Από μεγάλη διαδήλωση στην Αβάνα μετά την αμερικανική επίθεση στη Βενεζουέλα

Την Πέμπτη ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντ. Τραμπ υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα το οποίο «κηρύσσει κατάσταση εθνικής έκτακτης ανάγκης και θεσπίζει διαδικασία επιβολής δασμών σε εμπορεύματα από χώρες που πωλούν ή με άλλον τρόπο προμηθεύουν πετρέλαιο στην Κούβα», ισχυριζόμενος προκλητικά ότι «προστατεύει έτσι την εθνική ασφάλεια και την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών από τις κακόβουλες ενέργειες και πολιτικές του κουβανικού καθεστώτος»!

Οπως τονίζει σε ανακοίνωσή της και η αμερικανική πρεσβεία στην Κούβα, πρόκειται για «ένα νέο σύστημα δασμών» και δίνεται σχετική εξουσιοδότηση στους Αμερικανούς υπουργούς Εξωτερικών και Εμπορίου να λάβουν όλα τα συνακόλουθα απαραίτητα μέτρα.

Διευκρινίζεται δε ότι η προεδρική διαταγή μπορεί να τροποποιηθεί «αν η Κούβα ή οι επηρεαζόμενες χώρες λάβουν σημαντικά μέτρα για την αντιμετώπιση της απειλής ή την ευθυγράμμιση με τους στόχους εθνικής ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ».

Τα νέα μέτρα της Ουάσιγκτον έρχονται να προστεθούν στον υπερεξηντάχρονο δολοφονικό αποκλεισμό των ΗΠΑ κατά της Κούβας, και έχουν στόχο τον στραγγαλισμό του κουβανικού λαού.

Εξαγγέλλονται δε έναν μόλις μήνα μετά την αμερικανική στρατιωτική επίθεση στη Βενεζουέλα, και ενώ μόλις την Τετάρτη, σε συζήτηση που έγινε στη Γερουσία για τη Βενεζουέλα, ο Αμερικανός ΥΠΕΞ διαμήνυε (στην πραγματικότητα για όλη την περιοχή) ότι οι ΗΠΑ είναι «έτοιμες να χρησιμοποιήσουν βία για να εξασφαλίσουν τη μέγιστη συνεργασία αν αποτύχουν άλλες μέθοδοι».

Το νέο άθλιο διάταγμα των ΗΠΑ αναφέρει ότι «αντιμετωπίζει τις επιθετικές ενέργειες του κομμουνιστικού καθεστώτος της Κούβας με αποφασιστικές ενέργειες».

Στόχος - όπως αναφέρεται - είναι να καταστεί η κουβανική κυβέρνηση υπεύθυνη «για την υποστήριξη σε εχθρικούς παράγοντες, την τρομοκρατία και την περιφερειακή αστάθεια που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια και την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ».

Επαναλαμβάνονται δηλαδή με προκλητικό τρόπο τα γνωστά προσχήματα που χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ και οι «σύμμαχοί» τους για τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σε όλο τον κόσμο.

Το διάταγμα αναφέρει επίσης ότι «το καθεστώς της Κούβας ευθυγραμμίζεται με πολλές εχθρικές χώρες και κακόβουλους παράγοντες, φιλοξενώντας τις στρατιωτικές υπηρεσίες και τις υπηρεσίες πληροφοριών τους» και «υποστηρίζει αντιπάλους στο δυτικό ημισφαίριο, υπονομεύοντας τις κυρώσεις των ΗΠΑ και την περιφερειακή σταθερότητα».

Επιπλέον, σε μια περίοδο που μέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ κλιμακώνεται η βίαιη κρατική καταστολή και πληθαίνουν οι δολοφονίες από κρατικές δυνάμεις, όπως οι δύο δολοφονίες από ομοσπονδιακούς πράκτορες της ICE στη Μινεσότα, ο Λευκός Οίκος έχει το θράσος να εκφράσει «ανησυχία» για τις πολιτικές διώξεις και την άρνηση της «ελευθερίας της έκφρασης και του Τύπου» στην Κούβα, για μέτρα που λαμβάνονται ενάντια σε πράκτορες και επιχειρήσεις του αμερικανικού ιμπεριαλισμού.

Καταγγέλλει δε το ΚΚ Κούβας ότι ...«επωφελείται με διεφθαρμένο τρόπο από τις δυσκολίες του κουβανικού λαού και διαδίδει την κομμουνιστική ιδεολογία του στην περιοχή».

Ολα τα παραπάνω αξιολογούνται ως ενέργειες που «αποτελούν ασυνήθιστη και εξαιρετική απειλή για την εθνική ασφάλεια και την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών, απαιτώντας άμεση αντίδραση»...

Και ενώ ο κουβανικός λαός συνεχίζει περήφανα να υπερασπίζεται την πατρίδα του και το δικαίωμά του να επιλέγει τον δρόμο του, η κυβέρνηση Τραμπ τονίζει ότι θα συνεχίσει «να αντιμετωπίζει καθεστώτα που απειλούν την ασφάλεια και τα συμφέροντα των ΗΠΑ».

Ξεκαθαρίζοντας δε ότι και η ανάληψη στρατιωτικής δράσης παραμένει ψηλά στις επιλογές της, τονίζει όλο νόημα ότι «μόνο τους τελευταίους μήνες διέταξε επιθέσεις κατά της πυρηνικής υποδομής του Ιράν και ενέκρινε επιχειρήσεις για την απομάκρυνση του Νικολάς Μαδούρο από την εξουσία στη Βενεζουέλα, καθιστώντας σαφές ότι οι δικτάτορες και τα κράτη που υποστηρίζουν την τρομοκρατία θα λογοδοτήσουν»...

