Συγκεκριμένα, οι Επιτροπές Αγώνα στις λαϊκές αγορές είχαν στήσει τους πάγκους τους στο Σύνταγμα, προσφέροντας φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Λίγο παραπέρα οι Ενώσεις Αρτοποιών με ψωμί και λοιπά καλούδια για τους αγρότες, ενώ γίδα βραστή είχαν ετοιμάσει οι εργαζόμενοι των τριών δήμων.

Ιδιαίτερη στιγμή ήταν όταν το ταξικό ναυτεργατικό Σωματείο της ΠΕΜΕΝ μετέφερε την κοπή της πίτας του και όλα τα γεύματα που είχαν ετοιμαστεί για τους ναυτεργάτες, στο Σύνταγμα.

Η πίτα κόπηκε στο βήμα της συγκέντρωσης και το τρίτο κομμάτι δόθηκε στην Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων.

Οι συγκλονιστικές εικόνες από το μεγάλο πανελλαδικό συλλαλητήριο των βιοπαλαιστών αγροτοκτηνοτρόφων όλης της χώρας οι οποίοι κατέφτασαν συντονισμένα με τα δεκάδες τρακτέρ τους στο κέντρο της Αθήνας, το απόγευμα της Παρασκευής, έγραψαν τη δική τους Ιστορία. Αποτελούν πια άλλη μια σπουδαία παρακαταθήκη για τον μακρύ αγώνα επιβίωσης, που όχι μόνο δεν σταματά αλλά συνεχίζεται με μεγαλύτερο πείσμα και νέα πείρα.

Ετσι, θα σχεδιάσουν συλλογικά τα επόμενα αγωνιστικά τους βήματα προγραμματίζοντας νέα σύσκεψη της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, στις αρχές Μάρτη. Γιατί το οργανωμένο αγροτικό κίνημα την αποφασιστικότητά του να συγκρουστεί με την πολιτική του ξεκληρίσματος για τα κέρδη των λίγων τη δείχνει διαρκώς και πολύμορφα.

Οι αγροτοκτηνοτρόφοι ταξίδεψαν χιλιόμετρα, από τον Εβρο μέχρι την Κρήτη, για να διαδηλώσουν για την επιβίωσή τους. Το χρωστούσαν στον εαυτό τους, είπαν, το χρωστούσαν στον λαό που τους έδινε δύναμη στον σκληρό αγώνα που έδωσαν, στέλνοντας «στον κουβά» την προσπάθεια της κυβέρνησης και των μηχανισμών της να συκοφαντήσει τον αγώνα τους και να καλλιεργήσει τον «κοινωνικό αυτοματισμό».

Τα τρακτέρ λοιπόν για άλλη μια φορά αυτούς τους μήνες εκτός από εργαλεία δουλειάς έγιναν «όπλα» στη μάχη της επιβίωσης. Οι βιοπαλαιστές της υπαίθρου έγιναν «μια φωνή και μια γροθιά» με τα αδέρφια τους, τους εργάτες που διαδήλωναν από το πρωί την Παρασκευή ενάντια στο νομοσχέδιο που βάζει ταφόπλακα στις ΣΣΕ. Ενωσαν τη φωνή τους με τους μικρούς αυτοαπασχολούμενους της πόλης, που δίνουν και εκείνοι τη δική τους μάχη για την επιβίωση, ενάντια στην πολιτική που τους οδηγεί στον αφανισμό. Στο πλευρό τους βρέθηκαν γυναίκες του μόχθου, νεολαία, φοιτητές από τα πανεπιστήμια, που τους υποδέχτηκαν με το μήνυμα «Νίκη στον αγώνα των αγροτών».

Αυτό ήταν το κλίμα που κυριαρχούσε την Παρασκευή στην Αθήνα, με τους ίδιους τους αγροτοκτηνοτρόφους να διαπιστώνουν από πρώτο χέρι ότι η δύναμή τους βρίσκεται στον κοινό αγώνα με τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα, στην αναμέτρηση με μια πολιτική που θυσιάζει τις ζωές του λαού για τα κέρδη μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων.

