Στο σημερινό 4σέλιδο «Νεολαία» μπορούμε να βρούμε:
Κάλεσμα της ΚΝΕ μπροστά στις φοιτητικές εκλογές
Ολοι εμείς οι φοιτητές που...
Στις εκλογές που έχουμε μπροστά μας... Αρπάζουμε την ευκαιρία!
Οσο πιο δυνατό είναι το ΚΚΕ, τόσο πιο δυνατός είσαι εσύ! Αυτό το ξέρεις από τη σχολή σου. Από τα μέλη και τους φίλους της ΚΝΕ, τους χιλιάδες αγωνιστές που:
Ο Σύλλογός μας είναι η δύναμή μας!
Συμμετέχουμε - περνάμε στην αντεπίθεση!
Βάζουμε στο στόχαστρο αυτούς που εκτελούν τα δικαιώματά μας!
Η μαζική συμμετοχή και η στήριξη στην «Πανσπουδαστική ΚΣ» σε όλη την Ελλάδα είναι μια πρώτη, μαζική απάντηση σε όλους όσοι θέλουν τη νεολαία αμέτοχη, τους φοιτητές συνένοχους, θεατές στη σαπίλα του αστικού πολιτικού συστήματος.
Ο αγώνας, η διεκδίκηση, η οργάνωση μας κάνει δυνατούς.
Τα μέτρα ανακούφισης για μετεγγραφέντες και εστιακούς φοιτητές, η μη εφαρμογή της απόσπασης της παιδαγωγικής επάρκειας από το πτυχίο, η αναδίπλωση της κυβέρνησης στο θέμα των αποφοίτων των ΣΕΦΑΑ, το μπλοκάρισμα ερευνητικών ΝΑΤΟικών προγραμμάτων ήταν αποτέλεσμα των αγώνων των φοιτητών.
Σε αυτούς τους αγώνες ήταν μπροστά οι σύλλογοι όπου είναι 1η δύναμη η «Πανσπουδαστική ΚΣ», οι εκλεγμένοι με την «Πανσπουδαστική» στους συλλόγους όπου επικρατούν οι δυνάμεις του συμβιβασμού.
Στις φοιτητικές εκλογές μπορείς να αλλάξεις κάτι στη σχολή σου!
Αποδυναμώνουμε τα στηρίγματα παλιών και νέων κυβερνήσεων.
ΔΑΠ και ΠΑΣΠ, μαζί με την κυβέρνηση, στηρίζουν τα συμφέροντα των επιχειρηματιών, χτυπούν τα δικαιώματα των φοιτητών. 31 χρόνια πρώτη δύναμη η ΔΑΠ και από κοντά η ΠΑΣΠ έχουν διαλύσει τους συλλόγους, για να μην μπορούν οι φοιτητές να αντιδράσουν. Παίρνουν πάνω τους την εφαρμογή της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής της ΕΕ. Είναι πρώτοι στη διαπλοκή και τη νοθεία.
Αφήνουμε στην αφάνεια τις δυνάμεις του «Bloco» (ΣΥΡΙΖΑ), που έχει αναλάβει να βαφτίζει το ψάρι κρέας στις σχολές, αθωώνοντας της πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.
Προσπερνάμε τις δυνάμεις των ΕΑΑΚ. Διαρκώς αποδεικνύουν με τις θέσεις, τη στάση και τη δράση τους πως ούτε μπορούν ούτε θέλουν να τα βάλουν με την κυβερνητική πολιτική. Εχουν μεγάλες ευθύνες για τη διαλυτική κατάσταση στους συλλόγους.
Η αποχή είναι δοκιμασμένη. Αποθρασύνει τις κυβερνήσεις, την ώρα που χρειαζόμαστε να δυναμώσει η αντίσταση στην αντιλαϊκή - αντιεκπαιδευτική πολιτική. Η ψήφος στην «Πανσπουδαστική ΚΣ» είναι «κερδισμένη» ψήφος. Στην κατάσταση της διάλυσης και του εκφυλισμού, απάντηση είναι οι φοιτητές να πάρουν τους συλλόγους στα χέρια τους και όχι να τους αφήσουν στα χέρια των ΔΑΠ - ΠΑΣΠ, που θέλουν τους φοιτητές θεατές, τους συλλόγους φαντάσματα και την αντιλαϊκή πολιτική να διαλύει χωρίς αντιστάσεις το παρόν και το μέλλον μας.
Θέλουμε συλλόγους:
Γι' αυτό δυναμώνουμε την «Πανσπουδαστική ΚΣ»!
Οι φοιτητές βγαίνουμε μπροστά για τις ανάγκες μας!