Θυμίζουμε ότι ελάχιστα 24ωρα μετά τη στρατιωτική επίθεση στη Βενεζουέλα στις 3 Γενάρη, ο Τραμπ διακήρυττε ότι η Κούβα «είναι ακόμα ένα μέρος που θέλουμε να βοηθήσουμε τους πολίτες του», ενώ ο ΥΠΕΞ Μ. Ρούμπιο «προειδοποιούσε» ότι «αν ήμουν μέλος της κυβέρνησης της Αβάνας, θα ανησυχούσα».

Μια σειρά δημοσιεύματα («Wall Street Journal», «Politico» κ.λπ.) κατέγραφαν πυρετώδεις διαβουλεύσεις στα αμερικανικά κυβερνητικά κλιμάκια σχετικά με όλες τις διαθέσιμες επιλογές για τη μεγιστοποίηση της πίεσης στην Κούβα, εκτιμώντας ότι θα έχει αναμφισβήτητα οφέλη η αύξηση των προβλημάτων στον ενεργειακό της εφοδιασμό, που ήδη οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα έχουν επιδεινώσει πάρα πολύ.

Στο ίδιο πλαίσιο - σύμφωνα με τις ίδιες πηγές - στο τραπέζι βρίσκεται και το «ενδεχόμενο ναυτικού αποκλεισμού».

Χαρακτηριστικό των πολύπλευρων παρεμβάσεων των ΗΠΑ στην παραπάνω κατεύθυνση είναι ότι μεσοβδόμαδα η κρατική πετρελαϊκή εταιρεία του Μεξικού, «Pemex», «ανέστειλε» την παράδοση φορτίου αργού πετρελαίου που αναμενόταν αυτόν τον μήνα στην Κούβα.

Να σημειωθεί ότι η Μεξικανή σοσιαλδημοκράτισσα Πρόεδρος Κλαούντια Σεϊνμπάουμ δεν το διέψευσε, μιλώντας για «ανθρωπιστική απόφαση που υλοποιείται (...) υπό ορισμένες συνθήκες» και για «ανακοίνωση που θα βγει» και κατά τ' άλλα δηλώνοντας «αλληλεγγύη στην Κούβα», ενώ την Πέμπτη είχε «εγκάρδια και παραγωγική» τηλεφωνική επικοινωνία με τον Τραμπ. Στη συζήτησή τους κυριάρχησαν θέματα όπως η «ασφάλεια» στην περιφέρεια και οι διμερείς οικονομικές σχέσεις, καθώς φουντώνει το παζάρι για την Εμπορική Συμφωνία τους, αλλά και την τριμερή που έχουν με τον Καναδά (USMCA).

Τέλος, θυμίζουμε ότι Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν καταφύγει ξανά σε δηλώσεις ότι «η Κούβα θα πέσει με τη θέλησή της. Η Κούβα τα πάει πολύ άσχημα» (βλ. συνέντευξη Τραμπ λίγο μετά την επίθεση στη Βενεζουέλα), με έμμεσα πλην σαφή υπονοούμενα για σχέδια όπως αυτά που «έτρεξαν» οι ΗΠΑ το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 2021, με δήθεν «αυθόρμητες διαδηλώσεις» που επιδιώχθηκαν σε συνεργασία με την αντικουβανική μαφία του Μαϊάμι και τους μισθοφόρους της στο εσωτερικό της χώρας.

Σε πρόσφατη ανακοίνωσή του, εξάλλου, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανέφερε ότι αυτό που συνάδει με τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ είναι η Κούβα «να διοικείται αποτελεσματικά από μια δημοκρατική κυβέρνηση και να αρνείται να φιλοξενεί στρατιωτικές και μυστικές υπηρεσίες των αντιπάλων μας».

Τη νέα κλιμάκωση της επιθετικότητας των ΗΠΑ κατά της χώρας του καταδίκασε ο υπουργός Εξωτερικών της Κούβας Μπρούνο Ροντρίγκες Παρίγια, τονίζοντας: «Η μόνη απειλή για την ειρήνη, την ασφάλεια και τη σταθερότητα της περιοχής, και η μόνη κακόβουλη επιρροή, είναι αυτή που ασκεί η κυβέρνηση των ΗΠΑ κατά των εθνών και των λαών της Νότιας Αμερικής μας, τους οποίους προσπαθεί να υποτάξει στη δικτατορία της, να τους στερήσει τους πόρους τους, να ακρωτηριάσει την κυριαρχία τους και να τους στερήσει την ανεξαρτησία τους».

Πρόσθεσε ότι ο Λευκός Οίκος «καταφεύγει επίσης σε εκβιασμό και καταναγκασμό, προκειμένου να πείσει άλλες χώρες να συμμετάσχουν στην παγκοσμίως καταδικασμένη πολιτική αποκλεισμού κατά της Κούβας, απειλώντας όσες αρνηθούν με την επιβολή αυθαίρετων και καταχρηστικών δασμών, σε κατάφωρη παραβίαση όλων των κανόνων του ελεύθερου εμπορίου».

Κατήγγειλε τέλος «τη βάρβαρη πράξη επίθεσης κατά της Κούβας και του λαού της, ο οποίος εδώ και πάνω από 65 χρόνια υφίσταται τον πιο παρατεταμένο και σκληρό οικονομικό αποκλεισμό που έχει επιβληθεί ποτέ σε ολόκληρο έθνος, και τώρα υπόσχονται να τον υποβάλουν σε ακραίες συνθήκες διαβίωσης».

«Αντισυνταγματικές» έκρινε το Ανώτατο Δικαστήριο του Παναμά τις αποφάσεις παραχώρησης της εκμετάλλευσης των δύο λιμανιών στη Διώρυγα (Κριστόμπαλ στον Ατλαντικό και Μπαλμπόα στον Ειρηνικό) στον κινεζικό όμιλο «CK Hutchison» (από το Χονγκ Κονγκ), προκαλώντας την έντονη αντίδραση του Πεκίνου.

