Με ένα βίντεο που μίλησε στην καρδιά, τον νου και την ψυχή των αντιπροσώπων και προσκεκλημένων άνοιξαν οι εργασίες του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ χτες το πρωί στην έδρα της ΚΕ.

Μια συγκλονιστική αφήγηση, πλαισιωμένη με στιγμιότυπα από το Αρχείο του ΚΚΕ, από το 1ο του Συνέδριο, το ιδρυτικό, στις 17 Νοέμβρη 1918, έως και σήμερα... Με τις ηρωικές στιγμές, τον τιτάνιο αγώνα του ΔΣΕ, την παράνομη δουλειά, τις διώξεις, τις εκτελέσεις και τις θυσίες, την πάλη σε όλες τις συνθήκες, τις καμπές, αλλά και τη δύναμη να σταθείς «ξανά όρθιος στον δρόμο που σου πρέπει».

Η Ιστορία του Κόμματος, οι βαθιές ρίζες στον λαό, οι δεσμοί αίματος που έχει σφυρηλατήσει το ΚΚΕ με τον λαό στην υπερεκατοντάχρονη πορεία του. Σάρκα από τη σάρκα του, αιμοδότης των αγώνων και των κατακτήσεών του, στυλοβάτης της πάλης του για μια καλύτερη ζωή. Σε κάθε φουρτούνα, πάντα μπροστά.

Χαρακτηριστικά από το βίντεο τα λόγια του Ν. Ζαχαριάδη, από τον Σεπτέμβρη 1952, σε ραδιοφωνική του ομιλία στον σταθμό «Ελεύθερη Ελλάδα»: «Μάθαμε τα λόγια μας να μη διαφέρουν από τα έργα μας. Μάρτυρες και εγγύηση είναι οι εκατόμβες αίμα, οι αμέτρητες θυσίες που δώσαμε για την Ελλάδα. (...) Είμαστε το κόμμα των θυσιών, των αγώνων, της δημιουργίας. Ο λαός ξέρει τους κουκουέδες και τους έχει εμπιστοσύνη».

Το 22ο Συνέδριο επιτάσσει ένα ΚΚΕ δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της ιστορίας για τον Σοσιαλισμό!

Εδώ σήμερα, τώρα σφυρηλατείται η θέληση να πάμε πιο ψηλά, πιο μακριά.

Συνεχίζουμε, με πίστη στη δύναμη της τάξης μας, με εμπιστοσύνη στο Κόμμα μας, με το βλέμμα καρφωμένο στη νίκη.

Γιατί γνωρίζουμε καλά πως τίποτα δεν μας χαρίστηκε και τίποτα δεν θα μας χαριστεί.

Γνωρίζουμε πως καμία δύναμη δεν μπορεί να σταθεί απέναντι σε έναν λαό οργανωμένο, συνειδητό, αποφασισμένο.

Με το 22o Συνέδριο ανανεώνουμε τον όρκο μας να βαδίσουμε μέχρι τέλους, χωρίς εκπτώσεις, χωρίς πισωγυρίσματα. Συνεπείς στο κάλεσμα της Ιστορίας, έτοιμοι για όλες τις συνθήκες, αποφασισμένοι για το μεγάλο άλμα, τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

• Το βίντεο είναι αναρτημένο στο κανάλι του ΚΚΕ στο YouTube.

Γενιές κομμουνιστών, αλλά και φίλων του Κόμματος που προσκλήθηκαν στην έναρξη των εργασιών, ήταν εκεί για να προϋπαντήσουν αυτό το σπουδαίο για το Κόμμα γεγονός, κορύφωση μιας πολύμηνης διαδικασίας, κατά την οποία οι Θέσεις του Συνεδρίου συζητήθηκαν πλατιά και σε βάθος, παλαίμαχοι της «δρακογενιάς» της ΕΑΜικής Αντίστασης και του ΔΣΕ, αλλά και νεότεροι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι και προσκαλεσμένοι.

Κάθε γωνιά του κτιρίου είχε διαμορφωθεί κατάλληλα με μεράκι και εθελοντική δουλειά ημερών, για να υποδεχτεί το Συνέδριο και να φιλοξενήσει αντιπροσώπους και παρατηρητές, που από νωρίς το πρωί κατέφταναν στην έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ από κάθε γωνιά της Ελλάδας, αλλά και τους καλεσμένους στην έναρξη των εργασιών, εκπροσώπους από τον χώρο των Γραμμάτων, των Τεχνών, του Πολιτισμού, φορέων του επιστημονικού κόσμου και των μαζικών κινημάτων. Αγωνιστές που συμπορεύονται χρόνια με το ΚΚΕ, μέσα από τις γραμμές του εργατικού κινήματος, του αγροτικού, του κινήματος των ΕΒΕ, τους αγώνες των γυναικών και της νεολαίας.

Ακολούθησε η προβολή ενός άρτιου αισθητικά, βαθύτατα συγκινητικού, ως προς το περιεχόμενο, βίντεο αφιερωμένου στο ΚΚΕ απ' τη γέννησή του έως σήμερα. Μια διαδρομή που «δεν είναι παρελθόν, είναι γνώση, όπλο και ευθύνη»...

Με αυτήν την ευθύνη στις πλάτες τους, οι αντιπρόσωποι του 22ου Συνεδρίου «σφυρηλατούν» από χτες τα «όπλα» που θα μας πάνε συλλογικά πιο μακριά ακόμα: Τις αποφάσεις του Συνεδρίου!

INTIME NEWS

INTIME NEWS

Ξεχωρίζει η έκδοση προς τιμήν του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ, με τίτλο «Οι κομμουνιστές παίρνουν τους πιο σκοτεινούς δρόμους της πόλης για την πιο φωτεινή υπόθεση του κόσμου».

Τα κείμενα της έκδοσης είναι ένα ελάχιστο δείγμα από τη δράση του ΚΚΕ σε συνθήκες παρανομίας, αναδεικνύοντας σημαντικά στοιχεία για τη λειτουργία του: Ετοιμότητα, τόλμη, αντοχή, τελικά τις δυνατότητες του επαναστατικού Κόμματος να δρα κάτω από όλες τις συνθήκες και να συνεγείρει πρωτοπόρες εργατικές - λαϊκές συνειδήσεις στην πάλη για τον Σοσιαλισμό.

