Πέμπτη 13 Αυγούστου 2020
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σταθερότητα

«Παρακολουθούμε τις εξελίξεις και ελπίζουμε ότι οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις δύο χώρες θα δημιουργήσουν ένα κανάλι κατανόησης. Ξέρετε, το λέμε σε αυτούς που αναφέρονται στις δικές μας αντιπαραθέσεις, ότι όπως έχετε εσείς τα δίκια σας, το ίδιο πιστεύει και η άλλη πλευρά, επομένως μη βιάζεστε να μας κρίνετε. Παρακολουθούμε τις εξελίξεις και υποστηρίζουμε τη σταθερότητα στην περιοχή, ελπίζουμε ότι το κανάλι που αναπτύσσεται μεταξύ Αθήνας και Αγκυρας θα έχει αποτέλεσμα. Είμαστε φίλοι της Ελλάδας, σημαντικοί συνεργάτες και ευελπιστούμε στη συνεργασία και της Τουρκίας». Αυτό απάντησε σε συνέντευξή του ο πρέσβης του Ισραήλ στην Ελλάδα, Γιόσι Αμράνι, που επισκέφτηκε πρόσφατα την Κρήτη, σε ερώτηση για το πώς βλέπει την αντιπαράθεση Ελλάδας - Τουρκίας. Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο Ισραηλινός πρέσβης συστήνει ...μεγαλύτερη κατανόηση για τα «δίκαια του άλλου», στην προκειμένη περίπτωση της Τουρκίας, που αμφισβητεί ανοιχτά τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου στο Αιγαίο και στην Ανατ. Μεσόγειο, εκφράζοντας παράλληλα την ελπίδα ότι θα λειτουργήσουν τα αμερικανοΝΑΤΟικά «κανάλια» και ότι θα «τρέξουν» οι αναγκαίες διευθετήσεις, για να υπάρχει «σταθερότητα στην περιοχή». Την ίδια ιμπεριαλιστική σταθερότητα επιδιώκει άλλωστε το Ισραήλ και μέσα από τα «πολυμερή σχήματα», όπου μετέχει μαζί με την Ελλάδα, υπό ΝΑΤΟική ομπρέλα, στην Ανατ. Μεσόγειο.

Στοιχισμένοι

«Σε αυτήν τη συγκυρία, η Ελλάδα πρέπει να εργαστεί και να αξιοποιήσει τη συμφωνία όχι με τη λογική της απομόνωσης της Τουρκίας, αλλά ως πιλότο μίας συνολικής διευθέτησης που αντικειμενικά οφείλει να περιλαμβάνει και την Τουρκία». Το απόσπασμα αυτό περιέχεται σε άρθρο της «πρωτοβουλίας των 53» του ΣΥΡΙΖΑ για τη συμφωνία Ελλάδας - Αιγύπτου και επιβεβαιώνει τη συστράτευση όλων για να προχωρήσουν γρηγορότερα και να χωνευτούν ευκολότερα από τον λαό τα προωθούμενα σχέδια συνεκμετάλλευσης και συνδιαχείρισης στο Αιγαίο, με ευρωΝΑΤΟική εποπτεία. Στο ίδιο άρθρο υπερασπίζονται την παρακαταθήκη του ΣΥΡΙΖΑ στη «γεωστρατηγική αναβάθμιση» της αστικής τάξης, μέσα από την παραπέρα εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια στην περιοχή. Λένε χαρακτηριστικά: «Στη δική μας οπτική είναι απαραίτητο, αντί της αναβλητικότητας και της παράθεσης μαξιμαλιστικών απαιτήσεων, η ελληνική εξωτερική πολιτική, όπως και στη Συμφωνία των Πρεσπών, να υιοθετήσει μία πολιτική κινητικότητας και ρεαλισμού που εξυπηρετεί την ειρηνική επίλυση όλων των εκκρεμών ζητημάτων στην ευρύτερη περιοχή. Κατά τη γνώμη μας, η ελληνική αριστερά και ειδικότερα ο ΣΥΡΙΖΑ, ως "πρώτοι διδάξαντες", οφείλουν να ενισχύσουν αυτή την πολιτική επιλογή». Η δική τους «οπτική», βέβαια, χάνει το φως της όταν πρόκειται για τον δολοφονικό ρόλο και τα σχέδια των ΑμερικανοΝΑΤΟικών, τους ανταγωνισμούς και τα συμφέροντα για λογαριασμό των μονοπωλίων, που αποτελούν το υπόβαθρο «λύσεων» και διευθετήσεων επικίνδυνων για τους λαούς. Γι' αυτό άλλωστε στο άρθρο τους επιτίθενται στο ΚΚΕ, με συκοφαντίες για «αμέτοχο αντιιμπεριαλισμό με εθνικιστικές κορόνες», επειδή αποκαλύπτει τον ρόλο των κάθε λογής κοσμοπολιτών και εθνικιστών, μαξιμαλιστών και ρεαλιστών, στην προώθηση του ευρωατλαντικού σχεδιασμού, όπου η ελληνική αστική τάξη επιδιώκει να αναβαθμίσει τη θέση και το ρόλο της.