Ο εκπρόσωπος του κινεζικού ΥΠΕΞ, Γκούο Ζιακούν, δήλωσε ότι «η κινεζική πλευρά θα λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να προστατεύσει αποφασιστικά τα θεμιτά δικαιώματα και συμφέροντα των κινεζικών επιχειρήσεων», ενώ και η κυβέρνηση της αυτόνομης κινεζικής περιφέρειας του Χονγκ Κονγκ δήλωσε ότι «αποδοκιμάζει έντονα και απορρίπτει κατηγορηματικά αυτή την απόφαση».

Η δε θυγατρική της «CK Hutchison», «Panama Ports Company» (PPC), που δραστηριοποιείται στη Διώρυγα, ανακοίνωσε ότι η δικαστική απόφαση «στερείται νομική βάση και θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο την PPC και το συμβόλαιό της, αλλά επίσης την ευημερία και τη σταθερότητα χιλιάδων οικογενειών στον Παναμά που εξαρτώνται άμεσα ή έμμεσα από τη λιμενική δραστηριότητα».

Θυμίζουμε ότι εδώ και μήνες η κυβέρνηση Τραμπ έθεσε επιτακτικά στην κυβέρνηση του Παναμά την απαίτηση να ακυρωθεί η εν λόγω συμφωνία, απειλώντας ακόμα και με στρατιωτικές επιχειρήσεις, για τη διασφάλιση των συμφερόντων των ΗΠΑ.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, στα τέλη της βδομάδας επισημοποιήθηκε η αναστολή των αμερικανικών κυρώσεων για την εμπορία του βενεζολάνικου πετρελαίου, καθώς προωθούνται η αναβάθμιση των αμερικανικών επενδύσεων στον τεράστιο ενεργειακό πλούτο της χώρας και η ενίσχυση της εκμετάλλευσής του από τις ΗΠΑ.

Το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε ότι οι συναλλαγές της γιγάντιας δημόσιας επιχείρησης «Petroleos de Venezuela» (PdVSA) και των εταιρειών στις οποίες διακρατεί τουλάχιστον το 50% του μετοχικού κεφαλαίου είναι πλέον «εγκεκριμένες» αλλά με μια σειρά αστερίσκους, που στην πραγματικότητα συντάχθηκαν για να μπει φρένο στην εμπορία βενεζολάνικων υδρογονανθράκων με αντιπάλους των ΗΠΑ, όπως Ρωσία, Κίνα, Ιράν κ.λπ.

Σε πλήρη ετοιμότητα άλλωστε βρίσκονται αμερικανικά ενεργειακά μονοπώλια, όπως η «Chevron» - η αμερικανική εταιρεία που τα τελευταία χρόνια, παρά τις κυρώσεις, συνέχισε να δραστηριοποιείται στη Βενεζουέλα.

Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Μ. Γουίρθ, δήλωσε ότι «είμαστε μέρος του παρελθόντος της Βενεζουέλας, εδώ και πάνω από έναν αιώνα» και ότι «παραμένουμε αφοσιωμένοι στο παρόν της. Και είμαστε έτοιμοι να τη βοηθήσουμε να χτίσει ένα καλύτερο μέλλον, ενισχύοντας παράλληλα την ενεργειακή και περιφερειακή ασφάλεια των ΗΠΑ».

Η οικονομική διευθύντρια του ομίλου, Εϊμεάρ Μπόνερ, εξήγησε ότι σήμερα η εταιρεία παράγει 250.000 βαρέλια ισοδύναμου πετρελαίου ημερησίως και θα μπορούσε να αυξήσει την παραγωγή αυτή κατά 50% μέσα σε μόλις 18 - 24 μήνες, εφόσον λάβει πρόσθετες άδειες από την αμερικανική κυβέρνηση.

«Μια τεράστια αρμάδα κατευθύνεται προς το Ιράν» με επικεφαλής το αεροπλανοφόρο «USS Abraham Lincoln», απειλεί ο Τραμπ

Σε αυτό το πλαίσιο, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει στείλει στην περιοχή μια τεράστια αρμάδα πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών, και ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντ. Τραμπ εντείνει καθημερινά τις απειλές εναντίον της Τεχεράνης, επικαλούμενος μάλιστα απροκάλυπτα τόσο τις αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις τον Ιούνη του 2025 εναντίον των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων (επιχείρηση «Midnight Hammer») όσο και την πρόσφατη αμερικανική επίθεση εναντίον της Βενεζουέλας, ενώ αξιωματούχοι του ισραηλινού κράτους - δολοφόνου συμμετέχουν σε πολεμικές συσκέψεις στο Πεντάγωνο.

Από κοντά η ΕΕ ρίχνει λάδι «στη φωτιά» και προσφέρει και τη δική της «νομιμοποίηση» στα πολεμικά σχέδια, με την επιβολή νέων κυρώσεων κατά του Ιράν, αξιοποιώντας και τις περιβόητες ιμπεριαλιστικές λίστες «κατά της τρομοκρατίας».

Στο προσκήνιο των ευρωατλαντικών πιέσεων και απειλών εμφανίζεται το ιρανικό πυρηνικό και πυραυλικό πρόγραμμα (τα οποία οπωσδήποτε έχουν τη σημασία τους στις σημερινές συνθήκες πολεμικής προπαρασκευής σε όλο τον κόσμο), ωστόσο αυτά που βρίσκονται πραγματικά στο επίκεντρο είναι ο συνολικότερος αυξανόμενος «συντονισμός» της Τεχεράνης με το Πεκίνο και τη Μόσχα, καθώς και τα ανταγωνιστικά εμπορικά - ενεργειακά - επενδυτικά σχέδια των ΗΠΑ και των «συμμάχων» τους για την ευρύτερη Μέση Ανατολή, σε αντιδιαστολή με τα αντίστοιχα σχέδια που προωθεί η Κίνα.

Οι καθημερινές απειλές που εκτοξεύει η Ουάσιγκτον εναντίον του Ιράν συνοδεύονται από μεγάλη συγκέντρωση αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή.