Αυτό το μήνυμα έστειλαν με τις απανωτές ομιλίες και τους χαιρετισμούς τους εκπρόσωποι Αγροτικών Συλλόγων. Τη δύναμη του συντονισμένου αγώνα και της αλληλεγγύης μετέφεραν εκπρόσωποι εργατικών σωματείων και φοιτητών, όπως και της ΟΓΕ, ενώ ξεχώρισε για μία ακόμα φορά ο χαιρετισμός στρατευμένου νέου στον δίκαιο αγώνα.

Εκεί είχαν διανυκτερεύσει την Παρασκευή τα δεκάδες τρακτέρ από διάφορες περιοχές της χώρας στήνοντας ένα «διαφορετικό μπλόκο» στην καρδιά της χώρας. Το πρωί του Σαββάτου οι μηχανές τους άναψαν ξανά, οι κόρνες ήχησαν μπροστά από την πλατεία Συντάγματος, ανανεώνοντας την υπόσχεση για την αγωνιστική συνέχεια που δίνουν στη σκληρή μάχη επιβίωσης ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης, που με την ΚΑΠ της ΕΕ τους οδηγεί στο χείλος του γκρεμού.

Ο λαός της Αθήνας από τα πεζοδρόμια στεκόταν και τους χειροκροτούσε ξανά παρατεταμένα, ανταποδίδοντας στα κορναρίσματα των τρακτέρ το σήμα της νίκης, δυναμώνοντας την πεποίθηση στους βιοπαλαιστές της υπαίθρου ότι δεν είναι μόνοι τους. Οτι ο αγώνας τους για να μπορούν να παράγουν και να ζήσουν στα χωριά τους είναι υπόθεση όλου του λαού που στενάζει από την ακρίβεια και την πολιτική που θυσιάζει όλες τις λαϊκές ανάγκες στον βωμό του κέρδους των μονοπωλιακών ομίλων.

«Θα ανταμώσουμε ξανά στους δρόμους» είναι το μήνυμα που στέλνουν οι εργαζόμενοι της πόλης, φωνάζοντας ξανά πιο δυνατά «Εργατιά - αγροτιά μια φωνή και μια γροθιά!».

Με γοργά και συντονισμένα βήματα οι Ομοσπονδίες και οι Αγροτικοί Σύλλογοι ετοιμάζονται να δώσουν αγωνιστική συνέχεια στη μάχη για την επιβίωση. Αυτή η συνέχεια θα καθοριστεί στις συνελεύσεις τους αλλά και στη νέα Πανελλαδική Σύσκεψη που θα γίνει το προσεχές διάστημα από την Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων.

Ηδη, αύριο Τετάρτη οι Αγροτικοί Σύλλογοι της Ζαγοράς Πηλίου και η Ομοσπονδία του νομού Μαγνησίας θα πραγματοποιήσουν παράσταση διαμαρτυρίας στο Δημοτικό Συμβούλιο Ζαγοράς, διεκδικώντας λύσεις σε ζητήματα που αφορούν την άρδευση αλλά και την αγροτική οδοποιία της περιοχής.

Σάββατο: Οι αγρότες αναχωρούν ύστερα από το ολοήμερο συλλαλητήριο που ξεκίνησε την Παρασκευή

Την αλληλεγγύη και τη συμπαράσταση των γυναικών του μόχθου στην αγροτιά και στον αγώνα της ενάντια στο ξεκλήρισμά της μετέφερε εκ μέρους της ΟΓΕ η Κωνσταντίνα Τσότρα.