Καίμε το σενάριο της κυβέρνησης. Γράφουμε το δικό μας. Με μας πρωταγωνιστές και τις ανάγκες μας στο προσκήνιο
Τις τελευταίες μέρες, μάλιστα, το υπουργείο Παιδείας επιδίδεται σε ένα μπαράζ δηλώσεων και τροχιοδεικτικών βολών για να πείσει τους μαθητές, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς ότι οι αλλαγές που ετοιμάζει είναι για το καλό τους. Ομως υπολογίζει λάθος. Οι μαθητές σε όλη τη χώρα έχουν απαντήσει με τα μεγάλα συλλαλητήριά τους τον Οκτώβρη, οι γονείς μέσα από τις οργανώσεις τους σε πανελλαδικό αλλά και τοπικό επίπεδο έχουν καταδικάσει τις εξαγγελίες του υπουργείου Παιδείας, η ΟΛΜΕ επίσης. Η κοροϊδία δεν έπιασε. Γι' αυτόν το λόγο ετοιμάζεται να φέρει το νομοσχέδιο λίγο πριν κλείσουν τα σχολεία για το Πάσχα. Τόσο «φιλομαθητικό» είναι το νομοσχέδιο που θέλει να το περάσει με τους μαθητές «στην απέξω». Δεν θα τους περάσει! Γιατί οι μαθητές δεν μασάνε κουτόχορτο και τα έχουν μαζεμένα στην κυβέρνηση, που σε κάθε διεκδίκησή τους απαντάει ότι δεν έχει χρήματα αλλά χαρίζει 4 δισ. στο ΝΑΤΟ, παίρνει συγχαρητήρια από τον Τραμπ που τον στηρίζουν οι φασίστες της Κουξ Κλουν Κλαν, ενώ πρόσφατα συνέχισε το ξεδιάντροπο καθεστώς (που είχε αρχίσει η κυβέρνηση ΝΔ επί Σαμαρά) της εθελοντικής εισφοράς των εφοπλιστών στο κράτος. Φυσικά, το φιλομαθητικό και δημοκρατικό προφίλ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ το έχουν ζήσει. Γιατί και επί ΣΥΡΙΖΑ σέρνονται μαθητές στα δικαστήρια. Και επί ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει το απαράδεκτο νομοθετικό πλαίσιο, ώστε όταν αγωνίζονται οι μαθητές, να τιμωρούνται χάνοντας ακόμα και εκδρομές...
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και το υπουργείο της μιλάνε ξεκάθαρα για περιορισμό της Γενικής Παιδείας στη Β' Λυκείου και μετατροπή της Γ' Λυκείου σε προπαρασκευαστικό έτος, δηλαδή φροντιστήριο, για τις εξετάσεις. «Οπως γίνεται στην Ευρώπη», λέει μάλιστα. Ετσι υποτίθεται θα περιοριστεί η ανάγκη για φροντιστήριο, γιατί - λέει η κυβέρνηση - το σχολείο, το Λύκειο θα γίνει φροντιστήριο.
Ας προσπαθήσουμε να ξετυλίξουμε το κουβάρι...
Η αντιδραστική θέση.
Ο περιορισμός της Γενικής Παιδείας μέχρι τη Β' Λυκείου αλλά και πιο πριν (αν σκεφτεί κανείς ότι τα παιδιά καλούνται να συμπληρώσουν μηχανογραφικό στο τέλος της), από την κυβέρνηση, είναι πραγματικά μια συντηρητική άποψη. Γιατί, όσο η κοινωνία και η επιστήμη αναπτύσσονται, βλέπουμε ότι η ανάγκη για Γενική Παιδεία διευρύνεται, γιατί νέες επιστημονικές γνώσεις προκύπτουν, η τεχνολογία αναπτύσσεται, νέα κοινωνικά και φυσικά φαινόμενα χρειάζεται να ερμηνευτούν. Αλλωστε, όσο πιο πίσω κοιτάξει κανείς στο χρόνο, θα δει ότι η Γενική Παιδεία είναι ολοένα και πιο περιορισμένη.
Η επιστημονικά επεξεργασμένη Γενική Παιδεία είναι απαίτηση της εποχής και ο περιορισμός της είναι αντίδραση. Η λογική της κυβέρνησης, για παράδειγμα, είναι χαρακτηριστική: Αν δεν θες να γίνεις ιστορικός ή φιλόλογος δεν χρειάζεται να ξέρεις Ιστορία ή να έρχεσαι σε επαφή με τη Λογοτεχνία. Ομως η γνώση είναι ζήτημα ζωής. Δεν είναι απλά ζήτημα επαγγελματικού προσανατολισμού!
