MotionTeam

Για άλλη μια φορά ο καπιταλισμός κάνει το «θαύμα» του και βάζει τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα στη δυσάρεστη θέση να αναζητούν απεγνωσμένα τα φάρμακα που έχουν ανάγκη, αντιμετωπίζοντας τις τεράστιες ελλείψεις σε μια σειρά φάρμακα, πολλά από τα οποία είναι ευρείας χρήσης, όπως αναλγητικά, αντιπυρετικά, αντιβηχικά, οφθαλμολογικά, εισπνεόμενα, παιδιατρικά!

Αποτελεί τεράστια πρόκληση το γεγονός ότι την ώρα που ο κόσμος επιδίδεται σε «αγώνα δρόμου», προκειμένου να βρει τα απαραίτητα φάρμακα, η εντατικοποίηση της δουλειάς στην παραγωγή και στη διανομή - διακίνηση των φαρμάκων τσακίζει κόκαλα, ενώ η κερδοφορία και η ανάπτυξη των φαρμακευτικών επιχειρήσεων, της φαρμακοβιομηχανίας, των φαρμακαποθηκών «χτυπάει κόκκινο»!

Και για του λόγου το αληθές:

Η εγχώρια αγορά των φαρμακευτικών εταιρειών κατέγραψε αύξηση 4,3% το 2020 σε σχέση με το 2019. Το 2019 οι πωλήσεις φαρμάκων σε φαρμακεία, φαρμακαποθήκες, νοσοκομεία έφτασαν τα 6,7 δισ. Οι εξαγωγές φαρμάκου άγγιξαν τα 3 δισ. το 2020, σημειώνοντας αύξηση κατά 48,3% σε σχέση με το 2019. Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία υλοποιεί επενδυτικό πρόγραμμα 1,2 δισ. ευρώ, σε βάθος τετραετίας. Οι πωλήσεις φαρμάκων έχουν αυξηθεί κατά 80% την τελευταία πενταετία, με αυτές να αγγίζουν τα 3 δισ. το 2021. Οι εξαγωγές αυξήθηκαν την ίδια περίοδο κατά 180%, ενώ οι εγχώριες πωλήσεις σημείωσαν άνοδο 35%. Οι πωλήσεις φαρμάκων στην εγχώρια αγορά έφτασαν τα 77 δισ. ευρώ, από το 2009 έως το 2020.

Πώς εξηγείται, λοιπόν, αυτή η αντιφατική πραγματικότητα; Πώς εξηγείται σήμερα που η επιστήμη, η τεχνολογία και η παραγωγικότητα στη βιομηχανία σημειώνουν καθημερινά τεράστια πρόοδο, έτσι ώστε να υπάρχει η δυνατότητα παραγωγής φαρμάκων που να καλύπτουν όλες τις ανάγκες παντού, το φαινόμενο των ελλείψεων στα φάρμακα όχι μόνο να μην αντιμετωπίζεται, αλλά αντίθετα να επιδεινώνεται, στην Ελλάδα, αλλά και σε μια σειρά χώρες της ΕΕ και αλλού;

Το πρόβλημα δεν είναι ούτε πρόσκαιρο, ούτε συγκυριακό, ούτε οφείλεται σε ορισμένες στρεβλώσεις που μπορούν να διορθωθούν, ώστε να έχουμε πιο «εύρυθμη» και «υγιή» λειτουργία της αγοράς. Αντίθετα, αποτελεί γέννημα - θρέμμα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, που αντιμετωπίζει όλα τα αγαθά, ανάμεσά τους και το φάρμακο, ως εμπορεύματα, τα οποία υπόκεινται στην επιχειρηματική δραστηριότητα, με κριτήριο το κέρδος.

Η παραγωγή και η διακίνηση του φαρμάκου διέπεται από τους νόμους της αγοράς, υποτάσσεται στην κερδοφορία και στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων που το έχουν στα χέρια τους και το ελέγχουν, διαγράφοντας τη διαδρομή του από την παραγωγή μέχρι τη λιανική πώλησή του. Μια διαδρομή που χαράσσεται με κριτήριο το κέρδος και μόνο αυτό.

