Τετάρτη 26 Μάη 2021
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σύνθετα καθήκοντα σε σύνθετες συνθήκες πάλης

Κάποιες σκέψεις επάνω στο πρώτο κείμενο των Θέσεων.

Στο ξεκίνημα του παρόντος κειμένου ξεκαθαρίζω πως προσωπικά συμφωνώ με το περιεχόμενό του και τις εκτιμήσεις που καταγράφονται σε αυτό αναφορικά με τον απολογισμό δράσης της Κεντρικής Επιτροπής όσο και του Κόμματος συνολικά. Στο παρόν σημείωμα θα επικεντρωθώ στα ζητήματα ιδεολογικοπολιτικής- διαφωτιστικής δουλειάς τα οποία αναλύονται στο πρώτο προσυνεδριακό κείμενο.

Στην τετραετία που πέρασε από το προηγούμενο Συνέδριο του Κόμματος έγιναν αρκετά θετικά βήματα στον τομέα της ιδεολογικοπολιτικής δουλειάς. Σταθμοί αυτής της προσπάθειας υπήρξαν οι εορτασμοί για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του Κόμματος, των 100 χρόνων από την Οκτωβριανή Επανάσταση και η επέτειος των 100 χρόνων από την ίδρυση της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Επ' αφορμή λοιπόν των παραπάνω έλαβε χώρα μια σειρά σημαντικών εκδόσεων - εκδηλώσεων ιδεολογικοπολιτικού περιεχομένου με βασικότερη φυσικά την έκδοση των τεσσάρων τόμων του Δοκιμίου Ιστορίας του Κόμματος. Πιστεύω πως όλη αυτή η δραστηριότητα λειτούργησε θετικά σε δύο επίπεδα: Από τη μία στο να έρθουν οι νεότερες ηλικίες σε επαφή με την Ιστορία του Κόμματος και του εργατικού - λαϊκού κινήματος, μακριά από τις κάθε λογής παραχαράξεις και διαστρεβλώσεις. Από την άλλη, στο να βοηθηθούν σημαντικά τα μέλη και τα στελέχη του Κόμματος στην παραπέρα μελέτη και εμβάθυνση πάνω σε ζητήματα ιστορίας και μαρξιστικής - λενινιστικής θεωρίας. Η συγκεκριμένη παράμετρος αξίζει να προσεχθεί ιδιαίτερα καθώς εν τέλει οδηγεί στο όλο και μεγαλύτερο ιδεολογικοπολιτικό ατσάλωμα των μελών και στελεχών του Κόμματος τόσο απέναντι στους ιδεολογικούς αντιπάλους όσο και στην ποιοτική αναβάθμιση της ικανότητας μελών και στελεχών στη συζήτηση για καθημερινά προβλήματα σε γειτονιές, εργασιακούς χώρους κ.λπ.

Σημαντικό βοήθημα στην αναβάθμιση της ιδεολογικοπολιτικής δουλειάς αποτελεί και ο «Ριζοσπάστης». Αυτό καθώς εδώ και αρκετά χρόνια έχει γίνει ουσιαστική πρόοδος στην ποιοτική και αισθητική αναβάθμισή του. Η αναβάθμιση αυτή αφορά τόσο το καθημερινό φύλλο (θεματικά τετρασέλιδα) όσο κι εκείνο του Σαββατοκύριακου. Τα θεματικά τετρασέλιδα βοηθούν στην ακόμη καλύτερη ανάδειξη διαφόρων ζητημάτων της επικαιρότητας πάντα σχετιζόμενων με το κύριο θέμα του τετρασέλιδου κατά περίπτωση. Ενα ακόμη πολύ θετικό βήμα είναι ότι στα τετρασέλιδα αυτά περιλαμβάνεται και αρθρογραφία που έχει να κάνει με τα όσα συμβαίνουν σε διάφορες χώρες ανά τον κόσμο, ευρωπαϊκές και μη. Καλό είναι όλο αυτό το υλικό να μελετάται σε βάθος καθώς είναι δυνατό να αποτελέσει σημαντική πηγή για την άντληση στοιχείων που εν συνεχεία μπορούν να βοηθήσουν στον περαιτέρω εμπλουτισμό και την καλύτερη τεκμηρίωση των επιχειρημάτων μας στην καθημερινή συζήτηση για διάφορα ζητήματα επικαιρότητας. Επίσης η παράθεση διαφόρων στοιχείων και παραδειγμάτων από τις εξελίξεις σε άλλες χώρες βοηθά στο να κατανοηθεί καλύτερα η θέση του Κόμματος πως το σημερινό κοινωνικό οικονομικό σύστημα, παρά τις τυχόν επιμέρους διαφορές, που μπορεί να υπάρχουν στη λειτουργία του από χώρα σε χώρα ανάλογα με το επίπεδο ανάπτυξης της εγχώριας οικονομία,ς όσα «θετικά προσωπεία» κι αν προσπαθήσει να φορέσει θα παραμείνει ίδιο κι απαράλλαχτο. Αυτό εν τέλει σημαίνει ότι μόνη ουσιαστική διέξοδος για τους λαούς όλου του κόσμου αποτελεί η εκ βάθρων ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος.

