Πλήθος, μέγα πλήθος, νέοι, αλλά και άνθρωποι που αισθάνονται νέοι, όπως ο νέος κόσμος που θέλουμε να χτίσουμε. Γιορτή, γλέντι, μνήμη και συζήτηση. Σε κάθε του χώρο, σε κάθε του γωνιά, το 41ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» επιβεβαίωσε για τρεις μέρες ότι είναι το μοναδικό πολιτικό και πολιτιστικό νεανικό γεγονός της χρονιάς. Γιατί μπορεί να μην είναι καλοκαίρι και Σεπτέμβρης οπότε συνήθως κορυφώνεται το Φεστιβάλ, μπορεί να είναι Οκτώβρης, αλλά όλοι ήταν εκεί και ήταν πολλοί.

Ηταν τα παιδιά της ΚΝΕ που ακούραστα δούλεψαν για να στήσουν και να λειτουργήσουν αυτήν την τεράστια γιορτή. Την ορμή τους την έχουν από τους αιώνες. Τους τίμησαν αυτούς τους αιώνες Ιστορίας. Τίμησαν τις βαριές θυσίες. Και επιβεβαίωσαν ότι θα βγούμε νικητές κι ας είναι οι θυσίες μας βαριές.

Αλλά δεν ήταν μόνο η ΚΝΕ που της αξίζουν τα εύσημα για ένα μεγάλο, υπέροχο Φεστιβάλ. Κυρίως ήταν το τεράστιο πλήθος του κόσμου και της νεολαίας που ζωντάνεψαν την κάθε γωνιά της νεανικής πολιτείας στο πάρκο «Αντ. Τρίτσης». Με το τραγούδι του, με το χορό του, με τις συζητήσεις και το αντάμωμά του, αυτό το μέγα πλήθος έκανε το Φεστιβάλ για μια ακόμη χρονιά μοναδικό.

Ενα ξεχωριστό πρόγραμμα με τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη και τη Ρίτα Αντωνοπούλου, με τίτλο «Τις πιο όμορφες μέρες μας δεν της ζήσαμε ακόμη», σε ενορχήστρωση Μανώλη Ανδρουλιδάκη, παρουσιάστηκε στην Κεντρική Σκηνή του Φεστιβάλ την Παρασκευή το βράδυ.

Ενα πρόγραμμα αφιερωμένο, όπως είπε ο Μανώλης Ανδρουλιδάκης, «στις γενιές εκείνες που πολέμησαν και σ' ένα βαθμό κατάφεραν να μεταδώσουν στις νεότερες γενιές τα ιδανικά για έναν δικαιότερο κόσμο, αλλά και στις νεότερες γενιές που αγωνίζονται γι' αυτά τα ιδανικά».

Ο Χαράλαμπος Γαργανουράκης έχει γράψει τη δική του ιστορία στον χώρο του ελληνικού τραγουδιού. Ο σημαντικός ερμηνευτής, που ευτύχησε να τραγουδήσει σπουδαία τραγούδια, με σημαντικότερο όλων, ίσως, «Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα» (μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος - στίχοι: Μάνος Ελευθερίου), σπουδαίος λυράρης και άνθρωπος σεμνός, κέρδισε ένα μεγάλο χειροκρότημα χτες, αλλά και το σεβασμό και την εκτίμηση που του αξίζουν.

Η Ρίτα Αντωνοπούλου, με τη μοναδική χροιά της φωνής της, τις διακυμάνσεις, την ένταση που έχει κάθε της τραγούδι, παίρνει τον ακροατή απ' το χέρι και τον μεταφέρει στον κόσμο των δημιουργών που ερμηνεύει. Και την Παρασκευή η Ρίτα Αντωνοπούλου, με τα τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου, του Μάνου Λοΐζου κ.λπ., μαζί με τις εξαιρετικές ερμηνείες και του Μανώλη Ανδρουλιδάκη, αλλά και την ιδιαίτερη μουσικοποιητική αναφορά στον Αρη, έδωσαν φτερά στο όνειρο, που όχι μόνο δεν μας εγκαταλείπει αλλά δυναμώνει.

Μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα και το κέφι κορυφώνεται με τον αυθεντικό λαϊκό δημιουργό Βαγγέλη Κορακάκη και το συγκρότημά του να παρασύρουν σε ένα γνήσιο λαϊκό γλέντι με παλιά και νέα τραγούδια. Μουσικές αγαπημένες και ένα κοινό που από νωρίς είχε πάρει θέση στο Λαϊκό Στέκι δημιούργησαν ένα μείγμα κεφιού.

Αγαπημένος μουσικός ο Βαγγέλης Κορακάκης, παλιός γνώριμος στο κοινό του Φεστιβάλ και με τη δική του ιστορία στο λαϊκό ρεμπέτικο τραγούδι, ξεσήκωσε το κοινό ερμηνεύοντας με τη χαρακτηριστική φωνή του αθάνατα τραγούδια άλλων δημιουργών αλλά και δικά του. Ο χώρος του Λαϊκού Στεκιού γέμισε ζωή, με εκατοντάδες στόματα να επαναλαμβάνουν τους στίχους και να δημιουργούνται «εστίες» χορού όχι μόνο μπροστά στη σκηνή αλλά και ανάμεσα στις παρέες που διασκέδασαν μέχρι αργά με φαγητό και ποτό.

Ο Λάκης Παπαδόπουλος, ο Νίκος Ζιώγαλας, ο Γιάννης Γιοκαρίνης, τρεις ζωντανοί θρύλοι του Ελληνόφωνου Εντεχνου και Rock τραγουδιού, μαζί με το νεότερο δημοφιλή τραγουδοποιό Μανώλη Φάμελλο ένωσαν τις δυνάμεις τους και παρουσίασαν ένα μοναδικό πρόγραμμα με τις γνωστές μεγάλες επιτυχίες τους, «Ο Κουρσάρος», «Σαν σταρ του σινεμά», «Νοσταλγός Του Rock'N'Roll», «Γυριστρούλα», «Βασιλική», «Ευλαμπία», «Πάρε με απόψε», «Μενεξεδιά», «Αγριο φως», «Εν ψυχρώ», «Η ζωή που τρέχει» και τόσα άλλα...

Μετά το μουσικό πρόγραμμα του Μανώλη Ανδρουλιδάκη με τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη και την Ρίτα Αντωνοπούλου, στην Κεντρική Σκηνή του Φεστιβάλ, το βράδυ της Παρασκευής, τη σκυτάλη πήραν η Γλυκερία και η Ελένη Βιτάλη, με τραγούδια από την προσωπική τους δισκογραφία και όχι μόνο...

Και ο χώρος της Κεντρικής Σκηνής πλημμύρισε με κόσμο.