Οπου δεν αποδίδει η διπλωματία ή οι κυρώσεις υπάρχει και η «στρατιωτική ισχύς», σημειώνουν τα αστικά επιτελεία (φωτ. από αμερικανικό αντιτορπιλικό στα ανοιχτά της Βενεζουέλας)

Μεταξύ άλλων «τρέχουν» εξελίξεις που δείχνουν:

Προχτές σε ανάρτησή του ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντ. Τραμπ μίλησε για την «πολύ καλή τηλεφωνική επικοινωνία» που είχε με την προσωρινή Πρόεδρο της Βενεζουέλας Ντέλσι Ροντρίγκες, ενώ εξήγησε ότι συζήτησαν θέματα «όπως το πετρέλαιο, τα ορυκτά, το εμπόριο και, φυσικά, η εθνική ασφάλεια».

Και κατέληξε ότι «αυτή η συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Βενεζουέλας θα είναι μια θεαματική συνεργασία για όλους...».

Η δε Ροντρίγκες, που χαρακτήρισε τη συνομιλία με τον Τραμπ «παραγωγική και ευγενική», μίλησε προχτές για «νέα πολιτική εποχή στη χώρα», που «επιτρέπει την ανεκτικότητα παρά τις διαφωνίες, μέσω της ιδεολογικής και πολιτικής ποικιλομορφίας».

Μια δήλωση που αν μη τι άλλο δίνει σαφή «σήματα» συνδιαλλαγής με τις ΗΠΑ αλλά και στο εσωτερικό της αστικής τάξης της Βενεζουέλας, καθώς μάλιστα καταγράφεται μόλις λίγες μέρες μετά την απαγωγή του Προέδρου της χώρας και τη φυλάκισή του στις ΗΠΑ.

Ηδη την Τετάρτη πηγές της «Chevron» δήλωσαν ανώνυμα στο «Reuters» ότι από μέρα σε μέρα ο όμιλος αναμένεται να λάβει από την αμερικανική κυβέρνηση διευρυμένη άδεια για να αυξήσει την παραγωγή πετρελαίου στη Βενεζουέλα.

Αξιωματούχοι της αμερικανικής κυβέρνησης ανακοίνωσαν μάλιστα ότι ήδη ολοκληρώθηκε η πρώτη πώληση πετρελαίου της Βενεζουέλας με τους όρους των ΗΠΑ, αξίας 500 εκατ. δολαρίων.

Τον γύρο του κόσμου έκανε η είδηση για την αναστροφή τουλάχιστον δύο υπερδεξαμενόπλοιων με κινεζική σημαία που κατευθύνονταν στη Λατινική Αμερική για να παραλάβουν βενεζολάνικο αργό πετρέλαιο, αλλά τελικά άρχισαν να επιστρέφουν στην Ασία χωρίς το επιθυμητό φορτίο. Εχοντας αγκυροβολήσει για βδομάδες στον Ατλαντικό, το πλήρωμα τελικά έλαβε οδηγίες για αποχώρηση, με την Ουάσιγκτον να έχει ξεκαθαρίσει ότι οι κυρώσεις που αφορούν τις εξαγωγές πετρελαίου από τη Βενεζουέλα παραμένουν «κανονικά, ακόμα» σε ισχύ.

Αποκαλυπτικό ήταν άλλωστε και το ρεσάλτο των αμερικανικών δυνάμεων που ολοκληρώθηκε στις 7 Γενάρη σε τάνκερ μεταφοράς βενεζολάνικου πετρελαίου και αφορούσε δρομολόγιο που λέγεται επίσης ότι είχε προορισμό την Ασία. Το ρεσάλτο ολοκληρώθηκε παρότι το πλοίο είχε αλλάξει τη σημαία του σε ρωσική, όπως και παρότι στην περιοχή είχαν καταπλεύσει ρωσικό υποβρύχιο και ρωσικό πολεμικό πλοίο...

Χτες οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν και νέα κατάσχεση τάνκερ που συνδέεται με τη Βενεζουέλα, του 6ου κατά σειρά το τελευταίο διάστημα.

