Σύμφωνα με τον πρόεδρο της «Signum Global Advisors», μιας εταιρείας που παρέχει συμβουλές γεωπολιτικού κινδύνου σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και μεγάλες επιχειρήσεις, η Βενεζουέλα αποτελεί μια «τεράστια ευκαιρία» για ξένες επενδύσεις, ιδίως στους τομείς του πετρελαίου, των κατασκευών και του τουρισμού. Στα σχέδια της συγκεκριμένης εταιρείας είναι να οργανώσει και ένα ταξίδι στο Καράκας για ενδιαφερόμενους «επενδυτές», με στόχο να συναντηθούν με τη νέα κυβέρνηση. Παρόμοιες επιχειρηματικές «περιηγήσεις» έχουν γίνει παλιότερα σε Ουκρανία και Συρία. Δεν πρόλαβαν να κρυώσουν οι κάννες της αμερικανικής επίθεσης στη Βενεζουέλα και τα μονοπώλια του πετρελαίου τρέχουν να πιάσουν πόστα, «μαρκάροντας» την περιοχή ως «ζωτικό χώρο» γα τα αμερικανικά συμφέροντα στην πολεμική προπαρασκευή που κλιμακώνεται παγκόσμια.

Καθώς ολοκληρώνεται η προσυνεδριακή διαδικασία για το 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ, γνωστοί «κουκουεδολόγοι» ανακαλύπτουν έλλειμμα δημοκρατίας και διαλόγου μέσα στο ΚΚΕ, κατασκευάζουν αντιθέσεις ανάμεσα στα στελέχη και στα μέλη και αφήνουν υπονοούμενα για δήθεν πλαδαρότητα και αποδιοργάνωση των Κομματικών Οργανώσεων. Δεν θα τους μάθουμε τώρα. Ο καημός τους είναι ένα ΚΚΕ ενσωματωμένο, σοσιαλδημοκρατικό, κομμάτι του σάπιου πολιτικού συστήματος, με χαρακτηριστικά όπως αυτά που έχουν όλα τα αστικά, αρχηγικά κόμματα, που τα συνέδριά τους είναι παρωδία, χωρίς εσωκομματικό διάλογο, με μέλη - συνδρομητές του 2ευρου, με καμαρίλα και τις κομματικές κλίκες να διαμορφώνουν συσχετισμούς. Το ΚΚΕ ολοκληρώνει την προσυνεδριακή διαδικασία και μαζί μία πλούσια, βαθιά πολιτική συζήτηση που έγινε σε όλες τις Κομματικές Οργανώσεις και στην οποία τοποθετήθηκαν τα μέλη του. Χιλιάδες ακόμα οπαδοί του Κόμματος διάβασαν τις Θέσεις και είπαν τη γνώμη και τις παρατηρήσεις τους σε συσκέψεις που οργανώθηκαν σε όλη τη χώρα. Το Κόμμα βγαίνει πιο δυνατό από αυτή τη διαδικασία, πιο ικανό στην οργάνωσης της επαναστατικής ταξικής πάλης. Και αυτός είναι σίγουρα λόγος για να ανησυχούν...

Εδώ και μερικές μέρες (από 1η Γενάρη) η Κύπρος ασκεί την προεδρία της ΕΕ. Θα περίμενε λοιπόν κανείς από την κυπριακή κυβέρνηση να κάνει κάποιο σχόλιο για την επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, με δεδομένο μάλιστα και το ότι η Κύπρος χρησιμοποιείται ως εμβληματικό παράδειγμα για την καταπάτηση του λεγόμενου «διεθνούς δικαίου», με το 1/3 του νησιού να βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή. Μάταια όμως... Η μόνη αναφορά που υποθέτει κανείς ότι σχετίζεται με τα γεγονότα στη Βενεζουέλα είναι μια αποστροφή του Κύπριου Προέδρου Ν. Χριστοδουλίδη, ο οποίος χαρακτήρισε την ανάληψη της προεδρίας «στιγμή υπερηφάνειας (...) στην οποία, όπως βλέπετε στις εξελίξεις, οι προκλήσεις είναι συνεχώς πολλές...». Πράγματι, οι προκλήσεις για τους λαούς είναι μεγάλες μπροστά στις εξελίξεις, πολλές από τις οποίες έχουν στο επίκεντρο την Κύπρο. Οπως για παράδειγμα η ραγδαία ΝΑΤΟποίηση του νησιού, η πλήρης άρση του εμπάργκο πώλησης όπλων από τις ΗΠΑ, η αναβάθμιση των υποδομών που εξυπηρετούν τους Αμερικανούς στο νησί, η αναβαθμισμένη εμπλοκή στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής, τα ΝΑΤΟικά παζάρια για διευθετήσεις με την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο. Δεν προκαλεί λοιπόν εντύπωση ότι η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα της Κύπρου επέλεξαν το ...δικαίωμα της σιωπής για την εγκληματική επέμβαση των Αμερικανών στη Βενεζουέλα.