Σάββατο 22 Ιούνη 2019 - Κυριακή 23 Ιούνη 2019
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Ζύγι

Πριν από λίγες μέρες, ο Αμερικανός πρέσβης εξέφραζε την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι σε προεκλογική περίοδο «οι σχέσεις με την Τουρκία δεν έχουν γίνει αντικείμενο κομματικής διαμάχης». Πρόσθετε ότι «έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στη θετική πορεία της σχέσης ΗΠΑ - Ελλάδας και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι αυτό θα συνεχιστεί και θα επιταχυνθεί σε περίπτωση που ο ελληνικός λαός επιλέξει τον κ. Μητσοτάκη ως τον επόμενο πρωθυπουργό». Τα θυμηθήκαμε όλα αυτά, ακούγοντας τον Αλ. Τσίπρα σε πρόσφατη συνέντευξή του να επισημαίνει ότι «δεν πρέπει τα εθνικά μας θέματα να μπουν στη ζυγαριά της προεκλογικής αντιπαράθεσης» και ότι «δεν νομίζω να υπάρχει κανένας Ελληνας και καμία Ελληνίδα που να αμφισβητεί ότι σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να κινείται όποια κυβέρνηση κι αν εκλεγεί την 7η του Ιούλη». Η «ομοψυχία» και η «δικομματική συναίνεση» για βαθύτερη εμπλοκή στα επικίνδυνα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια, αλλά και στην προσπάθεια να στοιχηθεί ο λαός πίσω από τις επιδιώξεις της αστικής τάξης, βγάζει μάτι. Γι' αυτό, το ακριβώς αντίθετο από όσα λέει ο πρωθυπουργός ισχύει για τον λαό: Τα θέματα αυτά πρέπει να μπουν στη ζυγαριά με την οποία ο ίδιος θα ζυγιάσει τη στάση του στις επερχόμενες εκλογές και μετά από αυτές. Απέναντι στην επικίνδυνη εμπλοκή στα σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, που οδηγεί ολοταχώς σε ναρκοπέδιο για τον λαό και διευθετήσεις σε βάρος του, η απάντηση πρέπει να είναι μόνο ένα πολύ πιο ισχυρό ΚΚΕ.

Σήμα

Μια πιο προσεκτική ματιά στις ομιλίες του πρωθυπουργού και άλλων στελεχών της κυβέρνησης, όπως και συνολικά στην προεκλογική καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ, φανερώνει ότι όλο και λιγότερο χρησιμοποιούν τα συνθήματα που είχαν στις ευρωεκλογές, όπως το προκλητικό «για τις ανάγκες των πολλών», ή τα περί «δίκαιης ανάπτυξης». Την ίδια στιγμή, είναι χαρακτηριστικό ότι τόσο ο Κυρ. Μητσοτάκης, όσο και ο Γ. Δραγασάκης εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ, μιλώντας στην ετήσια συνέλευση των βιομηχάνων «προειδοποιούσαν», και μάλιστα με σχεδόν ίδιες διατυπώσεις, ότι ο «δρόμος είναι ανηφορικός», ότι «δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις», ότι «δεν κρύβουμε τις δυσκολίες» κ.ο.κ. Ενώ, με κάθε ευκαιρία και τα δύο κόμματα επαναλαμβάνουν ότι ακόμα και τα όποια ψίχουλα υπόσχονται να διαθέσουν στον τσακισμένο φτωχόκοσμο, εξαρτώνται από την επίτευξη όλων των αντιλαϊκών στόχων. Προφανώς ούτε η ΝΔ ούτε και ο ΣΥΡΙΖΑ έπαθαν καμιά ...κρίση ειλικρίνειας ή αυτογνωσίας. Αφού πρώτα έκαναν ό,τι μπορούσαν για να μείνουν στον πάτο οι απαιτήσεις των εργαζομένων, για να λοιδορήσουν κάθε εργατική διεκδίκηση, τώρα πατάνε και οι δύο σε αυτές τις χαμηλές προσδοκίες για να στείλουν το σήμα της «επόμενης μέρας». Καλούν τον λαό να βάλει την ουρά στα σκέλια, να ξεχάσει όσα έχασε, να είναι «μετρημένος» και να μη ζητάει πολλά, γιατί κινδυνεύει να χάσει και τα υπόλοιπα... Ποια άλλη απάντηση μπορεί να δοθεί από τους εργαζόμενους σε αυτήν τη μιζέρια του αυριανού αντιλαϊκού συσχετισμού, αν όχι μια διακριτή ισχυροποίηση του ΚΚΕ, δηλαδή ένα δυνατό μήνυμα αντεπίθεσης για τις λαϊκές ανάγκες;