Τα ίδια...

Αμείωτη συνεχίζεται η προσπάθεια της κυβέρνησης και των επιτελείων της να συγκαλύψουν τις πραγματικές αιτίες της φονικής καταστροφής στην Εύβοια από τις πρόσφατες πλημμύρες, αποδίδοντας στα «πρωτόγνωρα καιρικά φαινόμενα» και στην «κλιματική αλλαγή» τις νέες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και περιουσίες. Μέχρι και προειδοποιήσεις ειδικών για «κλιματική κατάρρευση» επιστρατεύονται, για να πειστεί ο λαός ότι το έχει η μοίρα του να καίγεται στη φωτιά ή να πνίγεται στη βροχή, και επομένως δεν πρέπει να ζητάει ευθύνες από το κράτος. Παράλληλα, «δουλεύεται» και το επιχείρημα της «ατομικής ευθύνης», όχι μόνο στη διαχείριση της φυσικής καταστροφής (τρέξε για να σωθείς), αλλά και στην προστασία του περιβάλλοντος ή στην αντιμετώπιση της «κλιματικής αλλαγής», για την οποία ενοχοποιούν το λαό, για να βγει λάδι η περιβαλλοντοκτόνα πολιτική του αστικού κράτους και των κυβερνήσεών του.

... Παντελάκη μου

Τα ίδια άκουγε ο λαός και μετά την καταστροφή στο Μάτι και τη Μάνδρα, με τον ΣΥΡΙΖΑ να επιδιώκει σήμερα τον συμψηφισμό, γράφοντας στη χτεσινή «Αυγή» ότι για όλες αυτές τις καταστροφές, εκτός από την «κλιματική αλλαγή», φταίνε «η εκτεταμένη διαφθορά και το πελατειακό σύστημα», που μπαζώνουν ρέματα και χτίζουν αυθαίρετα! Τα λόγια τους είναι πρόκληση που δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη από τον λαό, ειδικά τους πληγέντες των καταστροφών. Σήμερα υπάρχουν οι δυνατότητες, για να μην αγωνιά απέναντι στα φυσικά φαινόμενα και να μη μετρά συνεχώς θύματα και ζημιές. Στην Εύβοια, στο Μάτι και αλλού, η αναγκαία πάλη για διεκδίκηση μέτρων ανακούφισης των πληγέντων και αποκατάστασης των ζημιών, η οργή και η αγανάκτηση, πρέπει να σημαδέψουν την πραγματική αιτία: Το αντιλαϊκό κράτος, που είναι «επιτελικό» και «ευέλικτο» στην υπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου και γι' αυτό ανίκανο και απρόθυμο να εξασφαλίσει ακόμα και τη στοιχειώδη προστασία του λαού από φυσικές καταστροφές.

