Στις εργασίες του συνεδρίου συμμετέχει ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου, συνοδευόμενος από τον υφυπουργό, Νίκο Τσάφο και τον διευθύνοντα σύμβουλο της ΕΔΕΥΕΠ, Αριστοφάνη Στεφάτο.

Ο Ελληνας ΥΠΕΝ είχε συναντήσεις με τον αντιπρόεδρο Εξερεύνησης της «Chevron», Κέβιν Μακλάχλαν, και στη συνέχεια με τον αντιπρόεδρο της «ExxonMobil», Τζον Αρντίλ. Το «επίκεντρο» των συζητήσεων, όπως ανακοινώθηκε επίσημα, ήταν «η επιτάχυνση υλοποίησης των κυρωθεισών συμφωνιών στον τομέα ανάπτυξης υδρογονανθράκων», η οποία επιτάχυνση όπως δείχνει η έως τώρα πείρα πηγαίνει χέρι χέρι με την ένταση των ανταγωνισμών και εντός του ευρωατλαντικού άξονα.

Ο Παπασταύρου συμμετείχε ακόμη σε πάνελ με τίτλο «Η Γέφυρα Φυσικού Αερίου: Σύνδεση του φυσικού αερίου EastMed με τις παγκόσμιες αγορές» με συμμετοχή του γενικού γραμματέα του East Mediterranean Gas Forum, του σχήματος «3+1», μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ υπό αμερικανική ομπρέλα, που αναμένεται να συνεδριάσει το επόμενο διάστημα για πρώτη φορά σε επίπεδο υπουργών Ενέργειας στις ΗΠΑ.

Μιλώντας για την «απεξάρτηση» της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο, ο υπουργός τόνισε ότι τα κράτη - μέλη της ΕΕ πρέπει να εργαστούν πολύ σκληρά προς αυτή την κατεύθυνση: «Δεν υπάρχει επιστροφή. Πρόκειται για μια απόφαση που έχουμε λάβει και θα την υλοποιήσουμε. Υπάρχουν δύο βασικά πράγματα που πρέπει να γίνουν. Πρώτον, να διασφαλίσουμε ότι το σημείο εισόδου ρωσικού αερίου μέσω του TurkStream θα κλείσει. Το ένα είναι να κλείσεις την πόρτα και το άλλο είναι να δημιουργήσεις τις απαραίτητες προϋποθέσεις ώστε το αμερικανικό LNG να την αντικαταστήσει. Για αυτό χρειάζονται υποδομές, χρειάζεται σταθερότητα και χρειάζεται τα κράτη - μέλη του Κάθετου Διαδρόμου να συνεργαστούν, ώστε το προϊόν να γίνει πολύ πιο ελκυστικό εμπορικά. Χρειάζεται, όμως, και όλα τα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης να στηρίξουν το εγχείρημα».

Με τον τρόπο αυτό ο Παπασταύρου ανέδειξε τις αντιθέσεις στο εσωτερικό της ΕΕ για το μέλλον του Κάθετου Διαδρόμου, ρίχνοντας παράλληλα ευθύνες στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την καθυστέρησή της στο «να εξαλείψει κάθε μορφή ρυθμιστικής αβεβαιότητας, ώστε η αγορά να δίνει στον ιδιωτικό τομέα την αίσθηση ότι υπάρχει ένα αξιόπιστο, ασφαλές και σταθερό ρυθμιστικό περιβάλλον».

Αποκαλυπτικός ήταν εξάλλου και όταν έλεγε πως «ο Κάθετος Διάδρομος, κατά κάποιον τρόπο, επανασχεδιάζει ολόκληρη την περιοχή», όπως και ότι «αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, ενώ συνδέεται και με τον IMEC, τον Διάδρομο Ινδίας - Μέσης Ανατολής - Ευρώπης, που μπορεί να εξελιχθεί σε έναν άξονα ανάπτυξης και σταθερότητας από την Ινδία έως την καρδιά της Ευρώπης», δείχνοντας το πώς η σύγκρουση των επιχειρηματικών ομίλων και των ιμπεριαλιστικών κέντρων επαναχαράσσει τον χάρτη όλης της περιοχής από την Ανατ. Ευρώπη έως την Ινδία.

Στο περιθώριο της Ceraweek, ο Σταύρος Παπασταύρου συναντήθηκε με τον αναπληρωτή πρωθυπουργό της Ουκρανίας, Denys Shmyhal. Συζητήθηκαν η ενίσχυση της ελληνο-ουκρανικής ενεργειακής συνεργασίας και οι «επενδυτικές προοπτικές» για τους ελληνικούς επιχειρηματικούς ομίλους που εποφθαλμιούν κέρδη από τη μοιρασιά της ανοικοδόμησης της Ουκρανίας και αναδιάρθρωσης των ενεργειακών της υποδομών.

Ενδεικτικό της όλο και πιο βαθιάς εμπλοκής και το γεγονός ότι ο Ελληνας ΥΠΕΝ τιμήθηκε για την προσφορά του στην προώθηση των σχεδιασμών ενεργειακής κυριαρχίας των ΗΠΑ στην Ευρώπη από το ενεργειακό Ινστιτούτο Μπέικερ, σε εκδήλωση με τίτλο «Ο ενισχυμένος ρόλος της Ελλάδας στη διατλαντική ενεργειακή αρχιτεκτονική».

Αλλωστε ο Στ. Παπασταύρου την περασμένη Πέμπτη βρέθηκε στο Βελιγράδι, αναλαμβάνοντας ακριβώς τον ρόλο του «σημαιοφόρου» των αμερικανικών ενεργειακών σχεδιασμών, κατά τη συνάντησή του με την Σέρβα ομόλογό του, Ντουμπράβκα Τζέντοβιτς Χαντάνοβιτς, όπου συζήτησαν την επέκταση του Κάθετου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου προς τη Σερβία και συνολικά τα Δυτικά Βαλκάνια.

Ο ίδιος στις συζητήσεις αναφέρθηκε στον Κάθετο Διάδρομο, υπογραμμίζοντας ότι από αυτόν τον σχεδιασμό «δεν μπορεί να λείπει η Σερβία». Επίσης στάθηκε στη διασύνδεση της Σερβίας με τη Βουλγαρία και της Βουλγαρίας με την Ελλάδα, μέσω του ΙGB, καθώς και για τη μελλοντική διασύνδεση της Σερβίας με τη Βόρεια Μακεδονία και της Βόρειας Μακεδονίας με την Ελλάδα.