Η κυβέρνηση Τραμπ έχει ήδη στείλει ανοιχτά του Περσικού Κόλπου το αεροπλανοφόρο «USS Abraham Lincoln», το οποίο φέρει δεκάδες μαχητικά αεροσκάφη F-35, F/A-18 και αεροπλάνα ηλεκτρονικού πολέμου τύπου EA-18G «Growler».

Το αεροπλανοφόρο συνοδεύεται από τουλάχιστον 6 αντιτορπιλικά, που είναι εξοπλισμένα μεταξύ άλλων με πυραύλους «Tomahawk», καθώς και άλλα μικρότερα πολεμικά πλοία.

Την Παρασκευή, στο μεταξύ, εμφανίστηκε ανοιχτά του λιμανιού Εϊλάτ του Ισραήλ στην Ερυθρά Θάλασσα και το αμερικανικό πολεμικό πλοίο «USS Delbert D. Black».

Διεθνή πρακτορεία μιλούν εδώ και μέρες για «αρμάδα 10 πλοίων».

Επιπρόσθετα, ενισχύθηκαν σε αριθμό τα αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη σε βάσεις της περιοχής, μεταξύ των οποίων και στην αεροπορική βάση «Musaffaq Salti», που θα μπορούσε να παίξει «κομβικό» ρόλο αν συνεχιστεί η άρνηση «συμμάχων» των ΗΠΑ στην περιοχή (π.χ. Σαουδικής Αραβίας, ΗΑΕ, Τουρκίας) στο να αξιοποιηθούν για επίθεση στο Ιράν οι αμερικανικές βάσεις που «φιλοξενούν» στο έδαφός τους.

Ο ίδιος ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντ. Τραμπ σε ανάρτησή του απείλησε χαρακτηριστικά: «Οπως είπα στο Ιράν κάποτε, ΚΑΝΤΕ ΜΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ! (σ.σ. για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα). Δεν το έκαναν και υπήρξε η "Επιχείρηση Midnight Hammer", μια μεγάλη καταστροφή του Ιράν. Η επόμενη επίθεση θα είναι πολύ χειρότερη».

«Υπενθύμισε» δε πως μια «τεράστια αρμάδα κατευθύνεται προς το Ιράν», προσθέτοντας με έμφαση ότι ο στόλος αυτός «κινείται γρήγορα, με μεγάλη ισχύ, αποφασιστικότητα και σκοπό και είναι μεγαλύτερος από εκείνον στη Βενεζουέλα», ενώ επεσήμανε απειλητικά: «Οπως και στην περίπτωση της Βενεζουέλας, είναι έτοιμος, πρόθυμος και ικανός να εκπληρώσει άμεσα την αποστολή του, με ταχύτητα και βία, αν χρειαστεί».

Την ίδια ώρα η ΕΕ ρίχνει κι άλλο «λάδι στη φωτιά»: Την Πέμπτη το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ προχώρησε σε άλλη μια επικίνδυνη κλιμάκωση, αποφασίζοντας να συμπεριλάβει τους «Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης» στη λίστα των «τρομοκρατικών οργανώσεων» - την ίδια ώρα μάλιστα που λίγο πιο «δίπλα» από το Ιράν η ιμπεριαλιστική Ενωση συνεργάζεται στενά και στηρίζει το καθεστώς των τζιχαντιστών στη Συρία...

Το Συμβούλιο αποφάσισε επίσης νέες κυρώσεις ενάντια σε Ιρανούς αξιωματούχους, επικαλούμενο προσχηματικά τη συμμετοχή τους στην καταστολή των πρόσφατων αντικυβερνητικών διαδηλώσεων.

Οι νέες αποφάσεις της ΕΕ προκάλεσαν τη σφοδρή αντίδραση του Ιρανού ΥΠΕΞ, που χαρακτήρισε το γεγονός «μέγα στρατηγικό σφάλμα».

Ο δε Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ δήλωσε την Παρασκευή ότι η χώρα του συνεργάζεται με τους «συμμάχους» της για να αποτρέψουν την Τεχεράνη από το να αναπτύξει πυρηνικά όπλα, αποφεύγοντας στη συνέχεια να απαντήσει σε ερώτηση αν το Λονδίνο θα υποστηρίξει αμερικανικές επιθέσεις εναντίον του Ιράν.

Παράλληλα με τη στρατιωτική κινητικότητα, συνεχίζονται τα παζάρια στο παρασκήνιο.

Χώρες της περιοχής, όπως η Σαουδική Αραβία, το Ομάν, το Κατάρ και η Τουρκία, σε αυτήν τη φάση τοποθετούνται ενάντια σε έναν νέο πόλεμο στην περιοχή με απρόβλεπτες συνέπειες, ενώ τα τελευταία χρόνια έχουν προχωρήσει σε αποκλιμάκωση των εντάσεων με την Τεχεράνη (με διαμεσολάβηση της Κίνας στην περίπτωση του Ριάντ).

Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν ξεκαθαρίσει στην Τεχεράνη πως δεν θα συναινέσουν στη χρήση της επικράτειάς τους ή των αμερικανικών βάσεων που «φιλοξενούν» για επίθεση κατά του Ιράν.

Ο Σαουδάραβας υπουργός Αμυνας Χάλιντ Μπιν Σαλμάν βρίσκεται τις τελευταίες μέρες στην Ουάσιγκτον, πραγματοποιώντας σειρά επαφών με τον Αμερικανό ΥΠΕΞ Μ. Ρούμπιο, με στελέχη του Πενταγώνου και του Κογκρέσου.

Το «Axios» μετέδωσε πως βρίσκεται εκεί και ο αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών του ισραηλινού στρατού, Σλομί Μπίντερ, προκειμένου να παραδώσει συγκεκριμένα στοιχεία πληροφοριών για πιθανούς στόχους εντός Ιράν που ζήτησε η κυβέρνηση Τραμπ.