«Αν δεν ήταν η θηλιά του ανταγωνισμού και των εξοντωτικών εξετάσεων που σφίγγει το λαιμό του, ο μαθητής που ονειρεύεται να σπουδάσει Φυσική, θα ήθελε πραγματικά να ξέρει σε ποιο ιστορικό - κοινωνικό πλαίσιο έζησαν και δούλεψαν ο Γαλιλαίος, ο Νεύτωνας και ο Αϊνστάιν, τι τροφοδότησε τη σκέψη τους, πώς κατέληξαν στις σπουδαίες επιστημονικές ανακαλύψεις τους και να μην απομνημονεύει ξερούς τύπους. Ο μαθητής που ονειρεύεται να σπουδάσει Πληροφορική, θα ήθελε πραγματικά να ξέρει πώς ο άνθρωπος μπόρεσε να χειραγωγήσει τους νόμους της φύσης, ώστε να κάνει την πληροφορία να μεταδίδεται με ασύλληπτες ταχύτητες σε κάθε γωνιά του κόσμου, και όχι να μαθαίνει ξερούς αλγόριθμους.
Ο μαθητής που θέλει να σπουδάσει Οικονομικά, θα ήθελε να ξέρει πώς λειτουργούν και πώς αναπτύχθηκαν τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνικής που αναμορφώνουν διαρκώς την παραγωγική βάση της οικονομίας, και όχι να διδάσκεται ότι ο εργαζόμενος είναι «κόστος» για την επιχείρηση και ότι οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές και οι τραπεζίτες είναι αυτοί που κινούν την οικονομία και όχι ο πραγματικός παραγωγός του πλούτου, η εργατική τάξη. Ο μαθητής που ονειρεύεται να σπουδάσει Ιατρική ή Νοσηλευτική, θα ήθελε να ξέρει πώς και γιατί οι συνθήκες ζωής της εργατικής τάξης επιδεινώνουν την υγεία της και όχι ότι η υγεία του λαού είναι κόστος για την οικονομία και τα φάρμακα πρέπει να είναι πανάκριβα για να κερδίζουν οι φαρμακοβιομήχανοι. Ο μαθητής που θέλει να σπουδάσει Ιστορία, θα ήθελε να μπορεί να επεξεργαστεί τα οικονομικά δεδομένα και να κατανοεί τις επιστημονικές ανακαλύψεις κάθε εποχής και όχι να βρίσκει στα σχολικά βιβλία "παρά των βασιλιάδων τα ονόματα", που λέει και ο Μπρεχτ» (βλέπε και: «Ανάγκη της εποχής ένα σχολείο που μορφώνει και δεν εξοντώνει τους μαθητές», «Ριζοσπάστης» 15-16/9/2018).
«Εντάξει όλα αυτά, αλλά δεν έχουμε Γ' Λυκείου πια και για να την ξανακάνουμε πρέπει να την κάνουμε φροντιστήριο», υποστηρίζει επί της ουσίας το υπουργείο. Ετσι - λέει το υπουργείο - το ιδιωτικό φροντιστήριο δεν θα έχει πια αξία. Φυσικά, να μην ξεχνάμε ότι η Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη, που ήταν μια μορφή δημόσιας και δωρεάν βοήθειας στους μαθητές των λυκείων, έχει κοπεί επί ΝΔ και έτσι παρέμεινε και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ομως, ας αφήσουμε στην άκρη τη λογική του υπουργείου που λέει αφού δεν έχουμε Γ' Λυκείου ας την εξαφανίσουμε... Ας πάμε στην ουσία του επιχειρήματός του.
Πρώτο ζήτημα. Θα περίμενε κανείς οι φροντιστηριάρχες να κλαίνε από τις εξαγγελίες του υπουργείου. Ομως δεν είναι έτσι. Αυτοί ξέρουν! Οι ιδιοκτήτες των φροντιστηρίων πανηγυρίζουν και ετοιμάζονται για τη νέα πελατεία. Γνωστός εκπρόσωπος μεγάλης αλυσίδας φροντιστηρίων δήλωσε στη φιλόξενη γι' αυτόν κυβερνητική «Αυγή» τον Σεπτέμβρη του 2018: «Τα φροντιστήρια θα ξαναβρεθούμε στο επίκεντρο της συζήτησης επιβεβαιώνοντας τη διαχρονικότητά μας... Είμαι βέβαιος ότι αυτό θα ωφελήσει και τις εγγραφές μας»! Ακόμα παραπέρα, δήλωσε ότι «το νέο σύστημα πρόσβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση αποτελεί μια ρεαλιστική πρόταση» και λίγο αργότερα δήλωσε περιχαρής για το γεγονός πως «ο θεσμός των πανελλαδικών εξετάσεων, που απολαμβάνει την αποδοχή της κοινωνίας, παραμένει ως κυρίαρχη διαδικασία επιλογής για τις σχολές».