Από την πλευρά της, η Σέρβα ΥΠΕΝ ανέφερε ότι η Σερβία σχεδιάζει την κατασκευή δύο νέων διασυνδέσεων φυσικού αερίου με τη Βόρεια Μακεδονία και τη Ρουμανία, υπενθύμισε πως η Srbijagas έχει δεσμεύσει 300 εκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου στο FSRU Αλεξανδρούπολης για περίοδο 10 ετών και στάθηκε στον ρόλο της ΕΚΟ Serbia, θυγατρικής της «Helleniq Petroleum», η οποία αύξησε σημαντικά τις εισαγωγές πετρελαιοειδών πέρυσι, από τη στιγμή που η σερβική βιομηχανία πετρελαίου αντιμετώπισε αμερικανικές κυρώσεις από τον Γενάρη του 2025, λόγω του μεριδίου ιδιοκτησίας της που ανήκει στη ρωσική εταιρεία «Gazprom Neft».

Αντίστοιχη συνάντηση, με σκοπό την προώθηση του Κάθετου Διαδρόμου, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο μεταξύ του υπουργού Ενέργειας της Βουλγαρίας, Τράιτσο Τράικοβ, με τον Τζόσουα Βολτς, ειδικό απεσταλμένο για την Παγκόσμια Ενεργειακή Ενταξη του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ.

Παρά την έντονη κινητικότητα των κυβερνήσεων ΗΠΑ και Ελλάδας για την προώθηση του Κάθετου Διαδρόμου, οι δημοπρασίες δέσμευσης δυναμικότητας στον Κάθετο Διάδρομο για τον Απρίλιο, που πραγματοποιήθηκαν τη Δευτέρα, σημείωσαν για άλλη μια φορά μηδενικό ενδιαφέρον από τους εμπόρους του LNG. Πρόκειται για την τρίτη από τις συνολικά τέσσερις δημοπρασίες του ΔΕΣΦΑ για την αποστολή αμερικανικού LNG στην Ουκρανία από τον Δεκέμβρη που είχε το ίδιο αποτέλεσμα.

Πέρα από τις υψηλές τιμές του LNG στην ενεργειακή αγορά, που βιώνει ντόμινο επιπτώσεων από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο των ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν, το μηδενικό ενδιαφέρον των εμπόρων έχει να κάνει και με τα ρυθμιστικά εμπόδια της Κομισιόν, που δεν έχει δώσει ακόμα πράσινο φως για τρίμηνα ή ετήσια προϊόντα στον Κάθετο Διάδρομο.

Τα εμπόδια της Κομισιόν αντανακλούν τις σημαντικές αντιθέσεις στο εσωτερικό του ευρωατλαντικού μπλοκ γύρω από την ενεργειακή στρατηγική. Τα παραπάνω επιβεβαίωσε και ο Αντριου Πάζντερ, πρέσβης των ΗΠΑ στην ΕΕ, σε συνέντευξή του στους «Financial Times», όπου απείλησε πως αν το Ευρωκοινοβούλιο δεν εγκρίνει ως έχει τη διμερή συμφωνία του περασμένου Ιουλίου για τους δασμούς (η οποία περιλαμβάνει και τη δέσμευση της ΕΕ για αγορές αμερικανικών ενεργειακών προϊόντων αξίας 750 δισ. δολαρίων), τότε η ΕΕ θα χάσει την «ευνοϊκή» πρόσβαση στο αμερικανικό LNG.

Την ίδια ώρα που οι ενεργειακοί σχεδιασμοί προωθούνται «διά πυρός και σιδήρου», και η κυβέρνηση λαμβάνει τιμές στις ΗΠΑ για τη συνεισφορά της, τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ καταγράφουν ότι δύο στους τρεις Ελληνες στα όρια της φτώχειας δυσκολεύονται να πληρώσουν τους λογαριασμούς ρεύματος.

Συγκεκριμένα, το 66,6% του «φτωχού πληθυσμού» (όπως αυτός ορίζεται, με τον πήχη να είναι στο πάτωμα) δηλώνει δυσκολία στην έγκαιρη πληρωμή πάγιων λογαριασμών, όπως αυτών του ηλεκτρικού ρεύματος, του νερού, του φυσικού αερίου κ.λπ., ενώ για τον «μη φτωχό πληθυσμό» το ποσοστό αυτό ανέρχεται σε 23,5%. Επίσης, το 35,9% του φτωχού πληθυσμού δηλώνει οικονομική αδυναμία για ικανοποιητική θέρμανση τον χειμώνα, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό του μη φτωχού πληθυσμού ανέρχεται σε 13,7%.

• ΕΝΕΡΓΕΙΑ: Στο «Νταβός της Ενέργειας» η άλλη όψη της εμπλοκής
• ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟ ΙΡΑΝ: Δυσβάσταχτες οι συνέπειες και είναι μόνο η αρχή...
• ΔΑΝΙΑ: «Χώρα πρότυπο» με σύνταξη στα 75 και πρώτο μεροκάματο στα 13 χρόνια...
• ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ: Τη στάση της Κίνας διαμορφώνει η ευρύτερη διείσδυσή της στην περιοχή

Την Κυριακή 29 Μάρτη στις 6.30 μ.μ. οι ΚΟΒ Κερατσινίου - Δραπετσώνας και Περάματος του ΚΚΕ καλούν στο δημαρχείο Περάματος (Λ. Δημοκρατίας 28), σε εκδήλωση με θέμα «Η ανάπτυξη και ο πόλεμός τους τσακίζουν τις ζωές μας. Εξω τώρα η Ελλάδα από τον πόλεμο - Εξω τα καζάνια απ' τις περιοχές μας! Καμία υποδομή κρίκος της πολεμικής εμπλοκής και στόχος αντιποίνων».

Θα μιλήσει ο Μάκης Μακρής, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ και Γραμματέας της ΤΕ Πειραιά. Θα ακολουθήσουν παρεμβάσεις από τους: Εύη Γεωργιάδου, μέλος του Τμήματος Περιβάλλοντος της ΚΕ του ΚΚΕ και περιφερειακή σύμβουλο, δρ. χημικό μηχανικό. Κώστα Γιαννάκο, ανθυποπυραγό ε.α., πρόεδρο της Πανελλήνιας Ενωσης Αποστράτων του Πυροσβεστικού Σώματος. Ακη Αντωνίου, μέλος της ΤΕ Μετάλλου του ΚΚΕ και πρόεδρο του Παραρτήματος Πειραιά του Συνδικάτου Μετάλλου. Και Βασίλη Βατίστα, δημοτικό σύμβουλο Περάματος με τη «Λαϊκή Συσπείρωση».

