Ξεκινώντας την αγόρευσή του στην τελική φάση της δευτεροβάθμιας δίκης της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, τη Δευτέρα, ο Θ. Θεοδωρόπουλος, ένας από τους συνηγόρους υποστήριξης της κατηγορίας της οικογένειας Φύσσα, αναφέρθηκε στην εικόνα όσων χρυσαυγιτών ήρθαν να απολογηθούν. Εκανε μνεία και στον Ηλ. Κασιδιάρη, ο οποίος επικαλούμενος την πρόταση της εισαγγελέως στο Πρωτόδικο Δικαστήριο, τόνισε ότι «...όπως τεκμηριώνει η αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, κ. Οικονόμου, πράγματι συνέβησαν από υποστηρικτές της Χ.Α., (σ.σ. στο πρωτόδικο έλεγαν πως δεν ήταν χρυσαυγίτες) για τις οποίες όμως πράξεις δεν είχα ευθύνη εγώ ως στέλεχος και ως βουλευτής του κόμματος...» (σελ. 28 πρακτικών Πενταμελούς της 31/10/2025).

Ο Θ. Θεοδωρόπουλος απέδειξε ότι η προσπάθεια, οι ηγέτες της εγκληματικής οργάνωσης να αποποιηθούν τις ευθύνες τους, αντιβαίνει την πραγματικότητα. Σημείωσε: «Η εικόνα δεν αποδίδει την πραγματικότητα. Η επικινδυνότητα της οργάνωσης παραμένει στο ακέραιο και τούτο διότι οι πράξεις κρίνονται κατά τον χρόνο τέλεσης αλλά και γιατί υπάρχει με τα διάδοχα σχήματα. Επανεμφανίζεται παντού στα Χανιά, στην Αττική με αξιοσέβαστα επαγγέλματα που έχουν σχέσεις με τον κρατικό μηχανισμό. Για την επικινδυνότητα της ναζιστικής οργάνωσης κάθε εφησυχασμός συνιστά μέγιστο λάθος. Δεν πρόκειται για μια οποιαδήποτε εγκληματική οργάνωση αλλά για στρατιωτικού τύπου που έχει σκοπό την κατάληψη της εξουσίας...».

Αναφέρθηκε επίσης σε σχετικά νομικά ζητήματα, που απαντούν στο αν οι εγκληματικές δράσεις που διερευνά το δικαστήριο είναι μεμονωμένα περιστατικά ή οργανωμένες επιθέσεις της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, μεταξύ αυτών το άρθρο 187 για τη διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, ένταξης, απλής συνέργειας κ.λπ. Υπογράμμισε: «Διευθύνων είναι ο "ιθύνων νους" της εγκληματικής οργάνωσης, η ψυχή της, το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που καθορίζουν τη στρατηγική της, τους σκοπούς της, το ιδεολογικό, πολιτικό πλαίσιο λειτουργίας της, που καθορίζει την ταυτότητά της, τον τρόπο προώθησης και εφαρμογής των στόχων της». Ειδικότερα, μάλιστα, αναφερόμενος στο «επίσημο» καταστατικό του 2012 της Χρυσής Αυγής - το μόνο που αποδέχεται ως αυθεντικό η ναζιστική οργάνωση - τόνισε ότι ακόμη και σε αυτό «έχει παρεισφρήσει η "Αρχή του Αρχηγού", μέσα από διατάξεις που κατοχυρώνουν την απόλυτη κυριαρχία του Ν. Μιχαλολιάκου, την παντοδυναμία του».

Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε «στον προσωποπαγή χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής (Αρ. 16: Ο γενικός γραμματέας επιλέγει τους πάντες και τα πάντα), επίσης ότι σύμφωνα με το σχετικό άρθρο, η εκλογή του «πραγματοποιείται μόνο αν τεθεί θέμα από το 51% των συνέδρων, αλλιώς αυτόματη ανανέωση», άρα στην πραγματικότητα «ισοβιότητα του αρχηγού» και συμπλήρωσε για τον αρχηγό: «Είναι ο μόνος και αδιαμφισβήτητος ηγέτης. Εχει πλήρεις, απόλυτες και καθολικές εξουσίες, τόσο στον γενικό σχεδιασμό της δράσης της ΧΑ σε κεντρικό επίπεδο, όσο και στη διεύθυνση και καθοδήγηση των Τοπικών Οργανώσεων, μέσω των στελεχών του, τα οποία, μέσω της καθετοποιημένης ιεραρχικής δομής, αναφέρονται σε αυτόν είτε απευθείας είτε μέσω των ανωτέρων τους και εκτελούν αναντίρρητα τις υποδείξεις του. Βασικό χαρακτηριστικό της οργάνωσης της οποίας ηγείται είναι η αυστηρή και απαρέγκλιτη στρατιωτική πειθαρχία και η υπακοή των κατώτερων μελών και υποστηρικτών στους ιεραρχικά ανώτερους. Αποτέλεσμα και επιδίωξη αυτού του τρόπου λειτουργίας είναι ο Αρχηγός να έχει τον απόλυτο έλεγχο και την πλήρη γνώση όσων συμβαίνουν στην Οργάνωση (αρχή του ενός).

