Τρίτη 28 Γενάρη 2020
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Βρώμικες...

Οι λακέδες των μονοπωλίων σήκωσαν τα μανίκια και ξανάπιασαν δουλειά. Στόχος τους, να χτυπήσουν τα συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, να συκοφαντήσουν τη μάχη που αυτά δίνουν για να πετάξουν κράτος και εργοδοσία έξω από το συνδικαλιστικό κίνημα, να βάλουν φρένο στη νοθεία και τον εκφυλισμό. Στοχευμένα δημοσιεύματα αναγγέλλουν την πρόθεση της ηγεσίας της ΓΣΕΕ να προχωρήσει σε ένα συνέδριο «fast track», όπου δεν θα γίνει καμία συζήτηση και καμία αντιπαράθεση, αλλά μόνο εκλογές. Προφανής ο στόχος τους... Φοβούνται την αντιπαράθεση, γιατί δεν υπάρχει τρόπος να δικαιολογήσουν στα μάτια των συνέδρων και των εργαζομένων ότι είναι υπηρέτες των μονοπωλίων και ότι για να παίξουν το ρόλο αυτό έχουν γίνει μαστόρια στη νοθεία και στη συνεργασία με την εργοδοσία, που φτάνει μέχρι και στη συμμετοχή εργοδοτών στα ψηφοδέλτιά τους. Διαλαλούν μάλιστα πως αυτή τη φορά θα έχουν την προστασία των αστυνομικών δυνάμεων και τη στήριξη του πρωθυπουργού! Τι καλύτερη απόδειξη για τον βρώμικο ρόλο που παίζουν στο εργατικό κίνημα, από το γεγονός ότι τους στηρίζουν το αστικό κράτος και τα κόμματα του κεφαλαίου;

... αποστολές

Τα ίδια δημοσιεύματα αναλαμβάνουν να συκοφαντήσουν το ΠΑΜΕ ότι δεν φεύγει από τη ΓΣΕΕ για να παίρνει την κρατική χρηματοδότηση και ότι η αντιπαράθεση με τη συνδικαλιστική μαφία στη ΓΣΕΕ είναι για να καλύψει τη συρρίκνωση των ταξικών δυνάμεων! Πόση βάση να δώσει κανείς σε ισχυρισμούς που αναπαράγουν όσα λένε τα τσιράκια των μονοπωλίων, που μόλις πρόσφατα υπέγραψαν Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας με όρους τη νομιμοποίηση του κατώτατου μισθού - ψίχουλα και τη δημιουργία Εθνικού Επαγγελματικού Ταμείου, που θα προσφέρει δωρεάν τις εισφορές των εργαζομένων στα νύχια των μεγαλοεπενδυτών; Ρητορικό το ερώτημα για κάθε εργαζόμενο, που τους έμαθε πλέον και από την καλή και από την ανάποδη...

Κανένα όριο

Διανθισμένη με ολίγη από ...Λένιν ήταν η συνέντευξη Δραγασάκη στο ΣΚΑΪ, όπου ανάμεσα σε άλλα απέδωσε την «αποτυχία» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ να «σκίσει τα μνημόνια», όπως έλεγε πριν από πέντε ακριβώς χρόνια, στο γεγονός ότι η Ευρώπη δεν άλλαξε όσο θα περίμενε ο ΣΥΡΙΖΑ κάτω από το βάρος της κρίσης, με αποτέλεσμα η «πρώτη φορά αριστερά» να μην έχει τη στήριξη που θα ήθελε απέξω. Οπως είπε επί λέξει ο Δραγασάκης, «είχα γράψει ότι τα όρια της πολιτικής μας είναι δύο, το εσωτερικό και το εξωτερικό όριο. Από μεθοδολογική άποψη είχαμε την ίδια αντίφαση που είχε και ο Λένιν το 1917. Ξεκίνησε να κάνει μια παγκόσμια επανάσταση και κατέληξε να γίνει επανάσταση μόνο στη χώρα του. Εμείς δεν ξεκινήσαμε επανάσταση, ξεκινήσαμε ένα εγχείρημα το οποίο απαιτούσε αλλαγές στην Ευρώπη, απαιτούσε συμμαχίες και άλλα παράλληλα εγχειρήματα». Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο Δραγασάκης λέει ότι όταν ο Τσίπρας επισκεπτόταν τις ΗΠΑ και «επιμορφωνόταν» στα διάφορα ινστιτούτα, ή όταν συναντιόταν μυστικά με τα επιτελεία του Σόιμπλε, λίγο πριν γίνει κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, ή όταν έκανε τις επαφές του με διάφορους επιφανείς παράγοντες στην Ελλάδα, μεταξύ άλλων με μεγαλοεκδότες και μεγαλοεπιχειρηματίες, οι συζητήσεις τους αφορούσαν ...μεθοδολογικά ζητήματα του μαρξισμού - λενινισμού! Δεν ξέρουμε ποια είναι τα όρια της πολιτικής τους, αλλά είμαστε βέβαιοι ότι στην κοροϊδία δεν έχουν κανένα όριο!

