Ολα αυτά συμβαίνουν μόνο στα φανερά. Γιατί αν πάμε στο παρασκήνιο, δεν έχουμε ακούσει ούτε μια κουβέντα από τους «λαλίστατους» κυβερνητικούς για το αμερικάνικο στρατηγικό βομβαρδιστικό που εθεάθη στη Λάρισα προ ημερών, για το συνεχές «πήγαινε - έλα» στο αεροδρόμιο του Αυλώνα, για τα άλλα στρατιωτικά μέσα που - σύμφωνα με πληροφορίες - έχουν μετακινηθεί «εν κρυπτώ» στην περιοχή της Ανατ. Μεσογείου. Οπως δεν λένε κουβέντα και για το πού βρίσκονται τα παζάρια των «συμμάχων» (άρα και της Ελλάδας) για το ενδεχόμενο να υπάρξει πολεμική ναυτική αποστολή πιο κοντά στον Περσικό Κόλπο, ακόμα και στα Στενά του Ορμούζ, όπως ζητάνε οι ΗΠΑ. Αυτή είναι η επικίνδυνη πραγματικότητα της εμπλοκής της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, που η κυβέρνηση παρουσιάζει προκλητικά ως «μη γενόμενη» για να σπέρνει εφησυχασμό και κάλπικη «ασφάλεια»... Φανεροί και κρυφοί κίνδυνοι γιγαντώνονται για τον λαό στο έδαφος αυτής της εμπλοκής, κάνοντας ακόμα πιο επιτακτική ανάγκη να υπάρξει τώρα η μέγιστη δυνατή κινητοποίηση και δράση ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και για καμιά συμμετοχή της χώρας.
Εναν κατάλογο με οδηγίες εξέδωσε ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας προκειμένου να «μετριαστούν» οι επιπτώσεις του πολέμου στην Ενέργεια. Μεταξύ άλλων προτείνει εργασία από το σπίτι, μείωση ορίων ταχύτητας, αποφυγή αεροπορικών ταξιδιών, λύσεις στο μαγείρεμα που μειώνουν την εξάρτηση από το υγραέριο, προγράμματα εναλλαγής πινακίδων κυκλοφορίας (κάτι σαν τον Δακτύλιο δηλαδή) κ.ά. Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που δίνονται οδηγίες προς ναυτιλλομένους για ασφυκτικές καταστάσεις, τις οποίες προκαλούν η λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας και οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι. Κάτι αντίστοιχο είχε γίνει και με την κλιμάκωση του πολέμου στην Ουκρανία, ειδικά μετά τις αποφάσεις των ΗΠΑ - ΕΕ για απεξάρτηση από το ρωσικό αέριο, που δημιούργησε κενά στον εφοδιασμό. Από τη μια λοιπόν ο λαός πληρώνει τις πολύπλευρες συνέπειες και τις διάφορες μορφές του ιμπεριαλιστικού πολέμου (οικονομικός, ενεργειακός κ.λπ.) και από την άλλη τα αστικά επιτελεία του κουνάνε το δάχτυλο στη «λογική» της ατομικής ευθύνης, για να σφίξει κι άλλο το ζωνάρι με όλους τους τρόπους και προπάντων σιωπηλά. Η διέξοδος όμως για τον λαό δεν βρίσκεται στη συμμόρφωση με τις οδηγίες αυτών που τον οδηγούν στον όλεθρο και του σερβίρουν ως «εθνικό καθήκον» το να πληρώσει αυτός τις συνέπειες των πολέμων τους. Βρίσκεται στο δυνάμωμα του αγώνα για να μη φορτωθεί νέα βάρη, στη σύγκρουση για πραγματικές ανάσες, στην οργάνωση της αντεπίθεσης για την ανατροπή.
Τα αντανακλαστικά του Καρτερού ενεργοποίησε η συνέντευξη του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στην «ΕΦΣΥΝ», για τον επιπλέον λόγο ότι ο Δ. Κουτσούμπας έθιξε το ...τοτέμ (βλέπε Τσίπρας), βάζοντάς τον στο κάδρο των συνεργών για τα δεινά που ζει σήμερα ο λαός, όχι μόνο λόγω της κυβερνητικής του θητείας, αλλά και για όσα λέει τώρα ως κόμμα «εν αναμονή». Τι προσάπτει ο Καρτερός στο ΚΚΕ; Οτι παίζει το παιχνίδι της κυβέρνησης, επειδή επιτίθεται στο «προοδευτικό μέτωπο» και διαχέει τις ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση σε όλα τα κόμματα. Παλιές ΠΑΣΟΚικές γαλιφιές, που ανέσυρε ο ΣΥΡΙΖΑ στα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης μέχρι να χρεοκοπήσουν ξανά στη διάρκεια της κυβερνητικής θητείας του. Δικαιολογημένη πάντως η αντίδραση του Καρτερού... Γιατί να θέλει - για παράδειγμα - να θυμάται ο λαός ότι η σημερινή εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο πάει πίσω στη στρατηγική Συμφωνία ΗΠΑ - Ελλάδας, που αναβαθμίστηκε επί ΣΥΡΙΖΑ; Τόσο ...αντιδεξιά ήταν η πολιτική τους, που αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ήταν ένας ακροδεξιός και όλοι μαζί αποθέωναν ως «διαβολικά καλή» την κυβέρνηση Τραμπ, ενώ εφάρμοσαν δυο μνημόνια και ψήφισαν άλλο ένα μαζί με τη «δεξιά» και το ΠΑΣΟΚ!