Συνέχεια αντιδράσεων για το κινηματογραφικό πρόγραμμα του ΥΠΠΟΑ

Την ίδια στιγμή που βαίνει προς την ολοκλήρωσή της και η β' φάση του ειδικού προγράμματος του ΥΠΠΟΑ, που αφορούσε την Ενίσχυση της Κινηματογραφικής Κοινότητας για Κινηματογραφικά Εργα Μικρού Μήκους και Ντοκιμαντέρ, πληθαίνουν οι αντιδράσεις των κινηματογραφιστών και των σωματείων τους.

Η Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών με συνεχείς καταγγελίες και η Ενωση Ελληνικού Ντοκιμαντέρ με ανακοίνωσή της διαμαρτύρονται για τη διαδικασία υλοποίησης του προγράμματος και αναδεικνύουν, ανάμεσα σε άλλα, το πολύ σημαντικό ζήτημα των κριτηρίων αξιολόγησης των προτάσεων. Υστερα από αλλεπάλληλες ερωτήσεις, επιστολές φορέων, σκηνοθετών αλλά και σεναριογράφων προς το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου (ΕΚΚ), εκείνο «αναγκάστηκε» να δώσει στη δημοσιότητα, εκ των υστέρων, τα κριτήρια που χρησιμοποίησαν οι επιτροπές για τη βαθμολόγηση των υποβληθέντων σεναρίων.

Τα ερωτήματα που δημιουργούνται είναι καίρια.

Το ΕΚΚ αναφέρει στην ανακοίνωσή του ότι επέλεξε τα κριτήρια των Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων Χρηματοδότησης, τα οποία όμως ανταποκρίνονται σε άλλες προδιαγραφές προγραμμάτων χρηματοδότησης, δηλαδή ολοκληρωμένους φακέλους παραγωγής για διεθνείς συμπαραγωγές ταινιών μεγάλου μήκους, και όχι στην προκαταρκτική αξιολόγηση σεναρίων ταινιών μικρού μήκους.

Αρχικά, και εύλογα, προκύπτει το ερώτημα γιατί αυτά τα κριτήρια δεν είχαν δημοσιοποιηθεί στην έναρξη του προγράμματος ώστε οι δημιουργοί να γνωρίζουν με ποιο τρόπο θα βαθμολογηθούν.

Σύμφωνα με τα κριτήρια αυτά αποκλείεται ένα μεγάλο μέρος νέων δημιουργών αφού βαθμολογείται τελικά και το προηγούμενο έργο τους, και όχι το σενάριο που κατέθεσαν αυτό καθαυτό.

Παρομοίως προς έκπληξη της κινηματογραφικής κοινότητας, πέρα από την «υλοποιησιμότητα» που επίσης κρίνεται από έναν ολοκληρωμένο φάκελο παραγωγής και όχι μόνο από ένα σενάριο, συναντάται η άγνωστη πρόταση για τις ταινίες μικρού μήκους, «δυναμική κυκλοφορίας»... Δυναμική κυκλοφορίας, σε απλά Ελληνικά, σημαίνει το κατά πόσο μια ταινία είναι «ικανή» να βρει διανομή στις αίθουσες, δηλαδή κατά πόσο μπορεί να είναι «εμπορική». Ηδη από το 2010 και τον νόμο Γερουλάνου για τον κινηματογράφο, η μικρού μήκους ταινία απουσιάζει ολοκληρωτικά από τη διανομή στις κινηματογραφικές αίθουσες. Σε ποια πραγματικότητα η «δυναμική κυκλοφορίας» αποτελεί κριτήριο αξιολόγησης ενός σεναρίου ταινίας μικρού μήκους;

Μήπως τα «κριτήρια» αυτά που τέθηκαν, λειτούργησαν τελικά ως κόφτης με τις «αγαθές» προθέσεις των ιθυνόντων, και όχι ως αξιολόγηση των σεναρίων;


Π. Α.



Μνημεία & Μουσεία Αγώνων του Λαού
Ο καθημερινός ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 1 ευρώ