«Είμαστε δίπλα σας», σημείωσε. «Οι γυναίκες της βιοπάλης δεν ανεχόμαστε αυτόν τον πόλεμο του κράτους, της κυβέρνησης και της εργοδοσίας», επεσήμανε, ενώ πρόσθεσε ότι η ΟΓΕ μάχεται καθημερινά προκειμένου οι γυναίκες της βιοπάλης να μη σκοτώνονται μέσα σε «Βιολάντες» για τα κέρδη των αφεντικών.

Με δυναμική παρουσία και συλλαλητήριο με αγροτικά μηχανήματα στην Ορεστιάδα διαδήλωσαν και οι αγρότες του Βόρειου Εβρου την Παρασκευή, την ίδια στιγμή που ήταν σε εξέλιξη το μεγάλο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα.

Δεκάδες τρακτέρ, που το προηγούμενο διάστημα συμμετείχαν στον μπλόκο Ορμενίου, έφτασαν στο κέντρο της Ορεστιάδας και πραγματοποιώντας πορεία έστειλαν μήνυμα ενότητας και συνέχειας του αγώνα, αφού τα προβλήματα συνεχίζουν οξυμένα και στην περιοχή.

«Ο αγώνας δεν σταματά», υπογράμμισε ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Εβρου «Η Ενότητα» και πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Νέας Βύσσας, Γιάννης Μαργαριτίδης, σημειώνοντας ότι οι κινητοποιήσεις αποτελούν συνέχεια των πολυήμερων μπλόκων του προηγούμενου διαστήματος. Οπως είπε, μπορεί να δόθηκαν απαντήσεις σε ορισμένα αιτήματα, ωστόσο «δεν υλοποιήθηκε ούτε ένα», με τους αγρότες να ξεχωρίζουν το πρόβλημα της διαχείρισης των υδάτων του ποταμού Αρδα. «Τον χειμώνα πλημμυρίζουμε και το καλοκαίρι δεν ξέρουμε αν θα έχουμε νερό να ποτίσουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Γ. Μαργαριτίδης, γνωστοποιώντας ότι έχει αποσταλεί επιστολή στο γραφείο του πρωθυπουργού ζητώντας επίσημη απάντηση.

Μετά τη συγκέντρωση, οι αγρότες κατευθύνθηκαν στη Διεύθυνση Αστυνομίας Ορεστιάδας, όπου επέδωσαν ψήφισμα διαμαρτυρίας για τις κλήσεις που έχουν λάβει περίπου 49 αγρότες, σχετικά με το μπλόκο που είχε στηθεί το προηγούμενο διάστημα στο Ορμένιο.

Ο στρατιώτης Γιώργος Κολάρος από το βήμα του μεγάλου συλλαλητηρίου στο Σύνταγμα είπε χαρακτηριστικά ανάμεσα σε άλλα: «Εχετε δίκιο! Παλεύετε για το ψωμί και το φαΐ που μπαίνει στα σπίτια μας και στα εστιατόρια των στρατοπέδων. 55 μέρες δείξατε τη δύναμη που έχετε όταν είστε ενωμένοι, και δώσατε δύναμη και σε εμάς μέσα στα στρατόπεδα».

«Είμαστε και εμείς παιδιά αγροτών και εσείς γονείς στρατιωτών», ανέφερε, τονίζοντας ότι το δίκιο είναι με το μέρος των βιοπαλαιστών αγροτών και καμία ποινή δεν μπορεί να το κάμψει.