Οι πιο πολλές από τις ιστορίες, που καλύπτουν μια χρονική έκταση από την περίοδο του Μεσοπολέμου έως και τη χούντα, είναι άγνωστες, δεν έχουν κυκλοφορήσει ή μπορεί να έχουν ειπωθεί κάποιες μαρτυρίες πριν πολλά χρόνια.

Κάθε ιστορία συνοδεύεται από ένα μικρό κείμενο που εισάγει τον αναγνώστη στην περίοδο, αλλά και σε βασικές πλευρές του ζητήματος που πραγματεύεται.

Πώς απέδρασαν 8 στελέχη του Κόμματος το 1931 από τις φυλακές Συγγρού; Ποιος ο ρόλος του Θανάση Κλάρα (μετέπειτα Αρη Βελουχιώτη) στη θρυλική απόδραση, αλλά και ενός δεκανέα που υπηρετούσε στη φρουρά των φυλακών; Πώς έγινε κατορθωτό μέσα στην Κατοχή, το 1941, να υπάρχει απόθεμα μαρξιστικού βιβλίου; Τι δουλειά είχε προηγηθεί τα προηγούμενα χρόνια; Πώς γινόταν η σαμποταριστική δουλειά των εργατών και των τεχνιτών στα πολεμικά εργοστάσια των ναζί κατακτητών, που οργανώθηκε με μποστάρηδες τους κομμουνιστές την περίοδο της Κατοχής; Γιατί οι σύντροφοι πάλι εκείνα τα χρόνια αποκαλούσαν «παιδί» τον «Ριζοσπάστη»; Ποιος ο ρόλος των κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών εργαζομένων στους σιδηροδρόμους στην Κατοχή; Πώς ιδρύθηκε η «Σύγχρονη Εποχή»;

Είναι μερικές μόνο από τις ιστορίες που ξετυλίγονται στην έκδοση...

Οπως επισημαίνεται στον πρόλογο της έκδοσης: «Το ΚΚΕ για τα μισά σχεδόν από τα 108 χρόνια ζωής του λειτουργούσε, δρούσε και έγραφε Ιστορία όντας απαγορευμένο ή σε συνθήκες ημιπαρανομίας, τα μέλη και τα στελέχη του διώκονταν μόνο και μόνο λόγω της κομματικής τους ιδιότητας. Ομως και στα υπόλοιπα χρόνια "τυπικής νομιμότητας", όπως αυτά που ζούμε σήμερα, το κεφάλαιο δεν σταμάτησε στιγμή την προσπάθεια για την αναχαίτιση και το χτύπημα του εργατικού - λαϊκού κινήματος και του ΚΚΕ, αξιοποιώντας τους πολύμορφους αστικούς μηχανισμούς που δρούσαν πάντα με ειδική διάταξη απέναντι στο ΚΚΕ και τις Οργανώσεις του, στα στελέχη και τα μέλη του. Καμία αυταπάτη γι' αυτό δεν πρέπει να δημιουργείται από μακροχρόνια δουλειά σε ειρηνικές και κοινοβουλευτικές συνθήκες αστικής νομιμότητας. Η νομιμότητα για την αστική τάξη και το εργατικό κίνημα είναι έννοιες αντιστρόφως ανάλογες.

Η μπρούτζινη καρφίτσα με το λογότυπο του 22ου Συνεδρίου τραβά την προσοχή. Οπως και το πώς φτιάχτηκε... 12 άνθρωποι δούλεψαν σε μια κανονική αλυσίδα παραγωγής. Καθάρισμα, οξείδωση, βερνίκι, φινίρισμα, όλα στο χέρι. Βάρδιες των 4-5 συντρόφων στο πακετάρισμα. Εκατοντάδες εργατοώρες, πολλά ξενύχτια... Η μεγαλύτερη ανταμοιβή όμως είναι ότι ήδη οι σύνεδροι κυκλοφορούν με την καρφίτσα στο πέτο!

Αντίστοιχα, στους συνέδρους δίνεται ως δώρο και το εξώγλυφο έργο «Καράβι κόκκινο» σε μορφή μπρελόκ, που σχεδιάστηκε από τον ζωγράφο Τάκη Βαρελά με έμπνευση από το τραγούδι «Ρόδι» του Δημήτρη Ραβάνη - Ρεντή και του Θάνου Μικρούτσικου. Ενα αντικείμενο που συμπυκνώνει την ευχή και τη δέσμευση: «Να πάμε μπρος, να πάμε ίσια»...

«Η πορεία της Κόκκινης Σημαίας δεν σταμάτησε με τις αντεπαναστατικές ανατροπές. Τη συνεχίζουμε κρατώντας την γερά στα χέρια μας, μελετώντας την ιστορική πείρα και παλεύοντας για την οριστική ανατροπή του καπιταλισμού, για την οικοδόμηση του Σοσιαλισμού - Κομμουνισμού». Τα παραπάνω αναγράφονται στην οκτάπτυχη κάρτα - προσφορά της ΚΟ Γερμανίας προς τους αντιπροσώπους του 22ου Συνεδρίου, η οποία αποτυπώνει την τοιχογραφία «Η Πορεία της Κόκκινης Σημαίας», που κοσμεί τη δυτική πλευρά του Μεγάρου Πολιτισμού της Δρέσδης.

Το εμβληματικό ψηφιδωτό, μήκους 30 και ύψους 11 μέτρων, φιλοτεχνήθηκε τη διετία 1968 - 1969, μετά από καλλιτεχνικό διαγωνισμό, από ομάδα πανεπιστημιακών και φοιτητών της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών της Δρέσδης υπό τον καθηγητή και πρύτανη της Σχολής, Gerhard Bondzin. Το έργο υλοποιήθηκε με μια καινοτόμο μέθοδο επίστρωσης σε σκυρόδεμα και βρίσκεται στο Μέγαρο Πολιτισμού της πόλης, το οποίο εγκαινιάστηκε το 1969, στην 20ή επέτειο της ίδρυσης της Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατία.