Σημαντικά θετικά βήματα έγιναν επίσης κατά την προηγούμενη τετραετία και στο κομμάτι της παρέμβασης του Κόμματος στον πολιτισμό. Στο πλαίσιο αυτό έλαβαν χώρα διάφορες ανάλογες εκδηλώσεις και δραστηριότητες. Ολη αυτή η προσπάθεια αναδεικνύει για άλλη μία φορά την ανωτερότητα του κόμματος της εργατικής τάξης, το οποίο δίνει στην πολιτιστική δραστηριότητα τη θέση που πραγματικά της αρμόζει.

Σημαντικά βήματα έγιναν επίσης και στην κατεύθυνση αξιοποίησης των νέων τεχνολογιών καθώς και στο πεδίο της παρέμβασης στο διαδίκτυο. Δημιουργία του ενημερωτικού portal «902.gr», ανάρτηση βίντεο ή ζωντανή μετάδοση διαφόρων εκδηλώσεων του Κόμματος μέσω του πόρταλ κ.λπ. Ξεχωριστή είναι η σημασία της σειράς επεισοδίων podcast που επιμελείται και παρουσιάζει η ΚΝΕ μέσω του portal «902.gr», οι οποίες αφορούν ζητήματα νεολαίας. Εξίσου σημαντικό είναι και το ότι παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες συνεχίστηκε και συνεχίζεται κανονικά η εκδοτική δραστηριότητα της «Σύγχρονης Εποχής».

Επίσης πολύ θετικό στοιχείο αποτέλεσε και συνεχίζει ν' αποτελεί η εν μέσω πανδημίας και καραντίνας διεξαγωγή διαφόρων σημαντικών διαδικτυακών εκδηλώσεων ποικίλης θεματολογίας είτε από την πλευρά του Κόμματος είτε από διάφορους φορείς του κινήματος με προοδευτικό πάντα προσανατολισμό. Ολο αυτό βοήθησε και βοηθά ώστε ένα τμήμα του κόσμου να μην αποκοπεί εντελώς από την παρακολούθηση των εξελίξεων διαφόρων σημαντικών κι επίκαιρων ζητημάτων. Ολη αυτή η δραστηριότητα μέσω διαδικτύου καλό θα είναι να συνεχιστεί για όσο ακόμα απαιτηθεί λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που διαμορφώνονται εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού. Από την άλλη βέβαια η αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών δεν μπορεί και δεν πρέπει να υποκαταστήσει ούτε τη διά ζώσης επικοινωνία ούτε πολύ περισσότερο τις κλασικές μορφές πάλης (συλλαλητήρια, πικετοφορίες, παραστάσεις διαμαρτυρίας και λοιπά όπως αποφασίζονται κατά περίπτωση από τις συλλογικές διαδικασίες). Δεδομένο είναι πως κατά τη διεξαγωγή οποιωνδήποτε δράσεων - κινητοποιήσεων με φυσική παρουσία θα πρέπει να συνεχίσουν να τηρούνται στο ακέραιο όλα τα μέτρα προστασίας από τον κορονοϊό όπως συστήνονται από την επιστημονική κοινότητα.

Συνεχίζουμε με δύναμη και αισιοδοξία.

Εύχομαι από καρδιάς καλή επιτυχία στις εργασίες του εικοστού πρώτου Συνεδρίου του Κόμματος.


Ευάγγελος Βάγιας
Πτυχιούχος Τμήματος Πολιτικών Επιστημών Α.Π.Θ. Λάρισα

Σταθεροποίηση των βημάτων για την κατάκτηση κοινής στρατηγικής αντίληψης στο Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα (ΔΚΚ)

Το ΚΚΕ από την ίδρυσή του υποστήριξε και στηρίχθηκε στον προλεταριακό διεθνισμό και τη διεθνιστική αλληλεγγύη, επιδίωξε τη διεθνή συνεργασία με άλλα ΚΚ. Εντάχθηκε στην Κομμουνιστική Διεθνή, ενώ μετά τη διάλυσή της, συνέχισε να συζητά και να συντονίζει τη δράση του με άλλα ΚΚ. Μετά την αντεπανάσταση, το 1998, ανέλαβε πρωτοβουλίες για τη διοργάνωση των Διεθνών Συναντήσεων Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων (ΔΣΚΕΚ), που έχουν πια καθιερωθεί σε ετήσιες συναντήσεις.

Με τις Θέσεις για το 21ο Συνέδριο θέτουμε την ανάγκη να συνεχίσουμε να διευρύνουμε τις σχέσεις με άλλα Κόμματα στη βάση συγκεκριμένων αρχών: Την υπεράσπιση του μαρξισμού - λενινισμού και του προλεταριακού διεθνισμού, για τη διαμόρφωση επαναστατικού πόλου, για την υπεράσπιση της επαναστατικής προοπτικής ενάντια στις δυνάμεις του οπορτουνισμού, του ρεφορμισμού και της συνθηκολόγησης, για την υπεράσπιση των νομοτελειών της σοσιαλιστικής επανάστασης και οικοδόμησης, με μέτωπο στις λαθεμένες αντιλήψεις για τον ιμπεριαλισμό που οδηγούν στην επιλογή ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου.