Στις 12 Γενάρη το Κέντρο για Στρατηγικές και Διεθνείς Σπουδές (Center for Strategic amd International Studies - CSIS), παρατηρούσε ότι η σύγχρονη εκδοχή του «Δόγματος Μονρόε» (που αποτύπωσε και η «Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας» του Λευκού Οίκου τον περασμένο Δεκέμβρη) «είναι κάτι περισσότερο από απλή κομπορρημοσύνη (...) είναι η διατύπωση μιας απάντησης της κυβέρνησης (σ.σ. των ΗΠΑ) στον ανταγωνισμό με την Κίνα στο δυτικό ημισφαίριο, η οποία επιδιώκει να διαμορφώσει (συνολικά) την περιοχή και να δημιουργήσει μεγαλύτερη ευθυγράμμιση με τις Ηνωμένες Πολιτείες».

Υποστηρίζοντας ότι «η Κίνα είναι ένας από τους μεγαλύτερους χαμένους μετά την επίθεση» στη Βενεζουέλα, το Κέντρο εκτιμούσε πως «η επιχείρηση "Απόλυτη Αποφασιστικότητα"» έστειλε στο Πεκίνο ένα ισχυρό μήνυμα, ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες σοβαρολογούν για τα ανταγωνιστικά ένστικτα που περιέχονται στο "Πόρισμα Τραμπ" για το Δόγμα Μονρόε (...) η κυβέρνηση Τραμπ ελπίζει να ηγηθεί μιας μείωσης της επιρροής της Κίνας στο δυτικό ημισφαίριο και της αύξησης της στρατηγικής φερεγγυότητας των ΗΠΑ, αφού για δεκαετίες παραμέλησε την δική της γειτονιά (...) Η επιχείρηση για τη σύλληψη του Μαδούρο σκόπευε να διαλύσει τις αμφιβολίες για τη σοβαρότητα του σκοπού του Τραμπ να αξιοποιήσει τη "στρατιωτική ισχύ" και τις απειλές χρήσης της για την ανασύσταση της υπεροχής των ΗΠΑ στο δυτικό ημισφαίριο».

Το CSIS κατέγραφε ακόμα αυτούσιο σχόλιο πρώην κυβερνητικού αξιωματούχου ότι η επίθεση στη Βενεζουέλα «προσφέρει μια ευκαιρία να αποδείξουμε ότι η "στρατιωτική ισχύς" μπορεί να φέρει αποτελέσματα εκεί που απέτυχαν η διπλωματία και οι κυρώσεις, και να αναδιαμορφώσουμε τους όρους συζήτησης για την ηγεσία των ΗΠΑ στο ημισφαίριο».

Από τη μεριά της Κίνας, τα πρώτα 24ωρα μετά την αμερικανική επίθεση, το υπουργείο Εμπορίου αναφερόμενο στις «σημαντικές επενδύσεις στη Βενεζουέλα», διαμήνυσε: «Η Κίνα θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να διασφαλίσει τα οικονομικά της συμφέροντα (...) θα λάβει τα απαραίτητα μέτρα για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα και τα δικαιώματά της».

Φυσικά, οι επιπτώσεις στην Κίνα δεν εξαντλούνται στους όρους εξαγωγής του βενεζολάνικου αργού - ούτε και για το Πεκίνο διακυβεύεται μόνο η θέση του σε μία μόνο χώρα.

Το αμερικανικό δίκτυο ABC παρατηρούσε πρόσφατα: «Η ισχύς της κινεζικής εξωτερικής πολιτικής τόσο σε γεωπολιτικούς όσο και σε γεωστρατηγικούς όρους είναι ότι μπορεί να κάνει μπίζνες με όλους (...) Επίκεντρο της κινεζικής αφοσίωσης στη Λατινική Αμερική είναι η πολύ μεγαλύτερη οικονομία της Βραζιλίας».

Την ίδια στιγμή, ασιατικές αναλύσεις καταγράφουν «πίεση» που, τουλάχιστον σε ένα βαθμό, μεγαλώνει για την Κίνα, μετά την 3η Γενάρη.

Αρθρο στους «Asian Times» ανέλυε στις 9/1 ότι «η ενέργεια των ΗΠΑ αναδιαμορφώνει τη στρατηγική της Κίνας στη Λατινική Αμερική».

Μεταξύ άλλων, παρατηρούσε ότι για την Κίνα είναι σημαντικό να μη σταματήσουν οι παραλαβές βενεζολάνικου αργού, γιατί συνδέονται με την αποπληρωμή δανείων που υπολογίζονται στα 10 - 20 δισ. δολάρια.