Κοινά...

Την «προετοιμασία εδάφους» για τη συνάντηση Μητσοτάκη - Μακρόν έχουν ξεκινήσει τα αστικά μέσα και επιτελεία, με κοινό παρονομαστή το πόσο «θωρακίζει» η κολιγιά με τη Γαλλία τα συμφέροντα της Ελλάδας. Κι αν μιλάμε βέβαια για την «Ελλάδα» του κεφαλαίου, δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι οι δυο τους έχουν πολλά να πουν. Μπορούν για παράδειγμα να μοιραστούν το πώς η αποστολή πολεμικών πλοίων στα Στενά του Ορμούζ με την κάννη στραμμένη στο Ιράν, οι κοινές ασκήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, η «αναβάθμιση» των δολοφονικών δυνατοτήτων της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, μπορούν να «θωρακίσουν» τα συμφέροντα των μονοπωλίων τους απέναντι στους ανταγωνιστές. Αλλά και στο εσωτερικό, μπορούν να ανταλλάξουν εμπειρίες από το πώς σκοπεύουν να ξηλώσουν ό,τι έχει απομείνει στην Ασφάλιση, «χτίζοντας» την παραπέρα ιδιωτικοποίηση του συστήματος πάνω στα κατορθώματα των σοσιαλδημοκρατών προκατόχων τους, επιστρατεύοντας και την ένταση της καταστολής απέναντι στο εργατικό κίνημα, που πάει χέρι χέρι με την αντιλαϊκή πολιτική τους.

... συμφέροντα

Πλάκα έχει όμως και το πώς υποδέχονται τα ΣΥΡΙΖΑίικα ΜΜΕ την επίσκεψη, γράφοντας διάφορα περί «μακρονισμού», με στόχο να βγάλουν λάδι την πολιτική υπέρ του κεφαλαίου και την ΕΕ. Κάνουν για παράδειγμα ότι δεν ξέρουν τίποτα για την πολιτική που εφαρμόζεται ενιαία σε όλες τις χώρες για το Ασφαλιστικό, αυτή των «τριών πυλώνων» και της απαλλαγής του κεφαλαίου από το «κόστος» της ασφάλισης, πολιτική που υλοποίησε στο ακέραιο και η δική τους κυβέρνηση με το έκτρωμα Κατρούγκαλου. 'Η παριστάνουν τους ανήξερους για την παραπέρα στρατιωτικοποίηση της ΕΕ, μεταξύ άλλων με τα προγράμματα της «Μόνιμης Διαρθρωμένης Συνεργασίας» (PESCO), στα οποία πρωτοστάτησαν για να εμπλακεί η Ελλάδα, αλλά και τις ιμπεριαλιστικές επιχειρήσεις στην κεντρική Μεσόγειο, όπου έτρεχαν να «συνεισφέρουν» όλα τα προηγούμενα χρόνια. Τα κοινά με τη ΝΔ συμφέροντα του κεφαλαίου υπηρέτησαν και εκείνοι ως κυβέρνηση, προσφέροντας και σήμερα στήριξη στην ίδια στρατηγική της ανάπτυξης και της ιμπεριαλιστικής εμπλοκής. Οσο για τους λαούς, πρέπει να προτάξουν τα δικά τους κοινά συμφέροντα απέναντι στην ενιαία πολιτική του κεφαλαίου, που την υπηρετούν με μοιρασμένους ρόλους οι διάφορες «εκδοχές» του αστικού πολιτικού συστήματος.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

1853 Γεννιέται ο Κουβανός επαναστάτης ποιητής Χοσέ Μαρτί, ο οποίος αφιέρωσε τη ζωή του στην πάλη για την ανεξαρτησία της χώρας του και την ενότητα όλων των λαών της Λατινικής Αμερικής κατά του ισπανικού και αμερικανικού ιμπεριαλισμού.

