ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Δημήτρης Κουτσούμπας: Οι αγώνες να συνενωθούν σε ένα ορμητικό ποτάμι που θα αναζητήσει τη διέξοδο σε έναν ριζικά διαφορετικό δρόμο

Τμήμα Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ: Εξελίξεις στην ελληνική ακτοπλοΐα

Τμήμα Αγροτικής Πολιτικής της ΚΕ του ΚΚΕ: Ευλογιά του προβάτου: Ποιος σκοτώνει τα κοπάδια;

ΠΑΙΔΕΙΑ

Τμήμα Παιδείας & Ερευνας της ΚΕ του ΚΚΕ: Για τις νομοθετικές εξαγγελίες της κυβέρνησης της ΝΔ για το «Εθνικό Απολυτήριο»

ΤΕΧΝΗ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ελένη Μηλιαρονικολάκη: Τέχνη και στράτευση

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Τμήμα Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού της ΚΕ του ΚΚΕ: Τάσεις και κατευθύνσεις στην ανάπτυξη του αθλητισμού στην Ελλάδα με επίκεντρο το αθλητικό σωματείο

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

«Για το Σοβιετικό Σύνταγμα από το 1918 έως το 1936»

22Ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ

Προσυνεδριακός Διάλογος

ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

Κομματικά ντοκουμέντα (17/9/2025 - 31/12/2025)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 2025

Το νέο διπλό τεύχος 5-6/2025 της ΚΟΜΕΠ κυκλοφορεί και περιλαμβάνει πλούσια αρθρογραφία για την οικονομία, την αγροτική παραγωγή, την παιδεία, τον Πολιτισμό, τον αθλητισμό, καθώς και άρθρα για τον προσυνεδριακό διάλογο του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ.

Δημοσιεύουμε σήμερα απόσπασμα από το άρθρο της Σύνταξης σχετικά με τις διεθνείς εξελίξεις της περιόδου:

Η αυγή του 2026 βρήκε έναν κόσμο να φλέγεται και μάλιστα με νέες, επικίνδυνες εστίες που αποκαλύπτουν ακόμα περισσότερο ένα σύστημα που μαστίζεται από τις αντιθέσεις και τους ανταγωνισμούς του, ένα σύστημα που σαπίζει και γίνεται όλο και πιο επικίνδυνο για την ίδια τη ζωή των λαών.

Η ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στη Βενεζουέλα βάζει στο στόχαστρο συνολικά τους λαούς της ευρύτερης περιοχής, πρώτα και κύρια τον ήρωα κουβανικό λαό. Οι εξελίξεις απαιτούν επαγρύπνηση και ετοιμότητα από το εργατικό - λαϊκό κίνημα, το μόνο που μπορεί να χαλάσει τα αιματοβαμμένα ιμπεριαλιστικά σχέδια, να γυρίσει την πλάτη σε όλες τις δυνάμεις εκείνες που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στοιχίζονται στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς που σπέρνουν τον όλεθρο, καταπατούν κυριαρχικά δικαιώματα, τσακίζουν τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα για να τροφοδοτούνται οι πολεμικές δαπάνες. Να καταδικάσει τη στάση της ΕΕ και όλων των κρατών - μελών που, αξιοποιώντας το πολύ βολικό διεθνές δίκαιο, δικαιολόγησαν την απαράδεκτη επέμβαση. Να καταδικάσει και όλες τις αστικές πολιτικές δυνάμεις, όπως τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, που όπως ως κυβερνήσεις στήριξαν τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ (με τους Δημοκρατικούς στην κυβέρνηση), του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, προωθώντας και προσυπογράφοντας ΝΑΤΟικής κοπής «Συμφωνίες των Πρεσπών» κ.ο.κ., όπως πριν ψέλλιζαν τα περί «δικαιώματος στην αυτοάμυνα» του Ισραήλ, κλείνοντας τα μάτια στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, έτσι και τώρα αναμασούν τα περί «ειρηνικής μετάβασης και δημοκρατικής νομιμότητας στη Βενεζουέλα».

