Η πλειοψηφία του αστικού Τύπου παρακολουθεί τις εξελίξεις στα μέτωπα του ιμπεριαλιστικού πολέμου με όρους ...Τραμπ. Δεν είναι λοιπόν παράξενο ότι οι εκτιμήσεις τους για την πορεία του πολέμου αλλάζουν ανάλογα με το τι δηλώνει κάθε φορά ο Αμερικανός Πρόεδρος, πώς ξύπνησε, τι του ξίνισε κ.τ.λ. Απειλεί με χερσαία επέμβαση; Ο πόλεμος κλιμακώνεται. Προτείνει 15 όρους στο Ιράν; Η σύγκρουση εκτονώνεται. Καλεί τους Ευρωπαίους «να αναλάβουν τις ευθύνες τους» στα Στενά του Ορμούζ; Οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν τα στρατιωτικά σχέδια για να ανοίξουν τα Στενά. Στο έδαφος τέτοιων «αναλύσεων», διάφοροι περισπούδαστοι «αναλυτές» θέτουν ερωτήματα όπως «πότε θα τελειώσει ο πόλεμος;» και «ποιος μπορεί να τον τελειώσει;». Η απάντηση και στα δύο είναι copy - paste: «Ο πόλεμος θα τελειώσει όταν θέλει ο Τραμπ» και «ο Τραμπ είναι ο μόνος που μπορεί να τελειώσει τον πόλεμο». Σαν να πρόκειται για παρτίδα σκάκι, όπου ο καλύτερος μπορεί είτε να κερδίσει, είτε να διακόψει την παρτίδα με ισοπαλία.

Ο πόλεμος όμως δεν είναι του Τραμπ, όπως τον παρουσιάζουν οι Ευρωπαίοι εταίροι του στο ΝΑΤΟ και οι Δημοκρατικοί αντίπαλοί του στις ΗΠΑ. Ούτε εξαρτάται η εξέλιξη του πολέμου από τις αποφάσεις και τις αντιδράσεις του οποιουδήποτε Τραμπ. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ - με ισχυρούς κλυδωνισμούς στο εσωτερικό της - διευθύνει τον πόλεμο για λογαριασμό της αμερικάνικης αστικής τάξης, που η πρωτοκαθεδρία της απειλείται από την Κίνα. Αυτό είναι το κρίσιμο στοιχείο, η βασική αντίθεση που καθορίζει το βάθος της πολεμικής σύγκρουσης, η οποία αγκαλιάζει πλέον πάνω από 20 χώρες και βρίσκεται σε ανεπίστρεπτη πορεία κλιμάκωσης... Ο πόλεμος είναι «τρόπος ύπαρξης» για την αστική τάξη, που σέρνει τους λαούς στο ιμπεριαλιστικό σφαγείο για τα δικά της βρώμικα συμφέροντα.

Δύσκολοι καιροί για τους «δεν κουνιέται φύλλο». Και ακόμα πιο δύσκολοι για όσους σπέρνουν την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία, την υποταγή στον «ρεαλισμό» της βαρβαρότητας. Από τη μια οι αγωνιστικές δράσεις ενάντια στον πόλεμο και στην εμπλοκή της Ελλάδας, που απλώνονται σε όλη τη χώρα και αγκαλιάζουν όλο και περισσότερους χώρους δουλειάς. Κινητοποιήσεις που ξεχωρίζουν ακόμα και σε στρατηγικούς κλάδους, που σχετίζονται άμεσα με τις πολεμικές μπίζνες, όπως διυλιστήρια, λιμάνια, βαπόρια κ.λπ. Από την άλλη οι φαντάροι, που παρά τις «ΝΑΤΟικής κοπής» ποινές οργανώνονται και διατρανώνουν μαζί με όλο τον λαό το αυτονόητο, ότι «δεν ορκιστήκαμε για να υπηρετούμε τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ». Σαν «κερασάκι» ήρθαν και οι μαζικές αντιπολεμικές κινητοποιήσεις στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες του κόσμου. Μόνο «περίπατος» δεν είναι λοιπόν για τους φονιάδες των λαών και τους συμμάχους τους, τις κυβερνήσεις και τις ενώσεις τους η σφαγή που εξαπολύουν. Κι αυτό βέβαια εξηγεί τη λύσσα που πιάνει τα κάθε λογής ΝΑΤΟικά παπαγαλάκια και στη χώρα μας, μπας και εξασφαλίσουν τη στοίχιση του λαού στα εγκληματικά και πολεμοκάπηλα σχέδια.