Ο Καρτερός υπονοεί ότι το ΚΚΕ περιμένει την ανατροπή του καπιταλισμού για να ανασάνει ο λαός. Δεν ξέρουμε αν χρειάζεται δραμαμίνες για το βέρτιγκο... Οι εργαζόμενοι όμως και τα λαϊκά στρώματα ξέρουν καλά ποιον έχουν δίπλα τους στις καθημερινές μάχες για τη Σύμβαση και τον μισθό, για την Υγεία και τις συντάξεις, για το αγροτικό εισόδημα και τα μορφωτικά δικαιώματα των νέων, για τα λαϊκά δικαιώματα απέναντι στον κρατικό αυταρχισμό και στην καταστολή. Βλέπουν ποιος είναι πραγματική λαϊκή αντιπολίτευση στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, παλεύοντας να δυναμώνουν το ρεύμα της αμφισβήτησης και ο ριζοσπαστισμός απέναντι σε όλες τις εκδοχές της αστικής πολιτικής, όχι μόνο ενάντια στη μία ή στην άλλη κυβέρνηση που την υλοποιεί. Οσο για τα μαθήματα «κομμουνιστικής τακτικής» που επιχειρεί να παραδώσει στο ΚΚΕ, γελάνε και οι πέτρες! Χρειάζεται αρρωστημένη φαντασία για να κάνεις εικόνα τον Καρτερό και τον Τσίπρα στα διαλείμματα του rebranding να καταστρώνουν σχέδια ανατροπής του καπιταλισμού. Εχει και η διαστροφή τα όριά της...
1827 Πεθαίνει ο Γερμανός συνθέτης Λούντβιχ βαν Μπετόβεν.
1940 Πεθαίνει ο Σπύρος Λούης, Ολυμπιονίκης του Μαραθωνίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896.
1944 Ο Κόκκινος Στρατός απωθεί τους ναζί πίσω στα σύνορα της Σοβιετικής Ενωσης, τα οποία πέρασαν εισβάλλοντας τον Ιούνη του 1941.
1821 Επέτειος της Επανάστασης του 1821.
1924 Η Βουλή κηρύσσει έκπτωτη τη δυναστεία των Γλύξμπουργκ και ανακηρύσσει την Ελλάδα προεδρευομένη κοινοβουλευτική δημοκρατία. Με ανακοινωθέν του (28/3) το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδας (Κομμουνιστικό) καλεί τους εργαζόμενους να πάρουν δραστήριο μέρος στο σχετικό δημοψήφισμα, που πραγματοποιήθηκε στις 13/4 και έβγαλε 70% υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας.
1948 Αποφοιτούν από την 3η ΣΑΓΑ οι πρώτοι 71 ανθυπολοχαγοί Πυροβολικού του ΔΣΕ.
1954 Η Σοβιετική Ενωση παραχωρεί κυριαρχία στο ανατολικό τμήμα της Γερμανίας. Σύμφωνα με τις αποφάσεις της Διάσκεψης του Πότσδαμ (1945) προβλεπόταν η διαίρεση της ηττημένης Γερμανίας σε περιοχές ευθύνης υπό τις ΗΠΑ - Αγγλία - Γαλλία - ΕΣΣΔ με σκοπό τη δημιουργία ενός ενιαίου γερμανικού κράτους, αποστρατιωτικοποιημένου και αποναζιστικοποιημένου. Ακολούθως, ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία έλεγχαν στρατιωτικά το δυτικό τμήμα της Γερμανίας, ενώ η ΕΣΣΔ το ανατολικό τμήμα. Ανάλογος καταμερισμός έγινε και για το Βερολίνο. Ωστόσο, ΗΠΑ, Αγγλία και Γαλλία δεν είχαν καμία πρόθεση για την επανένωση της Γερμανίας, ενώ παράλληλα ενέτειναν τις υπονομευτικές ενέργειες και δράσεις στο ανατολικό τμήμα. Ενέργειες που εντέλει οδήγησαν στη διχοτόμηση της χώρας.
1957 Ιδρύεται η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ), πρόδρομος της Ευρωπαϊκής Ενωσης.