Οι περιβόητες «παράλληλες εξαγωγές» που ενοχοποιούνται κατά κύριο λόγο για τις ελλείψεις και «ξορκίζονται» από τους εκάστοτε κυβερνητικούς διαχειριστές του καπιταλιστικού κράτους είναι ένας από τους τρόπους για να επιτυγχάνεται το μέγιστο δυνατό κέρδος, αφού οι φαρμακέμποροι αποκομίζουν πολλαπλάσιο κέρδος, εξάγοντας φάρμακα σε χώρες όπου η τιμή τους είναι υψηλότερη σε σχέση με την Ελλάδα. Είναι η φυσική συνέπεια της επιχειρηματικής δραστηριότητας στο φάρμακο, έχουν τη νομιμοποίηση του καπιταλιστικού κράτους, καταγράφονται επίσημα και έχουν τα ανάλογα οφέλη, εντάσσονται στα «ιερά και όσια» της ΕΕ που είναι η ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, ανθρώπων, υπηρεσιών και εμπορευμάτων, η πεμπτουσία, δηλαδή, του καπιταλισμού!

Οι «παράλληλες εξαγωγές» αποτελούν σημείο τριβής μεταξύ φαρμακοβιομηχάνων και φαρμακέμπορων, αφού μέσω αυτών οι φαρμακαποθήκες αποκομίζουν ένα μέρος των κερδών της φαρμακοβιομηχανίας. Οι φαρμακοβιομήχανοι, με τη σειρά τους, απαντούν, διαθέτοντας μειωμένες ποσότητες φαρμάκων σε χώρες που έχουν πιο χαμηλές τιμές, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται σε αυτές ακόμα μεγαλύτερες ελλείψεις φαρμάκων, καθώς οι φαρμακέμποροι εξάγουν έτσι κι αλλιώς τις συμφωνημένες ποσότητες.

Τα μέτρα προσωρινού περιορισμού αυτών των εξαγωγών όχι μόνο δεν δίνουν καμιά προοπτική για τη λύση του προβλήματος των ελλείψεων, αλλά, με τις εξαιρέσεις που προβλέπουν, αποτελούν άλλο ένα εργαλείο για την αύξηση του ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρηματικών ομίλων.

Τέτοιου είδους μέτρα, που προβάλλονται δεόντως από την κυβέρνηση, όπως και αυτό της υποχρεωτικής δήλωσης των αποθεμάτων από τις φαρμακαποθήκες, δεν αποτελούν τίποτα περισσότερο από μια προσπάθεια αντιπερισπασμού από την κυβέρνηση και τους κεφαλαιοκράτες που υπηρετεί, με στόχο τη συσκότιση της πραγματικής αιτίας του προβλήματος, της καπιταλιστικής παραγωγής και οικονομίας. Ταυτόχρονα, δείχνουν την ανησυχία τους μπροστά στα αδιέξοδα που γεννά η μήτρα αυτού του βάρβαρου εκμεταλλευτικού συστήματός τους, τις απόπειρες αντιμετώπισής τους, μέσα και από τις αντιθέσεις που εκδηλώνονται μεταξύ των διαφόρων τμημάτων του κεφαλαίου, εν προκειμένω μεταξύ φαρμακοβιομηχάνων, φαρμακαποθηκάριων κ.ο.κ.

Η σήψη του καπιταλισμού, όμως, δεν θεραπεύεται, όλο και περισσότερο αποκαλύπτεται.

Οι άνθρωποι που βασανίζονται για να βρουν ένα φάρμακο, σήμερα, πληρώνουν το «μάρμαρο» και για τις γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις και τους ανταγωνισμούς μεταξύ των φαρμακευτικών επιχειρηματικών ομίλων, οι οποίοι στηρίζονται από τα αντίστοιχα καπιταλιστικά κράτη. Η επιλογή των κεφαλαιοκρατών του φαρμάκου να παράγουν τις πρώτες ύλες σε Κίνα και Ινδία, ως επωφελέστερη από άποψη κερδοφορίας, λόγω του φθηνότερου εργατικού δυναμικού και του χαμηλότερου κόστους παραγωγής, σήμερα επιφέρει και μια αρνητική γι' αυτούς συνέπεια, την αύξηση του κόστους μεταφοράς, που «απειλεί» το ύψος της κερδοφορίας τους. Σε αυτό έχουν επιδράσει και ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος και η αύξηση του ενεργειακού κόστους, αποτέλεσμα των στρατηγικών επιλογών του κεφαλαίου, που αυξάνει, εκτός από το κόστος μεταφοράς, και το κόστος παραγωγής. Κι επειδή το κριτήριο της κερδοφορίας δεν μπορεί να αλλάξει για τους επιχειρηματικούς ομίλους, ως νόμος της καπιταλιστικής παραγωγής, το φάρμακο - εμπόρευμα είτε θα πάρει υψηλότερη τιμή είτε θα αποσυρθεί για να διοχετευτεί σε χώρες που είναι πιο ακριβό και θα λείψει από χώρες που είναι πιο φθηνό.