Δεύτερο ζήτημα. Γιατί όμως θα μειωθεί το φροντιστήριο; Επειδή, λέει το υπουργείο, οι μαθητές θα προετοιμάζονται μόνο για τα μαθήματα των πανελλαδικών. Δεν θα υπάρχουν άλλα μαθήματα Γενικής Παιδείας, εκτός των Θρησκευτικών και της Γυμναστικής... Δηλαδή θα μειωθούν τα μαθήματα Γενικής Παιδείας για τα οποία ούτως ή άλλως οι μαθητές δεν πήγαιναν φροντιστήριο!
Ομως γιατί οι μαθητές πάνε φροντιστήριο;
Πρώτα απ' όλα, και τώρα, οι μαθητές στο τέλος του Λυκείου πάνε φροντιστήριο μόνο στα μαθήματα που δίνουν πανελλαδικές εξετάσεις. Προετοιμάζονται δηλαδή για μια ανταγωνιστική διαδικασία, που στόχος της δεν είναι να γράψεις καλά, αλλά καλύτερα από κάποιον άλλο. Κι αυτό δεν αλλάζει! Ισα - ίσα, στο βαθμό που εκτός των πανελλαδικών εξετάσεων θα μετράει και η επίδοση σε εξετάσεις παρόμοιες των πανελλαδικών ή ακόμα και του απολυτηρίου για τη δήθεν ελεύθερη πρόσβαση σε κάποια Τμήματα, τότε ο κάθε λογικός άνθρωπος καταλαβαίνει ότι η ανάγκη να γράψεις καλύτερα από κάποιον όχι μόνο θα συνεχίσει να υπάρχει, αλλά θα μεγαλώνει.
Ο Κ. Γαβρόγλου έφτασε στο σημείο να πει ότι με τα 6 μαθήματα που θα έχουν οι μαθητές στη Γ' Λυκείου, ο εκπαιδευτικός θα μπορεί κάποια στιγμή να πει «σήμερα θα συζητήσουμε ένα θέμα επίκαιρο και εκτός ύλης». Ισα - ίσα, η όποια περιορισμένη δυνατότητα που είχε μέχρι σήμερα ο εκπαιδευτικός να συζητήσει για γενικότερα ζητήματα με τους εφήβους μαθητές του, θα περιοριστεί, γιατί πολύ απλά θα πρέπει να βγει η ύλη, τα «SOS», ακριβώς επειδή μιλάμε για σχολείο - φροντιστήριο.
Και ένα «σχολείο - φροντιστήριο», ένα «σχολείο - εξεταστικό κέντρο» είναι ένα σχολείο που οδηγεί τους εκπαιδευτικούς να «τρέχουν την ύλη», γιατί πρόκειται για ύλη εξεταστέα σε πανελλαδικές εξετάσεις. Με αυτόν τον τρόπο, κάποια παιδιά, αυτά που θα δυσκολεύονται περισσότερο ή δεν θα μπορούν να πάνε φροντιστήριο, θα μένουν πίσω. Ανοίγει ο δρόμος η παπαγαλία να αυξηθεί ακόμα περισσότερο. Αρα, όχι μόνο δεν φεύγει το άγχος από τους μαθητές, αλλά η Γ' Λυκείου θα είναι μια τάξη μέσα στο άγχος και το τρεχαλητό από το σχολείο - φροντιστήριο στο κλασικό φροντιστήριο. Και το ερώτημα παραμένει: Αυτό το σχολείο σταματά να είναι απωθητικό και εξοντωτικό; Σίγουρα όχι!
Σε αυτές τις συνθήκες, στο σχολείο θα εκφράζονται ακόμα πιο έντονα οι άνισες κοινωνικές αφετηρίες των μαθητών, από μικρότερη ηλικία. Επειδή οι μαθητές θα χωρίζονται σε τρεις ομάδες: Αυτούς που στοχεύουν μόνο στο απολυτήριο, αυτούς που στοχεύουν σε Τμήματα χαμηλής ζήτησης και αυτούς που θα στοχεύουν σε Τμήματα υψηλής ζήτησης. Η πίεση, η κατηγοριοποίηση θα οξυνθεί και μέσα στη σχολική τάξη, δημιουργώντας ακόμα περισσότερο ανταγωνισμό.