Εκφράζοντας τη συμπαράστασή του στον δίκαιο αγώνα τον αγροτών, ανέφερε επίσης πως «η κυβέρνηση έχει βαλθεί να σας διώξει από τα χωράφια και τα χωριά σας, για να βγάζουνε δισεκατομμύρια οι μεγαλοεπιχειρηματίες και οι μεγαλέμποροι. Οι ίδιοι που θέλουνε να δουλεύουμε 13ωρα με μισθούς πείνας. Οι ίδιοι που στέλνουν εκτός συνόρων πολεμικά πλοία και στρατιωτικούς, οι ίδιοι που δίνουν γην και ύδωρ στους στρατούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ για να ξεκληρίζουν ολόκληρους λαούς. Γι' αυτό θέλουν να προετοιμάσουν και εμάς τους στρατιώτες και τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων να δώσουμε το αίμα μας, και όχι για την υπεράσπιση των συνόρων. Γιατί από τους πολέμους τους, την ίδια στιγμή που οι λαοί ξεκληρίζονται, κάποιοι επιχειρηματικοί όμιλοι βλέπουν νέα πεδία κερδοφορίας».

«Η ανυποχώρητη στάση σας και ο αγώνας σας αποτελεί παράδειγμα, μάθημα ζωής, δείχνει τη μεγαλειώδη δύναμη όλου του λαού και θα τον στηρίξουμε μέχρι τέλους» τόνισε εκ μέρους του Συλλόγου Φοιτητών Γεωπονικής η Ελευθερία Γιαννούλα, προσθέτοντας ότι «κοινός είναι και ο αντίπαλός μας, τα κέρδη των λίγων, των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων».

Θύμισε ότι «από την πρώτη στιγμή των μπλόκων οι φοιτητές του Γεωπονικού βρεθήκαμε στο πλάι σας με συζητήσεις στα αμφιθέατρα με τους συμφοιτητές μας. Δεκάδες Φοιτητικοί Σύλλογοι της χώρας βρεθήκαμε με επισκέψεις στα μπλόκα εκφράζοντας και με αυτόν τον τρόπο την αλληλεγγύη μας».

Επεσήμανε ότι «τα ίδια επιχειρήματα που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση πως δεν υπάρχουν λεφτά για να καλύψει τις ανάγκες σας, χρησιμοποιεί και στον αγώνα μας ως φοιτητές που παλεύουμε για σύγχρονες, πραγματικά δημόσιες και δωρεάν σπουδές, για να έχουμε όλες τις κατάλληλες υποδομές και καθηγητές για να μορφωνόμαστε ολοκληρωμένα και να μαθαίνουμε ολόπλευρα την επιστήμη μας».

Οπως είπε, ήταν «ένα συλλαλητήριο που η κυβέρνηση δεν το ήθελε και το πολέμησε με κάθε πιθανό τρόπο. Με τρικλοποδιές, με υπονόμευση, ξαμόλησε και κάτι καρναβάλια να μας κατηγορούν ότι είναι "κομματικό πανηγύρι"! Δεν τα κατάφερε όμως, είμαστε εδώ, και την ενοχλεί αφάνταστα που είμαστε ενωμένοι μαζί με τους εργαζόμενους, τους αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης, τις γυναίκες και τη νεολαία! Και αφού πονάει αυτό την κυβέρνηση, σημαίνει ότι αυτόν τον δρόμο πρέπει να ακολουθήσουμε και να δυναμώσουμε την ενότητά μας, την κοινή δράση μας. Να αντιμετωπίσουμε και άλλα πράγματα που μας αφορούν όλους, τη δημόσια Υγεία, τη δημόσια Παιδεία, την ακρίβεια πάνω απ' όλα που μας τσακίζει, τους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις, όλα αυτά που οι πολιτικές τους γεννάνε».

Χαιρετίζοντας τους βιοπαλαιστές από κάθε άκρη της χώρας που βρέθηκαν στην Αθήνα, σημείωσε: «Το οφείλαμε και στον λαό της χώρας και στον εαυτό μας. Το οφείλαμε στον αγώνα μας, στην ενότητα που κατακτήσαμε και στα αιτήματά μας, που παραμένουν ανικανοποίητα και είναι αιτήματα επιβίωσης, που πρέπει να ικανοποιηθούν για να υπάρχει και σήμερα και αύριο για εμάς».