Ελάττωμα

«Πρέπει οι εργαζόμενοι να αισθάνονται συμμέτοχοι στην επιχειρηματική δραστηριότητα», έλεγε τις προάλλες σε συνέντευξή του ο Κυρ. Μητσοτάκης, προαναγγέλλοντας μια «συμφωνία αλήθειας ανάμεσα στο κράτος, στις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους». Τι θα περιλαμβάνει αυτή η συμφωνία; Από την πλευρά των επιχειρήσεων, «μπόνους» στους εργαζόμενους, είτε με τη μορφή «παροχών» (κάρτες αγορών από τα σούπερ μάρκετ, κάρτες μεταφορών κ.ά.), είτε με τη μορφή «έξτρα αμοιβής» ανάλογα με την παραγωγικότητα. Για το κράτος, την παροχή επιπλέον προνομίων και φοροαπαλλαγών στις επιχειρήσεις, ως επιβράβευση για όλα τα παραπάνω. Και για τους εργαζόμενους, σκύψιμο του κεφαλιού, για να πάει καλά η επιχείρηση, ξεθέωμα στη δουλειά για μερικά ευρώ παραπάνω, κάρτες σούπερ μάρκετ αντί για αυξήσεις στους μισθούς και βέβαια ...λιτανείες για να είναι γερά το αφεντικό και η κυβέρνηση, για να πάει καλά η οικονομία. Την ίδια ώρα βέβαια, πέρα από το ξεζούμισμα στη δουλειά, θα συνεχίσουν να πληρώνουν κανονικά τα χαράτσια και τους φόρους, για να πιάνονται οι ματωμένοι δημοσιονομικοί στόχοι και να μπορεί το κράτος να δίνει τις φοροαπαλλαγές και τα προνόμια στο κεφάλαιο! Απ' όπου και να το πιάσει κανείς, αυτή η «συμφωνία αλήθειας» έχει ένα βασικό ελάττωμα: Μονά κερδίζει η εργοδοσία, ζυγά χάνουν οι εργαζόμενοι...

Αθλιότητες

Δεν είναι η πρώτη φορά που το υπουργείο Παιδείας προσπαθεί να διαστρεβλώσει τις θέσεις του ΚΚΕ και να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα για τις συνέπειες της αντιλαϊκής πολιτικής που υλοποιεί η κυβέρνηση και σ' αυτόν τον τομέα. Τελευταίο «κρούσμα» η ανακοίνωση του υπουργείου για τη δίχρονη Προσχολική Αγωγή, όπου η κυβέρνηση εξήγγειλε τη λειτουργία της από φέτος σε 114 επιπλέον δήμους, χωρίς να έχει εξασφαλίσει τις αναγκαίες υποδομές, χωρίς τη χρηματοδότηση που χρειάζεται, χωρίς νέους διορισμούς. Το υπουργείο Παιδείας προσπαθεί να βγάλει ψεύτες τους εκατοντάδες γονείς σε όλη τη χώρα, που αυτές τις μέρες ζουν ένα αδιέξοδο, καθώς είτε δεν ξέρουν πού θα φοιτήσει το παιδί τους την επόμενη χρονιά είτε βάζουν κάτω τους ...χάρτες, για να δουν πώς θα μετακινούνται καθημερινά για να πάει το παιδί τους σε κάποιο νηπιαγωγείο της ευρύτερης περιοχής. Αντί λοιπόν το υπουργείο να αναλάβει τις ευθύνες του γι' αυτήν την αθλιότητα και να πάρει άμεσα μέτρα για την ομαλή ένταξη όλων των νηπίων στη δίχρονη δημόσια Προσχολική Αγωγή, βγάζει ανακοινώσεις, όπου, από τη μια, υπερασπίζεται τις ελλείψεις και τα κοντέινερ και, από την άλλη, επιτίθεται με ανακρίβειες και βρωμιές στο ΚΚΕ, επειδή αποκαλύπτει τις κυβερνητικές ευθύνες και βρίσκεται στο πλευρό γονέων και εκπαιδευτικών που αντιδρούν και διεκδικούν. Κι επειδή οι εκλογές είναι κοντά, θα πρέπει ο λαός να αξιολογήσει ως κριτήριο ψήφου όχι μόνο την άθλια κατάσταση στην Προσχολική Αγωγή και τους υπαίτιους, αλλά και την απαράδεκτη στάση της κυβέρνησης και του υπουργείου Παιδείας απέναντι σε όσους παλεύουν και διεκδικούν, με κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες του παιδιού και των λαϊκών οικογενειών.




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org