Η άμεση μαζική αντίδραση των εργαζομένων στο κάλεσμα του ΚΚΕ για καταδίκη της ιμπεριαλιστικής επέμβασης, για απεμπλοκή της Ελλάδας από τον πόλεμο, για αλληλεγγύη στον λαό της Βενεζουέλας, στην Κούβα και σε όλους τους λαούς της περιοχής, ήταν η καλύτερη απάντηση απέναντι στην εμετική ευρωατλαντική προπαγάνδα, αλλά και απέναντι στις αυταπάτες ότι άλλοι ιμπεριαλιστικοί άξονες, όπως ο ευρασιατικός, μπορούν να προστατεύσουν τα συμφέροντα των λαών. Αναδείχτηκε ξανά ότι μόνο το εργατικό - λαϊκό κίνημα με την καθοριστική συμβολή της επαναστατικής πρωτοπορίας, του Κομμουνιστικού Κόμματος, μπορεί να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εκδηλώθηκε στην Ελλάδα ο πολυήμερος σημαντικός αγώνας των βιοπαλαιστών αγροτών και κτηνοτρόφων, κόντρα στους εκβιασμούς, τις απειλές και τις υποσχέσεις - ψίχουλο της κυβέρνησης, απέναντι στην πολιτική που τους ξεκληρίζει και έχει στον πυρήνα της την ΚΑΠ της ΕΕ, τη θωράκιση της καπιταλιστικής ανάπτυξης, που προσυπογράφουν η κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα. Ενας αγώνας που έσπασε στην πράξη την προσπάθεια «κοινωνικού αυτοματισμού», που και η κυβέρνηση της ΝΔ προσπάθησε να αξιοποιήσει όπως και όλες οι προηγούμενες, με το εργατικό - λαϊκό κίνημα να δείχνει τη συμπαράσταση και αλληλεγγύη του, γιατί αφορά τις διατροφικές ανάγκες όλου του λαού. Εναν αγώνα που το ΚΚΕ στηρίζει με όλους τους τρόπους, αναδεικνύοντας πως η αγροτική παραγωγή μπορεί και πρέπει να ικανοποιεί τις διατροφικές ανάγκες του λαού και όχι τα κέρδη των ομίλων, σε σύγκρουση με το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης.

Οι εξελίξεις φανερώνουν ότι έχουμε μπει για τα καλά σε μια εποχή γενικευμένης πολεμικής προετοιμασίας με επίδικο το μοίρασμα των αγορών, τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, αλλά και των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων και Ενέργειας. Η πολεμική προετοιμασία επιταχύνεται, ακολουθώντας και υποδαυλίζοντας τις εντεινόμενες αντιθέσεις όχι μόνο ανάμεσα στο ευρωατλαντικό και το ευρασιατικό στρατόπεδο αλλά και εντός τους. Στα μέσα Δεκέμβρη ο γγ του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε προειδοποίησε ότι «πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για την κλίμακα πολέμου που έζησαν οι παππούδες ή οι προπαππούδες μας».

Αλλωστε, πριν την ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, είχαν προηγηθεί η αναδιάταξη των δυνάμεών τους στη Λατινική Αμερική με στόχο την αναχαίτιση της αυξανόμενης επιρροής της Κίνας και της Ρωσίας στην περιοχή, οι επί βδομάδες στρατιωτικές επιχειρήσεις στα ανοικτά της Βενεζουέλας και ο ναυτικός αποκλεισμός της, για να ακολουθήσει η στρατιωτική επίθεση στην πρωτεύουσα της Βενεζουέλας και σε άλλες μεγάλες πόλεις, η σύλληψη του Μαδούρο και της συζύγου του και η μεταφορά τους στις ΗΠΑ. Τα σαθρά προσχήματα της κυβέρνησης των ΗΠΑ περί καταπολέμησης του εμπορίου ναρκωτικών, της «ναρκω-τρομοκρατίας», δεν μπορούν να κρύψουν τις πραγματικές επιδιώξεις για αμερικανικό έλεγχο στον ενεργειακό πλούτο της χώρας και ευθυγράμμιση της περιοχής με τα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ, με θύματα τους λαούς της περιοχής. Δεν μπορούν να κρύψουν και τις τεράστιες ευθύνες ΕΕ και Μ. Βρετανίας που έσπευσαν να στηρίξουν την επέμβαση, αναπαράγοντας τα προσχήματα της αμερικανικής στρατιωτικής επίθεσης στη Βενεζουέλα και ζητώντας «ειρηνική μετάβαση». Είναι οι ίδιοι που στηρίζουν το απαράδεκτο εμπάργκο των ΗΠΑ κατά της Κούβας εδώ και δεκαετίες, όπως και τις νέες απειλές που εκτοξεύονται ανοιχτά και προκλητικά ενάντια στον λαό της Κούβας από τον Πρόεδρο και τον ΥΠΕΞ των ΗΠΑ.