Το Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα βρίσκεται σε κατάσταση βαθιάς ιδεολογικοπολιτικής - οργανωτικής κρίσης. Εντός του διεξάγεται οξυμένη στρατηγική αντιπαράθεση. Απαρτίζεται από Κόμματα που ακολουθούν παλιές επεξεργασίες για ένα ή περισσότερα στάδια μεταξύ καπιταλισμού και σοσιαλισμού, με προαπαιτούμενο τις συμμαχίες της εργατικής τάξης με την αστική τάξη, τη δημιουργία κάποιας «αριστερής, προοδευτικής, πατριωτικής» κυβέρνησης, που δήθεν θα επιταχύνει την επαναστατική κατάσταση. Αντιλήψεις που δεν επιβεβαιώθηκαν από την ιστορική πράξη. Από κόμματα, που έχουν απεμπολήσει κάθε επαναστατικό χαρακτηριστικό, ορισμένα έχουν περάσει ανοιχτά με την πλευρά της αστικής διαχείρισης.

Συμμετέχουν κόμματα νέα, που συγκροτήθηκαν μέσα σε έντονη αντιπαράθεση με οπορτουνιστικά ρεύματα, όπως του Ευρωκομμουνισμού. Που απαρτίζονται από ομάδες διαφορετικών ιδεολογικών - πολιτικών καταβολών, και κατά την προσπάθεια επεξεργασίας σύγχρονης στρατηγικής οδηγούνται σε εσωτερική διαπάλη, ορισμένες φορές σε διασπάσεις, που όμως ξεκαθαρίζουν τη στρατηγική κατεύθυνση, ενισχύουν την ιδεολογικοπολιτική ενότητά τους. Συμμετέχουν επίσης κόμματα που τη στιγμή των κοσμοϊστορικών αντεπαναστατικών ανατροπών, με διορατικότητα και πίστη στην επαναστατική προοπτική προσπάθησαν να αποτιμήσουν τις εξελίξεις του 20ού αιώνα, δεν παραδόθηκαν στο έλεος των συνθηκών και των συσχετισμών. Υπερασπίζονται το μαρξισμό - λενινισμό, κάνουν βήματα θεμελίωσης επαναστατικής στρατηγικής, προγράμματος.

Τα παραπάνω αντανακλώνται στο ΔΚΚ. Οι δυνάμεις που είναι ενσωματωμένες στο σύστημα, προσπαθούν να αξιοποιήσουν τις ΔΣΚΕΚ σαν πλατφόρμα άσκησης γεωπολιτικής επιρροής, προώθησης μονοπωλιακών συμφερόντων και συμμαχιών. Εκείνες που δεν έχουν σύγχρονες επεξεργασίες ταλαντεύονται. Διεξάγεται σφοδρή αντιπαράθεση για τη στρατηγική, για σύγχρονα ζητήματα. Με σκληρή μάχη το Κόμμα μας κι άλλα κόμματα βάζουν εμπόδια, συγκρούονται με προσπάθειες ενσωμάτωσης, καταφέρνουμε να διατηρούνται βασικά κομμουνιστικά χαρακτηριστικά τους.

Με βάση τους άξονες που περιγράφονται στις Θέσεις, διατηρούμε σχέσεις και με κόμματα που έχουμε μεγάλες, στρατηγικές διαφορές. Αυτές οι σχέσεις δίνουν τη δυνατότητα έκφρασης διεθνιστικής αλληλεγγύης σε Κόμματα που αντιμετωπίζουν αντικομμουνισμό, διώξεις. Στο έδαφος του κύρους του ΚΚΕ από τη θέση του στην ταξική πάλη στη χώρα μας αλλά και στον αγώνα για την ανασύνταξη του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος, των διεθνών αντιιμπεριαλιστικών οργανώσεων γίνεται συζήτηση και με κόμματα που έχουν διαφορετικές προσεγγίσεις. Μέσα από τη σχετική διαπάλη, παίρνονται πρωτοβουλίες, αναπτύσσεται κοινή δράση που αναδεικνύει σοβαρά προβλήματα και διεκδικήσεις της εργατικής τάξης σε όλο τον κόσμο. Αξιοποιούνται κοινές ανακοινώσεις και δράσεις των ΚΚ, συζητήσεις σε συνέδρια και πολιτικές εκδηλώσεις, ενημερώνονται κατά το δυνατόν κομμουνιστές για τις θέσεις του ΚΚΕ, άλλων κομμάτων με τα οποία συνεργαζόμαστε. Καταβάλλεται προσπάθεια να αναδεικνύονται προβλήματα προσανατολισμού στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, ενάντια στον εργατοπατερισμό, την «ταξική συνεργασία». Να διαμορφώνονται όροι για την οργάνωση νέων δυνάμεων στην ΠΣΟ, να δυναμώνει η ταξική πάλη.