Για τη δράση των κατηγορούμενων βουλευτών και λοιπών στελεχών στο πλαίσιο των καταστατικών αρχών της εγκληματικής οργάνωσης, σημείωσε ότι «η αναντικατάστατη συμβολή τους στην πραγματοποίηση των σκοπών και στόχων της οργάνωσης, έχοντας πλήρη δυνατότητα να διαμορφώνουν και να χαράσσουν πολιτική και να ελέγχουν την υλοποίησή της από τα λοιπά κατώτερα στελέχη, αλλά και να πληροφορούνται λεπτομερέστερα όλα όσα συνέβαιναν και αφορούσαν τη ΧΑ, τους καθιστούν οπωσδήποτε δράστες της κατά συναυτουργίας τέλεσης του αδικήματος της διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης, αναφορικώς με τα μέλη του πολιτικού συμβουλίου της ΧΑ και για τους υπόλοιπους βουλευτές του αδικήματος της ένταξης σε εγκληματική οργάνωση, για το οποίο καταδικάστηκαν και πρωτοδίκως».

Σε άλλο σημείο ανέφερε ότι «το γεγονός ότι μπορεί να κατέθεσαν μάρτυρες, ή να αναφέρονται και στην εισαγγελική πρόταση του παραπεμπτικού βουλεύματος, αλλά και στην πρωτόδικη απόφαση, στοιχεία ή κρίσεις για γνώση ή εντολή της ηγεσίας για την τέλεση π.χ. της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, αδίκημα για το οποίο δεν υπάρχει κατηγορία - στοιχεία δηλαδή που αν αποδειχθεί η ύπαρξή τους μπορεί να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας στην εν λόγω ανθρωποκτονία (και να ασκηθεί η συμπληρωματικά σχετική ποινική δίωξη), το γεγονός αυτό λοιπόν δεν μπορεί να συγχέεται με το αδίκημα της διεύθυνσης και πολύ περισσότερο της ένταξης σε εγκληματική οργάνωση, των οποίων κατά τη γνώμη μας έχει αποδειχθεί η τέλεση, καθώς προέκυψε ότι τελέστηκαν τα επιμέρους αδικήματα μέσα στο ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο της ναζιστικής οργάνωσης και κατ' εφαρμογή των καταστατικών σκοπών και στόχων της, είναι δηλαδή έργο της οργάνωσης». Μάλιστα παραπέμποντας σε σχετικό άρθρο που έχει δημοσιευθεί στην Ποινική Δικαιοσύνη 2019 με θέμα «αυτουργία μέσω οργανωμένων μηχανισμών εξουσίας», σημείωσε: «Εκεί αναπτύσσεται η θεωρία της οργανωμένης κυριαρχίας. Γίνεται αναφορά στους "αυτουργούς του γραφείου", στους αυτουργούς πίσω από τους αυτουργούς, που δεν βαρύνονται δηλαδή με ιδιόχειρη τέλεση της πράξης, οι οποίοι διαθέτουν έναν μηχανισμό που διασφαλίζει την εκτέλεση των εντολών, χωρίς εξαναγκασμό ή πλάνη μέσω των οργάνων τους, ακριβώς διότι η ίδια η δομή του μηχανισμού εγγυάται την εκτέλεση». «Αλλωστε, κατά πόσο είναι λογικό και δίκαιο, οι ιδρυτές και διευθυντές της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης, που στόχο εκτός των άλλων έχουν την τέλεση κακουργημάτων, με σκοπό την κατάκτηση της εξουσίας, οι ίδιοι να τιμωρούνται με ποινές π.χ. 15 ετών για διεύθυνση, ενώ τα μέλη - δράστες των κακουργημάτων, π.χ. μιας ανθρωποκτονίας να τιμωρούνται σε ισόβια κ.λπ., όταν είναι βέβαιο ότι χωρίς την ύπαρξη της οργάνωσης, το πρόγραμμα της οποίας υλοποιούν, ποτέ δεν θα είχε τελεστεί το συγκεκριμένο αδίκημα!!» συμπλήρωσε.