Αποκαλύπτεται επίσης ότι το διεθνές δίκαιο αποτελεί στην ουσία εργαλείο νομιμοποίησης των ιμπεριαλιστικών στοχεύσεων, που «κόβεται και ράβεται» ανάλογα με τις αντιθέσεις και τα συμφέροντα ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα. Ταυτόχρονα, αξιοποιείται για να δημιουργήσει ψεύτικα διλήμματα και να εξασφαλίσει τη στοίχιση του λαϊκού παράγοντα με αυτές τις επιδιώξεις.

Αλλά και οι ευρύτερες εξελίξεις μετά τη στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα προδιαγράφουν νέα επικίνδυνη κλιμάκωση, όπως με την - για πρώτη φορά στην πρόσφατη ιστορία - κατάσχεση ρωσικού πλοίου από αμερικανικές δυνάμεις, ενώ οι αντιδράσεις στην επαναφορά από την κυβέρνηση των ΗΠΑ των σχεδίων για προσάρτηση της Γροιλανδίας, όπως και στην περίπτωση της Ουκρανίας, των εμπορικών δασμών και της πράσινης μετάβασης, αποκαλύπτουν τις οξυμένες αντιθέσεις μεταξύ ΗΠΑ - ΕΕ. Εκδόθηκε κοινό ανακοινωθέν από Γαλλία, Γερμανία, Βρετανία, Ιταλία, Ισπανία, Πολωνία και Δανία, ενώ η πρωθυπουργός της Δανίας Μ. Φρέντρικσεν δήλωσε πρόσφατα ότι «αν οι ΗΠΑ επιτεθούν σε μια άλλη χώρα του ΝΑΤΟ, τα πάντα τελειώνουν».

Αντίστοιχα, η πολεμική προετοιμασία προχωράει με γρήγορους ρυθμούς εντός ΕΕ όπου, εκτός από τις αυξημένες πολεμικές δαπάνες και επενδύσεις, προτάσσονται η εξασφάλιση της χρηματοδότησης της Ουκρανίας, η οποία προβλέπεται να ξεμείνει από χρήματα τους πρώτους μήνες του 2026, και η συμφωνία για τις λεγόμενες «εγγυήσεις ασφαλείας», με συμμετοχή και δέσμευση των ΗΠΑ, στη βάση του άρθρου 5 της Συνθήκης του ΝΑΤΟ περί «συλλογικής άμυνας». Ταυτόχρονα, πληθαίνουν οι αναφορές για επερχόμενο γενικευμένο ιμπεριαλιστικό πόλεμο, εκτός από τις οδηγίες και τα κιτ επιβίωσης. Ενδεικτικά, τον Νοέμβρη ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων της Γαλλίας δήλωσε ότι «πρέπει να αποδεχτούμε ότι θα χάσουμε τα παιδιά μας». Τον Δεκέμβρη ο αρχηγός των βρετανικών ενόπλων δυνάμεων επεσήμανε ότι η ασφάλεια «δεν μπορεί να ανατίθεται αποκλειστικά στις ένοπλες δυνάμεις» και η επικεφαλής των βρετανικών υπηρεσιών πληροφοριών είπε ότι η Ευρώπη ζει «σε έναν χώρο ανάμεσα στην ειρήνη και τον πόλεμο».