Αναφερόμενος στις σημαντικές παρακαταθήκες του αγώνα των βιοπαλαιστών, τόνισε πως «ο αγώνας δεν μετριέται μόνο με το τι κερδίζεις κάθε φορά στο χέρι. 55 μέρες βάλαμε δύσκολα στην κυβέρνηση και στην πολιτική της! Είμαστε περήφανοι γιατί λειτουργήσαμε κάτω από την Πανελλαδική Επιτροπή σαν ένα μπλόκο! Γιατί αντιμετωπίσαμε την κρατική καταστολή και τον αυταρχισμό με τη δική σας συμπαράσταση, γιατί στις πιέσεις της κυβέρνησης και στον "κοινωνικό αυτοματισμό" απαντήσατε εσείς, μας στηρίξατε και βάλατε ασπίδα προστασίας απέναντι στα ΜΑΤ, στους εισαγγελείς, στην κρατική καταστολή».

Εξήγησε ότι τα παραπάνω δείχνουν «την ωριμότητα του οργανωμένου αγροτικού κινήματος, που απόρροια της δράσης του όλο τον χρόνο είναι και τα μπλόκα. Το οργανωμένο κίνημα είναι οι Αγροτικοί Σύλλογοι, οι Ομοσπονδίες, που πρέπει να δυναμώσουν. Είναι η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων, η οποία ενώνει τα αιτήματα, τον προσανατολισμό του κινήματος από τον Εβρο μέχρι την Κρήτη. Γιατί εμείς λέμε ότι το κίνημά μας πρέπει να είναι διεκδικητικό απέναντι στην κυβέρνηση και όχι κίνημα διαβούλευσης με την εκάστοτε κυβέρνηση, με τα εκάστοτε υπουργεία. Εμείς αυτό το κίνημα, την Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων και την ενότητά μας θα τα περιφρουρήσουμε, γιατί ξέρουμε πολύ καλά ότι αυτή η ενότητα φοβίζει, ανησυχεί και είναι στο στόχαστρο».

Ξεκαθάρισε δε πως «αγωνιζόμαστε για την επιβίωσή μας, γιατί η Ελλάδα έχει όλες τις παραγωγικές δυνατότητες και πάνω απ' όλα έχουμε αγρότες, κτηνοτρόφους, μελισσοκόμους, αλιείς που μπορούμε να παράξουμε τα πάντα. Μπορούμε να καλύψουμε όλες τις διατροφικές ανάγκες του λαού μας με πολύ φτηνά και πολύ ποιοτικά ελληνικά προϊόντα. Αλλά δεν θέλουν ούτε φτηνά ούτε ποιοτικά προϊόντα, θέλουν προϊόντα τα οποία θα τα βγάζουν στην παραγωγή μεγάλες εταιρείες, σύγχρονα τσιφλίκια, που σημαίνει ότι πρέπει να ξεκληριστούμε εμείς, αυτό λένε η ΚΑΠ της ΕΕ και οι κυβερνήσεις».

Συνεχίζοντας ο Ρ. Μαρούδας τόνισε ότι «με τον αγώνα μας καταφέραμε να μπει σε όλα τα λαϊκά σπίτια το πρόβλημά μας. Αλλά και της κτηνοτροφίας, και να αποκαλυφθεί ότι για τα κέρδη πέντε βιομηχάνων που εξάγουν τη φέτα έχουν σφάξει 500.000 πρόβατα. Αυτή είναι η πολιτική που έχουμε απέναντί μας και πρέπει να τσακίσουμε».