Υπάρχει και μια άλλη πλευρά, που δείχνει ότι το φροντιστήριο θα ζει και θα βασιλεύει. Στο δημόσιο σχολείο, στοιβάζονται 25, ακόμα και 27 μαθητές σε κάθε τάξη. Υπάρχουν εκπαιδευτικοί που αναγκάζονται να κάνουν μαθήματα άσχετα από αυτά που έχουν σπουδάσει. Κι αυτό η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το συνεχίζει μια χαρά, γιατί δεν βγαίνει οικονομικά... Είναι το φθηνό σχολείο για την κυβέρνηση. Από την άλλη, τα φροντιστήρια έχουν πολύ λιγότερους μαθητές και εκ των πραγμάτων οι συνθήκες είναι πιο ευνοϊκές για καλύτερη προετοιμασία για τις πανελλαδικές σε κάθε μάθημα.
«Σε όλη την Ευρώπη η τελευταία τάξη του σχολείου είναι προπαρασκευαστικό έτος. Αυτό κάνουμε κι εμείς», λέει το υπουργείο. Ομως τα φροντιστήρια ζουν και βασιλεύουν σε πολλές χώρες της Ευρώπης, όπου η τελευταία τάξη του Λυκείου είναι ήδη προπαρασκευαστική για την εισαγωγή στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Στη Γαλλία ο τζίρος της παραπαιδείας ανέρχονταν σε 2,2 δισ. ευρώ, στη Γερμανία σε 1,54 δισ. ευρώ, στην Ισπανία σε 464 εκατ. ευρώ, στη Μεγάλη Βρετανία ο τζίρος αγγίζει τα 6 δισ. Ακόμα κι αν στην Ελλάδα το ποσό που δίνεται είναι μεγαλύτερο σε σχέση με τον πληθυσμό της, αυτό που επιβεβαιώνεται είναι ότι στην Ελλάδα, η λαϊκή οικογένεια, πιο συχνά σε σχέση με άλλα κράτη, ονειρεύεται ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά της μέσω της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης.
Τρίτο ζήτημα. Τα σχέδια της κυβέρνησης βάζουν κυριολεκτικά το μαχαίρι στο λαιμό χιλιάδων μαθητών, ειδικά της Β' Λυκείου από φέτος αλλά και στους υπόλοιπους. Γιατί τους καλεί να πάρουν σοβαρές αποφάσεις για το μέλλον τους από νωρίτερα και με λιγότερες επιλογές. Με το νομοσχέδιο που ετοιμάζεται, οι μαθητές θα πρέπει να καταθέτουν το 1ο μηχανογραφικό τους από τη Β' κιόλας Λυκείου, διαλέγοντας 10 τμήματα για εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Ακολούθως, θα πρέπει τον Φλεβάρη της επόμενης χρονιάς να δίνουν οριστική απάντηση για το αν θα δώσουν πανελλαδικές εξετάσεις για να μπουν σε Τμήματα που αντιστοιχούν στην ομάδα προσανατολισμού τους, ξανακάνοντας μηχανογραφικό, ή αν θα δώσουν μόνο τις εξετάσεις τύπου πανελλαδικών, είτε για να μπουν σε Τμήματα χαμηλής ζήτησης είτε για να πάρουν απλά το απολυτήριό τους. Με λίγα λόγια, η κυβέρνηση πετάει την «καυτή πατάτα» μιας απόφασης στους μαθητές για πρώτη φορά στη Β' Λυκείου και έπειτα ζητάει αμετάκλητες αποφάσεις στα μέσα της Γ' Λυκείου.
Κάθε φορά που πάνε να περάσουν οι κυβερνήσεις αντιδραστικά σχέδια για το Λύκειο και το εξεταστικό, μιλάνε υποκριτικά για τα προβλήματα του Λυκείου. Λες και αυτά ήρθαν από τον ουρανό και δεν είναι αποτέλεσμα της πολιτικής τους. Το 2011 η Διαμαντοπούλου του ΠΑΣΟΚ έλεγε ότι είναι πρόβλημα που οι πανελλαδικές εξετάσεις γίνονται πρωτοσέλιδο, το 2013 επί ΝΔ έλεγαν ότι το Λύκειο απαξιώνεται. Τα ίδια επί της ουσίας λέει και ο Κ. Γαβρόγλου, όταν υποστηρίζει ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που δεν έχει Γ' Λυκείου.
Ο υπουργός Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ μας λέει να συμφωνήσουμε ότι αυτό είναι το πρόβλημα και ότι αν συμφωνήσουμε, τότε η μόνη λύση είναι να δεχτούμε το άδικο και απαράδεκτο σχέδιό του.