Υπάρχει επίσης παράρτημα το οποίο περιγράφει αναλυτικά τις επιγραφές, αλλά και τα συμπλέγματα προσώπων που απεικονίζονται.

Τέλος, η ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ προσέφερε αναμνηστικό στο οποίο περιέχονται κάρτες με δημοσιεύματα του «Ριζοσπάστη» και ορισμένα ντοκουμέντα, που αφορούν τα Συνέδρια του ΚΚΕ και «φωτογραφίζουν» την πορεία και ωρίμανσή του.

Ανάμεσα στις κάρτες βρίσκουμε φωτογραφίες από τα πρώτα Συνέδρια του ΣΕΚΕ, από εξώφυλλα του «Ριζοσπάστη» κατά τη διάρκεια εργασιών Συνεδρίων, καθώς και υλικά από αυτά. Είναι διανθισμένο επίσης με ποιήματα των Ρίτσου, Νερούδα, Μαγιακόφσκι και Μπρεχτ για τον πρωτοπόρο ρόλο του Κομμουνιστικού Κόμματος.

Για πολλούς, το αναμνηστικό αποτελεί μια περιήγηση στην κορυφαία διαδικασία του Κόμματός μας κάτω από όλες τις συνθήκες. Σε αρκετούς, πάλι, φέρνει αναμνήσεις από την πρόσφατη Ιστορία του, που και οι ίδιοι αποτελούν μέρος της...

Ζητούμενο συνεπώς είναι, με τις αποφάσεις μας στο 22ο Συνέδριό μας, να αντιστοιχηθούμε ακόμα περισσότερο με αυτό το στρατηγικό μας καθήκον, να ηγηθούμε της πάλης της εργατικής τάξης και των κοινωνικών συμμάχων της για τον σοσιαλισμό. Κάθε επιμέρους καθημερινή μάχη, κάθε επιμέρους καθήκον - ατομικό ή συλλογικό - του κάθε μέλους και στελέχους, της κάθε Κομματικής Οργάνωσης του ΚΚΕ, να εντάσσεται στον μεγάλο σκοπό που έχουμε μπροστά μας.

Αυτό σημαίνει ικανότητα σύνδεσης με πολιτικά πιο απόμακρες μάζες, διεύρυνση της συνδικαλιστικής επιρροής με αλλαγή συσχετισμού δυνάμεων παντού, η οποία όμως πρέπει να αποκτήσει στέρεα ιδεολογικοπολιτικά χαρακτηριστικά, να αποτυπωθεί με οικοδόμηση του Κόμματος σε κρίσιμους χώρους, με ένταξη των πρωτοπόρων εργατών και άλλων λαϊκών δυνάμεων στις γραμμές μας, με ενίσχυση των κομμουνιστικών χαρακτηριστικών των δυνάμεών μας και στο πώς αυτά εκφράζονται στην καθημερινή δράση των ΚΟΒ του ΚΚΕ και των ΟΒ της ΚΝΕ.

Χρέος μας είναι να βλέπουμε τα δυναμικά στοιχεία των εξελίξεων, να μη θολώνουμε μπροστά στον προσωρινό αρνητικό συσχετισμό που, όσο δύσκολος κι αν φαντάζει, δεν είναι ακίνητος, στατικός. Εχουμε πίστη στη νίκη της εργατικής τάξης, του λαού μας. Θα τα καταφέρουμε με όπλο τη στρατηγική που έχει χαράξει το Κόμμα μας και με τη δύναμη της Οργάνωσής μας.

Προϋπόθεση όμως γι' αυτό είναι η ιδεολογικοπολιτική θωράκιση του Κόμματος και της ΚΝΕ, η αποφασιστική βελτίωση της λειτουργίας και δράσης όλου του Κόμματος, από την ΚΕ έως τις ΚΟΒ και τις ΟΒ της ΚΝΕ.

Φτάσαμε στο Συνέδριο με την ολοκλήρωση της συζήτησης των Θέσεων της ΚΕ σε δύο ΓΣ όλων των ΚΟΒ και την πραγματοποίηση όλων των Συνδιασκέψεων των Τομέων και των Οργανώσεων Περιοχής.

Στις Συνδιασκέψεις των Τομέων και Περιοχών οι Θέσεις ψηφίστηκαν ομόφωνα.

Στα καθοδηγητικά όργανα της ΚΝΕ, καθώς και στις ΟΒ, έγινε επίσης συζήτηση και τοποθετήθηκαν θετικά για τις Θέσεις τα στελέχη και τα μέλη της Νεολαίας μας.

Παράλληλα, έγινε δημόσιος προσυνεδριακός διάλογος στον οποίο πήραν μέρος μέλη και στελέχη του Κόμματος και της ΚΝΕ, καθώς και οπαδοί του Κόμματος. Ολα τα κείμενα που στάλθηκαν στην Επιτροπή Προσυνεδριακού Διαλόγου είναι στη διάθεση των αντιπροσώπων.

Η συμφωνία που εκφράστηκε σε όλο το Κόμμα αποτελεί γερή βάση για βαθύτερη αφομοίωση και κατάκτηση ενιαίου προσανατολισμού στην ιεράρχηση των καθηκόντων για Κόμμα σταθερό και δυνατό, ικανό να προωθεί τη στρατηγική του στην καθημερινή πάλη αυτοτελώς ως Κόμμα και στο κίνημα.

Αυτό δεν αφορά ορισμένες ποσοτικές - αποσπασματικές βελτιώσεις, αφορά τη γρήγορη προσαρμογή στην ποιότητα όλων των πλευρών της καθοδηγητικής δουλειάς, ώστε το Κόμμα να είναι έτοιμο για όλα, για σκληρές ταξικές συγκρούσεις, όποια κι αν είναι η πορεία των εξελίξεων.

Αντίθετα, ο καπιταλισμός, που κυριαρχεί σήμερα παγκόσμια, δίνει την ευκαιρία να αποκαλυφθούν οι μύθοι του, ανάμεσα στα άλλα ο μύθος του "ανίκητου". Εχουμε βαθιά πεποίθηση ότι ο καπιταλισμός όχι μόνο δεν είναι ανίκητος, αλλά συγκλονίζεται από αξεπέραστες αντιφάσεις. Είναι το εκμεταλλευτικό σύστημα που αδυνατεί να ικανοποιήσει τις λαϊκές ανάγκες, γεννάει φτώχεια, ανεργία, κρίσεις και προσφυγιά.