Οι ίδιοι οι φαρμακοβιομήχανοι ομολογούν ανερυθρίαστα ότι λόγω του κόστους των πρώτων υλών, δεν παράγουν μεγάλα αποθέματα από φάρμακα χαμηλότερης τιμής, αλλά προσανατολίζονται σε πιο ακριβά «καινοτόμα» φάρμακα. Να, λοιπόν, γιατί ο γονιός δεν βρίσκει αντιπυρετικό σιρόπι για το παιδί του!

Αυτή η κατάσταση, ως επιλογή του μεγάλου κεφαλαίου, έχει στηριχθεί και στηρίζεται από το σύνολο του πολιτικού του προσωπικού και από τους οργανισμούς του, όπως η ΕΕ. Το γεγονός ότι σήμερα η ΕΕ, μπροστά στο πρόβλημα των ελλείψεων στα φάρμακα, βρίσκεται σε διαδικασία αναθεώρησης του ζητήματος της παραγωγής πρώτων υλών, προφανώς και δεν απαντά στην ανάγκη των λαών να έχουν στη διάθεσή τους όλα τα φάρμακα που χρειάζονται, απρόσκοπτα και χωρίς να αναγκάζονται να τα χρυσοπληρώνουν, αφού αφήνει στο απυρόβλητο την πραγματική αιτία του προβλήματος, που είναι η καπιταλιστική παραγωγή και η επιχειρηματική δραστηριότητα στο φάρμακο.

Γιατί είναι ακριβώς αυτός ο τρόπος παραγωγής και αυτή η δραστηριότητα που μετατρέπει όλα τα αγαθά σε εμπορεύματα, ανάμεσά τους και το φάρμακο, το οποίο διακινείται εκεί που φέρνει κέρδος, πληρωμένο αδρά από τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα και «εξαφανίζεται» εκεί που δεν φέρνει τα αναμενόμενα κέρδη, με τον λαό πάλι να πληρώνει το «μάρμαρο». Παράδειγμα χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι μια σειρά φαρμάκων, θεραπειών και εμβολιασμών κρατιούνται στα «συρτάρια» των επιχειρηματικών ομίλων και δεν προχωρούν, παρά μόνο όταν τους εξασφαλίζουν το μέγιστο κέρδος!

Ταυτόχρονα, οι ίδιοι επιχειρηματικοί όμιλοι που εμπλέκονται σε αυτόν τον κυκεώνα, είναι αυτοί που κατακρεουργούν, μαζί με τις κυβερνήσεις και τους νόμους που ψηφίζουν, τα δικαιώματα και τα μεροκάματα των εργαζομένων!

Η κυβέρνηση της ΝΔ, που προβάλλει τώρα την «αποφασιστικότητά» της να βάλει σε «τάξη» την αγορά του φαρμάκου και να «ελέγξει» τα επιχειρηματικά συμφέροντα, να αντιμετωπίσει την «ανομία», είναι και η ίδια μέρος του προβλήματος. Ως διαχειρίστρια του καπιταλιστικού κράτους, που έχει πάρει και συγκεκριμένα μέτρα για την ενίσχυση της επιχειρηματικής δραστηριότητας και της ανταγωνιστικότητας στον χώρο της Υγείας και του Φαρμάκου, έχει νομοθετήσει την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της Υγείας, τη διεύρυνση του ωραρίου των φαρμακαποθηκών, την ενίσχυση των φαρμακοβιομηχάνων με επιστροφή rebate και clawback ως επενδυτικό κίνητρο, τη χρηματοδότηση επενδυτικών προγραμμάτων από το Ταμείο Ανάκαμψης, την εξασφάλιση φτηνού και ευέλικτου εργατικού δυναμικού μέσα από την αντεργατική νομοθεσία. Το ίδιο ισχύει και για τους πρώην κυβερνώντες και νυν αντιπολιτευόμενους, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, με τους διθυράμβους του για την ελληνική φαρμακοβιομηχανία και τις εγγυήσεις του για την ενίσχυσή της.