(...)

Ταυτόχρονα με την πολεμική προετοιμασία οξύνονται οι αντιθέσεις και εντός ΕΕ, στο πλαίσιο των διευθετήσεων μπροστά στο ενδεχόμενο ΗΠΑ και Ρωσία να καταλήξουν σε έναν προσωρινό συμβιβασμό, μια συμφωνία «διευθέτησης» για την ιμπεριαλιστική σύγκρουση στην Ουκρανία, με βάση συνομιλίες που ενισχύθηκαν το προηγούμενο διάστημα. Επιβεβαιώνεται ότι ακόμα και ένας τέτοιος προσωρινός συμβιβασμός στην Ουκρανία στην πραγματικότητα θα συσσωρεύει κι άλλη καύσιμη ύλη για μια ακόμα πιο γενικευμένη στρατιωτική σύγκρουση, αφού θα επηρεάσει συνολικότερα τον γεωπολιτικό συσχετισμό δυνάμεων σε Ανατολική Ευρώπη, Βαλτική και Μαύρη Θάλασσα. Ετσι, από τη μια ΕΕ και Βρετανία εξοπλίζονται και ετοιμάζονται ανοιχτά για πόλεμο με τη Ρωσία, από την άλλη, στην πρόσφατη συνδιάσκεψη του «Συνασπισμού των Προθύμων» για την επόμενη μέρα στην Ουκρανία, υπογράφηκε από Γαλλία, Βρετανία και Ουκρανία η λεγόμενη «Διακήρυξη του Παρισιού» για την ανάπτυξη πολυεθνικής στρατιωτικής δύναμης στην Ουκρανία, μετά την επίτευξη «εκεχειρίας» και τη δημιουργία «στρατιωτικών hubs» (σ.σ. κόμβων) στη χώρα. Οι 35 χώρες του «Συνασπισμού» επικύρωσαν τη «Διακήρυξη του Παρισιού», η οποία περιγράφει λεπτομερώς «ισχυρές εγγυήσεις ασφαλείας». Οι ΗΠΑ δεν προσυπέγραψαν τη Διακήρυξη, ενώ η Ρωσία έχει ήδη τονίσει ότι διαφωνεί με οποιαδήποτε παρουσία δυτικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Ουκρανία, οι οποίες και θα θεωρούνται «νόμιμος στόχος».

Την ίδια στιγμή, στη Λωρίδα της Γάζας, μετά τη συμφωνία στη βάση της «πρώτης φάσης» του απαράδεκτου σχεδίου Τραμπ για «εκεχειρία», στα μέσα Οκτώβρη, συνεχίζονται οι στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ, οι δολοφονίες Παλαιστινίων και η συνέχιση της γενοκτονίας μέσα από τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης που προκάλεσε η επί δυο χρόνια επιδρομή του Ισραήλ. Σύμφωνα με σχετική έκθεση του ΟΗΕ, «η Γάζα έχει καταστεί μία ανθρωπογενής άβυσσος» που «θα χρειαστεί αρκετές δεκαετίες για να επιστρέψει στα προπολεμικά επίπεδα». Αλλά και στην κατεχόμενη Δυτική Οχθη «η βία, η επιτάχυνση της εξάπλωσης των εποικισμών και οι απαγορεύσεις στην κίνηση (σ.σ. Παλαιστίνιων) εργαζομένων» έχουν οδηγήσει «στη χειρότερη οικονομική ύφεση αφότου η UNCTAD άρχισε να διατηρεί σχετικά αρχεία το 1972».

Στην ευρύτερη περιοχή, το Ισραήλ συνεχίζει τις επιθέσεις σε Λίβανο και Συρία. Οξύνεται και η γεωπολιτική κόντρα ΗΠΑ και Ισραήλ με το Ιράν, στη βάση και των μαζικών διαδηλώσεων που πραγματοποιούνται από τις 28 Δεκέμβρη, με το Ιράν να προειδοποιεί για αντίδραση «που θα ξεπερνά ποιοτικά εκείνη που επιφύλαξε κατά τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις του περασμένου Ιούνη».