Η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου στον Λευκό Οίκο, Ανα Κέλι, δήλωσε την Πέμπτη: «Ως επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων του πιο ισχυρού στρατού στον κόσμο, ο Πρόεδρος Τραμπ έχει πολλές επιλογές στη διάθεσή του σε σχέση με το Ιράν. Ελπίζει πως καμία δράση δεν θα χρειαστεί, αλλά το ιρανικό καθεστώς θα κάνει συμφωνία πριν να είναι πολύ αργά».

Την ίδια μέρα ο υπουργός Πολέμου, Πιτ Χέγκσεθ, δήλωσε ότι ο στρατός των ΗΠΑ είναι έτοιμος να εφαρμόσει «ό,τι αποφασίσει» ο Τραμπ για το Ιράν.

Ο ΥΠΕΞ Μ. Ρούμπιο, καταθέτοντας μεσοβδόμαδα στην Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας, ανέφερε απροκάλυπτα πως οι ΗΠΑ χρειάζονται «μεγαλύτερο στρατιωτικό αποτύπωμα» στη Μέση Ανατολή, γιατί «σε κάποιο σημείο το ιρανικό καθεστώς θα αποφασίσει να χτυπήσει τα αμερικανικά στρατεύματα στην περιοχή».

«Εχουμε εκεί 30.000 με 40.000 στρατιώτες και όλοι είναι εκτεθειμένοι στο εύρος ιρανικών βαλλιστικών επιθέσεων», είπε, μη αποκλείοντας αμερικανικές «προληπτικές» επιθέσεις ...για την «προστασία» των αμερικανικών στρατευμάτων στην περιοχή!

Στο μεταξύ, αξιωματούχοι στον Λευκό Οίκο τόνιζαν στους «New York Times» ότι η κυβέρνηση εξακολουθεί «να ζυγίζει επιλογές», όπως αν θα χτυπηθεί ξανά το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα ή αν θα γίνουν πιο «συμβολικές» επιθέσεις, με την «ελπίδα» ότι θα πυροδοτήσουν ξανά αντικυβερνητικές διαμαρτυρίες. Ανάλογες πληροφορίες μετέδωσαν το πρακτορείο «Reuters» και το CNN.

Οι ίδιες πηγές λένε ότι ανάμεσα στα άλλα οι ΗΠΑ εξέτασαν και το σενάριο επανάληψης της επέμβασης που έγινε αρχές Γενάρη στη Βενεζουέλα και οδήγησε στην απαγωγή του Προέδρου της χώρας, Ν. Μαδούρο, και της συζύγου του, αλλά αυτό θεωρείται «δύσκολο» για την περίπτωση του Ιράν.

Από την πλευρά της η ηγεσία του Ιράν έχει διαμηνύσει πως θα εκλάβει κάθε επίθεση εναντίον της χώρας ως κήρυξη πολέμου και θα απαντήσει ανάλογα.

Εχει επίσης ξεκαθαρίσει ότι θα επιτεθεί σε αμερικανικές βάσεις γειτονικών χωρών αν αυτές χρησιμοποιηθούν για επιθέσεις εναντίον του Ιράν.

Την Πέμπτη ο επικεφαλής του ιρανικού Γενικού Επιτελείου, στρατηγός Αμίρ Χαταμί, δήλωσε ότι οι Ενοπλες Δυνάμεις του Ιράν είναι έτοιμες να δώσουν «συντριπτική απάντηση» σε κάθε ξένη επίθεση.

Ο δε Ιρανός ΥΠΕΞ Αμπάς Αραγτσί είπε ότι «οι γενναίες Ενοπλες Δυνάμεις μας είναι έτοιμες, με τα δάχτυλα στις σκανδάλες, να απαντήσουν άμεσα και ισχυρά σε οποιαδήποτε επίθεση κατά της αγαπημένης μας πατρίδας σε θάλασσα, στεριά και ουρανό». Προειδοποίησε δε πως το Ιράν διδάχθηκε «πολύτιμα μαθήματα» από τον 12ήμερο πόλεμο του περασμένου Ιούνη.

Μία μέρα μετά, την Παρασκευή, ο Αραγτσί μετέβη στην Κωνσταντινούπολη και είχε συνάντηση με τον Τούρκο ομόλογό του, Χ. Φιντάν, καθώς η Τουρκία επιδιώκει ρόλο «διαμεσολαβητή».

Στην κοινή συνέντευξη Τύπου μετά τη συνάντηση ο Φιντάν προειδοποίησε τις ΗΠΑ να μην ενδώσουν στην πίεση του Ισραήλ για επίθεση στο Ιράν, τονίζοντας πως αυτό θα προκαλούσε «σοβαρή ζημιά» σε μια ήδη εύθραυστη περιοχή.

Πρόσθεσε ότι είχε επικοινωνία με τον Αμερικανό απεσταλμένο Στιβ Γουίτκοφ για το Ιράν και ότι θα συνεχίσει να μιλά με την Ουάσιγκτον για «αποκλιμάκωση» των εντάσεων στη Μέση Ανατολή.

Ο Αραγτσί εξέφρασε την προθυμία του Ιράν για επανέναρξη συνομιλιών με τις ΗΠΑ, τονίζοντας πως θα πρέπει να είναι «δίκαιες» και να μην αφορούν τις «αμυντικές» του δυνατότητες.

Σε στρατιωτικό επίπεδο το Ιράν εντείνει τις προετοιμασίες ώστε να είναι έτοιμο για το χειρότερο σενάριο.

Το πρακτορείο ειδήσεων «Tasnim» μετέδωσε την Πέμπτη ότι ο ιρανικός στρατός εξασφάλισε άλλα 1.000 drones.

Παράλληλα ανακοινώθηκε ότι την Κυριακή και τη Δευτέρα οι «Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης» θα πραγματοποιήσουν ασκήσεις με πραγματικά πυρά στο Στενό του Ορμούζ.