Ολοι τους είναι ταγμένοι στη στρατηγική των επιχειρηματικών ομίλων και ο ένας ανταγωνίζεται τον άλλο για την «αποτελεσματικότητα» στην αντιμετώπιση του προβλήματος με όρους ενίσχυσης των γενεσιουργών αιτιών του!

Σήμερα, όμως, υπάρχουν όλες οι δυνατότητες στην επιστήμη, στην τεχνολογία, στην παραγωγή, το απαραίτητο εξειδικευμένο επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό για την ανάπτυξη της έρευνας και της παραγωγής, ώστε να εξασφαλίζεται η επάρκεια φαρμάκων για όλους και δωρεάν. Γι' αυτό, ο απαραίτητος καθημερινός, οργανωμένος συλλογικός αγώνας των εργαζομένων και του λαού, για να μη μείνει κανένας χωρίς φάρμακο, η απαίτηση να ληφθούν μέτρα για την εξασφάλιση όλων των απαραίτητων φαρμάκων σε αυτούς που τα χρειάζονται, η απαίτηση της πλήρους απαγόρευσης των παράλληλων εξαγωγών, πρέπει να στοχεύει, ταυτόχρονα, τον πραγματικό αντίπαλο που εμποδίζει την επίτευξη αυτού του σκοπού: Τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και την επιχειρηματική δραστηριότητα. Αυτό το εμπόδιο πρέπει να φύγει από τη μέση, οι εργαζόμενοι που παράγουν τον πλούτο να πάρουν το τιμόνι της εξουσίας και της οικονομίας, ώστε αυτή να οργανώνεται με βάση τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες και τα αγαθά να αντιμετωπίζονται ως τέτοια και όχι ως εμπορεύματα.

Αυτόν τον αγώνα για το σήμερα και το αύριο της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων μόνο το ΚΚΕ μπορεί να τον υπηρετήσει μέχρι τέλους, γιατί μόνο το ΚΚΕ παλεύει για την επαναστατική ανατροπή της βαρβαρότητας του καπιταλισμού και την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας, που λειτουργεί με βάση τις ανάγκες των ανθρώπων και όχι το κέρδος!

Κι ενώ καθημερινά χρόνια τώρα έχει επιβεβαιωθεί η ανάγκη να απαγορευτούν πλήρως και διά παντός οι «παράλληλες εξαγωγές», η κυβέρνηση σε συνέχεια των αντίστοιχων «μέτρων» που έπαιρναν διαχρονικά οι κυβερνήσεις, αρκείται σε «αυστηρούς ελέγχους», «καταγραφή αποθεμάτων», «μερική απαγόρευση εξαγωγών» κ.ο.κ.

Παράλληλα, κυβέρνηση και φαρμακοβιομήχανοι επιχειρούν να πετάξουν από πάνω τους την ευθύνη, επικαλούμενοι την «παγκόσμια διάσταση» του φαινομένου, και την ίδια στιγμή παζαρεύουν τα επόμενα επεισόδια της «στήριξης» της φαρμακοβιομηχανίας από το κράτος.

Μια «στήριξη» για την οποία «σφάζονται» ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζοντας ότι έχουν τη «συνταγή» για να «ομαλοποιήσουν» την αγορά. Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ φορτώνει το πρόβλημα σε «ιδεοληψίες» της ΝΔ, παρουσιάζοντας ως «λύση» μια ακόμα προσωρινή απαγόρευση των «παράλληλων εξαγωγών», ενώ δεν λέει κουβέντα για τις ευθύνες των φαρμακοβιομηχάνων. Η δε ΝΔ ανακοινώνει μέτρα όπως τα παραπάνω και παρουσιάζει ως «δείγμα γραφής» τις αναστολές λειτουργίας σε φαρμακαποθήκες.