Για πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό Πόλεμο, βρισκόμαστε τόσο κοντά σε έναν Γ' Παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό Πόλεμο. Η επισήμανση αυτή προκύπτει και από το γεγονός της εντατικής προετοιμασίας των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, των ιμπεριαλιστικών ανταγωνιζόμενων πόλων, που είναι αντίστοιχη, ανάλογη με αυτή του Μεσοπολέμου. Βεβαίως, η μορφή και τα μέτωπα που θα σχηματιστούν στην πορεία, θα αποτυπωθούν καλύτερα στην εξέλιξή τους.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων αστικών κομμάτων, ακολουθώντας τον δρόμο των προηγούμενων κυβερνήσεων, βαθαίνει την εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, για τα συμφέροντα και την αναβάθμιση της θέσης της αστικής τάξης, τη μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό - μεταφορικό κόμβο, διεκδικώντας μεγαλύτερο μερίδιο από τη λεία των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων.

Στην πράξη έχει αποδειχτεί ότι η εμπλοκή στα σχέδια των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και του Ισραήλ όχι μόνο δεν εγγυάται την ασφάλεια του λαού, αλλά τον οδηγεί σε μεγάλες περιπέτειες, κάνει τη χώρα στόχο αντιποίνων, έχει δρομολογήσει εξελίξεις αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων, ακόμα και της κυριαρχίας της χώρας.

Το ΚΚΕ, με πίστη στην αρχή του προλεταριακού διεθνισμού, παίρνοντας υπόψη τον διεθνή χαρακτήρα της ταξικής πάλης και την αναγκαιότητα της ενιαίας στρατηγικής του κομμουνιστικού κινήματος, παλεύει με στόχο την επαναστατική ανασύνταξη του ευρωπαϊκού και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος.

Η προηγούμενη περίοδος διέψευσε για άλλη μια φορά τον μύθο της καπιταλιστικής ανάπτυξης για όλους, που τάχα μπορεί να ωφελήσει και τους θύτες και τα θύματα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Αποδείχτηκε ξανά ότι όλες οι μορφές αστικής διαχείρισης (επεκτατική - περιοριστική πολιτική, άνοδος - πτώση επιτοκίων κ.λπ.) ωφελούν σταθερά το κεφάλαιο και φορτώνουν νέα βάρη στον λαό.

Σε κάθε περίπτωση, ο μονοπωλιακός καπιταλισμός που σαπίζει δεν είναι ούτε παντοδύναμος, ούτε ανίκητος. Η σύγχρονη εργατική τάξη, η κύρια παραγωγική δύναμη, είναι ο αποφασιστικός παράγοντας για την αντιμετώπιση των σύγχρονων μηχανισμών του συστήματος, για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού.

Εκδηλώνονται τάσεις αμφισβήτησης της κυβέρνησης που προέρχονται από το εσωτερικό της ΝΔ και κατευθύνονται κυρίως ενάντια στη σημερινή της ηγεσία, δίχως να φαίνεται προς το παρόν ότι κλονίζουν τη συνοχή της κυβέρνησης. Στη διατήρηση της συνοχής της ΝΔ συμβάλλει και η κατάσταση που επικρατεί στο τόξο των άλλων αστικών κομμάτων, αφού ακόμα δεν φαίνεται ένα κόμμα ή συνεργασία κομμάτων να λειτουργεί με αξιώσεις για την αναπαραγωγή του δίπολου της αστικής κυβερνητικής εναλλαγής, γεγονός που δυσκολεύει το αστικό πολιτικό σύστημα.

Το γεγονός ότι δεν υπάρχει - τουλάχιστον σε αυτή τη φάση - συγκροτημένο κυβερνητικό δίπολο εναλλαγής της διακυβέρνησης, το λεγόμενο "κενό", σύμφωνα με πολιτικούς σχολιαστές, είναι ένα πρόβλημα που το σύστημα προσπαθεί να λύσει αξιοποιώντας ταυτόχρονα και διάφορες καταστάσεις, γεγονότα, ζητήματα, δοκιμάζοντας έτσι και τη δυναμική ενδεχόμενων λύσεων.

Είναι η στιγμή που χρειάζεται να δυναμώσουμε την ιδεολογική - πολιτική επίθεση και προβολή της θέσης του ΚΚΕ, που είναι η μόνη πραγματικά προς όφελος των συμφερόντων της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, για μη συμμετοχή ή στήριξη σε αστικές κυβερνήσεις, με όποιο μανδύα και αν αυτές εμφανίζονται και κάτω από οποιεσδήποτε εξελίξεις, είτε μακρόχρονης "ειρηνικής πορείας με το πιστόλι στον κρόταφο του λαού" είτε μεγαλύτερης πολεμικής εμπλοκής και ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Διακριτός, ξεχωριστός πόλος, πραγματική λαϊκή αντιπολίτευση, στην αντίπερα όχθη, στο πλευρό του λαού και των αγώνων του, βρίσκεται σταθερά μόνο το ΚΚΕ. Η συμπόρευση μαζί του παντού, μέσα στο κίνημα, σε βουλευτικές και άλλες εκλογικές διαδικασίες, αποτελεί μονόδρομο, προκειμένου να ανοίξει ένας άλλος διαφορετικός δρόμος υπέρ των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων.

Από το 21ο στο 22ο Συνέδριο, αλλά και σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου, από το 19ο Συνέδριο, σημειώσαμε πρόοδο. Η εκτίμηση αυτή γίνεται ακριβώς γιατί πρέπει αυτά τα βήματα προόδου να τα κατοχυρώσουμε και εδραιώσουμε παραπέρα.

Εκτιμάμε ότι έχουμε πρόοδο στην παρέμβαση και ικανότητα καθοδήγησης κινημάτων.

Υπάρχει βελτίωση της ικανότητας συσπείρωσης με βάση την αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή γραμμή που έχουμε επεξεργαστεί στα μαζικά κινήματα. Αυτό δείχνει και επιβεβαιώνει η πανελλαδική εικόνα.