Απευθυνόμενος στον λαό που τους υποδέχτηκε, ανέδειξε πως «μας στηρίζετε γιατί έχετε καταλάβει πολύ καλά ότι κερδοσκοπούν σε βάρος όλων μας και τσακίζουν μισθούς, συντάξεις και εισόδημα που δεν φτάνει για έναν μήνα για να ζήσουμε. Και εμείς θέλουμε να ζήσουμε, γιατί εμείς παράγουμε τον πλούτο! Ο,τι βλέπετε γύρω σας είναι δικό μας δημιούργημα, δικός μας μόχθος, δικός μας αγώνας, δικός μας ιδρώτας και δικό μας αίμα, με χιλιάδες εγκλήματα και νεκρούς. Μπορούμε να γίνουμε οι πραγματικοί ιδιοκτήτες αυτού του πλούτου και να μην τον χαρίσουμε σε κανέναν πέρα από τις οικογένειές μας, τα παιδιά μας, για να ζήσουμε στις πραγματικές συνθήκες του 21ου αιώνα και όχι του 19ου αιώνα, όπου μας οδηγούν με τα 13ωρα, με τις συντάξεις 400 ευρώ.

Είμαστε όλοι μαζί και θα συνεχίσουμε. Γιατί ο σπόρος του αγώνα έχει φυτρώσει, γιατί το ανυπότακτο και αγωνιστικό πνεύμα μας υπάρχει, και σας δίνουμε αυτήν την υπόσχεση: Θα είμαστε εδώ, θα είμαστε μαζί, θα δυναμώσουμε την κοινή δράση, και θα έχουμε αποτελέσματα, γιατί είμαστε οι πολλοί, γιατί έχουμε δίκιο. Συνεχίζουμε και θα νικήσουμε, με ψηλά το κεφάλι. Μην τους φοβάστε. Αυτοί πρέπει να μας φοβούνται, και μας φοβούνται και μας τρέμουν».

Κάθε λεωφορείο που έφτανε γεμάτο με τους βιοπαλαιστές έδινε και το στίγμα. Από τους πρώτους οι αγροτικοί σύλλογοι της Αχαΐας παίρνοντας τη θέση τους. «Ερχονται οι Λαρισαίοι», φώναξε ένας αγρότης και συντεταγμένα έφτασαν στην Ομόνοια οι αγρότες από το μπλόκο της Λάρισας.

Το πανό της Πανελλαδικής Επιτροπής Μπλόκων στην κορυφή, καταμεσής της Ομόνοιας, «Μπλόκα παντού για να έχουμε μέλλον», έδινε το σύνθημα.

Η πλατεία γέμιζε με αγρότες που κατέφθαναν συνεχώς. Καρδίτσα, Λάρισα, Προμαχώνας... Οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι και οι αλιείς της Μαγνησίας ζωγράφιζαν εκείνη την ώρα το πανό τους.

«Πότε θα φτάσουν τα τραχτέρια» ήταν η ερώτηση σχεδόν απ' όλους. «Πλησιάζουν, έρχονται».

Η Ομόνοια γέμισε με πανό και απ' την κεντρική ντουντούκα ακούγονταν τα «Αγροτικά» του Βασίλη Παπακωνσταντίνου και συνθήματα όπως «Εδώ η εργατιά, εδώ και η αγροτιά, ο λαός παλεύει και δεν σας προσκυνά».

Τα μπλοκ βγήκαν στην Πανεπιστημίου, για να πάνε Σύνταγμα, να συναντήσουν τους εργάτες, τα «αδέρφια» τους που ήταν εκεί από το μεσημέρι και διαδήλωναν ενάντια στη συμφωνία Κεραμέως - ελεγχόμενου Παναγόπουλου - βιομηχάνων που καθηλώνει τους μισθούς.

Και τότε ακούστηκαν οι πρώτες κόρνες από τα τρακτέρ, που ανέβαιναν από την Αγίου Κωνσταντίνου.

Πανεπιστημίου: «Ηρθαν τα τρακτέρ» φώναζε ο κόσμος, που είχε σταματήσει στα πεζοδρόμια.

Τα τρακτέρ από τους Αγροτικούς Συλλόγους της Καρδίτσας ήταν τα πρώτα που μπήκαν στον δρόμο.