1815 Γεννιέται ο Γερμανός πολιτικός Οτο Φον Μπίσμαρκ. Επαιξε καταλυτικό ρόλο στη συνένωση των μέχρι τότε χωριστών γερμανικών κρατιδίων σε ενιαίο κράτος, του οποίου διετέλεσε και πρώτος καγκελάριος. Υπήρξε σφοδρός πολέμιος του εργατικού και του τότε σοσιαλιστικού κινήματος, γνωστός για τους αντισοσιαλιστικούς του νόμους.

1924 Ο Αδόλφος Χίτλερ καταδικάζεται σε 5ετή φυλάκιση για τη συμμετοχή του στο λεγόμενο Πραξικόπημα της Μπυραρίας. Τελικά θα παραμείνει στη φυλακή μόνο για 9 μήνες.

1936 Η αστική τάξη εντείνει την καταστολή κατά του εργατικού - κομμουνιστικού κινήματος της χώρας μας. Μέσα στο πρώτο εικοσαήμερο του Απρίλη πιάστηκαν 198 αγωνιστές, 32 φυλακίστηκαν, 44 εκτοπίστηκαν, 34 βασανίστηκαν, 35 τραυματίστηκαν και ένας δολοφονήθηκε. Εγιναν 19 έρευνες, 470 κατασχέσεις και 15 απαγορεύσεις συγκεντρώσεων. Αυτά ήταν τα πρώτα αποτελέσματα της κυβέρνησης Μεταξά (του μετέπειτα δικτάτορα). Ο Μεταξάς είχε ορκιστεί από τον βασιλιά Γεώργιο υπουργός Στρατιωτικών στις 5 Μάρτη 1936, ενώ μετά τον θάνατο του πρωθυπουργού Δεμερτζή ορίστηκε πρωθυπουργός, με τη στήριξη ή ανοχή όλων των αστικών πολιτικών κομμάτων.

1937 Αναγγέλλεται στη Σοβιετική Ενωση η εκπλήρωση του 2ου Πεντάχρονου Πλάνου σε μόλις 4 χρόνια και 3 μήνες. Με την εκπλήρωσή του η συνολική παραγωγή της βαριάς βιομηχανίας αυξήθηκε 8 φορές σε σύγκριση με το 1913. Στον τομέα της αγροτικής οικονομίας ολοκληρώθηκε η συνεταιριστική οργάνωση (κολχόζνικο κίνημα).

1946 Μετά τις νόθες εκλογές της 31ης Μάρτη παραιτείται ο πρόεδρος του Κόμματος των Φιλελευθέρων, Θ. Σοφούλης, ο οποίος ως πρωθυπουργός διοργάνωσε και πραγματοποίησε αυτές τις εκλογές. Η επόμενη μέρα βρήκε τις παρακρατικές συμμορίες, σε στενή συνεργασία με τη Χωροφυλακή και αποσπάσματα του στρατού, να οργιάζουν στην ύπαιθρο.

1948 Σκοτώνεται σε αεροπορική επίθεση στα Κρούσια ο Αδάμ Μουζενίδης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.

1955 Εναρξη του ένοπλου αγώνα της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ). Η ΕΟΚΑ, που στόχο είχε την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, είχε έντονο αντικομμουνιστικό και εθνικιστικό χαρακτήρα. Τα σχέδια ίδρυσης της οργάνωσης εξυφαίνονταν ήδη από το 1950, με την ενεργή στήριξη μερίδας της ελληνικής αστικής τάξης. Επικεφαλής της υπήρξε ο Γ. Γρίβας (που στην Κατοχή είχε δράση ως αρχηγός της αντικομμουνιστικής οργάνωσης Χ), ενώ τη συγκατάθεσή του είχε δώσει και ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος. Η πάλη της ΕΟΚΑ δεν στηριζόταν στον μαζικό ένοπλο αγώνα. Τη δύναμή της αποτελούσαν λίγες εκατοντάδες ενόπλων, σαμποτέρ και εκτελεστών, ενώ στο στόχαστρό της βρέθηκαν Τουρκοκύπριοι, αλλά και συνδικαλιστές, μέλη και στελέχη του ΑΚΕΛ. Η δράση της ΕΟΚΑ και της ΒΟΛΚΑΝ (τουρκοκυπριακή εθνικιστική οργάνωση) συντέλεσε στην έξαψη του εθνικιστικού μίσους, το οποίο ο βρετανικός ιμπεριαλισμός αξιοποίησε στο έπακρο στο πλαίσιο της προώθησης της δικής του πολιτικής υπαγόρευσης λύσεων κατά τα στρατηγικά του συμφέροντα.

1959 Το μέτρο αντικαθιστά τον πήχη ως μονάδα μέτρησης του μήκους (1 πήχης = 0,65 μέτρα).