Σε ό,τι αφορά το νέο κύμα ακρίβειας που έρχεται να προστεθεί στα προηγούμενα:

- Η τιμή του πετρελαίου και της βενζίνης έχει εκτοξευθεί πλέον και χτες είναι χαρακτηριστικό πως το πετρέλαιο κίνησης είχε φτάσει τα 2,11 ευρώ, μέση τιμή. Μόλις μέσα σε μία μέρα, χτες Πέμπτη 26 Μαρτίου σημειώθηκε η μεγαλύτερη αύξηση των 3 τελευταίων ετών στα καύσιμα κίνησης. Η τιμή της βενζίνης ανέβηκε κατά 20,3 σεντς το λίτρο, κατά 35 σεντς το λίτρο το πετρέλαιο κίνησης και κατά 28 σεντς το λίτρο το πετρέλαιο θέρμανσης. Επιπλέον, ήδη γίνεται λόγος για την πιθανότητα να υπάρξουν σημαντικές ελλείψεις στην τροφοδοσία καυσίμων αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση.

Eurokinissi

- Οι αυξήσεις στην τιμή των αεροπορικών μεταφορών έχουν φτάσει ακόμα και στο 560% για προορισμούς του εξωτερικού! Οι τιμές αναμένεται να παραμείνουν σε υψηλά επίπεδα καθ' όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού και μέχρι το φθινόπωρο. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι προοπτικές για μείωση των τιμών παραμένουν περιορισμένες, καθώς εκτιμάται ότι ακόμη και τον Οκτώβριο του 2026, δηλαδή σε 7 μήνες, οι ναύλοι θα κινούνται περίπου 30% υψηλότερα σε σχέση με πέρυσι.

- Οι αυξήσεις στο κόστος παραγωγής αγροτικών προϊόντων είναι μεγάλες και οδηγούν σε απόγνωση τους βιοπαλαιστές αγρότες και τα λαϊκά νοικοκυριά. Εμποροι αναφέρουν ότι η κοκκώδης ουρία - ένα από τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα αζωτούχα λιπάσματα - έχει εκτοξευθεί σε περίπου 700 δολάρια ανά μετρικό τόνο, από περίπου 400 - 490 δολάρια πριν από τον πόλεμο. Αλλες πηγές αναφέρουν ότι οι τιμές της ουρίας και της αμμωνίας έχουν αυξηθεί κατά περίπου 50% και 20%, αντίστοιχα, από την έναρξη του πολέμου. Αλλα λιπάσματα, όπως το κάλιο και το θείο, έχουν επίσης ανατιμηθεί. Προς το παρόν, οι παγκόσμιες αγορές τροφίμων μετριάζονται από σχετικά υψηλά αποθέματα βασικών καλλιεργειών όπως το καλαμπόκι, το σιτάρι, η σόγια και το ρύζι. Αλλά εάν οι ελλείψεις λιπασμάτων συνεχιστούν και οι αποδόσεις μειωθούν - ακόμη και κατά ένα μέτριο 5% - το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι μια σημαντική αύξηση των τιμών των τροφίμων.

Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ένα ακόμα πακέτο μέτρων που, παρά τις φανφάρες περί ενίσχυσης των λαϊκών νοικοκυριών, ουσιαστικά αποτελεί στήριξη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, προκειμένου να θωρακίσουν την κερδοφορία που προκαλεί ο πόλεμος.

Μετά τα πλαφόν στα περιθώρια κέρδους, που ενισχύουν εφοπλιστές, μονοπώλια της Ενέργειας, επιχειρηματίες των σούπερ μάρκετ και βιομηχάνους λιπασμάτων, ήρθε η δεύτερη παρτίδα των περιβόητων «pass», που βέβαια ο λαός τα έχει ζήσει και στο πρόσφατο παρελθόν, με τον πόλεμο στην Ουκρανία... Μέτρα - καπαμάδες, που δεν φτάνουν ούτε για δείγμα να καλύψουν τις ανάγκες των νοικοκυριών και, βέβαια, δεν έχουν καμία σχέση με τα αιτήματα του εργατικού - λαϊκού κινήματος, ενώ την ίδια ώρα «επιδοτούν την ακρίβεια», στηρίζοντας τις «τιμές στον θεό» και τους τζίρους των επιχειρηματικών ομίλων, κι αυτά από τη φοροληστεία του λαού που εκτοξεύεται.

Είναι, άλλωστε, χαρακτηριστικό ότι το σύνολο των μέτρων για τον Απρίλιο και τον Μάιο αγγίζουν τα 300 εκατ. ευρώ, όταν:

- Τα έσοδα από τον ΦΠΑ μόνο τον μήνα Ιανουάριο του 2026 έφτασαν τα 3,1 δισ. και τα έσοδα του ειδικού φόρου κατανάλωσης τα 393 εκατ. ευρώ. Το δε σύνολο των φορολογικών εσόδων (που το 95% το πληρώνουν τα λαϊκά νοικοκυριά) το δίμηνο Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2026 έφτασε τα 11,5 δισ.

Μάλιστα, αυτά τα μέτρα τα χαρακτήρισαν μέτρα «απέναντι στη διεθνή οικονομική αστάθεια», δηλαδή την κατάσταση που διαμορφώνουν και οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι στη Μέση Ανατολή και στην Ουκρανία, στους οποίους συμμετέχει μέχρι τα μπούνια η κυβέρνηση.

Πιο συγκεκριμένα:

- Επιδοτείται το diesel κίνησης, με 16 λεπτά ανά λίτρο, με το τελικό όφελος μαζί με τον ΦΠΑ να φτάνει περίπου τα 20 λεπτά. Χαρακτηριστικό είναι πως μέσα σε μια μέρα απ' όταν ανακοινώθηκε το μέτρο η τιμή του diesel... ανέβηκε πάνω από 20 λεπτά!