Επιπλέον, ανέφερε πως η Κίνα δεν αποκλείεται, μακροπρόθεσμα, να πουλήσει «σε δυτικές εταιρείες ορισμένα πάγια περιουσιακά στοιχεία στη Βενεζουέλα ή και να δημιουργήσει συνεργασίες μαζί τους για να περιορίσει τις απώλειες».

Το ίδιο ΜΜΕ αναμετέδιδε και ανάλυση αρθρογράφου με έδρα το Πεκίνο, ο οποίος περιγράφοντας «απειλές για την ενεργειακή ζωτική γραμμή της Κίνας», ανέφερε ότι αν και το εμπόριο πετρελαίου μεταξύ Κίνας και Βενεζουέλας δεν αντιπροσωπεύει παρά ένα 7% των εισαγωγών πετρελαίου στην Κίνα, το γεγονός ότι το 50% αυτών των συναλλαγών γίνεται σε γουάν μπορεί να έχει μια σειρά αλυσιδωτές συνέπειες, όπως επενδύσεις αξίας δεκάδων δισ. γουάν που «διατρέχουν κίνδυνο».

«Στη μεγάλη σκακιέρα της διεθνούς πολιτικής, κάθε κίνηση είναι γεμάτη με κρυφές πολυπλοκότητες» παρατηρούσε ο ίδιος Κινέζος αναλυτής, υποστηρίζοντας ότι όσα ακολουθούν την επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα «ενώ φαίνεται να είναι μια περιφερειακή πολιτική αναταραχή, στην πραγματικότητα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την οικονομία της Κίνας, την ενεργειακή ασφάλεια και τη διεθνοποίηση του γουάν», αφού «η Κίνα ενώνει τις διεθνείς δυνάμεις για να αντιμετωπίσει την ηγεμονία (των ΗΠΑ) και να διαφυλάξει την εθνική (της) οικονομική ασφάλεια και τα επιτεύγματα της διεθνοποίησης του γουάν» που «αποτελεί βασικό στρατηγικό στόχο στον χρηματοπιστωτικό μας τομέα».

Σχολιάζοντας την πορεία κινεζικών επενδύσεων που «τρέχουν» στη Βενεζουέλα, αυτές περιγράφονται ως «μια οικονομική γέφυρα» που «εάν καταρρεύσει, το αρχικό επενδυτικό κεφάλαιο μπορεί να "σπαταληθεί" και τα επόμενα κέρδη θα χαθούν επίσης, προκαλώντας ένα τεράστιο πλήγμα...»

Μεταξύ άλλων μεγάλων επιχειρηματικών σχεδίων, ο όμιλος Concord Resources έχει επενδύσει 1 δισ. δολάρια για την κατασκευή κινητής πλατφόρμας γεώτρησης στη λίμνη Μαρακαΐμπο - μιας από τις πλουσιότερες σε πετρέλαιο ζώνες της Βενεζουέλας - με στόχο την αύξηση της ημερήσιας παραγωγής του κοιτάσματος από 12.000 bpd σε 60.000 bpd, για την εκμετάλλευση της οποίας μάλιστα υπάρχει και 20ετής σύμβαση.

Ο όμιλος Sany Heavy Industry, που έχει ήδη φτιάξει μονάδα βαρέων μηχανημάτων, επιδιώκει την κατασκευή οκτώ ακόμα εργοστασίων οικοδομικών υλικών.

Η Huawei «σπρώχνει» 4,5 δισεκατομμύρια δολάρια στις Τηλεπικοινωνίες.

Τέλος, χαρακτηριστική είναι και ανάλυση σε κινεζικό ΜΜΕ με έδρα τη Χενάν, που περιέγραφε την απαγωγή Μαδούρο ως «ταπεινωτικό μάθημα σε όλες τις χώρες που δεσμεύονται για ειρηνική ανάπτυξη».

Υποστηρίζοντας ότι «το διεθνές δίκαιο έγινε κάτι παραπάνω από "κουρελόχαρτο"», κατέληξε ότι το Πεκίνο «μπορεί, σε κάποιο βαθμό, να υποτίμησε την αποφασιστικότητα των Ηνωμένων Πολιτειών να διατηρήσουν την ηγεμονία τους» και οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα «υπενθυμίζουν στην Κίνα ότι πρέπει να ενισχύσει τη στρατιωτική της ισχύ για να προστατεύσει τα περιουσιακά της στοιχεία στο εξωτερικό...»