Οι ασκήσεις αυτές γίνονται στο φόντο ανάπτυξης εκατοντάδων ιρανικών ταχύπλοων σκαφών και drones σε στρατηγικές περιοχές του Περσικού Κόλπου και του Στενού του Ορμούζ, ενώ από 9 έως 16 Γενάρη προηγήθηκαν ναυτικά γυμνάσια του Ιράν με Κίνα και Ρωσία ανοιχτά της Νότιας Αφρικής.

Το Ιράν έχει αναπτύξει το δικό του «αεροπλανοφόρο drones», «IRIS Shahid Bagheri», ανοιχτά των ακτών του, και έχει ενεργοποιήσει το ρωσικής - λευκορωσικής τεχνολογίας ραντάρ «Vostok-1» για να εντοπίζει τα αμερικανικά stealth αεροσκάφη.

Για τον εξοπλισμό του συνεργάζεται έως έναν βαθμό με Ρωσία και Κίνα. Μέχρι πρότινος η ιρανική Πολεμική Αεροπορία βασιζόταν στα πεπαλαιωμένα μαχητικά F-14 και F-4. Εχει παραγγείλει περίπου 48 ρωσικά μαχητικά Su-35, με παραδόσεις έως το 2028. Κάποια βρίσκονται ήδη στο Ιράν.

Η Τεχεράνη αναφέρει επίσης ότι έχει ενισχύσει σημαντικά την αντιπυραυλική προστασία, που είχε καταρρεύσει στις ισραηλινές επιθέσεις του περασμένου Ιούνη, έχοντας προμηθευτεί ρωσικά συστήματα αεράμυνας S-400 και το κινεζικό σύστημα HQ-9B. Η Κίνα φέρεται να έχει παράσχει στο Ιράν και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, για «τύφλωση» των ραντάρ εχθρικών αεροπλάνων και πλοίων.

Αυτήν την «προειδοποίηση» διατυπώνει πρόσφατη ανάλυση ευρωπαϊκών «δεξαμενών σκέψης», καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η Ενέργεια αποτελεί «όπλο» στα χέρια τόσο εχθρών όσο και ...«συμμάχων».

Η έκθεση, με τίτλο «Η επιλεκτική τύφλωση της Ευρώπης στο φυσικό αέριο: Το LNG των ΗΠΑ και τα όρια της διαφοροποίησης του εφοδιασμού», δημοσιεύτηκε στις 20/1/2026 και αποτελεί μια συλλογική εργασία «εμπειρογνωμόνων ενεργειακής πολιτικής» από το Ινστιτούτο Clingendael (Χάγη), το Οικολογικό Ινστιτούτο (Βερολίνο) και το Νορβηγικό Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων - NUPI (Οσλο).

Η έκθεση βασίστηκε στα δεδομένα για τις ροές φυσικού αερίου στην ΕΕ έως τις 31 Δεκέμβρη.

Με φόντο και τις εντεινόμενες αντιθέσεις μέσα στον ευρωατλαντικό άξονα - που έφτασαν σε σημείο η Ουάσιγκτον να διατυπώσει ακόμα και στρατιωτικές απειλές κατά της Δανίας, που είναι μέλος του ΝΑΤΟ - η έκθεση διαπιστώνει ότι οι ΗΠΑ «ελέγχουν ασφυκτικά» τον ενεργειακό εφοδιασμό της ΕΕ.

«Εν μέρει λόγω του πολέμου στην Ουκρανία και της επιβολής κυρώσεων στο ρωσικό φυσικό αέριο μέσω αγωγών, οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν εξαρτηθεί από τις αποστολές LNG των ΗΠΑ», σημειώνει η έκθεση.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι εισαγωγές αμερικανικού LNG στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (περιλαμβάνει τα 27 κράτη - μέλη της ΕΕ συν την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και τη Νορβηγία) αυξήθηκαν απότομα το 2025, κατά 61% σε σχέση με το 2024.

Αντιπροσωπεύουν πλέον σχεδόν το 40% των συνολικών εισαγωγών φυσικού αερίου (αγωγοί και LNG) και το 59% των εισαγωγών LNG στον ΕΟΧ.

«Αυτή η τάση εκθέτει την Ευρώπη σε αυξημένη γεωπολιτική πίεση, αστάθεια τιμών και κίνδυνο να μείνουν αναξιοποίητα δικά της περιουσιακά στοιχεία», τονίζεται - ζητήματα που είναι κρίσιμα για τα ευρωπαϊκά μονοπώλια στον διεθνή ανταγωνισμό, ενώ σε κάθε περίπτωση οι επιπτώσεις μετακυλίονται στους λαούς των χωρών της ΕΕ.

Μάλιστα, σε σύγκριση με το 2019 οι εισαγωγές LNG των ΗΠΑ στον ΕΟΧ αυξήθηκαν κατά 485%!

Οι εισαγωγές φυσικού αερίου μέσω αγωγών από τη Ρωσία αντιπροσώπευαν το 2019 το 60% των εισαγωγών φυσικού αερίου στον ΕΟΧ, αλλά έως το 2025 το μερίδιο αυτό είχε μειωθεί στο 8%.

Πάντως ο κορυφαίος προμηθευτής φυσικού αερίου (μέσω αγωγών και LNG) στην ΕΕ το 2025 παρέμενε η Νορβηγία, ακολουθούμενη από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, σύμφωνα με στοιχεία από το Ινστιτούτο Ενεργειακής Οικονομίας και Χρηματοοικονομικής Ανάλυσης (IEEFA).

Η Νορβηγία προμήθευσε την ΕΕ με 89 δισ. κυβικά μέτρα το 2025, έναντι 81 δισ. κυβικών μέτρων από τις ΗΠΑ και 37 δισ. κυβικών μέτρων από τη Ρωσία, η οποία - συγκριτικά - το 2021 είχε προμηθεύσει την ΕΕ με 151 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου (αγωγοί και LNG).