Εχει βελτιωθεί η ικανότητα άμεσης κομματικής και μαζικής παρέμβασης σε μεγάλα γεγονότα που έχουν συμβεί όλη αυτή την περίοδο.

Εχουν γίνει θετικά βήματα στην επεξεργασία της ιδεολογικής - πολιτικής διαπάλης, και γενικά και σε επιμέρους μέτωπα και ζητήματα.

Υπάρχει σημαντική αντανάκλαση αυτής της θετικής πορείας στην άνοδο της πολιτικής, εκλογικής και συνδικαλιστικής μας επιρροής αυτά τα χρόνια. Αυτό εκφράστηκε και στις εκλογικές μάχες που δώσαμε και στις αρχαιρεσίες σωματείων, συλλόγων, σε πολλούς κλάδους.

Η θετική εξέλιξη της προσυνεδριακής διαδικασίας, η μεγάλη, συντριπτική συμφωνία των μελών του Κόμματος με τις Θέσεις της ΚΕ, η προσπάθεια στελεχών να συμβάλουν στην όλη προσυνεδριακή συζήτηση, αποτελούν βάση, ωστόσο δεν πρέπει να μας καθησυχάσουν.

Δεν έχουμε την ψευδαίσθηση και την αυταπάτη ότι το ζήτημα αυτό της αντιστοίχισης είναι κάτι που λύνεται "μια κι έξω" ή ότι αρκούν ορισμένα μέτρα βελτίωσης, με την έννοια ότι η αντιστοίχιση αυτή συνδέεται με την επιβεβαίωση στην πράξη του ρόλου του Κόμματος ως συνειδητής επαναστατικής πρωτοπορίας και θα κριθεί σε βάθος χρόνου στην υλοποίηση των σκοπών του, θα κριθεί τελικά στην πράξη.

Ωστόσο, σήμερα εξετάζουμε το ζήτημα σε συνθήκες που αν και δεν είναι επαναστατικές, τροφοδοτούν τη μαζική δυσαρέσκεια και την έντονη κινητικότητα εργατικών - λαϊκών δυνάμεων. Αυτό είναι κρίσιμο και καινούργιο στοιχείο που μπορεί να δυσχεράνει καθοριστικά τη δυνατότητα διαχείρισης του καπιταλιστικού κράτους, ή και να διαμορφώσει προϋποθέσεις κλονισμού και ανατροπής της καπιταλιστικής εξουσίας. Ως αποτέλεσμα, κρίνεται ως ακόμα πιο επιτακτικό το καθήκον η πολιτική και μαζική δράση του Κόμματος να βασίζεται στη στρατηγική του.

Στο 22ο Συνέδριο στρέφουμε την προσοχή μας σε ορισμένα κρίσιμα ζητήματα που θεωρούμε ως προϋποθέσεις για να μπορούμε σήμερα να λύνουμε αυτό το ζήτημα της αντιστοίχισης. Οπως:

- Στην αναβάθμιση της ιδεολογικής συγκρότησης των οργάνων και των ΚΟΒ.

- Στην εσωκομματική λειτουργία και την καθοδηγητική δουλειά με το βλέμμα στραμμένο στην ΚΟΒ.

- Στα ζητήματα της κομματικής οικοδόμησης.

- Στην καθοδηγητική βοήθεια στην ΚΝΕ.

- Στη συνεχή προσπάθεια αναβάθμισης της κομματικής μαζικής διαφώτισης και προπαγάνδας.

- Στην ανάδειξη και διάταξη των στελεχών μας.

Στη στρατολογία και οικοδόμηση είμαστε συνολικά πολύ πίσω σε αντίστοιχες κομβικές περιοχές της χώρας, σε στρατηγικής σημασίας κλάδους, στις γυναίκες εργατικής - λαϊκής ένταξης. Είναι κρίσιμο να αντιμετωπίζουμε τη στρατολογία ως "στάση ζωής" του κάθε υποψήφιου κομματικού μέλους. Η απόφαση να ενταχθεί κάποιος στο Κόμμα δεν είναι απόφαση μιας στιγμής. Αναδιοργανώνει όλη τη ζωή του, είναι απόφαση που αλλάζει τη ζωή του, τις προτεραιότητές του, τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τα πράγματα. Πρέπει να τον/την προσεγγίζουμε με εκείνο τον συνδυασμένο τρόπο που βαθαίνει τον τρόπο σκέψης του για όλα τα ζητήματα που τον απασχολούν: Από την προσωπική του ζωή, την εργασία του, το πώς βλέπει τον εαυτό του στην ταξική πάλη, "στο κάλεσμα της Ιστορίας" μέσα από την πράξη και καθημερινή δράση και λειτουργία του.

Δεν υποτιμάμε ούτε παραβλέπουμε την προσπάθεια που έγινε. Αλλά χρειάζεται να έχουμε απόλυτη συναίσθηση των αδυναμιών μας. Να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε έξω από σημαντικούς, κρίσιμους χώρους, ότι δεν έχει αντιστοιχηθεί σε μεγαλύτερα αποκρυσταλλώματα κομματικής συγκρότησης και ισχυροποίησης η καθημερινή κοπιαστική προσπάθεια που κάνουμε.

Από αυτή τη σκοπιά, όλα τα καθοδηγητικά όργανα, τα τμήματα χρειάζεται να δουλέψουν συστηματικά ώστε η επεξεργασία των θέσεών μας, τα συμπεράσματα των αγώνων, η ικανότητα διαπάλης να δένεται οργανικά με την επεξεργασία του σχεδιασμού της οικοδόμησης ως ενιαίο καθήκον με εξειδίκευση των μέτρων που θα υπηρετείται από όλες τις πλευρές ως περιεχόμενο και ως δράση, συμβάλλοντας στο να ξεπερνιούνται μονομέρειες, να λύνεται δημιουργικά η ουσιαστική σύνδεση της ιδεολογικής δουλειάς με την καθημερινή δράση και μέσα στο κίνημα.