Κύριε Γαβρόγλου, απαντάμε: Το πρόβλημα του Λυκείου είναι ο εξετασιοκεντρικός του χαρακτήρας και η φροντιστηριοποίησή του. Αυτά το κάνουν ανιαρό. Αυτά οδηγούν νέους που βρίσκονται σε φάση αναζήτησης και ψαξίματος να βάζουν φρένο στους προβληματισμούς τους μέσα στο σχολείο, γιατί αυτά δεν είναι για τις εξετάσεις και να τα αναζητούν αλλού.
Το πρόβλημα του Λυκείου είναι ότι δουλεύει για να αποκλείσει κάποιους από τη γνώση, γιατί αύριο το σύστημα θέλει να τους αποκλείσει από τη ζωή με δικαιώματα. Εδώ βρίσκεται και το άγχος των μαθητών του Λυκείου και η απώλεια του μορφωτικού ρόλου του.
Το πρόβλημα είναι η ζωή των νέων, κύριε Γαβρόγλου. Είναι ο ελεύθερος χρόνος που εξαφανίζεται. Και αυτό δεν σώνεται ούτε αν στα σχολεία το κουδούνι χτυπάει στις 9, γιατί η πίεση και το τρεχαλητό θα συνεχίσουν, θα μεταφερθούν μια ώρα αργότερα. Είναι το άγχος, η πίεση, τα προβλήματα στο σπίτι, οι ευαισθησίες της εφηβείας, οι μαθησιακές δυσκολίες για τις οποίες δεν υπάρχει καμία βοήθεια στο Λύκειο. Ολα αυτά διαλύουν τους μαθητές σε μια όμορφη και ευαίσθητη ηλικία.
Ομως οι μαθητές θέλουν και να ζήσουν, θέλουν και να μάθουν! Οι γονείς θέλουν να βλέπουν τα παιδιά τους να προοδεύουν, να θέτουν στόχους και να τους πιάνουν. Και θέλουν ένα σχολείο που θα βοηθά ουσιαστικά και δεν θα αποκλείει από τη γνώση. Δεν θέλουν, δεν μπορούν και δεν αντέχουν να βάζουν άλλο το χέρι στην τσέπη! Οι εκπαιδευτικοί δεν θέλουν να είναι τροχονόμοι επιδόσεων σε ένα σχολείο - φροντιστήριο «αρένα», αλλά να συμβάλλουν στο μέτρο του δυνατού τους μαθητές τους να προσεγγίζουν τον κόσμο επιστημονικά. Να ωριμάζει στη σκέψη τους ότι μπορούν και να τον γνωρίσουν αλλά και να τον αλλάξουν. Γιατί αυτό έχει ανάγκη η νεολαία: Να αλλάξει αυτόν τον κόσμο.
Για όλα αυτά, λοιπόν, στις 18 του Μάρτη πρέπει να βουλιάξουν οι δρόμοι! Για να μην κατατεθεί και να μην ψηφιστεί το νομοσχέδιο Γαβρόγλου. Γιατί αυτό που ζούμε δεν μας κάνει και αυτό που έρχεται το κάνει χειρότερο! Και το ΚΚΕ παλεύει και σήμερα για έναν διαφορετικό τρόπο πρόσβασης, έστω ως μέτρο ανακούφισης, ως μέτρο ενίσχυσης της προσπάθειας των μαθητών των λαϊκών οικογενειών. Με απεριόριστη δυνατότητα πολλαπλών επιλογών προτίμησης, με δικαίωμα επανάληψης της διαδικασίες όσες φορές επιθυμούν οι υποψήφιοι, με δυνατότητα κατοχύρωσης βαθμολογίας μαθημάτων και για τις επόμενες χρονιές. Τις προτάσεις αυτές τις έχει καταθέσει στη Βουλή το ΚΚΕ και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ τις έχει απορρίψει...
Σε κάθε σχολείο, σε κάθε τάξη, στους συλλόγους διδασκόντων, στους συλλόγους γονέων, πρωτοστατούμε για να συζητήσουμε και να ενημερώσουμε για αυτά που φέρνει η κυβέρνηση, γι' αυτά που αρνείται το σύστημα στους νέους.
Προβάλλουμε την πρόταση του ΚΚΕ για ένα σχολείο που δεν θα εξοντώνει, που θα δουλεύει σταθερά με όλα - και για όλα - τα παιδιά, αναπτύσσοντας όλες τις κλίσεις, τα ενδιαφέροντα, τα ταλέντα, που θα καλλιεργεί τη δίψα για μόρφωση και θα δίνει διέξοδο στις νεανικές ανησυχίες. Το σχολείο των σύγχρονων αναγκών και δυνατοτήτων της εποχής μας. Σε μια κοινωνία που κανείς δεν είναι περιττός.
