Επικοινωνιακό κουρνιαχτό σηκώνει η κυβέρνηση για να καλύψει την αρνητική αίσθηση που προκάλεσε το σχέδιό της για κατάργηση και περικοπή των κοινωνικών επιδομάτων κατά 500 εκατομμύρια ευρώ. Ετσι, μέσω του φιλικού της Τύπου, επιχειρεί να δημιουργήσει την ψεύτικη εικόνα ότι ετοιμάζει παρεμβάσεις-«ανάσα» για ειδικές κατηγορίες εργαζομένων και συνταξιούχων. Στην πραγματικότητα, βέβαια, η «ανάσα» αυτή είναι εικονική όσο και το όφελος των εργαζομένων.

Καταρχήν για το ΕΚΑΣ, τα νέα εισοδηματικά κριτήρια προϊδεάζουν για περικοπές και στο επίδομα αυτό των χαμηλοσυνταξιούχων, στην ίδια λογική με τη μείωση όλων των επιδομάτων που σχεδιάζει η κυβέρνηση. Οσο για την προσωρινή σύνταξη, η νέα ρύθμιση έρχεται για άλλη μια φορά να καλύψει το γεγονός της αδικαιολόγητης πολύχρονης καθυστέρησης στην έγκαιρη καταβολή των πενιχρών συντάξεων και αποτελεί άλλη μια ομολογία ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί - γιατί δε θέλει - να αντιμετωπίσει προς όφελος των συνταξιούχων ούτε τα πιο στοιχειώδη προβλήματα.

Εκεί όμως που η κοροϊδία φτάνει στα όρια της πρόκλησης, είναι η διάταξη για εξαγορά πλασματικών χρόνων ασφάλισης για τις μητέρες εργαζόμενες λόγω ανατροφής παιδιών. Αφού πρώτα η κυβέρνηση με τον περυσινό αντιασφαλιστικό νόμο αύξησε μέχρι και 15 χρόνια τα έτη ασφάλισης, οδηγώντας όλες τις εργαζόμενες γυναίκες στο 65ο έτος για να έχουν δικαίωμα συνταξιοδότησης, τώρα τους λέει ότι μπορούν να πληρώσουν από το πενιχρό μισθό τους κάποια χρόνια προκειμένου να βγουν στη σύνταξη νωρίτερα. Αφού εν ψυχρώ σαν κοινός κλέφτης τους έκλεψε ένα βασικό δικαίωμα, τώρα αναλαμβάνει το ρόλο του καλού Σαμαρείτη... Η ίδια κοροϊδία γίνεται και σε βάρος ανέργων και υποαπασχολούμενων που δεν μπορούν να συμπληρώσουν τα απαραίτητα ένσημα (ο αριθμός των οποίων αυξήθηκε) για να έχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Η κυβέρνηση προσωρινά, μόνο για το 2011, δίνει τη δυνατότητα κάλυψης, αρνούμενη πεισματικά να εξασφαλισθεί μια και έξω πλήρης ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους τους εργαζόμενους και τους άνεργους, χωρίς όρους και περιορισμούς. Την ίδια ώρα, βέβαια, εξαπολύει μια άνευ ορίων επίθεση σε όλη την εργατική - λαϊκή οικογένεια υποβαθμίζοντας τις παροχές Υγείας σε ασφαλισμένους και μη, και υποχρεώνοντάς τους να τις πληρώνουν ακριβά από την τσέπη τους.

Οσο όμως και να φτιασιδώσει τη σκληρή αντεργατική πολιτική της η κυβέρνηση δεν μπορεί εσαεί να εξαπατά τους εργαζόμενους. Η πραγματικότητα βοά και αργά ή γρήγορα η λαϊκή βοή θα ακουστεί με όλη της τη δύναμη.

Κοροϊδεύει ξεδιάντροπα για ακόμα μια φορά το λαό ο πρωθυπουργός όταν επιχειρεί να εμφανίσει τη «λύση πακέτο», για την οποία μάχεται ενόψει της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, ως δήθεν λύση που υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού. Η «λύση πακέτο», που, όπως είπε, είναι η μόνη λύση την οποία υποστηρίζει η κυβέρνηση, δεν είναι τίποτα διαφορετικό από τη «συνολική λύση» που προωθούν οι κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Γαλλίας και τα όργανα της ΕΕ. Είναι δηλαδή το συνολικό πακέτο, που περιλαμβάνει το αναθεωρημένο Σύμφωνο Σταθερότητας, το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας και το λεγόμενο Μηχανισμό Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, που αποτελούν στην κυριολεξία κίνδυνο-θάνατο για τους λαούς. Το συνολικό πακέτο ή η λύση πακέτο του Γ. Παπανδρέου είναι το άλλο όνομα του πολέμου που συντονισμένα διεξάγουν οι κυβερνήσεις της ΕΕ κατά των λαών σφάζοντας τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα προκειμένου να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα των ευρωμονοπωλίων. Πού υπάρχουν οι διαφορές; Στο γεγονός ότι ο πρωθυπουργός βάζει και το ζήτημα της επιμήκυνσης αποπληρωμής του δανείου της κυβέρνησής του μέσα στο πακέτο, στο οποίο φαίνεται να υπάρχουν αντιδράσεις από τη γερμανική κυβέρνηση. Αλλά αυτό δεν είναι τίποτα διαφορετικό από τη συνολική διευθέτηση των χρεών χωρών - μελών της ΕΕ, στην οποία εκφράζονται αντιθέσεις, αφού επί της ουσίας σημαίνει ελεγχόμενη χρεοκοπία, ως βασικό μέτρο εξόδου από την κρίση. Και αυτό γιατί «τρώγονται» ποιας χώρας το κεφάλαιο θα βγει λιγότερο χαμένο, ποια μονοπώλια θα ισχυροποιηθούν. Απ' αυτό οι λαοί δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν, πάλι θα είναι οι χαμένοι. Οπως άλλωστε είναι γνωστό, ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχουν σπεύσει από τους πρώτους να επικροτήσουν και προσυπογράψουν το γαλλογερμανικής έμπνευσης «σύμφωνο ανταγωνιστικότητας», υποστηρίζοντας μάλιστα ότι οι περισσότερες από τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις του περιλαμβάνονται ήδη στο μνημόνιο που έχουν υπογράψει με την τρόικα. Το μόνο που ζητά ο πρωθυπουργός είναι να περιληφθούν στο συνολικό πακέτο κάποιες «διευκολύνσεις» στην αποπληρωμή του χρέους, να δοθεί δηλαδή στην κυβέρνηση κάποιος χρόνος για να μπορέσει να περάσει τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα. Πάει πολύ όμως να ζητά από το λαό να συναινέσει στην αυτοκτονία του...