Ο λαός της Αθήνας στα πεζοδρόμια να τραβάει φωτογραφίες και βίντεο από τα κινητά, να χαιρετάει με γροθιές υψωμένες. Οι αγρότες ανταπέδιδαν με θέρμη και βαθιά συγκίνηση για αυτήν τη συγκλονιστική υποδοχή.

Φτάνοντας έξω από τα Προπύλαια, οι εικόνες ήταν ανεπανάληπτες. Ο κόσμος χειροκροτούσε την περήφανη αγροτιά, οι εργαζόμενοι από επισιτιστικές αλυσίδες και εμπορικά καταστήματα άφησαν τα πόστα τους και βγήκαν και αυτοί να τους υποδεχτούν.

Παρέες νέων κοιτούσαν με ενθουσιασμό. «Πω ρε φίλε χαμός», έλεγαν μεταξύ τους και τα κινητά είχαν πάρει φωτιά.

Μπορούσε να δει κάποιος τη συγκίνηση και το πλατύ χαμόγελο που φώτιζε το πρόσωπό τους. Ξέρουν ότι έχουν τον λαό στο πλάι τους, όμως πώς να χωρέσει ο νους τέτοιες εικόνες, τέτοια υποδοχή από τον λαό της Αθήνας.

Σύνταγμα: Τα τρακτέρ προσεγγίζουν την πλατεία. Πίσω τους ξεχύνεται σαν ανθρώπινο ποτάμι το πλήθος των αγωνιζόμενων αγροτών, κτηνοτρόφων και μελισσοκόμων, παραταγμένοι στα μπλοκ των Αγροτικών Συλλόγων και Ομοσπονδιών, με τις σημαίες και τα πανό τους. Μαζί τους γυναίκες και παιδιά, εργαζόμενοι, άνθρωποι κάθε ηλικίας, που στάθηκαν δίπλα τους στις 55 μέρες στα μπλόκα και τώρα διαδηλώνουν μαζί τους στους δρόμους της Αθήνας.

Ο ενθουσιασμός από την υποδοχή των τρακτέρ δεν έχει κοπάσει. Στο πεζοδρόμιο, περαστικοί σταματούν, υψώνουν τη γροθιά, σχηματίζουν το σήμα της νίκης, χειροκροτούν τους αγωνιζόμενους αγρότες, που φτάνουν στο συλλαλητήριο περήφανοι και «ένα μπόι ψηλότεροι».

«Θα γίνει δουλίτσα και σήμερα», μας λέει φανερά ευχαριστημένος από την υποδοχή και τη μαχητικότητα του συλλαλητηρίου ο Βαγγέλης, από το Φανάρι Καρδίτσας, κρατώντας το πανό της Ομοσπονδίας και του μπλόκου του Ε-65. Του μπλοκ των αγροτών της Καρδίτσας προπορεύεται αυτό των συναδέλφων τους από τη Ζίτσα Ιωαννίνων. «Εμείς στην περιοχή μας, αμπελουργοί και κτηνοτρόφοι στην πλειοψηφία, δεν ακούσαμε τίποτα από την κυβέρνηση. Ομως σήμερα είμαστε εδώ συνολικά για τα δίκαια αιτήματα των βιοπαλαιστών αγροτών, κτηνοτρόφων και μελισσοκόμων όλης της χώρας και έτσι θα συνεχίσουμε», μας λέει ο Ηλίας.