Αξιοποιώντας την πείρα που συγκεντρώσαμε τα προηγούμενα χρόνια, έχουμε διαμορφώσει πλέον τις προϋποθέσεις για να κάνουμε ένα αποφασιστικό βήμα στον ολοκληρωμένο σχεδιασμό και ένταξη της ιδεολογικής - μορφωτικής δουλειάς στην καθοδηγητική δουλειά. Ενα αποφασιστικό βήμα ώστε η καθημερινή καθοδηγητική δουλειά να εστιάζει αποτελεσματικά στο βάθεμα των ιδεολογικοπολιτικών δεσμών με τον περίγυρό μας, ιδιαίτερα με την εργατική τάξη, και να μην αποσπάται απ' τη στρατηγική μας στο όνομα των υπαρκτών αντικειμενικών δυσκολιών.

Με επιμονή μπορούμε και πρέπει επίσης να συνεχίσουμε την προσπάθεια για την προώθηση ορισμένων απαραίτητων μέτρων για την επιτυχία του σχεδιασμού μας. Συγκεκριμένα, μπορούμε και πρέπει να μετρήσουμε βήματα προόδου:

- Στην αποκατάσταση της σχέσης των μελών και στελεχών του ΚΚΕ με τον "Ριζοσπάστη", στην ουσιαστική αξιοποίησή του στην καθημερινή μαζική, ιδεολογικοπολιτική δράση.

- Στη μελέτη, αξιοποίηση και διάδοση άρθρων της ΚΟΜΕΠ και των εκδόσεων των κομματικών επεξεργασιών, ώστε να συνοδεύουν σταθερά όλες τις πλευρές της κομματικής ζωής (π.χ. θεματικές συζητήσεις στα Οργανα και στις ΚΟΒ).

- Στην αναβάθμιση του συστήματος εσωκομματικής μόρφωσης και των σχολών των νέων οπαδών, που περιλαμβάνει τη διαμόρφωση νέας εκπαιδευτικής βαθμίδας βασικών γνώσεων για όλα τα μέλη των ΚΟΒ.

- Στην ένταση της μορφωτικής προσπάθειας με την προώθηση ιστορικού και λογοτεχνικού βιβλίου, επαφής με το προοδευτικό πολιτιστικό έργο κάθε μορφής.

- Στην παρακολούθηση, καταγραφή, κωδικοποίηση του ιδεολογικοπολιτικού μετώπου και την εξειδίκευση της ιδεολογικοπολιτικής διαπάλης. Στην τακτική, ουσιαστική συζήτηση στα καθοδηγητικά όργανα για τον έλεγχο προόδου του σχεδιασμού μας για την αναβάθμιση της ιδεολογικής δουλειάς, με επίκεντρο την άνοδο της ικανότητας των ΚΟΒ και όλων των κομματικών μελών για τη δράση και παρέμβασή τους από τη σκοπιά του Προγράμματος του Κόμματός μας.

Κριτήριο πραγματικής προόδου της δουλειάς μας είναι το κατά πόσο τελικά οργανώνεται και ελέγχεται η καθημερινή δουλειά στη βάση της διαλεκτικής σχέσης επαναστατικής θεωρίας και πράξης.

Η επαναστατική συνέχεια του Κόμματος στο μέλλον συνδέεται άμεσα και ουσιαστικά με την ύπαρξη γερής και μαζικής ΚΝΕ στο σήμερα. Η ευθύνη ώστε τα μέλη της ΚΝΕ να διαμορφώνονται ως νέοι επαναστάτες με όρους προοπτικής για να αποκτήσουν τον τιμημένο τίτλο του κομματικού μέλους, αφορά πρώτα και κύρια το Κόμμα. Συνεπώς, όρος και προϋπόθεση για να μπορεί στην πράξη η ΚΝΕ να αποτελεί βασικό αιμοδότη του Κόμματος αποτελεί η ανάληψη αυτής της ευθύνης ουσιαστικά και η μετουσίωσή της σε συγκεκριμένα μέτρα στήριξης.

Από το προηγούμενο Συνέδριο μπορεί να έχουν μετρηθεί κάποια βήματα, όμως δεν είναι ενιαία παντού, δεν είναι σταθερά, ούτε επαρκή.

Είναι χρέος μας πολύ πιο αποφασιστικά να στηρίξουμε τα όργανα και τις ΚΟΒ στο πώς να καταρτίζουν σχέδιο με περιεχόμενο που να ανοίγει δρόμο για την ανάπτυξη σταθερής και κατάλληλης παρέμβασης στη νεολαία. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εκτιμάνε καλύτερα τι απασχολεί αυτές τις ηλικίες, να κατανοούν το βάθος της ιδεολογικής παρέμβασης του αντιπάλου, να μην υποτιμάνε το τι καταλαβαίνει και τι όχι ένας μαθητής, ένας σπουδαστής στην κατάρτιση, ένας φοιτητής, ένας εργαζόμενος νέος ή μια εργαζόμενη νέα χωρίς κοινωνική, ταξική πείρα, καμιά φορά ακόμα και χωρίς ουσιαστική εργασιακή πείρα. Η υπάρχουσα πείρα μπορεί να βοηθήσει ώστε το περιεχόμενο διεκδίκησης ενός σωματείου να περιλαμβάνει τους συνολικότερους όρους ζωής της νέας βάρδιας της εργατικής τάξης (ελεύθερος χρόνος, οικογένεια, στέγη κ.λπ.) και όχι μόνο τα "στενά" εργασιακά.

Φυσικά, υπάρχουν και πολλά άλλα ζητήματα που πρέπει να τα δούμε πιο αναλυτικά, κυρίως μετά το Συνέδριο, στην πορεία προς το 14ο Συνέδριο της ΚΝΕ που θα γίνει στο τέλος του 2027, καθώς και κατά την προετοιμασία της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης για τη Νεολαία ή της Ευρείας Ολομέλειας της ΚΕ, ανάλογα με το τι θα καταλήξει η νέα ΚΕ.

