετατραπεί σε "ναρκοπέδια"», καθώς τα καράβια γίνονται κρίκοι της πολεμικής αλυσίδας και οι ναυτεργάτες καλούνται να πλεύσουν μέσα από εμπόλεμες περιοχές.

Τα δύο σωματεία καλούν σε οργανωμένη πάλη για να μπορούν οι ναυτεργάτες να γυρίζουν σώοι στα σπίτια τους, για εργασιακά δικαιώματα και αυξήσεις στους μισθούς, απαιτούν να χαρακτηριστούν εμπόλεμες ζώνες οι θαλάσσιες περιοχές με πολεμικές συγκρούσεις, να απαγορευτεί η διέλευση εμπορικών πλοίων και άμεσο επαναπατρισμό των ναυτεργατών από εκεί, αλλά και να σταματήσει τώρα η μεταφορά πολεμικού υλικού από τα εμπορικά πλοία.

Τις απεργιακές αποφάσεις των συνδικάτων στηρίζει το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο (ΠΑΜΕ), καλώντας σε μαζική συμμετοχή στην απεργία και στις συγκεντρώσεις που θα αποφασιστούν. Μεταξύ άλλων επισημαίνει πως «η πολεμική προετοιμασία πάει χέρι - χέρι με τη μετατροπή των χώρων δουλειάς σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, δηλαδή σε ολόκληρες περιοχές και δραστηριότητες στις οποίες οι εργαζόμενοι θα εξαιρούνται από την όποια προστατευτική διάταξη της εργατικής νομοθεσίας απομένει».

Και τονίζει: «Στις 6 του Φλεβάρη απεργούμε και ενώνουμε τη φωνή μας με τους λιμενεργάτες όλης της Ευρώπης, που διαδηλώνουν ότι δεν δουλεύουν για τον πόλεμο, δεν θα επιτρέψουν η δουλειά τους να χρησιμοποιηθεί για τη σφαγή των λαών στα πεδία του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Απεργούμε ενάντια στην παράδοση του παραλιακού μετώπου της Ελευσίνας, των ναυπηγείων στα χέρια των αμερικανικών μονοπωλιακών ομίλων για να μετατραπούν σε κόμβους παραγωγής και διακίνησης πολεμικού υλικού και αμερικανικού LNG, στον ανταγωνισμό τους με την Κίνα για το λιμάνι του Πειραιά. Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε καμία δουλειά να φορτώνουμε πολεμικό υλικό, να επισκευάζουμε πλοία και μέσα που σκορπούν τον θάνατο, να διευκολύνουμε επεμβάσεις και αποκλεισμούς λαών. Το σύνθημα "δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο των ιμπεριαλιστών" είναι υπόθεση ζωής για την εργατική τάξη».

Την αμέριστη αλληλεγγύη και στήριξή της στις απεργιακές κινητοποιήσεις της 6ης Φλεβάρη εκφράζει η Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ), χαιρετίζοντας τον δίκαιο αγώνα που δίνουν οι εργαζόμενοι στο λιμάνι του Πειραιά «ενάντια στην εντατικοποίηση, στην ανασφάλεια, στην ακρίβεια και την καταπάτηση των εργασιακών τους δικαιωμάτων, αλλά και ενάντια στη μετατροπή των λιμανιών της χώρας σε κρίκους των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και της πολεμικής προετοιμασίας».

Αναδεικνύει ότι οι εξελίξεις αυτές «θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή και την ασφάλεια των εργαζομένων και του λαού, ενώ καμία σχέση δεν έχουν με τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας».

Και χαιρετίζει τον διεθνιστικό συντονισμό των λιμενεργατών από την Ελλάδα και άλλες χώρες, τονίζοντας ότι η κοινή πάλη των εργαζομένων αποτελεί τη μόνη απάντηση στην πολιτική που θυσιάζει τα δικαιώματα και την ειρήνη για τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων και τους πολεμικούς σχεδιασμούς.

«Στηρίζουμε τα αιτήματα των λιμενεργατών για ουσιαστικά μέτρα υγείας και ασφάλειας, Συλλογική Σύμβαση Εργασίας για όλους, κατάργηση των δουλεμπορικών καθεστώτων και λιμάνια που θα υπηρετούν τις ανάγκες του λαού και όχι τους πολέμους και τους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών», καταλήγει η ΕΕΔΥΕ.

Το πρώτο, στον Νέο Μόλο, αφορά την αποκόλληση μπίτας (μεταξύ άλλων, η μεταλλική βάση στην προβλήτα για την πρόσδεση των κάβων των πλοίων) και ενώ ήταν δεμένα σε αυτή δύο πλοία, τα επιβατικά - οχηματαγωγά «ΦΟΙΒΟΣ» και «SUPERSTAR2».

Το περιστατικό, υπογραμμίζουν τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», είναι το άμεσο αποτέλεσμα της έλλειψης ουσιαστικής συντήρησης, ελέγχου και αναβάθμισης των λιμενικών υποδομών και αναδεικνύει την εγκατάλειψή τους. Αποδεικνύει ότι ο Νέος Μόλος Δραπετσώνας χρησιμοποιείται χωρίς να έχουν διασφαλιστεί οι αναγκαίες προδιαγραφές, ιδιαίτερα όταν δέχεται αυξημένες καταπονήσεις από έντονα καιρικά φαινόμενα, με κίνδυνο στην ασφάλεια των ναυτεργατών και των εργαζομένων στο λιμάνι. Γι' αυτό και τα Σωματεία απαιτούν άμεσα να γίνει ουσιαστικός έλεγχος όλων των σημείων πρόσδεσης στον Νέο Μόλο, αλλά και να αποκατασταθούν και να συντηρηθούν οι λιμενικές υποδομές με ευθύνη των αρμόδιων φορέων.

Τα δύο σωματεία επισκέφθηκαν το πλοίο και απαίτησαν το πλήρωμα να διανυκτερεύσει εκτός πλοίου, όπως και έγινε, σχολιάζοντας μάλιστα ότι πρόκειται για σοβαρό περιστατικό που αναδεικνύει «με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο ότι οι εργασίες στις Ναυπηγοεπισκευαστικές Ζώνες πραγματοποιούνται χωρίς τα στοιχειώδη μέτρα ασφαλείας».