«Πρέπει να αναγνωρίσουμε τη νέα πραγματικότητα της αμερικανικής ενεργειακής κυριαρχίας και να εξετάσουμε τις εισαγωγές της Ευρώπης με προσοχή», σημειώνει ο ερευνητής του Νορβηγικού Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων, προσθέτοντας ότι η άσκηση πίεσης στην Ευρώπη από τις ΗΠΑ αξιοποιώντας την Ενέργεια ως «όπλο» θεωρούνταν μέχρι πρόσφατα «αδιανόητη». Ωστόσο, στο σημερινό γεωπολιτικό πλαίσιο οι ιμπεριαλιστικές «συμμαχίες» «ξεγυμνώνονται».

Στην πραγματικότητα οι πιέσεις των ΗΠΑ προς τους Ευρωπαίους «συμμάχους» να σταματήσουν την προμήθεια ρωσικού φυσικού αερίου «κρατούν» από τη δεκαετία του '80, αλλά εντάθηκαν και έγιναν απαίτηση όταν η εξέλιξη της τεχνολογίας επέτρεψε την υγροποίηση φυσικού αερίου.

Στην «Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας των ΗΠΑ» το 2025 ορίζονται άλλωστε ρητά «οι εξαγωγές Ενέργειας ως ένας τρόπος προβολής ισχύος», και αυτό ακριβώς είναι στον καπιταλιστικό κόσμο, μαζί με τα κέρδη που φέρνουν σε μεγάλα ενεργειακά μονοπώλια.

Η εμπορική συμφωνία ΗΠΑ - ΕΕ που κλείστηκε πέρυσι, υπό την απειλή υψηλότερων αμερικανικών δασμών από αυτούς που τελικά επιβλήθηκαν στα ευρωπαϊκά εμπορεύματα, περιλαμβάνει δέσμευση της ΕΕ για αγορά Ενέργειας αξίας 750 δισ. δολαρίων από τις ΗΠΑ έως το 2028.

Μετά τις εξελίξεις γύρω από τη Γροιλανδία έχει μεγαλώσει η «συνειδητοποίηση» στους Ευρωπαίους ότι οι ΗΠΑ πιθανώς θα αξιοποιήσουν αυτές τις προμήθειες Ενέργειας προκειμένου να εκβιάσουν για άλλα ανταλλάγματα, σε άλλες γεωπολιτικές προτεραιότητες.

Την ίδια ώρα, τον περασμένη Δεκέμβρη το Ευρωκοινοβούλιο ενέκρινε τη σταδιακή κατάργηση των εισαγωγών φυσικού αερίου στην ΕΕ από τη Ρωσία μέχρι τα τέλη του 2027, με την έκθεση να τονίζει πως «η διαφοροποίηση δεν μπορεί να σημαίνει αντικατάσταση ενός κυρίαρχου προμηθευτή με έναν άλλο» και πως «η Ευρώπη χρειάζεται (...) μια στρατηγική που να αντικατοπτρίζει τις σημερινές γεωπολιτικές πραγματικότητες».

Λίγες μέρες μετά τη δημοσιοποίηση της εν λόγω έκθεσης, ο επίτροπος Ενέργειας της ΕΕ, Νταν Γιόργκενσεν, απαντώντας σε δημοσιογράφους επιβεβαίωσε ότι «υπάρχει αυξανόμενη ανησυχία - την οποία συμμερίζομαι - που συνδέεται με τον κίνδυνο μιας νέας εξάρτησης».

«Οι γεωπολιτικές αναταράξεις ως συνέπεια της κρίσης στη Γροιλανδία χρησίμευσαν ως σήμα συναγερμού», πρόσθεσε, «κοιτώντας» προς τις ΗΠΑ. Αυτό ωθεί την ΕΕ «να βρει άλλες χώρες στον κόσμο που είναι σε θέση να της παράσχουν LNG ώστε να μπορεί να διαφοροποιήσει τις προμήθειές της» και συζητά συγκεκριμένα με τον Καναδά, το Κατάρ και τη Βόρεια Αφρική.

Προειδοποίηση απηύθυνε προ ημερών και η επικεφαλής ανταγωνισμού της ΕΕ, Τερέσα Ριμπέρα: «Γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε να βασιστούμε στο ρωσικό αέριο και ότι πρέπει να προσέξουμε να μην εξαρτηθούμε υπερβολικά από το αμερικανικό αέριο».

Μεταξύ άλλων συζητιέται η ΕΕ να χαρακτηρίσει τη Νορβηγία εγχώριο προμηθευτή, παρότι δεν είναι μέλος της ΕΕ, αντανακλώντας τις «οικονομικές και γεωπολιτικές πραγματικότητες», σημειώνει η έκθεση των τριών ενεργειακών δεξαμενών σκέψης.

Μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα η ΕΕ θα πρέπει «να επιταχύνει την ενεργειακή μετάβαση σε ένα αποτελεσματικό και σύγχρονο ενεργειακό σύστημα, που θα βασίζεται σε εγχώριες Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας» και στο υδρογόνο, αναφέρει η έκθεση, προωθώντας συμφέροντα επιχειρηματικών ομίλων της «πράσινης» οικονομίας.

Αυτές οι «πράσινες» επενδύσεις - μέσα στην αναρχία της καπιταλιστικής οικονομίας και με σκοπό το κέρδος - ούτε το περιβάλλον προστατεύουν, ούτε «σταθερότητα» και «ειρήνη» διασφαλίζουν.

Μάλιστα το κυνήγι των πρώτων υλών, όπως είναι οι σπάνιες γαίες και τα κρίσιμα ορυκτά, των αγορών και των δρόμων μεταφοράς της Ενέργειας, έχει εντείνει τα τελευταία χρόνια τον γεωπολιτικό ανταγωνισμό και έχει προκαλέσει ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις.