Το ΚΚΕ διατηρεί σχέσεις με δεκάδες άλλα ΚΚ, όχι όμως με κόμματα που ανοιχτά παίζουν διαβρωτικό ρόλο προωθώντας την ενσωμάτωση κομμουνιστικών δυνάμεων, όπως τα Κόμματα που βρίσκονται επικεφαλής του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Η επαναστατική ανασυγκρότηση του ΔΚΚ έχει μεγάλη σημασία για την απάντηση που θα δώσουν ΚΚ σε βασικά ζητήματα που επιδρούν στην καθημερινή πάλη. Οπως η ερμηνεία της καπιταλιστικής κρίσης, που αποδεικνύει τα ιστορικά όρια του καπιταλισμού, την ανάγκη ανατροπής του. Γιατί τα κόμματα που διατηρούν παλιές επεξεργασίες, και με βάση τον τρέχοντα συσχετισμό δυνάμεων εκτιμούν ότι «δεν ωρίμασαν ακόμη οι συνθήκες», συναινούν σε μέτρα «κρατικής παρέμβασης», υιοθετούν την κεϊνσιανή διαχείριση, οδηγούνται σε στήριξη του καπιταλιστικού συστήματος.

Τα τελευταία χρόνια γίνεται έντονη διαπάλη για το ρόλο της Κίνας και τη σχέση της με τις ΗΠΑ. Υπάρχουν Κομμουνιστικά Κόμματα που θεωρούν ότι η αντιπαράθεση ΗΠΑ - Κίνας είναι αντιπαράθεση «καπιταλισμού - σοσιαλισμού». Λόγω προσκόλλησης σε παλιές επεξεργασίες που αποσπούν την οικονομική ουσία του ιμπεριαλισμού από την πολιτική, τέτοιες θέσεις δημιουργούν σύγχυση σχετικά με τη θέση της Κίνας, στρατεύουν δυνάμεις κάτω από ξένη σημαία, σε μία σύγκρουση μεταξύ μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων και των δύο καπιταλιστικών κρατών που μάχονται για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Εξάλλου, σύμφωνα με τα στοιχεία των κινεζικών στατιστικών υπηρεσιών, πάνω από το 65% του ΑΕΠ της Κίνας παράγεται από σχέσεις μισθωτής εργασίας σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, η Κίνα είναι η 2η χώρα σε εξαγωγές κεφαλαίου, κινεζικές επιχειρήσεις στρατιωτικού εξοπλισμού κατέχουν υψηλές θέσεις στην παγκόσμια αγορά, ενώ το Πεκίνο είναι η πόλη με τους περισσότερους δισεκατομμυριούχους στον κόσμο. Ο λεγόμενος «σοσιαλισμός με κινεζικά χαρακτηριστικά» είναι κλασικός καπιταλισμός στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο. Τα αστικά επιτελεία συσκοτίζουν αυτά τα στοιχεία, παίζοντας κι αυτά το παιχνίδι της δήθεν αντιπαράθεσης «καπιταλισμού - σοσιαλισμού», προσθέτοντας στον αντικομμουνισμό τους τα περί ανελευθερίας, καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δικαιωμάτων μειονοτήτων στην Κίνα, που αξιοποιούνται κατά περίπτωση για την όξυνση των σφοδρών ενδοκαπιταλιστικών αντιπαραθέσεων και εμπορικών πολέμων.

Μέσα στη δύσκολη πορεία ανασυγκρότησης του ΔΚΚ έχουν σημειωθεί και θετικά βήματα. Τέτοια είναι η συγκρότηση της «Διεθνούς Κομμουνιστικής Επιθεώρησης» και της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας. Σίγουρα, διατηρούνται διαφορετικές προσεγγίσεις στα Κόμματα που συμμετέχουν. Ομως είναι ανώτερης μορφής συνεργασία, που έχει σταθερότητα, με συμφωνία σε κοινά αποδεκτές ιδρυτικές θέσεις. Δίνεται η δυνατότητα για ανοιχτή συντροφική συζήτηση σε βάθος, έτσι ώστε να καταγράφονται βήματα προς την κατάκτηση κοινής στρατηγικής αντίληψης. Κι αυτό είναι ζητούμενο για να ξεπεραστεί ο ιδεολογικός - πολιτικός - οργανωτικός κατακερματισμός του ΔΚΚ.

Οσο περισσότερο κερδίζει το Κόμμα μας κύρος, στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, στην ενίσχυση της Κοινωνικής Συμμαχίας, στη συσπείρωση δυνάμεων στην πάλη ενάντια στον καπιταλισμό και τα μονοπώλια, για την ικανοποίηση των σύγχρονων εργατικών - λαϊκών αναγκών, θα μεγαλώνει και η ακτινοβολία της ανάγκης ανασυγκρότησης του ΔΚΚ, θα μπλοκάρονται διαλυτικές δυνάμεις, θα ανοίγει η συζήτηση μέσα στους κομμουνιστές ώστε με πολλή δουλειά να μπαίνουν οι βάσεις για να αλλάζει το σκηνικό προς το καλύτερο, άλλοτε πιο αργά, άλλοτε γρηγορότερα.