«Το φαινόμενο των παράλληλων εξαγωγών οφείλεται στο γεγονός ότι στη χώρα μας έχουμε από τα πιο φτηνά φάρμακα της Ευρώπης», σημείωσε χτες με νόημα ο Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων (ΣΦΕΕ) μετά τη σύσκεψη, ενώ η Πανελλήνια Ενωση Φαρμακοβιομηχάνων κάνει λόγο για «υπερφορολόγηση», «τεράστιο clowback», «αυξημένο κόστος παραγωγής» κ.ο.κ. Κι αυτά παρά τις μεγάλες «εκπτώσεις» στις υποχρεώσεις των φαρμακοβιομηχάνων προς το κράτος (clowback), ως «κίνητρα» για «έρευνα και ανάπτυξη» καινοτόμων φαρμάκων, που μέσω του προϋπολογισμού φορτώνονται στον λαό.

Επίσης, ο ΣΦΕΕ κάνει λόγο για «στοχευμένες κινήσεις που θα μπορούσαν να στηρίξουν την παραγωγή απαραίτητων καθιερωμένων φαρμάκων από την ελληνική φαρμακοβιομηχανία», «βελτιώνοντας τη θέση της δικής μας βιομηχανίας στην ευρωπαϊκή αγορά».

Στο μεταξύ, στη γύρα από φαρμακείο σε φαρμακείο εξακολουθούν να βρίσκονται καθημερινά χιλιάδες ασθενείς και οι οικογένειές τους, για να εξασφαλίσουν τα πολυπόθητα φάρμακα. Σε μια περίοδο μεγάλης έξαρσης των αναπνευστικών ιώσεων, στους ενηλίκους και ακόμα περισσότερο στα παιδιά, οι ελλείψεις παιδιατρικών φαρμάκων (αντιβιοτικά, αναλγητικά, αντιπυρετικά, αντιβηχικά, εισπνεόμενα) ταλαιπωρούν ιδιαίτερα τους γονείς. Ηδη τις προηγούμενες μέρες πολλοί ήταν αυτοί που βρέθηκαν αντιμέτωποι με τη δυσκολία να εξασφαλίσουν τα φάρμακα που συνταγογραφήθηκαν στα παιδιά τους, αναγκάστηκαν να ψάχνουν από φαρμακείο σε φαρμακείο, ακόμα και από πόλη σε πόλη. Στο ίδιο μήκος κύματος, η εύρεση σκευασμάτων για την αντιμετώπιση των ιώσεων παραμένει δύσκολη υπόθεση.

Οπως εξηγεί ο Γιάννης Καβαλάρης, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου, εκλεγμένος με τη ΔΗΠΑΚ, δεν έχει μείνει κατηγορία φαρμακευτικών σκευασμάτων στην οποία να μην εκδηλώνεται, στον έναν ή στον άλλον βαθμό, πρόβλημα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τα αντιβιοτικά για τα παιδιά και τα εισπνεόμενα, τα φάρμακα είτε λείπουν εντελώς είτε οι ποσότητες που διαθέτουν τα φαρμακεία υπολείπονται δραματικά της ζήτησης. Παράλληλα, ελλείψεις εκδηλώνονται σε μια ευρεία γκάμα σκευασμάτων τα οποία αφορούν χρόνιες παθήσεις και μεγάλες ομάδες ασθενών, όπως είναι, για παράδειγμα, τα φάρμακα για τον διαβήτη και την υπέρταση. «Η τροφοδοσία των φαρμακείων από τις φαρμακευτικές εταιρείες είναι τραγική», τονίζει. Ετσι, για σκευάσματα που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της ζήτησης τα φαρμακεία τροφοδοτήθηκαν με μόλις «ένα κουτί μέσα στον Δεκέμβρη», με αποτέλεσμα το ...απόθεμα να εξαντλείται από τις πρώτες κιόλας συνταγές. Οι ασθενείς είναι συνεχώς «σε μια γύρα» για να βρουν τα φάρμακά τους, όπως περιγράφει, ενώ αφού γυρίσουν δέκα και πλέον φαρμακεία, συνήθως χωρίς αποτέλεσμα, αντιλαμβάνονται πως το πρόβλημα είναι γενικό.