Οσον αφορά την υπόθεση Φύσσα, ο συνήγορος - μετά το πλήθος στοιχείων και επιχειρημάτων που ξεδίπλωσε - υπογράμμισε ότι «τα μέλη της Χρυσής Αυγής ήταν οργανωμένα για την επίθεση, η επίθεση έγινε συντεταγμένα και με κατανομή ρόλων, δεν ανέχονται το διαφορετικό είτε το έχουν εντοπίσει προηγουμένως είτε το ίδιο βράδυ (...) Η δολοφονία του Π. Φύσσα είναι αποτέλεσμα της κινητοποίησης του τάγματος εφόδου της ΤΟ Νίκαιας, το οποίο τήρησε για την κινητοποίηση και την ολοκλήρωση της επιδρομής, όλο το τελετουργικό της ιεραρχίας. Δεν μιλάει κανείς τυχαία, αλλά ο καθένας απευθύνεται σε εκείνον που πρέπει να απευθυνθεί. Κατά συνέπεια δεν μπορεί να υπάρχει αμφιβολία ότι είναι προκλητικός ο ισχυρισμός ότι "τι ευθύνη μπορεί να έχω εγώ, αν σε μία ταβέρνα ένας οπαδός σκοτώσει κάποιον άλλον". Ούτε απλός οπαδός έχει προκύψει ότι ήταν ο συγκεκριμένος, ούτε μόνος του διαπληκτίστηκε και δολοφόνησε. Ηταν ένα τμήμα μιας οργανωμένης, συλλογικής, πολυπρόσωπης, ετοιμοπόλεμης, σύμφωνα με την ιεραρχία και το τυπικό, επιδρομής για τη δολοφονία ενός ανθρώπου, κατ' εφαρμογή των καταστατικών αρχών της οργάνωσης που δεν ανέχεται τίποτα διαφορετικό, είτε πρόκειται για αλλοδαπούς είτε για ιδεολογικούς αντιπάλους», υπογράμμισε. Επισήμανε επίσης ότι η επίθεση εκτυλίχθηκε ανεμπόδιστα μπροστά στις ομάδες ΔΙΑΣ. Υπογράμμισε ότι «ο Γ. Ρουπακιάς σκότωσε με τη βοήθεια των τεσσάρων (εναλλασσόμενων) ομοϊδεατών του και γνωρίζοντας ότι είχε πίσω του και δίπλα του το τάγμα εφόδου της οργάνωσης, αισθανόμενος την υποστήριξη και την παρουσία των είκοσι ("απέναντι") γεροδεμένων και οπλισμένων συνοδοιπόρων του. Εκανε αυτό που μόνος, χωρίς την ενεργό παρουσία του τάγματος εφόδου του οποίου ήταν μέλος, δεν θα μπορούσε να κάνει».

Σε άλλο σημείο της αγόρευσης τόνισε παραπέμποντας και στη μαρτυρία της συντρόφου του Π. Φύσσα, Χρύσας Τοσλούκου, ότι «επιβεβαιώνεται ότι κανένα επεισόδιο δεν έγινε μέσα στην καφετέρια "Κοράλλι", ότι η παρέα του Φύσσα δεν ήξερε, γιατί ο υπεύθυνος του μαγαζιού έλεγε να μη γίνει φασαρία, υποδεικνύοντας τους απέναντι χρυσαυγίτες που προφανώς γνώριζε και γι' αυτό φοβόταν, επιβεβαιώνεται η θέληση της παρέας του Παύλου να αποχωρήσουν, αφήνοντας εκεί τα αυτοκίνητά τους, όπως και η εμφάνιση των 4-5 μηχανών ΔΙΑΣ, που "σταμάτησαν σε μια ομάδα μαυροφορεμένων ατόμων γύρω στους 15 που είχε ήδη μαζευτεί στο σημείο" (οι 3 είχαν γίνει 15!!!) και "καθόντουσαν χαλαρά όλοι μαζί σαν να ήταν μια παρέα"!!!...». Μάλιστα αναφέρθηκε και στην κατάθεση της συντρόφου του Παύλου Φύσσα, που απευθύνθηκε στους αστυνομικούς γιατί κινδύνευαν οι φίλοι της και της είπαν ότι «δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε, είναι πάρα πολλοί»... Επίσης στην ίδια κατάθεση είχε αναφέρει: «Σε κατάσταση σχεδόν υστερική παρακαλούσα τους αστυνομικούς και σχεδόν τους τραβούσα από το μπουφάν τους για να έρθουν να βοηθήσουν τους φίλους μου, με πλησίασε ένας σωματώδης άντρας, έφερε το πρόσωπό του πολύ κοντά στο δικό μου και μου είπε "τον πούστη σου που μου τον έφερες στο μαγαζί". Αυτό το άτομο έχει λίγα μακριά γκρίζα μαλλιά, πιασμένα σε μικρή ουρίτσα στο πίσω μέρος του κεφαλιού του. Είχε μάτια ανοιχτόχρωμα, ήταν σωματώδης γύρω στα 40 ή και παραπάνω. Το άτομο αυτό νομίζω ότι το είδα σε βίντεο αναρτημένο στο Youtube από επεισόδιο που είχε κάνει η Χρυσή Αυγή σε λαϊκή αγορά στο Μεσολόγγι...».

Η αγόρευση του συνηγόρου συνεχίζεται σήμερα.