Στην εισήγηση δίνουμε συμπεράσματα από την παρέμβαση του Κόμματος στα κινήματα. Παρά τα βήματα που έγιναν από το 21ο Συνέδριο, η κατάσταση στα κινήματα προσομοιάζει με "κινούμενη άμμο". Αν η παρέμβασή μας δεν αποκτήσει το απαραίτητο ιδεολογικό - πολιτικό βάθος, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος του πισωγυρίσματος και της υποχώρησης από τα θετικά βήματα που κατακτήσαμε, μπροστά στην τεράστια πίεση που θα ασκηθεί τα επόμενα χρόνια στο πλαίσιο και της πολεμικής οικονομίας και προετοιμασίας και με δεδομένη την ανασύνταξη των αστικών πολιτικών δυνάμεων.

Σήμερα για να πραγματοποιηθεί αυτό το αναγκαίο και επιτακτικό άλμα στην παρέμβασή μας στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα απαιτούνται ορισμένες αναγκαίες προϋποθέσεις.

Μια πρώτη βασική προϋπόθεση είναι να κατανοήσουμε ότι στην ανασύνταξη του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος αλληλεπιδρούν η δουλειά με το Πρόγραμμα του Κόμματος μέσα στο κίνημα και η συστηματική προσπάθεια να ανεβαίνει ο βαθμός οργάνωσης στα συνδικάτα, να αλλάζει ο συσχετισμός δυνάμεων στο εσωτερικό τους και να αυξάνεται η συμμετοχή των μελών τους στους αγώνες. Είναι απαραίτητο να προωθούμε συνδυασμένα όλους τους προηγούμενους στόχους, που αποτελούν και προϋποθέσεις της ανασύνταξης.

Αυτό σημαίνει ότι απαιτείται αυτοτελής ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική δουλειά όλων των κομμουνιστών μέσα στην εργατική τάξη και στο συνδικαλιστικό της κίνημα με βάση το Πρόγραμμα και άλλες επεξεργασίες μας. Απαιτείται οργανωμένη, σχεδιασμένη δουλειά και με την αντίστοιχη διάταξη δυνάμεων για τη βελτίωση της κομματικής οικοδόμησης, πρώτα απ' όλα στους χώρους δουλειάς και στις ειδικές κατηγορίες των νεότερων ηλικιακά εργαζομένων και γυναικών.

Απαιτείται επεξεργασία και εξειδίκευση των πλαισίων πάλης και πρωτοπόρα μαχητική δράση για τα προβλήματα των εργαζομένων. Απαιτείται ταυτόχρονη συνεχής προσπάθεια συσπείρωσης ευρύτερων τμημάτων εργαζομένων στο πλάι του Κόμματος και της ΚΝΕ, ώστε να διευρύνεται το τμήμα αυτό που δρα πρωτοπόρα στον ιδεολογικό πολιτικό και μαζικό αγώνα, που προετοιμάζεται ώστε να παίξει ηγετικό ρόλο στους αγώνες της εργατικής τάξης και του συνδικαλιστικού κινήματος.

Ταυτόχρονα, κριτήριο της ωριμότητας και της αντοχής στην επίμονη καθημερινή δουλειά είναι και το πόσο γίνεται κατανοητό αυτό που αναφέρεται στο Πρόγραμμα του Κόμματος, ότι η συσπείρωση της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης με το ΚΚΕ και η προσέλκυση πρωτοπόρων τμημάτων των λαϊκών στρωμάτων θα περάσει από διάφορες φάσεις.

Οι εργατικές και λαϊκές μάζες μέσα από την πείρα της συμμετοχής τους στην οργάνωση της πάλης σε κατεύθυνση σύγκρουσης με τη στρατηγική του κεφαλαίου θα πείθονται για την ανάγκη να πάρει η οργάνωση και η αντιπαράθεσή τους χαρακτήρα εφ' όλης της ύλης και με όλες τις μορφές σύγκρουσης με την οικονομική, πολιτική κυριαρχία του κεφαλαίου.

Υπάρχει επομένως ανάγκη να κατανοούμε πιο βαθιά και διαλεκτικά όλους τους παράγοντες που συνδυασμένα πρέπει να υπηρετούν το ανέβασμα της συνειδητότητας και της οργάνωσης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων (τη συλλογική πείρα του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, την άρρηκτη σχέση της ιδεολογικής - πολιτικής δράσης με την ανάπτυξη των αγωνιστικών κινητοποιήσεων για τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των εργαζομένων).

Μέσα σε όλα αυτά να κατανοούμε πιο ολοκληρωμένα τον ειδικό αναντικατάστατο καθοδηγητικό ρόλο του Κόμματος ως πρωτοπορίας της εργατικής τάξης. Να παίρνουμε υπόψη μας ότι το συνδικαλιστικό κίνημα είναι κατώτερη βαθμίδα οργάνωσης της εργατικής τάξης. Οτι στις γραμμές του δρουν και παρεμβαίνουν όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις, το κράτος, η εργοδοσία. Επομένως, η διαδικασία ριζοσπαστικοποίησης και χειραφέτησης της εργατικής τάξης είναι πιο απαιτητική διαδικασία, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες που ανεβάζουν τις απαιτήσεις της παρέμβασης του Κόμματος.

Είναι καίριο ζήτημα, ο κομμουνιστής και η κομμουνίστρια, δουλεύοντας πλατιά μέσα στις εργατικές - λαϊκές μάζες, μπαίνοντας μπροστά για κάθε λαϊκό πρόβλημα, να συμβάλλει συνειδητά να συνδέεται ο οικονομικός αγώνας με την πολιτική πάλη. Να κατανοεί ότι αυτή η διαδικασία δεν γίνεται ούτε "μια κι έξω", ούτε συνθηματολογικά, είναι συνδυασμός ιδεολογικής, πολιτικής, μαζικής, οργανωτικής παρέμβασης πριν την εξέλιξη ενός αγώνα, κατά τη διάρκειά του και στη συνέχεια. Απαιτεί κλιμάκωση σε διεκδικήσεις που πρέπει να μπολιάζονται με περιεχόμενο, σε πολιτική αντιπαράθεση με τις κυβερνήσεις, την εργοδοσία, τους πραγματικούς υπευθύνους, ώστε να φωτίζεται ο δρόμος της πάλης για τη λύση των προβλημάτων, για την ικανοποίηση των δικαιωμάτων τους, συνδέεται αναπόσπαστα με τον δρόμο της ανατροπής.