- Ενεργοποιείται το Fuel Pass, με την επιδότηση να καταβάλλεται στα μέσα Απριλίου και την πλατφόρμα να αναμένεται να ανοίξει αυτές τις μέρες, με την ενίσχυση να κυμαίνεται περίπου στα 36 λεπτά το λίτρο με βάση τη μέση κατανάλωση, τον τρόπο καταβολής κ.τ.λ.

Αντί, δηλαδή, η κυβέρνηση να καταργήσει τους δυσβάσταχτους φόρους στα καύσιμα, που φτάνουν στο 1 ευρώ το λίτρο και αγγίζουν το 60% της συνολικής αξίας της βενζίνης, αντί να επιβάλει πλαφόν στην τιμή πώλησης από τα διυλιστήρια, έρχεται ουσιαστικά να «επιδοτήσει» τους ενεργειακούς ομίλους για την τεράστια αύξηση των τιμών στα καύσιμα και να ενισχύσει τις μεγάλες εταιρείες της εφοδιαστικής αλυσίδας και της διακίνησης τροφίμων, ενώ στον λαό μοιράζει τα γνωστά ανεπαρκή fuel pass, που δεν καλύπτουν ούτε γι' αστείο τη μεγάλη άνοδο της ακρίβειας.

Ακόμα, δήθεν για την «ανακούφιση των αγροτών» ανακοινώθηκε επιχορήγηση κατά 15% του ύψους των παραστατικών αγοράς των λιπασμάτων από τους αγρότες. Με δεδομένο ότι οι τιμές στα λιπάσματα έχουν αυξηθεί μέχρι και 55%, οι βιοπαλαιστές αγρότες παραμένουν εκτεθειμένοι σε μια καθαρή αύξηση κόστους της τάξης του 15% - 20%, ενώ το κράτος διασφαλίζει την κερδοφορία των βιομηχάνων των λιπασμάτων καλύπτοντας το άλλο 15%.

Ακόμα πιο απροκάλυπτα, «ως άμυνα στις επιπτώσεις από τις υψηλές τιμές των ναυτιλιακών καυσίμων» θεσπίζεται «ειδική αποζημίωση προς τις ναυτιλιακές εταιρείες», η οποία θα συνδέεται με εκπτώσεις στα εισιτήρια, με στόχο να συγκρατήσουν τις τιμές των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων κοντά στα περσινά επίπεδα. Και σε αυτήν την περίπτωση, δηλαδή, το αστικό κράτος μέσω του κρατικού προϋπολογισμού της φοροληστείας και των αντιλαϊκών περικοπών θα επιδοτεί τους εφοπλιστές, διασφαλίζοντας την κερδοφορία τους, ενώ οι νησιώτες και ο λαός θα συνεχίσουν να πληρώνουν τα ήδη πανάκριβα ακτοπλοϊκά εισιτήρια που πληρώνουν μέχρι σήμερα!

2026 The Associated Press. All

Η Μ. Φρεντέρικσεν συμμετέχει σε μετεκλογικό πάνελ με ηγέτες των υπόλοιπων κομμάτων

Το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, παρ' όλο που παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα στο δανέζικο Κοινοβούλιο, είχε τη χειρότερή του επίδοση σε βουλευτικές εκλογές από το 1903, ενώ και το «κεντροδεξιό» Venstre βρίσκεται σε «κατακόρυφη» πτώση.

Πιο συγκεκριμένα:

Η «συμμαχία» των σοσιαλδημοκρατικών δυνάμεων λαμβάνει 84 έδρες από τις συνολικά 179 του Κοινοβουλίου. Το κόμμα των Σοσιαλδημοκρατών με ηγέτιδα την απερχόμενη πρωθυπουργό, Μέτε Φρεντέρικσεν, έλαβε 38 έδρες (-12 σε σχέση με τις εκλογές του 2022), η Πράσινη Αριστερά 20 έδρες (+5), οι Κόκκινοι-Πράσινοι 11 έδρες (+2) και «άλλες» σοσιαλδημοκρατικές ομάδες 15 έδρες.

Το κόμμα των «Μετριοπαθών» - του απερχόμενου ΥΠΕΞ Λαρς Λέκε Ράσμουσεν - που θεωρείται ότι βρίσκεται στο «κέντρο» και συνήθως συμπληρώνει τον έναν ή τον άλλο κυβερνητικό συνασπισμό έλαβε 14 έδρες (-2).

Η συμμαχία των «κεντροδεξιών» δυνάμεων εξασφαλίζει 77 έδρες. Το Venstre 18 έδρες (-5), η Φιλελεύθερη Συμμαχία 16 έδρες (+2), το DPP 16 (+11), οι Συντηρητικοί 13 έδρες (+3), οι Δανοί Δημοκράτες 10 έδρες (-4), άλλες «δεξιές ομάδες» 8 έδρες.

Οι υπόλοιπες 4 έδρες προέρχονται από εκλεγμένους στις νήσους Φερόε και τη Γροιλανδία, που είναι ημιαυτόνομα δανέζικα εδάφη.

Σήμερα ξεκινούν οι διαπραγματεύσεις για σχηματισμό κυβέρνησης και είναι ενδεικτικό ότι οι διερευνητικές των Σοσιαλδημοκρατών θα περιλαμβάνουν κόμματα όλων των αποχρώσεων: Ξεκινώντας με τα άλλα τέσσερα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα και συνεχίζοντας με τους Μετριοπαθείς, και δύο «δεξιά» κόμματα, Φιλελεύθερους και Συντηρητικούς.

Η Δανία για χρόνια προβλήθηκε ως «χώρα πρότυπο» και στην Ελλάδα. Ο Γ. Παπανδρέου του ΠΑΣΟΚ, εξάλλου, ήθελε να μετατρέψει την Ελλάδα σε «Δανία του Νότου», ενώ για χρόνια οι περισσότερες πολιτικές δυνάμεις μνημόνευαν το λεγόμενο «σκανδιναβικό μοντέλο». Το σίγουρο είναι ότι είναι χώρα πρότυπο για την καπιταλιστική κερδοφορία και την αύξηση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης που τη συνοδεύει.

