Με αναμασήματα προσπαθεί η κυβέρνηση να δικαιολογήσει την αδιαλλαξία της απέναντι στα δίκαια αιτήματα επιβίωσης των βιοπαλαιστών αγροτοκτηνοτρόφων, δίνοντας την ύστατη μάχη για την ενεργοποίηση του «κοινωνικού αυτοματισμού». «Είμαστε κυβέρνηση όχι μόνο για τους αγρότες που βρίσκονται στα μπλόκα, αλλά όλων των αγροτών και κυρίως όλων των πολιτών. Οποιος προτείνει επιπλέον μέτρα, εμμέσως ζητάει αντίμετρα, δηλαδή επιπλέον φορολόγηση της υπόλοιπης κοινωνίας», λέει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, για να φέρει σε αντιπαράθεση τους αγρότες μεταξύ τους, αλλά και με άλλες κοινωνικές - επαγγελματικές ομάδες. Με τέτοιες γελοιότητες, το μόνο που πετυχαίνει η κυβέρνηση είναι να εξαγριώνει ακόμα περισσότερο τους αγρότες και να εκτίθεται σε όλο τον λαό.

Ειδικά φέτος η συντριπτική πλειοψηφία των αγροτών συμμετέχει στην πανελλαδικά συντονισμένη κινητοποίηση, έχοντας στο πλευρό της εκατοντάδες σωματεία εργαζομένων και φορείς του λαϊκού κινήματος. Γι' αυτό τα κυβερνητικά στελέχη σπάνε τα μούτρα τους στην επίμονη προσπάθεια να βρουν «κερκόπορτες» στον αγώνα των αγροτών. Η κυβέρνηση δεν ικανοποιεί τα δίκαια αιτήματα των αγροτών όχι επειδή δεν θέλει τάχα να μεροληπτήσει σε βάρος του υπόλοιπου λαού, αλλά επειδή είναι κυβέρνηση του κεφαλαίου και της ΕΕ, ενάντια στους βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφους και σε όλο τον λαό. Γι' αυτό δίνει αφορολόγητο πετρέλαιο στους εφοπλιστές, την ίδια ώρα που βγάζει το λάδι στους αγρότες και ευθύνεται με την πολιτική της για την τεράστια ακρίβεια των προϊόντων στο ράφι. Για να πάρουν ανάσα αγρότες και εργαζόμενοι, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Αυτή είναι η βάση του κοινού αγώνα, που έχει διανύσει μεγάλη απόσταση 40 μέρες τώρα.

Η αντιπαράθεση μέσα στο ΝΑΤΟ, που κλιμακώνεται με κάθε αφορμή, είναι απόδειξη ότι οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις έχουν γίνει άλυτος κόμπος. Η εικόνα του Αμερικανού Προέδρου να ειρωνεύεται δημόσια τον Γάλλο ομόλογό του είναι ενδεικτική, όπως και οι δηλώσεις της Δανίας ότι τυχόν προσάρτηση της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ θα σημάνει «το τέλος του ΝΑΤΟ». Με αφορμή τις εξελίξεις, ο Μακρόν κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι «σταδιακά απομακρύνονται» από ορισμένους συμμάχους τους και «αποδεσμεύονται από τους διεθνείς κανόνες», κάνοντας λόγο για «νεοαποικιακή επιθετικότητα» στις διεθνείς σχέσεις. Προειδοποίησε μάλιστα εξ ονόματος των γαλλικών μονοπωλίων ότι δεν θα μείνει θεατής όσο «πορευόμαστε σε έναν κόσμο μεγάλων δυνάμεων, με πραγματικό πειρασμό να μοιράσουν τον κόσμο μεταξύ τους». Οι ανταγωνισμοί για το ξαναμοίρασμα του κόσμου γίνονται καταλύτης για την αναδιάταξη των ιμπεριαλιστικών στρατοπέδων και φέρνουν ακόμα πιο κοντά το ενδεχόμενο μιας γενικευμένης σύγκρουσης. Αυτό επιβεβαιώνει και η προσπάθεια των ΗΠΑ να επεκτείνουν τον ζωτικό τους χώρο, επεμβαίνοντας στη Βενεζουέλα και απειλώντας όλο το δυτικό ημισφαίριο. Η φωτιά του ιμπεριαλιστικού πολέμου δυναμώνει...