Λευτέρης Νικολάου
Μέλος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ. Ευρωβουλευτής

Να γίνουμε πιο διεισδυτικοί

Το κεντρικό ζήτημα επεξεργασίας του 21ου Συνεδρίου είναι «να γίνεται ακόμα πιο διακριτός στις πλατιές εργατικές - λαϊκές δυνάμεις ο ρόλος του Κόμματος ως ισχυρής οργανωμένης ιδεολογικοπολιτικής εργατικής - λαϊκής πρωτοπορίας. Ως ο φορέας νέων ιδεών της επαναστατικής κοινωνικής προοπτικής, απάντησης στα μεγάλα ζωτικά προβλήματα που έχουν συσσωρευτεί και απαιτούν επιτακτικά τη λύση τους τον 21ο αιώνα».

Συγχρόνως επανέρχεται στις Θέσεις κάτι που έχουμε συζητήσει και έχει εκτιμηθεί αρκετές φορές ακόμα, ότι το κύρος και η επιρροή του Κόμματος σε σημαντικό μέρος των εργαζομένων και του λαού συνολικότερα είναι αυξημένο. Παρ' όλα αυτά εξακολουθεί να κυριαρχεί μαζικά στους εργαζόμενους, σε λαϊκά στρώματα η λογική της «ανάθεσης», της μοιρολατρίας και του φόβου και όχι της άμεσης δικής τους συμμετοχής στο κίνημα, να αγωνιστούν δηλαδή, να παλέψουν για να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους. Ενα μέρος των εργαζομένων, παρόλο που συμμετέχει στην πάλη και αναγνωρίζει τη δράση του Κόμματος, παραμένει επηρεασμένο από τη λογική ότι «δεν υπάρχει διέξοδος», οι θέσεις του Κόμματος δεν κατανοούνται ως «ρεαλιστικές».

Αρα συζητάμε σε αυτές τις σημερινές σύνθετες και δύσκολες συνθήκες για να εξετάσουμε με ποιον τρόπο θα γίνουμε πιο διεισδυτικοί - πιο αποτελεσματικοί στο να φτάσουμε σε περισσότερους εργαζόμενους για να συζητήσουμε μαζί τους γιατί τώρα είναι η ώρα που πρέπει αποφασιστικά να συμβάλουν στην επαναστατική κοινωνική προοπτική που προτείνει το Κόμμα και είναι η μοναδική ρεαλιστική και σύγχρονη απάντηση στην τραγική κατάσταση που βιώνουμε όλοι μας καθημερινά.

Αυτό φυσικά απαιτεί καθημερινή, συνεχόμενη και επίπονη προσπάθεια με εξειδίκευση της στρατηγικής μας σε κάθε φάση, σε κάθε αγώνα. Κάτι που, όπως μπορούμε να αντιληφθούμε όλοι μας, δεν θα έρθει από μόνο του επειδή αποτυπώνεται στα κομματικά μας έντυπα και αποφάσεις. Απαιτεί να αναμετρηθούμε ακόμα περισσότερο με αδυναμίες που έχουμε εντοπίσει, με μία συνήθεια που πολύ συχνά μπορεί να μεταφράζεται και σε ρουτίνα, για να καθοδηγήσουμε τις ΚΟΒ (οι οποίες είναι ζωντανός οργανισμός και αποτελούνται από ανθρώπους) με τον τρόπο που βάζει και το πρώτο κείμενο των Θέσεων. Δηλαδή να προσανατολιστούμε στο να είναι ζωντανές και να προετοιμάζουμε τις Συνελεύσεις των ΚΟΒ ώστε να είναι δημιουργικές και πρακτικές στην εξέταση της δουλειάς τους και στις αποφάσεις.

Ζωντανή ΚΟΒ σημαίνει ότι συζητάμε σταθερά με το σύνολο των μελών της, ότι δεν διαχωρίζουμε (άθελά μας και κάτω από τις όποιες δυσκολίες) τα μέλη της σε αυτούς που μπορούμε να βρούμε, που ανταποκρίνονται, που μπαίνουν στη δράση και τους υπόλοιπους που δεν συμμετέχουν για τον οποιονδήποτε λόγο. Ζωντανή ΚΟΒ σημαίνει να αναδεικνύεται σταθερά μέσα από την κάθε συζήτηση ότι η όποια οπισθοχώρηση υπάρχει δεν είναι μόνο αντικειμενικό πρόβλημα. Οτι μπορεί δηλαδή ο υποκειμενικός παράγοντας που λέγεται Κόμμα να επιδράσει σε όλη αυτήν την κατάσταση, αρκεί να υπάρχει σταθερό περιεχόμενο και προσανατολισμός στην ίδια την ΚΟΒ. Στις όποιες δυσκολίες (που είναι φυσικό να υπάρχουν γιατί δεν ζούμε σε γυάλα ούτε σε έναν δικό μας κόσμο) η καθοδήγηση πρέπει να ακουμπάει στη συλλογική εκτίμηση που έχει το Κόμμα και να παλεύει να τις αντιμετωπίσει ακόμα πιο έντονα.

Να δούμε τι είναι αυτό που απασχολεί τους συντρόφους μας, τι θέματα τους βάζει ο περίγυρός τους, τι ακούγεται στον χώρο εργασίας τους, τι είναι στην τελική αυτό που θα ήθελαν και οι ίδιοι να συζητήσουν. Να συζητήσει δηλαδή η ΚΟΒ εκτός από τα θέματα που μπαίνουν στην ημερήσια διάταξη λόγω και των ίδιων των εξελίξεων όχι για ένα γενικό και αόριστο σχέδιο, αλλά για πραγματικούς ανθρώπους στις συνθήκες που ζουν και δρουν καθημερινά οι σύντροφοί μας.