Για παράδειγμα, το 13ωρο στη Δανία εφαρμόζεται από το 2003, τα όρια συνταξιοδότησης για τους σημερινούς νέους έχει αποφασιστεί να είναι στα 75 έτη, ενώ πλασάρονται προγράμματα όπως αυτό που στηρίζει ο δήμος Κοπεγχάγης: «Πρώτος φίλος, πρώτη σχέση, πρώτο αφεντικό» (!!) για παιδική εργασία από ...13 ετών. Εργάσιμος βίος, δηλαδή, 62 χρόνια, κι όποιος αντέξει. Σύμμαχος σε όλες αυτές τις αντεργατικές επιλογές, και στη Δανία, ο εργοδοτικός - κυβερνητικός συνδικαλισμός που φωνάζει «ΣΤΟΠ στα 70»! Λες και πιστεύει κανείς ότι οι οικοδόμοι, καθαριστές, γκαρσόνια κ.λπ. θα μπορούν να δουλεύουν μετά τα 70.

Πάνω από 300.000 εργαζόμενοι (το 11% του συνολικού εργατικού δυναμικού της χώρας) δουλεύουν με τις λεγόμενες «συμβάσεις μηδενικών ωρών», ως «αυτοαπασχολούμενοι» ή όπως το πλασάρουν τώρα πιο μοντέρνα ως «freelancer».

«Ελεύθερος επαγγελματίας» και «συνεργάτης της επιχείρησης» στη λάντζα και στην κουζίνα! Σε θέσεις εργασίας στις οποίες δεν εξασφαλίζεται συγκεκριμένος αριθμός ωρών και ως εκ τούτου, ούτε και σταθερός μισθός, ενώ ταυτόχρονα ο εργαζόμενος είναι όμηρος του εργοδότη να τον μετακινεί εντός και εκτός προγράμματος κατά την κρίση του.

Αυτήν την περίοδο, γίνονται μαζικές απολύσεις: 5.000 στη φαρμακοβιομηχανία «ΝΟVO NORDISK», 1.200 στην εταιρεία αλλαντικών «Danish Crown», 640 από την εφορία, 234 στην Danske Bank, κλείνει ο όμιλος «Lars Larsen» ιδιοκτήτης του JYSK που απασχολεί 2.300 εργαζόμενους κ.ά. Και όλα αυτά, ενώ οι συγκεκριμένοι όμιλοι τα προηγούμενα χρόνια κατέγραφαν ρεκόρ κερδών.

Σύμφωνα δε με τη Δανέζικη Στατιστική Υπηρεσία, 49.500 παιδιά στη Δανία ζουν σε συνθήκες σχετικής φτώχειας.

Τα μεγάλα ποσά πηγαίνουν αλλού, αφού η Δανία έχει την πρωτιά στο ποσοστό κατά κεφαλήν ΑΕΠ που διατίθεται για «βοήθεια στην Ουκρανία», ρίχνοντας λάδι στη φωτιά του ιμπεριαλιστικού πολέμου ευρωατλαντισμού - Ρωσίας, έχοντας εγκρίνει 360 δισ. κορόνες που θα διαθέσει για τον πόλεμο.

Ολα τα παραπάνω την ώρα, που απειλείται ακόμα και με στρατιωτική επέμβαση από τον στρατηγικό «σύμμαχο» της δανέζικης αστικής τάξης, τις ΗΠΑ, στο φόντο της έντασης για τον έλεγχο της Γροιλανδίας. Μέσα σε αυτό το κλίμα, η απερχόμενη σοσιαλδημοκράτης πρωθυπουργός Φρεντέρικσεν, που ηγούνταν του κεντροδεξιού κυβερνητικού συνασπισμού (σοσιαλδημοκράτες, φιλελεύθεροι και μετριοπαθείς), εκμεταλλευόμενη το προσωρινό κλίμα υποστήριξης της κυβέρνησης από τμήματα του λαού, ως αποτέλεσμα της λαϊκής ανησυχίας για τις απειλές του Τραμπ, σχετικά με την προσάρτηση της Γροιλανδίας, κήρυξε πρόωρες εκλογές.

Βεβαίως, θα έλεγε κανείς, ότι η δανέζικη κυβέρνηση θα είχε συμφέρον σε αυτές τις συνθήκες να καταδικάσει τον βρώμικο πόλεμο Ισραήλ - ΗΠΑ στο Ιράν και την γκαγκστερική τους επίθεση, όμως αντίθετα, και στον ΟΗΕ αναμάσησε τα επαίσχυντα ευρωατλαντικά προσχήματα περί «πυρηνικών όπλων του Ιράν»...

Στις εκλογές πήραν μέρος 12 κόμματα. To εκλογικό σύστημα είναι «απλή αναλογική», όμως μόνο για τα κόμματα που ξεπερνούν το όριο του 2%. Για να έχει μάλιστα ένα κόμμα δικαίωμα συμμετοχής στις εκλογές πρέπει να καταθέσει στο υπουργείο Εσωτερικών 25.000 υπεύθυνες δηλώσεις στήριξης της υποψηφιότητάς του, κάτι που στην πράξη αποκλείει το Κομμουνιστικό Κόμμα αλλά και μια σειρά άλλα κόμματα. Σε αυτές τις συνθήκες το ΚΚ Δανίας συστήνει στους εργαζόμενους να μην νομιμοποιήσουν καμία αστική επιλογή με την ψήφο τους, αλλά να ψηφίσουν λευκό.

Και τα 12 αστικά κόμματα άλλωστε «καίγονται» να συμμετάσχουν σε κυβερνητικό συνασπισμό, θέτοντας κάποιους όρους δήθεν διαχωρισμού, αλλά με δεδομένο ότι όλοι συμφωνούν τόσο με την παραμονή της Δανίας στο ΝΑΤΟ, την εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, όσο και με την ΕΕ.

Ακόμα, φάνηκε καθαρά κατά την προεκλογική περίοδο ότι τα κόμματα αυτά είχαν συμφωνήσει να μην αναφέρονται στον πόλεμο και γενικότερα σε θέματα εξωτερικής πολιτικής.

Ακούγοντας κανείς τα διάφορα debate, έμενε «με το στόμα ανοιχτό» για την ταύτιση των αστικών κομμάτων: Για τα όρια συνταξιοδότησης, για την ακρίβεια που τσακίζει τα λαϊκά στρώματα, το ύψος των ενοικίων, για την εμπλοκή της Δανίας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς για τα συμφέροντα της αστικής τάξης.