Σε αυτήν τη φάση, που η Ενέργεια αποτελεί περισσότερο από ποτέ κρίσιμο παράγοντα και ισχυρό «όπλο», δέκα ευρωπαϊκά κράτη του ευρωατλαντικού άξονα συμφώνησαν στην κατασκευή ενός θαλάσσιου δικτύου αιολικής ενέργειας στη Βόρεια Θάλασσα.

Την περασμένη βδομάδα στο Αμβούργο η Σύνοδος Κορυφής της Βόρειας Θάλασσας αποφάσισε την «εξέλιξη της περιοχής σε κόμβο ηλεκτρικής ενέργειας από αιολικά πάρκα, προκειμένου να περιοριστεί η εξάρτηση της Ευρώπης από τρίτες χώρες».

Η Βόρεια Θάλασσα είναι «σκληρό περιβάλλον, αλλά προσφέρει μεγάλες ευκαιρίες», τόνισε ο Γερμανός καγκελάριος Φρ. Μερτς, και φρόντισε να στείλει μήνυμα στις ΗΠΑ επαναλαμβάνοντας τη «δέσμευση» του Βερολίνου προς τη Δανία, τη Γροιλανδία και την ασφάλεια της Αρκτικής.

Ως σαφές πολιτικό μήνυμα προς τις χώρες από τις οποίες εξαρτάται σήμερα ενεργειακά η Ευρώπη, οι χώρες της ευρύτερης περιοχής της Βόρειας Θάλασσας (Βρετανία, Βέλγιο, Δανία, Γαλλία, Γερμανία, Ισλανδία, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Νορβηγία) αποφάσισαν την επέκταση των υπεράκτιων αιολικών πάρκων, με στόχο - όπως είπε η Γερμανίδα υπουργός Οικονομίας Κ. Ράιχε - την «ανάπτυξη του μεγαλύτερου ενεργειακού κόμβου στον κόσμο».

Μεταξύ άλλων η συμφωνία προβλέπει διασυνοριακές συνδέσεις δικτύου παραγωγικής δυνατότητας έως και 100 GW, ή αρκετή ηλεκτρική ενέργεια για 143 εκατομμύρια κατοικίες.

Σήμερα μπορούν να τροφοδοτούνται με ηλεκτρική ενέργεια από υπεράκτια αιολικά πάρκα περίπου 32 εκατ. νοικοκυριά, και ενδέχεται να δεκαπλασιαστούν στα 330 εκατ. μέχρι το 2050.

Ενδεικτικά, στα ανοιχτά των γερμανικών ακτών βρίσκονται σήμερα εγκατεστημένες 1.600 ανεμογεννήτριες, ενώ χιλιάδες ακόμα αναμένεται να προστεθούν έως το 2050.

Οι κυβερνήσεις έχουν δεσμευτεί να κατασκευάζουν συλλογικά 5 GW υπεράκτιας αιολικής ενέργειας κάθε χρόνο μεταξύ 2031 και 2040, υποστηρίζοντας επενδύσεις των επιχειρηματικών ομίλων. Οι βιομηχανίες αιολικής ενέργειας θα αποκτήσουν «ασφάλεια σχεδιασμού και επενδύσεων» για την περίοδο μετά το 2030, δηλαδή εγγυήσεις, κίνητρα, απαλλαγές με κρατικό χρήμα από τον «ιδρώτα» των λαών. Θα επενδυθούν περίπου 10 δισ. ευρώ, ενώ σε «αντάλλαγμα» η βιομηχανία δεσμεύεται να ...μειώσει το συνολικό κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας κατά 30% έως το 2040!

Οι επενδύσεις στην παραγωγή αιολικής ενέργειας φέρνουν και μεγαλύτερη στρατιωτικοποίηση της Βόρειας και της Βαλτικής Θάλασσας, για την «ασφάλεια» από «υβριδικές επιθέσεις» σε δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, αγωγούς, καλώδια δεδομένων κ.λπ.

Σχεδόν ταυτόχρονα με την ανακοίνωση της επένδυσης, 14 ευρωπαϊκά κράτη του ΝΑΤΟ εξέδωσαν ανοιχτή προειδοποίηση για τα δεξαμενόπλοια του λεγόμενου «σκιώδους στόλου» που αξιοποιεί η Ρωσία σε Βαλτική και Βόρεια Θάλασσα, λέγοντας ότι θέτουν σε κίνδυνο κρίσιμες υποδομές και την «ασφάλεια της ναυσιπλοΐας».

Τα πλοία μπορούν να πλέουν εκεί μόνο υπό τη σημαία ενός κράτους και πρέπει να διατηρούν έγκυρα έγγραφα, μεταξύ άλλων απαιτήσεων, αναφέρει η κοινή δήλωση. Τα δεξαμενόπλοια που δεν συμμορφώνονται θα θεωρούνται «χωρίς εθνικότητα» και επομένως οι χώρες θα μπορούν να παρεμβαίνουν σε αυτά.

Η δήλωση εδραιώνει εν μέρει τις επιθετικές ενέργειες που έχουν ήδη αναλάβει ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες τις τελευταίες βδομάδες, όπως με τα ρεσάλτα της Γαλλίας εναντίον πλοίων του «σκιώδους στόλου» και τη συμβολή της Βρετανίας στο ρεσάλτο που πραγματοποίησαν αμερικανικές δυνάμεις εναντίον ρωσικού πλοίου στον βόρειο Ατλαντικό.

Ο «σκιώδης στόλος» περιλαμβάνει περίπου 1.500 δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν ρωσικό, ιρανικό και - μέχρι πρότινος - βενεζολάνικο πετρέλαιο σε όλο τον κόσμο, παρακάμπτοντας τις «δυτικές» κυρώσεις. Τα πλοία αυτά είναι συνήθως παλαιότερα από τα κανονικά και συχνά χρησιμοποιούν ψευδείς σημαίες.