Για να δικαιολογήσουν μάλιστα το εγκληματικό κυνήγι του κέρδους, που βρίσκεται πίσω από κάθε «ατύχημα» στους χώρους δουλειάς, έλεγαν ότι η εργοδοσία «δεν σκέφτηκε ποτέ το κόστος σωστής λειτουργίας» και ότι αυτό οφείλουν όλοι να το αναγνωρίσουν «στον επιχειρηματία που δημιούργησε αυτό το στολίδι»! Από άλλη εκπομπή μάθαμε ότι 12 εργάτες ...σώθηκαν (!) επειδή το προηγούμενο βράδυ η επιχείρηση έκοβε την πρωτοχρονιάτικη πίτα και ο φιλεύσπλαχνος εργοδότης τούς έδωσε «άδεια». Βιαστικός εμφανίστηκε και ένας αντιδήμαρχος Τρικάλων στην ΕΡΤ να μιλήσει για τον επιχειρηματία που «ξεκίνησε από το μηδέν», μεταφέροντας κι εκείνος τη στεναχώρια του για το ...«τι τραβάει σήμερα αυτός ο άνθρωπος»! Τεμενάδες ατέλειωτοι στους βιομηχάνους, την ώρα που ένα εργοδοτικό έγκλημα ήταν σε πλήρη εξέλιξη και τα σωματεία κατήγγειλαν σοβαρές ελλείψεις σε μέτρα υγείας και ασφάλειας. Δεν είναι μόνο πρόκληση για τους νεκρούς και για όλη την εργατική τάξη. Είναι η άλλη όψη του εγκλήματος, αφού εκεί που σταματά η εργοδοσία ξεκινούν τα παπαγαλάκια της, πάνω στα αποκαΐδια της πολιτικής του κέρδους.

Το φετινό Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός ήταν μια ...πασαρέλα της πολεμικής προετοιμασίας κάθε χώρας. Ο Πρόεδρος της Φινλανδίας καυχήθηκε ότι η χώρα του διαθέτει «τη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη αρκτικών δυνατοτήτων» στο ΝΑΤΟ, με δυνατότητα επιστράτευσης 280.000 στρατιωτών «μέσα σε λίγες εβδομάδες». Ο Πρόεδρος της Πολωνίας περηφανεύτηκε ότι η δική του χώρα έχει «τον μεγαλύτερο στρατό στην Ανατολικοκεντρική Ευρώπη», με στρατιωτικές δαπάνες που αγγίζουν το 5% του ΑΕΠ. Ο Καναδός πρωθυπουργός ανακοίνωσε διπλασιασμό των «αμυντικών» δαπανών μέχρι το τέλος της δεκαετίας. Ο γγ του ΝΑΤΟ προειδοποίησε ότι χωρίς αύξηση των δαπανών η «Δύση» δεν θα είναι «έτοιμη το '29, το '31», ενώ ο Τραμπ καυχήθηκε ότι ανάγκασε τους συμμάχους να αυξήσουν τις στρατιωτικές δαπάνες τους. Ο Γερμανός καγκελάριος, τέλος, είπε ότι ο κόσμος εισέρχεται σε μια εποχή «πολιτικής μεγάλων δυνάμεων», όπου οι γεωστρατηγικές αντιπαραθέσεις και η ασφάλεια έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο για τη σταθερότητα και την προοπτική των κρατών, καλώντας κι αυτός σε αύξηση των πολεμικών δαπανών. Ολα αυτά αποτελούν καθρέφτη της νέας, πιο ωμής φάσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Η αστική τάξη κροταλίζει τα όπλα της και οι λαοί εκβιάζονται να σηκώσουν τις αιματοβαμμένες σημαίες των πολέμων της.

Το 2010, όταν «φούντωνε» η καπιταλιστική κρίση, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εισήγαγε τη λεγόμενη «Υπηρεσία Μίας Στάσης» για τη δημιουργία επιχειρήσεων, με πρόσχημα την «αντιμετώπιση» της γραφειοκρατίας και επειδή έπρεπε «να έρθουν επενδυτές». Οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν απλοποίησαν κι άλλο τα πράγματα, με αποτέλεσμα σήμερα να απαιτείται μόνο μια υπεύθυνη δήλωση του επιχειρηματία ότι ισχύουν όσα δηλώνει, χωρίς κανέναν ουσιαστικό έλεγχο. Παράλληλα, η σημερινή κυβέρνηση συνέχισε τη διάλυση των ελεγκτικών υπηρεσιών και της Επιθεώρησης Εργασίας και νομοθέτησε νέες «fast track» διαδικασίες για τη διευκόλυνση της επιχειρηματικότητας. Οπως με τον Αναπτυξιακό Νόμο 4887/2022 («Ελλάδα Ισχυρή Ανάπτυξη») και την τροποποίηση του 5203/2025, όπου μπήκαν νέα κίνητρα «ταχείας αδειοδότησης» για επενδυτικά σχέδια, «απλοποιήθηκε» η λειτουργία των μηχανισμών που εμπλέκονται στη διαδικασία κ.ο.κ. «Τα σκυλιά δεμένα» δηλαδή για τους καπιταλιστές, «για την προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης (...) σε συνδυασμό με τον παραγωγικό μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας, τη διαμόρφωση και υλοποίηση ενός νέου παραγωγικού μοντέλου για την Ελλάδα, με ενισχυμένο τον ρόλο της βιομηχανίας και της μεταποίησης, και την προσέλκυση μεγαλύτερων επενδύσεων», όπως αναφέρονταν στην εισαγωγή του νόμου. Τόσο «βιώσιμη» είναι η ανάπτυξή τους, που οι χώροι δουλειάς έχουν μετατραπεί σε «παγίδες θανάτου», με την εντατικοποίηση να χτυπάει κόκκινο, τους κινδύνους να παραμονεύουν σε κάθε βήμα και τους ξεχαρβαλωμένους ελεγκτικούς μηχανισμούς να αποτελούν το τέλειο άλλοθι για την κάλυψη που προσφέρει το κράτος στα εγκλήματα της εργοδοσίας.