Ο αποπροσανατολισμός και ο λαϊκισμός μάλιστα κυριάρχησαν και ξεπέρασαν κάθε όριο. Το ακροδεξιό Λαϊκό Κόμμα (DPP) νοίκιασε για μια μέρα ένα βενζινάδικο και έδινε τη βενζίνη κατά 30% κάτω της τρέχουσας τιμής, λέγοντας ότι αν πάρουν την κυβέρνηση η τιμή θα κατέβει σ' αυτά τα επίπεδα, ανεξάρτητα από τις διεθνείς εξελίξεις.

Οι αρχηγοί των 12 κομμάτων που συμμετείχαν στις εκλογές - αφού συμφωνούν σε όλα τα βασικά και στρατηγικά ζητήματα - αποφάσισαν με προθυμία να κλειστούν σε μία αίθουσα επί ένα 24ωρο, αλά big brother, και να συζητήσουν σε πολιτισμένο κλίμα, «το μέλλον της Δανίας».

Αυτή η «συνάντηση» προβάλλεται σε 4 επεισόδια από το κανάλι TV2. Παρακολουθώντας οι θεατές τις συζητήσεις που διεξάγονται, αφού είναι συμφωνημένο ότι θα γίνονται σε συναινετικό κλίμα, δεν θα υψώνεται η φωνή και δεν θα μιλάνε για την εξωτερική πολιτική, θα μπορούν να ενημερωθούν, σύμφωνα με τους παραγωγούς του show, με τη βοήθεια και των «ειδικών» που θα κάνουν αναλύσεις μετά την προβολή κάθε επεισοδίου, π.χ. για τα ρούχα τους, την ηρεμία, τα μέικ απ, τα νεύρα, το κρασί που ήπιαν, ποιος κάπνισε και μια σειρά άλλα ενδιαφέροντα, και να βγάλουν συμπεράσματα για το τι να ψηφίσουν, αφού όχι μόνο θα ακούσουν απόψεις και θέσεις, αλλά θα δουν και χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του κάθε αρχηγού: Πώς αντιμετωπίζει τα δύσκολα, πώς αντιδρά σε προσωπικά ερωτήματα, πώς ανοίγεται δείχνοντας πλευρές του εαυτού του και μια σειρά άλλες μπουρδολογίες.

Για παράδειγμα, στο πρώτο επεισόδιο είδαμε πώς έφτασαν στο κτίριο, πώς τοποθέτησαν τα πράγματά τους στο δωμάτιο, τι βαλίτσα είχαν μαζί και μια σειρά άλλα αντικείμενα από το σπίτι ή το γραφείο τους και στο δεύτερο είδαμε ότι έφαγαν την μακαρονάδα μπολονέζ (ο καθένας συνέβαλε με τα μπαχαρικά του) που είχαν φτιάξει με καλή συνεργασία και το δείπνο ξεκίνησε με πρόποση της σημερινής σοσιαλδημοκράτισσας πρωθυπουργού Φρεντέρικσεν, με την ευχή «για το καλό της Δανίας»...

Η πραγματική πρόταση διεξόδου για τη Δανία, που απουσίαζε από το προεκλογικό σκηνικό, απουσιάζει και μετεκλογικά, είναι η σύγκρουση με το σύστημα της εκμετάλλευσης, ο δρόμος ανάπτυξης προς όφελος των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων.

Εδώ βρίσκεται η ευθύνη των κομμουνιστών. Πρόκειται για μία δύσκολη προσπάθεια αλλά υπάρχει και πρόσφορο έδαφος, αφού κανένας κυβερνητικός συνασπισμός και κανένα πρόγραμμα από τη λίστα των υποψηφίων, δεν μπορεί να βάλει φρένο στην όξυνση των κοινωνικών προβλημάτων και στον πόλεμο, αφού ο καπιταλισμός έχει εδώ και δεκαετίες ξεπεράσει τα ιστορικά του όρια.

Οι Ελληνες και Ελληνίδες κομμουνιστές που ζουν κι εργάζονται στη Δανία έχουν καθήκον να σταθούν δίπλα στους κομμουνιστές και τους εργαζόμενους άλλων εθνικοτήτων, παλεύοντας με στόχο την ανασυγκρότηση και ισχυροποίηση του κομμουνιστικού κινήματος, συμβάλλοντας σε αυτήν την πάλη με τη σύγχρονη, επαναστατική στρατηγική του Κόμματός μας.

Τα μέλη και οι φίλοι του Κόμματος, μέσα στις οργανώσεις της εργατικής τάξης και του λαού, θα συνεχίσουμε τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες ενάντια στην ιμπεριαλιστική εμπλοκή και τον πόλεμο, για τις σύγχρονες εργατικές - λαϊκές ανάγκες, που θα στοχεύουν στην ανάπτυξη αγώνων στους χώρους δουλειάς σε ρήξη με τον ρεφορμιστικό εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, κόντρα στη στρατηγική της ΕΕ, των μονοπωλίων και των αντιλαϊκών κυβερνήσεών τους - ό,τι «πρόσημο» κι αν έχουν. Θα παλέψουμε ώστε να ισχυροποιηθεί η αντικαπιταλιστική γραμμή πάλης, και η οργάνωση της πάλης για την έξοδο από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, με την εξουσία και την οικονομία στα χέρια της εργατικής τάξης.

Copyright 2023 The Associated

Το Πεκίνο αναβαθμίζει σταθερά τη θέση του στη Μέση Ανατολή εδώ και χρόνια (φωτ. από συνάντηση του Κινέζου ΥΠΕΞ με Αραβες και μουσουλμάνους ομολόγους του)

Ανέφερε δε ως παράδειγμα ότι «το 2025, η Κίνα φέρεται να αντιπροσώπευε περίπου το 80% των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν, αλλά αυτό ήταν μόνο περίπου το 13% των συνολικών εισαγωγών πετρελαίου στην Κίνα μέσω θαλάσσης».

Με τίτλο «Στο (θέμα του) Ιράν, η Κίνα ενδιαφέρεται περισσότερο για την (ευρύτερη) περιοχή περισσότερο από ό,τι για το καθεστώς» και υπότιτλο ότι «το Πεκίνο δεν θα διακινδυνεύσει τα ευρύτερα συμφέροντά του στη Μέση Ανατολή για να σώσει την Ισλαμική Δημοκρατία», η ανάλυση της αμερικανικής «δεξαμενής σκέψης» σημείωνε πως «προτεραιότητα του Πεκίνου δεν είναι η επιβίωση του σημερινού ιρανικού καθεστώτος, αλλά η διατήρηση των δικών του οικονομικών, ενεργειακών και τεχνολογικών συμφερόντων σε οποιαδήποτε περιφερειακή τάξη ασφαλείας προκύψει μετά τη σύγκρουση...».