Η πορεία ενώνεται με τους εργαζόμενους και τα σωματεία της Αττικής που βρίσκονται εκεί από το μεσημέρι. Το σύνθημα «εργατιά - αγροτιά μια φωνή και μια γροθιά» ακούγεται δυνατά και μαζί με τις κόρνες των τρακτέρ «πνίγουν» τα αγωνιστικά τραγούδια και τη φωνή του ομιλητή που τους καλωσορίζει. Το πλήθος γίνεται ένα σώμα. Αγρότες, εργάτες, φοιτητές φωνάζουν συνθήματα μαζί, χαιρετιούνται σαν παλιοί γνώριμοι. Μιλούν για τα μπλόκα, τον εμπαιγμό της κυβέρνησης, την πλατιά αλληλεγγύη που στάθηκε απέναντι σε κάθε προσπάθεια «κοινωνικού αυτοματισμού» και που εκφράστηκε ξανά στη μεγάλη υποδοχή των εργαζομένων και των συνδικάτων της Αττικής.

«Ο αποφασιστικός αγώνας των αγροτών και η αλληλεγγύη που εκφράζεται είναι παράδειγμα για τον δρόμο που θα πρέπει να ακολουθήσει η εργατική τάξη», σημειώνει ο Παύλος, εργαζόμενος στον δήμο Αθηναίων, που μαζί με συναδέλφους του βρέθηκε στο Σύνταγμα και στο πλευρό των αγροτών. «Είμαστε μαζί τους, είναι και δικός μας αγώνας, όταν ξεκληρίζεται η αγροτιά, ξεκληρίζεται όλος ο λαός», συμπληρώνει ο Φάνης, εργαζόμενος στον δήμο Καισαριανής.

Ανάμεσα στα μπλοκ και τα πανό των αγροτών και των συνδικάτων στέκονται και εκπαιδευτικοί του 14ου Νηπιαγωγείου Κερατσινίου - Δραπετσώνας. Κρατούν στα χέρια τους πλακάτ με ζωγραφιές των μικρών μαθητών, μέσα από τις οποίες στέλνουν δύναμη στον αγώνα των αγροτών. «Μιλήσαμε με τα παιδιά στο σχολείο για τους αγρότες, τη σημασία της αγροτικής παραγωγής αλλά και για το τι διεκδικούν. Μια από τις αφορμές μάλιστα ήταν και το γεγονός ότι πολλά παιδιά που ταξίδεψαν τις γιορτές στην επαρχία, πέρασαν μέσα από τα μπλόκα και δίπλα από τα τρακτέρ και αυτό τους είχε κινήσει την περιέργεια», μας λένε οι εκπαιδευτικοί.

Ενας πιτσιρικάς με γουρλωμένα μάτια κοιτάζει ένα - ένα τα τρακτέρ να μπαίνουν στην πλατεία Συντάγματος. «Ηρθαν από πολύ μακριά», του λέει η μητέρα του. «Και γιατί ήρθαν στην Αθήνα και δεν είναι στα χωράφια τους;», ρωτάει ο μικρός. Γιατί αγωνίζονται για να μείνουν στα χωράφια, να μπορούν να τα καλλιεργούν και από αυτά να ζουν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους, να έχουμε κι εμείς φθηνό φαγητό λέει η μητέρα και προσπαθεί με άπλα λόγια να εξηγήσει στον πιτσιρικά.

Στην εξέδρα ανεβαίνουν μουσικοί, μέλη του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου και το τραγούδι ξεκινά:

«Πάει καλά φέτος η χρονιά, Πάει καλά. Προκόψαν όλα τα σπαρτά.

Θα 'ρθουν πάλι τσούρμο οι μεσάζοντες. Θα κερδοσκοπήσουν οι μεσάζοντες.

Και εμείς τα ίδια θα 'μαστε άλλη μια φορά. Μας παίρνουν τη σοδειά φτηνά...»

Μαζί τους τραγουδά και ο κόσμος που συνεχίζει να παραμένει στο Σύνταγμα. Συγκεντρώνεται σε πηγαδάκια, οι κουβέντες δυναμώνουν, ενώ η καυτή σούπα με προβατίνα που προσφέρουν ανάμεσα σε άλλα τα συνδικάτα της Αττικής είναι κυριολεκτικά φάρμακο για την πολύωρη κούραση και το κρύο.