Τονίζεται στις Θέσεις του Κόμματος ότι «στις περισσότερες ΚΟΒ δεν συζητιέται η πείρα, τα προβλήματα από τα μέτωπα πάλης στο χώρο ευθύνης τους. Αντιθέτως συζητιούνται καθήκοντα, λίγο ή και καθόλου συνδυασμένα με την αναγκαία γενίκευση της θετικής ή αρνητικής πείρας, για το πώς εξειδικεύεται η στρατηγική, με αντίστοιχο προβληματισμό για το πώς πρέπει να δράσουμε». Και αυτό, σύντροφοι, γιατί είτε ασυναίσθητα θεωρούμε ότι αρκεί να κουβεντιάζουμε πάνω μόνο στις γενικές κατευθύνσεις, ώστε να τις προπαγανδίζουμε και με αυτόν τον τρόπο να αλλάξουν μαζικά οι συνειδήσεις των εργαζομένων, είτε συμβιβαζόμαστε να δουλεύουμε με αυτόν τον τρόπο γιατί ο αντίθετος τρόπος εκτός από σύνθετος είναι και επίπονος, και χρονοβόρος και με πολλές δυσκολίες. Ο τρόπος δηλαδή που απαιτεί «η κάθε ΚΟΒ να κατακτά το δικό της σχέδιο δράσης για τη συγκέντρωση δυνάμεων γύρω από το Κόμμα και την πολιτική του, να προσθέτει τη δική της συνεισφορά στην ανασύνταξη του εργατικού - συνδικαλιστικού κινήματος, στην προώθηση της κοινωνικής συμμαχίας, την ξεχωριστή της ευθύνη για να κερδηθεί η νεολαία στην επαναστατική πάλη».

Για να έχουν όμως αυτήν τη λειτουργία οι ΚΟΒ απαιτεί καλή γνώση του χώρου ευθύνης, ολόπλευρη παρακολούθηση της ιδεολογικοπολιτικής πάλης, εύστοχη αξιοποίηση όλων των δυνάμεων και εφεδρειών του Κόμματος και της ΚΝΕ, αξιοποίηση της επικαιρότητας για να ελέγχεται η δουλειά της και όχι για να ανατραπεί συνολικά ο σχεδιασμός της.

Εχουμε αδιάρρηκτους δεσμούς με την εργατική τάξη, με το λαό της πατρίδας μας και υπάρχουν οι δυνατότητες να βάλουμε στο επίκεντρο της κουβέντας ποιες είναι οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και γιατί έχει συμφέρον ο κάθε εργαζόμενος να παλέψει και να τις διεκδικήσει. Με καλύτερους όρους να θέσουμε το ερώτημα και να κουβεντιάσουμε για ποιο λόγο σήμερα η εργατική τάξη και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα δεν έχουν κανένα συμφέρον να ρίξουν κι άλλο νερό στο κρασί τους, να συνεχίζουν να υπομένουν αυτήν την κατάσταση, στην τελική γιατί να συντάσσονται πίσω από τον έναν ή τον άλλον εκπρόσωπο της αστικής τάξης.

Από τις συζητήσεις με εργαζόμενους στην περιοχή μας φαίνεται ότι όλο και περισσότερος κόσμος προβληματίζεται. Καταλαβαίνει αυτό που του λέμε ότι είναι άλλα τα δικά μας συμφέροντα, τα συμφέροντα δηλαδή των εργαζομένων - του λαού συνολικότερα, και ότι δεν ισχύει στην πράξη αυτό που βάζουν όλοι οι εκφραστές και υπηρέτες της αστικής τάξης, ότι όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε για το καλό του λαού και της πατρίδας μας.

Με πείσμα λοιπόν μπορούμε, έχουμε τις δυνατότητες να δημιουργήσουμε ακόμα μεγαλύτερα ρήγματα σε αυτήν την κατάσταση. Να φτάσουμε σε πολύ περισσότερο κόσμο και να βάλουμε στον πυρήνα των συζητήσεών μας ότι υπάρχουν δύο πατρίδες. Εμείς έχουμε διαλέξει για ποια πατρίδα αγωνιζόμαστε και παλεύουμε καθημερινά και γι' αυτή την πατρίδα έχει συμφέρον να παλέψει και η εργατική τάξη και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα. Την πατρίδα που αφέντης στον τόπο του θα είναι ο ίδιος ο λαός.


Φώτης Παπανικολάου
Μέλος της ΤΕ Λάρισας του ΚΚΕ

Σκέψεις για το τρίτο κείμενο των Θέσεων

«...Πρέπει να είσαι σε θέση να κάνεις κάθε θυσία, να υπερνικάς τα πιο μεγάλα εμπόδια, να διεξάγεις μια συστηματική, επίμονη, σταθερή και υπομονετική προπαγάνδα και ζύμωση ίσα ίσα σε κείνα τα ιδρύματα, τους συλλόγους και τα συνδικάτα, ακόμα και τα πιο αντιδραστικά, που έχουν προλεταριακές ή μισοπρολεταριακές μάζες...» (Λένιν, «Αριστερισμός»).