Πρόσθετε δε ότι αν και τα στρατιωτικά πλήγματα ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα της Κίνας, μια στρατιωτική ανάμειξη της Κίνας είναι «απίθανη» και «το Πεκίνο θα μπορούσε να ανεχθεί αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη ή έναν σημαντικό μετασχηματισμό της Ισλαμικής Δημοκρατίας», καθώς η σχέση Κίνας - Ιράν «έχει τις ρίζες της στην πρόσβαση σε πόρους και αγορές, όχι στην υποτιθέμενη αντιαμερικανική ιδεολογία της Τεχεράνης»...

Η κρίσιμη σχέση που η Κίνα έχει διαμορφώσει συνολικά με τα κράτη της Μέσης Ανατολής είναι όντως «ριζωμένη» σε μια σειρά σημαντικές συνεργασίες. Για παράδειγμα:

• Περίπου το 50% των εισαγωγών πετρελαίου στην Κίνα προέρχονται από τη Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με στοιχεία της Energy Information Agency (Υπηρεσία Πληροφοριών Ενέργειας - που συνεργάζεται επίσημα με το αμερικανικό υπουργείο Ενέργειας), για το 2024, οι κινεζικές εισαγωγές πετρελαίου προήλθαν κατά 14% από τη Σαουδική Αραβία, 11% από το Ιράν, 10% από το Ιράκ, 7% από το Ομάν, 6% από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
• Την ίδια στιγμή, οι πωλήσεις υδρογονανθράκων στην Κίνα αποτελούν για τις χώρες του Κόλπου μεγάλο ποσοστό των εξαγωγών. Με βάση στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα τον Σεπτέμβρη του 2025 η Στατιστική Υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών (The United Nations Statistics Division), το 2024 η Κίνα εισήγαγε αθροιστικά από τις χώρες του Συμβουλίου για τη Συνεργασία του (Περσικού) Κόλπου (Gulf Cooperation Council, GCC - Μπαχρέιν, Κουβέιτ, Ομάν, Κατάρ, Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) μαζί με Ιράν και Ιράκ, 250 εκατομμύρια μετρικούς τόνους αργού πετρελαίου - από τις ΗΠΑ περίπου 30 εκατομμύρια.
• Αλματώδης είναι η αύξηση εξαγωγών βιομηχανικών προϊόντων από την Κίνα στις χώρες του GCC, όπως για παράδειγμα μιας σειράς αυτοκινήτων (JAC, GAC, SAIC), που στο διάστημα 2021-2024 αντιπροσώπευαν σχεδόν το 14% των εισαγωγών οχημάτων στις χώρες αυτές, ενώ περίπου μια δεκαετία πριν ήταν σχεδόν μηδενικές. Ακόμα πιο χαρακτηριστικά είναι όμως τα στοιχεία για τις εισαγωγές βιομηχανικών προϊόντων με ολοένα αυξανόμενη σημασία για τη λεγόμενη «ψηφιακή μετάβαση», την αυτοματοποίηση, την ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών Ενέργειας κ.τ.λ.

- Για το χρονικό διάστημα 2020 - 2023, η Σαουδική Αραβία εισήγαγε ημιαγωγούς και σχετικά αντικείμενα συνολικής αξίας περίπου 500 εκατομμυρίων δολαρίων, κατά 81% από την Κίνα και μόλις κατά 3% από τις ΗΠΑ. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) έκαναν σχετικές εισαγωγές συνολικής αξίας περίπου 739 εκατομμυρίων δολαρίων, κατά 67% από Κίνα και κατά 2% από ΗΠΑ. Οι υπόλοιπες χώρες του GCC, για εισαγωγές αξίας 213 εκατ. δολ., καλύφθηκαν κατά 80% από την Κίνα και κατά 1% (!) από τις ΗΠΑ.

- Για το ίδιο χρονικό διάστημα, η Σαουδική Αραβία εισήγαγε γραφικές κάρτες και συναφή προϊόντα αξίας 284.246.896 δολαρίων κατά 40% από Κίνα και κατά 21% από ΗΠΑ. Τα ΗΑΕ, αξίας 812.777.353, κατά 59% από Κίνα και 6% από ΗΠΑ. Οι δε υπόλοιπες χώρες του GCC, αξίας 125.361.089 δολαρίων, κατά 38% από Κίνα και κατά 51% από ΗΠΑ.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το κέντρο Carnegie Endowment for International Peace παρατηρούσε ότι «ενώ οι σχέσεις (σε θέματα) ασφαλείας των ΗΠΑ με τα κράτη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) θα διαρκέσουν, οι γεωπολιτικοί υπολογισμοί των ηγεμόνων του Κόλπου θα αντικατοπτρίζουν επίσης την οικονομική πραγματικότητα ενός κόσμου, στον οποίο η Κίνα μπορεί να προμηθεύσει μια τεράστια γκάμα αγαθών σε ζήτηση σε ανταγωνιστικές τιμές και σε επαρκή ποιότητα».

Παρέθετε δε απόσπασμα από συνέντευξη που είχε δώσει ο διοικητής της CENTCOM (τμήμα των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων που είναι «αρμόδιο» για ζώνες του πλανήτη που περιλαμβάνουν και τη Μέση Ανατολή) το 2020, Κένεθ ΜακΚένζι, εμφανίζοντας τους οικονομικούς δεσμούς της Κίνας με τον Κόλπο «ως προσπάθειες να "δημιουργήσει ένα προγεφύρωμα", που θα μπορούσε να οδηγήσει σε "άλλα πράγματα" (...) ίσως πωλήσεις όπλων ή άμεση παρουσία ασφαλείας (παρόμοια με αυτήν που έχει ο Πέμπτος Στόλος των ΗΠΑ, που σταθμεύει στο Μπαχρέιν, ή τις μόνιμες βάσεις των ΗΠΑ στο Κουβέιτ και το Κατάρ)...».