Οι αγώνες που έρχονται, οι εκλογικές μάχες που έχουμε μπροστά μας είναι μια μεγάλη ευκαιρία για να τιμωρηθεί η πολιτική της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Για να φοβίσουμε αυτούς που βρίσκονται από πάνω έως τώρα, για να το σκέφτονται δυο και τρεις φορές πριν νομοθετήσουν ενάντια στη νεολαία και τις λαϊκές οικογένειες.
Η αγανάκτηση, ο θυμός των νέων, των λαϊκών οικογενειών μπορούν να συναντηθούν με την πρόταση του ΚΚΕ, να γίνουν δύναμη ανατροπής. Αυτή είναι η πραγματική διαφορά και στις κάλπες και στη ζωή.
Η Συντονιστική Επιτροπή καλεί σε συγκέντρωση στις 12 μ. στα Προπύλαια και απευθύνεται παράλληλα στα σχολεία, τα 15μελή και 5μελή, τις Συντονιστικές Επιτροπές όλης της χώρας να πάρουν αποφάσεις συμμετοχής. Στο κάλεσμά της σημειώνει ανάμεσα σε άλλα: «Απαιτούμε: Να μην κατατεθεί το νομοσχέδιο της κυβέρνησης! Να μην καλούνται οι μαθητές να κάνουν μηχανογραφικό από τη Β' Λυκείου, με το μαχαίρι στο λαιμό και με λιγότερες επιλογές! Το ποσοστό 10% της εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής να παραμείνει επ' αόριστον και να ισχύσει και για τα υπόλοιπα τμήματα ΤΕΙ που συγχωνεύτηκαν με πανεπιστήμια.
Δημόσια και δωρεάν Παιδεία για όλους! Σχολείο να μορφώνει, όχι να εξοντώνει! Είμαστε σε αγωνιστική ετοιμότητα! Τώρα να σημάνει συναγερμός σε κάθε σχολείο!».
Ημερίδα με θέμα τις κοινωνικές επιστήμες και με τίτλο «Μια άλλη μέρα στο Πάντειο» διοργανώνουν η ΚΟΒ Παντείου του ΚΚΕ και η ΤΟ Παντείου της ΚΝΕ, αύριο Πέμπτη, στο ισόγειο του κτιρίου ΔΕΣΚοι (Χαριλάου Τρικούπη 1 & Λαγουμιτζή), στην Καλλιθέα, δίπλα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Η κεντρική εκδήλωση της ημερίδας θα πραγματοποιηθεί από τις 2 μ.μ. έως τις 3.30 μ.μ., με τίτλο «Μαρξισμός και Κοινωνικές Επιστήμες: Με τη δύναμη των ιδεών μας, δίνουμε τη μάχη για την κοινωνία των σύγχρονων αναγκών μας». Θα μιλήσει ο Κυριάκος Ιωαννίδης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Παιδείας της ΚΕ, δρ. Κοινωνιολογίας.
Το πρόγραμμα της ημερίδας και οι εισηγητές έχουν ως εξής:
Εισηγητές:
Αννα Λάζου, επίκουρη καθηγήτρια Φιλοσοφικής Ανθρωπολογίας, ΕΚΠΑ: «Ανθρωπος, Φύση και Πράξη: Τα θεμέλια μιας μαρξιστικής ανθρωπολογίας - Κριτικά σχόλια στον αναλυτικό ατομικισμό».
Τάσος Τραβασάρος, ψυχολόγος - ψυχοθεραπευτής, υποψήφιος διδάκτορας Ψυχολογίας, ΕΚΠΑ: «Μαρξισμός και Ψυχολογία: Το μεθοδολογικό υπόβαθρο και οι βασικές αρχές της πολιτισμικής - ιστορικής σχολής του L.S. Vygotsky».
Γιάννης Πράνταλος, κοινωνιολόγος, δρ. Φιλοσοφίας: «Το αφηρημένο άτομο ως τόπος συγκρότησης της αστικής κοινωνίας».
Δημήτρης Κοιλάκος, μέλος του Τμήματος Παιδείας και Ερευνας της ΚΕ του ΚΚΕ, Σχολή Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο Σόφιας: «Μεθοδολογικός ανορθολογισμός με δήθεν ριζοσπαστικό περίβλημα».