1871 Οι Πρώσοι κυριεύουν το Παρίσι (γαλλοπρωσικός πόλεμος, 1870 - 1871). Περίπου τρεις μήνες αργότερα ο εργαζόμενος λαός του Παρισιού θα ξεσηκωνόταν, εγκαθιδρύοντας τη δική του εξουσία (Παρισινή Κομμούνα).

1884 Γεννιέται ο Ελβετός φυσικός και εφευρέτης Ογκίστ Πικάρ.

1887 Αρχίζει στο Παρίσι η κατασκευή του πύργου του Αϊφελ, προκειμένου να κοσμήσει τη διεθνή έκθεση του Παρισιού το 1889.

1918 Το Συμβούλιο των Επιτρόπων του Λαού εκδίδει διάταγμα για την οργάνωση του εργατοαγροτικού Κόκκινου Στρατού.

1918 Αντιπολεμική απεργία πραγματοποιείται στο Βερολίνο και στα άλλα προλεταριακά κέντρα της Γερμανίας. Η γερμανική αστική τάξη προσπαθεί να κρατήσει εν λειτουργία τις βασικότερες μονάδες της πολεμικής βιομηχανίας με τη χρήση του στρατού.

1928 Πεθαίνει ο Ισπανός πολιτικός και συγγραφέας Βιέντε Μπλάσκο Ιμπάνιεθ.

1929 Αρχειομαρξιστές και αστυνομικοί εισβάλλουν στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, όπου συνεδρίαζαν μια σειρά σωματεία, προκειμένου να εκλέξουν αντιπροσώπους για το ιδρυτικό συνέδριο της ταξικής Ενωτικής ΓΣΕΕ. Δεκάδες εργάτες συνελήφθησαν, ενώ 42 παραπέμφθηκαν σε δίκη και 11 καταδικάστηκαν σε φυλάκιση.

1930 Συνέρχεται στη Λάρισα η 3η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, που προσδιορίζει το χαρακτήρα της επανάστασης στην Ελλάδα ως σοσιαλιστικής.

1932 Τα ιαπωνικά στρατεύματα επιτίθενται κατά της Σανγκάης, την οποία υπερασπίζονται οι εργάτες της πόλης και η 19η στρατιά.

1935 Η Ισλανδία γίνεται η πρώτη χώρα που νομιμοποιεί την έκτρωση.

1936 Γεννιέται ο Αλβανός συγγραφέας Ισμαήλ Κανταρέ.

1945 Πεθαίνει έπειτα από θανάσιμο τραυματισμό στο πεδίο της μάχης η 20χρονη επιλοχίας του Κόκκινου Στρατού Ρόζα Σανίνα. Η Ρ. Σανίνα υπήρξε από τους καλύτερους ελεύθερους σκοπευτές του Κόκκινου Στρατού, που έγινε θρύλος τόσο για τις ικανότητες όσο και για τον ηρωισμό της. Η Ρόζα, που ήταν μέλος της Κομμουνιστικής Νεολαίας (Κομσομόλ), είχε ενταχθεί στον Κόκκινο Στρατό ως εθελόντρια.

1966 Ιδρύεται το Κέντρο Μαρξιστικών Μελετών και Ερευνών (ΚΜΜΕ)

1974 Ολοκληρώνεται στις Βρυξέλλες Διάσκεψη των Κομμουνιστικών Κομμάτων της Δυτικής Ευρώπης με θέμα την κατάσταση των εργαζομένων. Οι μετέχοντες εξέφρασαν τη αλληλεγγύη τους στον αγώνα του ελληνικού λαού για την ανατροπή της χούντας.

1986 Επτά αστροναύτες βρίσκουν το θάνατο όταν εκρήγνυται το αμερικανικό διαστημόπλοιο «Τσάλεντζερ», 73 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευσή του από το ακρωτήριο Κανάβεραλ.

1997 Μετά από 20 χρόνια, η νοτιοαφρικανική αστυνομία ομολογεί τη δολοφονία του Στιβ Μπίκο (έγινε το 1977). Ο 30χρονος τότε Μπίκο, κορυφαία μορφή του κινήματος της μαύρης φοιτητικής νεολαίας και ηγέτης του Κινήματος της Μαύρης Συνείδησης, είχε «βρεθεί» νεκρός στο κελί του υπό «αδιευκρίνιστες συνθήκες». Είχε συλληφθεί για τη σύνταξη και τη διανομή ανατρεπτικών φυλλαδίων και κρατούνταν στις φυλακές χωρίς να έχει απαγγελθεί επίσημη κατηγορία σε βάρος του.




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org