1. Είναι υπαρκτή η ανάγκη συνεχούς, ουσιαστικής - επιστημονικής μελέτης της ταξικής διάρθρωσης της χώρας. Στηριγμένη τόσο σε επεξεργασμένα στοιχεία της αστικής στατιστικής, όσο και αυτοτελών μελετών, όπως π.χ. γινόταν τα παλιότερα χρόνια είτε από το ΚΜΕ είτε από μαρξιστές οικονομολόγους, κάτι που τα τελευταία χρόνια έχουμε στερηθεί.

Η συνεχής ανάλυση της ταξικής διάρθρωσης της κοινωνίας και της εξέλιξής της βοηθά στη χάραξη της σωστής στρατηγικής και τακτικής του Κόμματος, στο σωστό καθορισμό των κινητήριων δυνάμεων της επανάστασης, στη διαμόρφωση της οργανωτικής μας πολιτικής, της πολιτικής συμμαχιών κ.ά.

Τα όσα αναφέρονται στο τρίτο κείμενο θα πρέπει να συμπληρωθούν και με άλλα ζητήματα (π.χ. μελέτη για το βαθμό εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, απαντήσεις σε σύγχρονα αστικά - οπορτουνιστικά ιδεολογήματα για τις τάξεις κ.ά.) ενώ σε ξεχωριστό κεφάλαιο να υπάρχουν επιγραμματικά τα βασικά συμπεράσματα της 20ετίας από την όλη μελέτη, αλλά και οι εκτιμήσεις για την πορεία - τάσεις της καπιταλιστικής οικονομίας στη χώρα μας στο πλαίσιο πάντα των διεθνών εξελίξεων στον καπιταλιστικό κόσμο.

Να κατανοηθεί ακόμη βαθύτερα ότι η αναγκαία αυτή μελετητική δουλειά, μακριά από «ακαδημαϊσμούς», θα πρέπει να δένεται με τις ανάγκες της καθημερινής ταξικής πάλης, κάτι που απαιτεί φυσικά να γίνει «κτήμα» όλων των δυνάμεών μας (δεν είναι δηλαδή υπόθεση «ειδικών»), και εδώ χρειάζεται ακόμη πολλή δουλειά. Δουλειά που θα πρέπει να επεκτείνεται μάλιστα και σε επίπεδο κάθε περιοχής - νομού ώστε να δένεται το «γενικό με το τοπικό» και άρα να δίνονται περισσότερα εφόδια στην κατά τόπους παρέμβασή μας.

2. Σωστά οι Θέσεις διαπιστώνουν ότι «(...) το ποσοστό των συνδικαλισμένων εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα (...) είναι σε ιστορικά χαμηλό σημείο...» (Θ. 21). Φυσικά την επόμενη περίοδο εξαιτίας της αύξησης των αντικειμενικών παραγόντων που επιδρούν σ' αυτό και που θα επιδεινωθούν μπορεί να οδηγήσουν σε ακόμη χαμηλότερο σημείο το βαθμό οργάνωσης της εργατικής τάξης. Και εδώ έρχονται οι ευθύνες που μας αναλογούν (με παραλείψεις, στρεβλώσεις, λάθη μας) - ανεξάρτητα από προθέσεις ή διακηρύξεις - για το χτες. Δεν ήταν «μοιραία» η πορεία μέχρι εδώ, αλλά ούτε θα πρέπει να είναι και η αυριανή.

Οι Θέσεις (π.χ. 29, 30) δίνουν κατευθύνσεις. Χρειάζεται να σημάνει πραγματικός συναγερμός. Θα πρέπει στην κυριολεξία να «αναβαπτιστούμε» με τα όσα ο Λένιν τόνιζε για τη δουλειά στα συνδικάτα, με τα όσα η υπερεκατοντάχρονη εμπειρία του Κόμματος ανέδειξε. Στη μάχη αυτή όλα τα μέλη του Κόμματος και της ΚΝΕ, οι οπαδοί μας, έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης. Ιδιαίτερα φροντίδα για τη νέα γενιά που τα τελευταία χρόνια όχι μόνο στερήθηκε κατακτήσεις περασμένων ετών αλλά και δεν διαπαιδαγωγήθηκε σταθερά στο πνεύμα λειτουργίας μέσα στα συνδικάτα, που ορισμένες φορές και με δική μας ευθύνη δεν κατανόησε ολοκληρωμένα ότι αυτά αποτελούν σχολείο ταξικής πάλης και που θα πρέπει να περπατήσουν «σε όλες τις τάξεις τους» και με όλους τους «συμμαθητές»!

Το θεμελιακό ζήτημα της ταξικής ενότητας της εργατικής τάξης θα δεχτεί παραπέρα χτυπήματα π.χ. με την αύξηση της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων, την τηλεργασία κ.λπ. Η «γείωσή» μας σε όλο αυτόν τον κόσμο απαιτεί αυξημένη δουλειά σε ποσότητα (ώστε να καλυφτεί όλη η «γκάμα» των εργαζομένων) και ποιότητα (με ετοιμότητα π.χ. να απαντούμε στα ιδεολογήματα που καθημερινά θα ξεπηδούν και που θα έχουν ως βάση τους το «ατομικό συμφέρον»).