Στο μεταξύ, ο Παν Γκουάνγκ, Κινέζος ακαδημαϊκός, διευθυντής του Ερευνητικού Κέντρου της Οργάνωσης Συνεργασίας της Σαγκάης, με άρθρο του στις 9 Μάρτη στην «China Today» υποστηρίζει ότι «οι επιθέσεις κατά του Ιράν έχουν κάποιο αντίκτυπο στην Κίνα, αλλά ο αντίκτυπος είναι περιορισμένος» και ότι «δεν θα υπάρξουν αλλαγές όσον αφορά τη ρύθμιση του εμπορίου πετρελαίου σε γουάν». Ο ίδιος, παραθέτοντας μια σειρά από πλευρές της θέσης που έχει διαμορφώσει το Πεκίνο εδώ και χρόνια στην ευρύτερη περιοχή, τόνισε ότι ακόμα και στο Ισραήλ, αν και «εμφανίστηκαν ορισμένες αντι - κινεζικές φωνές (...) οι κυρίαρχες δυνάμεις εξακολουθούν να επιδιώκουν φιλικές σχέσεις με την Κίνα» (ενδεικτική θεωρείται η συμμετοχή κινεζικών κεφαλαίων στο ισραηλινό λιμάνι της Χάιφα, για την οποία μάλιστα υπήρξαν έντονες αντιδράσεις από τις ΗΠΑ), ότι «η επίδραση του Ιράν στην Κίνα είναι κάπως μικρότερη σε σύγκριση με τις αραβικές χώρες».

Επισημαίνοντας ότι για τις ΗΠΑ «η αντιμετώπιση της Κίνας δεν σημαίνει εγκατάλειψη της Μέσης Ανατολής», αλλά και ότι «οι πρόσφατες επιθέσεις (στο Ιράν) δεν σημαίνουν ότι η Ουάσιγκτον θα μεταφέρει όλες τις στρατιωτικές της δυνάμεις πίσω στη Μέση Ανατολή» ο Παν υπογράμμισε πως για τις ΗΠΑ η Μέση Ανατολή παραμένει «στρατηγικός διάδρομος» που «δεν μπορεί να εγκαταλείψει», αλλά «το πρόβλημα είναι ότι η ικανότητα και η προσοχή τους είναι περιορισμένες», παραθέτοντας νούμερα αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων που έχουν σταδιακά περιοριστεί τα τελευταία χρόνια στην περιοχή (π.χ. στην αεροπορική βάση Al Udeid στο Κατάρ). Μεταξύ άλλων, ο Κινέζος αναλυτής επισημαίνει ότι «αναπτύχθηκαν πολύ γρήγορα» οι σχέσεις Κίνας - Σαουδικής Αραβίας, αν και το Ριάντ ήταν η τελευταία δύναμη στην περιοχή που σύναψε σχέσεις με το Πεκίνο - ενδεικτικές είναι οι κινεζικές επενδύσεις με τις οποίες επεκτείνονται μεγάλες μονάδες διύλισης βόρεια της Τζέντα. Σημειωτέον, τον περασμένο Σεπτέμβρη, στη διάρκεια επιχειρηματικής συνάντησης στο Πεκίνο, οι δύο πλευρές υπέγραψαν συνολικά 42 επενδυτικές συμφωνίες αξίας άνω των 1,74 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε κλάδους σχετικούς με «προηγμένες» βιομηχανίες, «έξυπνα» οχήματα και Ενέργεια. Ηδη από το 2024 το διμερές εμπόδιο έχει υπερδιπλασιαστεί σε σχέση με μόλις μια δεκαετία πριν, στο πλαίσιο ...«σύμπτυξης» των κινεζικών «Δρόμων του Μεταξιού» και του «Σαουδαραβικού Οράματος για το 2030» που περιλαμβάνει κοινές επενδύσεις σε μια σειρά υποδομές.

Επίσης, «κλειδί» στη διείσδυση της Κίνας στην ευρύτερη περιοχή και τον αραβικό κόσμο, διαδραματίζει σύμφωνα με τον Παν η Αίγυπτος «που παίζει τον ρόλο του στενότερου φίλου της Κίνας στην περιοχή», προσθέτοντας ανάμεσα σε άλλα: «Στη Μέση Ανατολή, πολλές χώρες ελπίζουν ότι η Κίνα θα αυξήσει την οικονομική της συμμετοχή, αλλά η Κίνα πρέπει να λάβει υπόψιν της τα οφέλη. Το πώς θα εξισορροπηθούν οι επενδύσεις (σ.σ. που η Κίνα κάνει) και οι αποδόσεις (σ.σ. που καταγράφει) στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας "Μία Ζώνη, Ενας Δρόμος" ήταν πάντα δύσκολο».

Από την άλλη πλευρά, ο Παν τόνισε ότι σημαντικό προβληματισμό προκαλούν στην Κίνα τυχόν εμπόδια για τον οικονομικό διάδρομο Κίνας - Πακιστάν (CPEC), «η σοβαρή σύγκρουση στην οποία βρίσκονται Πακιστάν και Αφγανιστάν, αυτό είναι που ανησυχεί περισσότερο».

Το Πεκίνο αποδίδει στον CPEC «μετασχηματιστικό ρόλο», ως τμήμα «του εμβληματικού έργου της "Πρωτοβουλίας Belt and Road"», όπως επισημαίνεται και στις επαφές που τις τελευταίες βδομάδες έχει πυκνώσει ο πρέσβης της Κίνας, Ζιάνγκ Ζαϊντόνγκ, στο Ισλαμαμπάντ με τον Πακιστανό πρωθυπουργό, Σεχμπάζ Σαρίφ. Η τελευταία έγινε μόλις χτες, με τις συζητήσεις να επικεντρώνονται στη «διμερή ισχυρή οικονομική σχέση» αλλά και τη «δέσμευση για ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας σε διάφορους τομείς».

Ο Σαρίφ τόνισε «την ανάγκη επιτάχυνσης των συνεχιζόμενων έργων του CPEC, ζήτησε ενισχυμένη συνεργασία σε τομείς προτεραιότητας, όπως η γεωργία, η τεχνολογία πληροφοριών, η εξόρυξη και γενικά όσα αφορούν την αξιοποίηση ορυκτών». Από τη μεριά του, ο Ζιάνγκ μεταξύ άλλων επιβεβαίωσε «τη σταθερή υποστήριξη της Κίνας στην κυριαρχία, την εδαφική ακεραιότητα και την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη του Πακιστάν, επαναλαμβάνοντας τη δέσμευση του Πεκίνου για περαιτέρω ενίσχυση της συνολικής εταιρικής σχέσης μεταξύ των δύο εθνών».