Αντιμέτωποι με την αγωνία των ασθενών που αναζητούν μάταια τη φαρμακευτική τους αγωγή βρίσκονται και οι εργαζόμενοι στα φαρμακεία. «Πάντα υπήρχε θέμα με ελλείψεις», υπογραμμίζουν εργαζόμενοι, με φάρμακα να βρίσκονται είτε συστηματικά είτε περιστασιακά σε έλλειψη. Ωστόσο, «από το καλοκαίρι και μετά έχει παραγίνει το κακό», διαπιστώνουν. Σήμερα, με την έξαρση των ιώσεων, είναι αναγκασμένοι να ενημερώνουν καθημερινά ασθενείς και γονείς ότι δεν μπορούν να τους προμηθεύσουν με τα πιο συνηθισμένα φάρμακα. «Δεν έχουμε αντιπυρετικά. Παραγγέλνω 20 και μου στέλνουν 2 από την αποθήκη», περιγράφει συγκεκριμένα μια εργαζόμενη. Ανάλογη είναι η κατάσταση για τα αποσυμφορητικά, τα αντιβηχικά, τα αντιβιοτικά που χορηγούνται στα παιδιά, τα εισπνεόμενα, τις οφθαλμιατρικές αντιβιοτικές σταγόνες. Μάλιστα, «η κατάσταση χειροτερεύει», με αποτέλεσμα να καθυστερεί η θεραπεία ασθενών και να στερούνται το δικαίωμα σε φθηνό και προσβάσιμο φάρμακο.

Στο μεταξύ, την αναστολή λειτουργίας που επέβαλε η κυβέρνηση σε δύο φαρμακαποθήκες στη Β. Ελλάδα αφού αρνήθηκαν να υποβληθούν σε έλεγχο σχολιάζει η ΚΟΒ Φαρμάκου Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ.

Οπως αναφέρει η Οργάνωση του Κόμματος, «ο υπουργός Υγείας προχωρά σε λεονταρισμούς και παρουσιάζει ως υποτιθέμενη λύση την απογραφή των φαρμάκων στις φαρμακαποθήκες, με την απειλή της αναστολής λειτουργίας τους». Ξεκαθαρίζει ότι το πρόβλημα «δεν βρίσκεται στη λειψή καταγραφή ή παραγωγή φαρμάκων, αλλά στην ίδια την άναρχη παραγωγή και διάθεση των φαρμάκων ως εμπορεύματος, στη δυνατότητα που δίνεται στους καπιταλιστές να προχωράνε σε παράλληλες εξαγωγές με κριτήριο το μέγιστο δυνατό κέρδος».

Αγωνιώντας για το φάρμακο

«Ούτε στο νοσοκομείο δεν υπάρχουν πια φάρμακα», μας λέει χαρακτηριστικά ο Γιώργος Καστής, με την οργή του να ξεχειλίζει. Οπως είπε, από το πρωί γυρίζει από φαρμακείο σε φαρμακείο με τη συνταγή στο χέρι για να βρει ένα φάρμακο χημειοθεραπείας για τη σύζυγό του. «Κοντεύω να τρελαθώ! Σήμερα έπρεπε να ξεκινήσει χημειοθεραπεία. Τρέχω από το πρωί, μεσημέριασε και ακόμα δεν έχω καταφέρει να το βρω. Νοσηλεύεται στο Νοσοκομείο "Μεταξά". Μου είπαν οι γιατροί της ότι το νοσοκομείο δεν διαθέτει αυτό το φάρμακο και ότι θα πρέπει να το αναζητήσω εγώ σε κάποιο φαρμακείο. Τι κατάντια είναι αυτή; Πώς βάζουν έτσι τις ζωές ανθρώπων σε κίνδυνο; Είναι δυνατόν ολόκληρο ογκολογικό νοσοκομείο και να μη διαθέτει τα απαραίτητα φάρμακα για τους καρκινοπαθείς; Και μετά έχουν το θράσος να λένε ότι όλα στα νοσοκομεία είναι μια χαρά; Ντροπή!», τόνισε.

Τη συζήτηση άκουσε η Μαριάνθη Καρ., για να συμπληρώσει πως το ίδιο ακριβώς περιστατικό έζησε και η ίδια αναζητώντας φάρμακο για χημειοθεραπεία του καρκινοπαθούς πατέρα της, ο οποίος επίσης νοσηλευόταν στο Νοσοκομείο «Μεταξά». «Πήγα από φαρμακείο σε φαρμακείο και τελικά βρήκα ένα όπου ο φαρμακοποιός μου είπε ότι θα έπρεπε να το κάνω παραγγελία και θα μπορούσα να το πάρω μετά από τρεις μέρες. Αφού είχα τη γραπτή διαβεβαίωση του φαρμακοποιού ότι θα ήταν έτοιμο το φάρμακο μετά από τρεις μέρες, η πρώτη χημειοθεραπεία του πατέρα μου έγινε τελικά με δόση, από δανεικό φάρμακο, δηλαδή που ανήκε σε άλλον ασθενή, του οποίου η οικογένεια είχε καταφέρει να το εξασφαλίσει με τον ίδιο τρόπο. Αναζήτηση και παραγγελία. Αν δεν κατάφερνα να το βρω τι θα γινόταν;».

