Συνεχίστηκαν χτες οι αγορεύσεις των συνηγόρων της οικογένειας Φύσσα στη δίκη σε δεύτερο βαθμό της ναζιστικής εγκληματικής Χρυσής Αυγής. Η Μαρίνα Δαλιάνη ανέφερε ανάμεσα σε άλλα για τη δολοφονία του αντιφασίστα μουσικού Π. Φύσσα: «Είναι ο καταλύτης για την εξάρθρωση της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσής Αυγής. Είναι το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου, μια μακρά δολοφονική πορεία που ξεκίνησε το 1980, όταν ο Φύσσας είχε μόλις γεννηθεί. Οσο θεσμοποιείται η Χρυσή Αυγή, τόσο αυξάνεται η ένταση της εγκληματικής βίας που ασκεί, η οποία και κορυφώνεται μετά την είσοδό της στη Βουλή το 2012, οπότε πλέον απολαμβάνει τη μέγιστη θεσμική ασυλία. Οι επιθέσεις εντείνονται, γίνονται πλέον σε δημόσια θέα, η ηγεσία της υπερασπίζεται, αλλά κανείς δεν διώκεται».

Σε άλλο σημείο η συνήγορος ανέφερε για τη θεσμική ασυλία που απολάμβανε η οργάνωση και συμπληρωνόταν από τη συμπάθεια που έδειχναν γι' αυτήν τα σώματα ασφαλείας, «αυτοί που σε πρώτο επίπεδο καλούνται να συλλάβουν υπόπτους και να διερευνήσουν την τέλεση αξιόποινων πράξεων. Οπως κατέθεσε ο μάρτυρας Ι. Σουλιώτης, δημοσιογράφος, «πριν τη δικαστική έρευνα σε βάρος της Χρυσής Αυγής, π.χ. τα επεισόδια στο (παλιό) Εφετείο, που οι χρυσαυγίτες έβγαιναν μέσα από τις γραμμές των αστυνομικών, δεν τους αντιμετώπιζε ως δυνητικό κίνδυνο και η έρευνα από την αστυνομία, τις Εσωτερικές Υποθέσεις, για εκείνους που ήταν συμπαθούντες ή και μέλη της Χρυσής Αυγής. Οταν πια η ΧΑ μετρούσε τις δυνάμεις της στις εκλογές, τα εκλογικά κέντρα που ψήφιζαν οι αστυνομικοί, που φαινόταν μεγάλη απήχηση στις τάξεις των αστυνομικών, που συμπλήρωνε την εικόνα για τα άλλα δύο. Είχε πολύ ενδιαφέρον πώς η ίδια η αστυνομία συμπεριφέρθηκε τα βράδια των εκλογών και ήταν οι αστυνομικοί και περνούσαν και απηύθυναν χαιρετισμό στα μέλη της Χρυσής Αυγής που ήταν μαζεμένα απ' έξω στη Δηλιγιάννη. Ημουν εκεί και το είδα».

Η συνήγορος σημείωσε ακόμα για τα τάγματα εφόδου: «Οπλισμένα με μαχαίρια και σουγιάδες και εκπαιδευμένα, υπό αυστηρή στρατιωτική πειθαρχία και τυφλή υπακοή στον αρχηγό - ιεραρχία, εμποτισμένα με μίσος για συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες (μετανάστες, αριστεροί, αναρχικοί, ΛΟΑΤΚΙ, ανάπηροι), που το μόνο που μπορούσε να τους σταματήσει ήταν η εντολή του αρχηγού (βλ. βίντεο Πατέλη, ας ελπίσουμε ότι θα έρθει το μήνυμα από την ηγεσία και τότε ό,τι κινείται, σφάζεται). Δεν έχει καταγραφεί σε δικογραφία πιο ξεκάθαρη ομολογία λειτουργίας εγκληματικής οργάνωσης (ομολογεί δομή, υποδομή, ιεραρχία, εγκληματικοί σκοποί)».

Αναφέρθηκε ακόμα στην ανοχή που έδειξαν οι αστυνομικοί της ΔΙΑΣ, που ήταν παρόντες στον τόπο που δολοφονήθηκε ο Φύσσας, όπως και στη ναζιστική ιδεολογία που ήταν το κίνητρο της εγκληματικής δράσης κατά εκείνων που επιλέγοντο ως αντιφρονούντες και πολιτικοί και ιδεολογικοί τους αντίπαλοι και κατά των μεταναστών. Και σημείωσε: «Γι' αυτό εξετάζεται από το δικαστήριο, δεν είναι ποινικά αδιάφορο φρόνημα. Ως κίνητρο των εγκληματικών πράξεων της οργάνωσης και όχι ως πολιτικό φρόνημα».

Και κατέληξε: «Θα χρησιμοποιήσω κι εγώ έναν στίχο του ποιητή Μανώλη Αναγνωστάκη, "προπαντός όχι αυταπάτες". Η συντεταγμένη πολιτεία δεν θριάμβευσε στην αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής, γιατί καθυστέρησε πολύ. Η συντεταγμένη πολιτεία υπήρξε ανεπαρκής με τη Χρυσή Αυγή. Η Χρυσή Αυγή δολοφόνησε εν ψυχρώ τον Φύσσα σε δημόσια θέα, επενδύοντας στη θεσμική ασυλία της οποίας έχαιρε μέχρι τότε. Ξέρετε τι ανέτρεψε αυτήν την κανονικοποίηση της βίας που είχε επιβάλει η εγκληματική οργάνωση στην ελληνική πολιτεία; Ούτε η πολιτική βούληση ούτε τίποτα. Ο ίδιος ο Φύσσας. Αν ο Φύσσας δεν φώναζε όρθιος, μαχαιρωμένος στην καρδιά, ότι αυτός είναι ο δολοφόνος μου, ο Ρουπακιάς θα είχε φύγει, ατάραχος, ήταν ήδη μέσα στο αυτοκίνητό του στη θέση του οδηγού. Η δολοφονία θα έμενε ανεξιχνίαστη».