Εισηγητές:
Μιχάλης Φραγκομιχελάκης, επίκουρος καθηγητής Κοινωνιολογίας, Πολυτεχνείο Κρήτης: «Κοινωνία της γνώσης και κοινωνία της ανεργίας: Σχέσεις μεταξύ γνώσης και εργασίας στη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία».
Αγάπιος Παπανεοφύτου, ομότιμος καθηγητής Ποινικού Δικαίου, Πάντειο Πανεπιστήμιο: «Ο εργαζόμενος ως καταναλωτής, η εργασία ως εμπόρευμα: Η ψευδεπίγραφη ισοτιμία στο αστικό Δίκαιο».
Βαγγέλης Μπάδας, υποψήφιος διδάκτορας ΠΕΙ, Πάντειο Πανεπιστήμιο: «Η μαρξιστική κριτική στο (αστικο)δημοκρατικό αίτημα».
Αποστόλης Χαρίσης, μέλος της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ, δρ. Κοινωνιολογίας: «"Αμεση", "πραγματική" και "συμμετοχική" δημοκρατία: Παλιά ιδεολογήματα και σύγχρονες αστικές επιδιώξεις».
«Στις 26/2/2019 η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ανακοίνωσε τους δήμους όπου από τη σχολική χρονιά 2019 - 2020 θα ισχύει η υποχρεωτική ένταξη των προνηπίων στα νηπιαγωγεία.
Από τις πρώτες γραμμές της απόφασης καταλαβαίνουμε ότι η κυβέρνηση δεν έχει σκοπό να δώσει ούτε ένα ευρώ, αφού για την υλοποίηση του μέτρου - καθώς η ίδια λέει - "δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού"! Πρόκειται για πρόκληση και κοροϊδία, η οποία μάλιστα γίνεται μεγαλύτερη αν σκεφτούμε ότι:
Η κυβέρνηση είναι ευρηματική στη διαχείριση της μιζέριας, με τις δημοτικές αρχές να ακολουθούν πιστά.
Αρνητική είναι η πείρα και από τον πρώτο χρόνο εφαρμογής.
Καμιά έκτακτη χρηματοδότηση των σχολικών επιτροπών για να καλυφθούν οι νέες ανάγκες, 25άρια τμήματα, υπεράριθμα παιδιά που μετακινήθηκαν σε μακρινά νηπιαγωγεία. Καμία πρόβλεψη για την κτιριακή επιβάρυνση και την απόλυτη μείωση των αύλειων χώρων για τα παιδιά.
Με μέτρα της κυβέρνησης υποβαθμίστηκε παραπέρα η λειτουργία των νηπιαγωγείων, όπως για παράδειγμα η προαιρετικότητα του ολοήμερου προγράμματος. Αυξήθηκε ο αριθμός για τη δημιουργία τμήματος, από 7 στα 14 παιδιά. Ούτε σκέψη για σίτιση, υποδομές ξεκούρασης, βοηθητικό προσωπικό.
Οι ανάγκες των παιδιών της λαϊκής οικογένειας δεν χωράνε στη "δίκαιη ανάπτυξη" της κυβέρνησης. Απλόχερη με 4 δισ. στο ΝΑΤΟ και μίζερη απέναντι στις ανάγκες των παιδιών μας.
Οι υποψήφιοι της "Λαϊκής Συσπείρωσης" σε κάθε δήμο και σε όλη την χώρα παλεύουμε για την ουσιαστική υλοποίηση της σύγχρονης και ποιοτικής δίχρονης υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής, με ευθύνη του κράτους, για την ανάγκη να αναπτυχθεί το δίκτυο των δημόσιων παιδικών σταθμών. Ενα διαχρονικό αίτημα, επιστημονικά θεμελιωμένο, που συνδέεται με την ανάγκη όλα τα παιδιά από τους πρώτους μήνες της ζωής τους να έχουν θέση σε αναβαθμισμένες προσχολικές δομές.
Καλούμε τους φορείς της πόλης, τα εργατικά σωματεία, τα νεαρά λαϊκά νοικοκυριά να διεκδικήσουμε από κυβέρνηση - Περιφέρεια τη γενναία χρηματοδότηση για την κάλυψη των αναγκαίων υποδομών, για την πλήρη υλοποίηση της δίχρονης Προσχολικής Αγωγής, τη διεύρυνση του δικτύου των παιδικών σταθμών. Για να εξασφαλιστούν οι όροι της ουσιαστικής και ποιοτικής αναβάθμισής τους.
Διεκδικούμε:
Με "Λαϊκή Συσπείρωση" σε δήμο - Περιφέρεια, με ισχυρό ΚΚΕ παντού, για το παρόν και το μέλλον των παιδιών μας».