«Λένε ότι οι φαρμακευτικές κάνουν εξαγωγή τα φάρμακα, και τα σπρώχνουν σε χώρες που μπορούν και τα πουλάνε πιο ακριβά. Και εμείς πάμε από φαρμακείο σε φαρμακείο για ένα αντιπυρετικό. Εντάξει, έχει ιώσεις, είναι και ο κορονοϊός. Ομως μπορούν αυτά να εξηγήσουν τέτοια έλλειψη;», ανέφερε ο Νίκος που ήταν και αυτός στην ουρά με τη σύζυγό του.

Το στιγμιότυπο εκτυλίχθηκε σε φαρμακείο στο Κερατσίνι. Η φαρμακοποιός Χρ. Μπουμπούκα έδωσε ακόμα μια εικόνα της σοβαρής έως επικίνδυνης κατάστασης που διαμορφώνεται σε βάρος της υγείας των λαϊκών οικογενειών, ακόμα και των παιδιών. «Είναι η δυσκολότερη φάση που περνάω στα 34 χρόνια που είμαι φαρμακοποιός. Σιρόπια, αντιπυρετικά, ειδικά για τα παιδιά, εισπνεόμενα, αντισταμινικά για παιδιά και βρέφη, αντιπηκτικά έχουν εξαφανιστεί. Ακόμα και ΑΤΑΡΑΞ για παιδική συνταγή δεν υπάρχει. Εχουμε ζήσει και άλλες ελλείψεις αλλά τώρα αυτό που συμβαίνει ξεπερνάει κάθε φαντασία. Δεν το έχουμε ξαναδεί. Είναι δυνατόν να μην υπάρχουν ούτε κορτιζόνη σταγόνες για βρέφη; Δηλαδή αν ένα παιδί πάθει λαρυγγίτιδα τι θα κάνουμε; Τι θα γίνει;», σημείωσε.

Ιδια η εικόνα σε κάθε φαρμακείο στις περιοχές του Πειραιά. Σε φαρμακείο στη Δραπετσώνα, μητέρα αναζητεί το αντιπυρετικό που της είπε ο γιατρός για το παιδί της. «Είναι σιρόπι και το μόνο που έχω βρει είναι σε χάπι 500άρι. Μου πρότειναν φαρμακοποιοί να το κόψω στα τέσσερα και να το δίνω στο παιδί κομμάτι κομμάτι. Ομως μπορώ να το διακινδυνεύσω; Τι είναι αυτή η κατάσταση; Παίζουν με την υγεία των παιδιών μας;». Το φαρμακείο στη Δραπετσώνα ανήκει στους Θ. και Εμ. Κρόκου. Οπως ανέφερε ένας από τους φαρμακοποιούς, «δεν έχω ξαναδεί τέτοια έλλειψη. "Αερολίν", "Flixotide", "Depon" σιρόπι, "Panadol" σιρόπι, "Apotel" σιρόπι, "Clozar" σιρόπι, ΑΤΑΡΑΞ σιρόπι, όλα τα γκόλντεν φλου, σχεδόν όλες οι αντιβιώσεις, φάρμακα για σοβαρές ασθένειες και λίγα σας λέω, είναι άλλα τόσα».

Αντίστοιχα και ο φαρμακοποιός του εφημερεύοντος φαρμακείου στο Πέραμα σημείωσε ότι «εδώ και 32 χρόνια πρώτη φορά αντιμετωπίζουμε τέτοιο φαινόμενο. Δεν είναι μόνο η έξαρση των ιώσεων. Ολοι οι συνάδελφοι γνωρίζουμε ότι μία από τις αιτίες είναι οι εξαγωγές που κάνουν για να βρουν καλύτερες τιμές πώλησης. Και αυτό δεν είναι τωρινό. Αλλά αφού οι κυβερνήσεις δεν λαμβάνουν μέτρα η κατάσταση όσο πάει και χειροτερεύει. Είναι δυνατόν να είναι σε έλλειψη ακόμα και το "Depon" όπως το Maximum;».