Η όξυνση των προβλημάτων, σε συνδυασμό με την έλλειψη πείρας ή και εμπιστοσύνης π.χ. στα υπάρχοντα οργανωτικά σχήματα (π.χ συνδικάτα), δεν αποκλείει το ξέσπασμα «αυθόρμητων» ή και «τυφλών» κινητοποιήσεων το επόμενο διάστημα. Που εύκολα θα μπορούν να «αξιοποιηθούν» ή και τελικά να «καθοδηγηθούν» από δυνάμεις του συστήματος. Και εδώ χρειάζεται η δική μας επαγρύπνηση αλλά και ετοιμότητα παρέμβασης. Η εμπειρία από το περίφημο «κίνημα των αγανακτισμένων» μπορεί να μας βοηθήσει και στις συνθήκες «της μετά την πανδημία εποχής».

Εκδηλη είναι η ανάγκη - για τη διαμόρφωση της συνείδησης της εργατικής τάξης και ευρύτερα - να υπάρχουν έστω και «μικρές» (έστω και εφήμερες) «νίκες» που θα δίνουν θάρρος και εμπιστοσύνη στη δύναμη του συλλογικού αγώνα. Μπορεί σήμερα να είναι δυσκολότερο από το χτες να υπάρχουν «χειροπιαστά αποτελέσματα», όμως δεν παύει να είναι πρώτιστα ζήτημα πραγματικού συσχετισμού δυνάμεων που αναπτύσσονται κάθε φορά και που δεν θα πρέπει να το υποτιμήσουμε. Να διδάσκεται η εργατική τάξη από τις ήττες, αλλά να γεύεται κάπου κάπου και τη χαρά από τις «νίκες».

Οι κίνδυνοι ενσωμάτωσης ή σεκταρισμού θα συνυπάρχουν στην πορεία αυτή ανασυγκρότησης. Ο κίνδυνος να χαθούμε π.χ. στο μερικό - εφήμερο θα συνυπάρχει με αυτόν της υποτίμησής του. Η «υποταγή στο αυθόρμητο» με τη φυγή «προς τα μπρος». Ομως με αν και με φοβίες δεν γράφεται η Ιστορία. Να τολμήσουμε!

3. Χρειάζεται να ασχοληθούμε ουσιαστικά, σε βάθος και σταθερά με τα ζητήματα του αθλητισμού. Με τον κόσμο που έχει επαγγελματική σχέση (αναφερόμαστε σε αθλητές, προπονητές, διαιτητές, προσωπικό σωματείων κ.ά.) που είναι χιλιάδες και που η πανδημία ανέδειξε πλήθος προβλημάτων τα οποία συχνά κρύβονταν «κάτω από το χαλί» των λίγων και ακριβοπληρωμένων «σταρ». Με τον κόσμο που έχει «ερασιτεχνική» σχέση (είτε συμμετέχοντας στα διάφορα αθλητικά σωματεία, είτε ως «φίλαθλος», είτε ως άνθρωπος που απλά αθλείται). Ο αθλητισμός (και) ως μορφή κοινωνικής συνείδησης επιδρά πολύπλευρα. Δεν είναι άλλωστε «τυχαίο» οι επενδύσεις διαφόρων κεφαλαιοκρατών στο «αθλητικό προϊόν». Ξεκινώντας από την καταγραφή της κατάστασης σε κάθε περιοχή (υποδομή, σωματεία κ.ά.), προχωρώντας στην ιεράρχηση των προβλημάτων, στην οργάνωση διεκδικήσεων από μαζικούς φορείς (που θα πρέπει να έχουν στην ατζέντα τους και τέτοια ζητήματα) αλλά και παρεμβαίνοντας σαν Κόμμα και ΚΝΕ σε μια σειρά ιδεολογικά ζητήματα που ανοίγονται (π.χ. «χορηγίες», ντοπάρισμα κ.λπ.). Ανεβάζοντας πολύμορφα τις παρεμβάσεις μας στις σχολές ΤΕΦΑΑ, μην υποτιμώντας τη συμμετοχή μας στα αθλητικά σωματεία (ας μελετήσουμε την παρέμβαση άλλων πολιτικών κομμάτων σ' αυτά), προβάλλοντας ταυτόχρονα τις θετικές εμπειρίες (και) στον τομέα αυτό της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Εδώ η αξιοποίηση - συμβολή κομμουνιστών αθλητών ή παλαιμάχων μπορεί να είναι ουσιαστική. Να βελτιώσουμε ακόμη περισσότερο τις παρεμβάσεις μέσω του «Ριζοσπάστη» και του «902» κυρίως σε ζητήματα ιδεολογικά - πολιτικά (και όχι απλά αγωνιστικά) που προκύπτουν και που είμαστε ακόμη αδύνατοι.


Αλέκος Χατζηκώστας
ΚΟΒ Βέροιας του ΚΚΕ




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org