Επειδή όμως ξέρουμε καλά ότι στον μαζικό αγώνα οι εργατικές μάζες δεν μπαίνουν έξω από την πάλη για τα δικαιώματά τους, γι' αυτό και είναι απαραίτητο να δυναμώσει η προσπάθεια για την εξειδίκευση αιτημάτων και διεκδικήσεων σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, με τη συστηματική ταυτόχρονα προσπάθεια για τη διαμόρφωση ολοκληρωμένων πλαισίων πάλης, ανάδειξη μετώπων πάλης που συμβάλλουν στην ενιαιοποίηση του αγώνα πλατύτερων τμημάτων των εργαζομένων σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση.

Αυτό είναι το σύνθετο καθήκον που συνειδητά σχεδιασμένα πρέπει να προωθούμε στο κίνημα, παίρνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε κλάδου, κάθε χώρου, τα οξυμένα προβλήματα που μπορούν να γίνουν κρίκος για την ανάπτυξη του συλλογικού αγώνα. Εντάσσοντάς τα στον δικό μας σχεδιασμό για το δυνάμωμα του αντικαπιταλιστικού αγώνα, σε συνεχή αντιπαράθεση με τις άλλες πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις που θα επιχειρούν τον περιορισμό της πάλης σε μια ρεφορμιστική κατεύθυνση και τον συντεχνιασμό.

Τα παραδείγματα από την παρέμβαση του Κόμματος που αναπτύχθηκε και τις μεγάλες πανελλαδικές κινητοποιήσεις, δείχνουν τις δυνατότητες. Να επεξεργαζόμαστε και τρόπους έκφρασης αλληλεγγύης, με διάφορες μορφές πάλης, όπως απεργίες κ.λπ.

Μπορεί να αξιοποιηθεί στην κατεύθυνση αυτή το γεγονός ότι έχει δυναμώσει η εκτίμηση, η εμπιστοσύνη προς το Κόμμα από ευρύτερο τμήμα εργαζομένων και μέσα στις γραμμές του συνδικαλιστικού κινήματος.

Η άνοδος του κύρους του Κόμματος και τα αποτελέσματα της δράσης μας στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα εκφράστηκαν και στις αρχαιρεσίες μεγάλων συνδικάτων, Εργατικών Κέντρων και Ομοσπονδιών σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Είμαστε πρώτη δύναμη σε 14 Ομοσπονδίες του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και 22 Εργατικά Κέντρα και στην ΑΔΕΔΥ. Επίσης, μεγάλωσε η στεφάνη σωματείων και γύρω από το ΠΑΜΕ που δραστηριοποιούνται σε όλες αυτές τις κινητοποιήσεις.

Ωστόσο, η σημαντική συμβολή του ΚΚΕ στη διαμόρφωση ενός ρεύματος αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, μέσα από τη στάση του σε όλα τα μεγάλα μέτωπα, στη δράση μας μέσα στο κίνημα, πρέπει να αποκτήσει μόνιμα και σταθερά χαρακτηριστικά.

Στις Θέσεις της ΚΕ υπογραμμίζεται ότι η υπόθεση της Κοινωνικής Συμμαχίας κατακτιέται στην πάλη για τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα σε κατεύθυνση διεκδίκησης του συνόλου των σύγχρονων αναγκών, που αντικειμενικά μπορούν να αποτελέσουν και το έδαφος της κοινής δράσης των εν δυνάμει συμμάχων κοινωνικών δυνάμεων. Αυτό επιβεβαιώθηκε από μεγάλα μέτωπα πάλης που πήραν και πανελλαδική έκφραση, όπως για το έγκλημα των Τεμπών, ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, το μέτωπο της προστασίας της υγείας του λαού, μέσα από την πάλη για την αντιμετώπιση των συνεπειών από φυσικές καταστροφές που πήραν μεγάλη διάσταση, αλλά και με το μέτωπο ενάντια στους πλειστηριασμούς - εξώσεις λαϊκών κατοικιών κ.α.

Νέα σημαντική πείρα διαμορφώνουμε αυτή την περίοδο από το αγροτικό ξέσπασμα που χαρακτηρίζεται από την εξαιρετικά μαζική συμμετοχή στα μπλόκα των αγροτών και στις δράσεις που αποφασίζει η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων, αλλά και την παρέμβαση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος στην κατεύθυνση υιοθέτησης και στήριξης των αιτημάτων των αγροτών με αιχμή το "φθηνά στο χωράφι, ακριβά στο ράφι, για τα κέρδη των καπιταλιστών", την επεξεργασία πλαισίων για την οργάνωση απεργιών και συλλαλητηρίων, αξιοποιώντας και το περιεχόμενο της αντιπαράθεσης με τον "προϋπολογισμό του πολέμου και της φτώχειας". Πρόκειται για σημαντική παρακαταθήκη στην προσπάθεια να στραφεί ο αγώνας από το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα στο σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής.

Οι πρόσφατες αγροτικές κινητοποιήσεις προσφέρονται για την εξαγωγή σημαντικών συμπερασμάτων για τη σχέση Κόμματος - κινήματος με επίκεντρο τις Θέσεις για το 22ο Συνέδριο, τον στόχο για ολόπλευρη ισχυροποίηση του Κόμματος σε κάθε δοκιμασία για να ανταποκριθεί στην ιστορική αποστολή του, την πάλη για τον σοσιαλισμό.

Επίσης, η σύνδεση της ιδεολογικής - πολιτικής δουλειάς στους αυτοαπασχολούμενους των πόλεων πρέπει να γίνεται στη βάση μόνιμων προβληματικών χαρακτηριστικών τους, όπως: Ελλειψη ελεύθερου χρόνου, διαρκής αβεβαιότητα, εξάρτηση (μέσω πιστώσεων κ.λπ.) από μονοπώλια, χρέος στην εφορία, στο Ασφαλιστικό Ταμείο, αδυναμία προσαρμογής στις τεχνολογικές τσιμπίδες του εκσυγχρονισμένου φορολογικού μηχανισμού.

Από το 21ο Συνέδριο έγιναν βήματα στη δράση των κομμουνιστριών στο ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα. Ταυτόχρονα, όμως, μεγαλώνουν και οι απαιτήσεις ώστε να ανέβει η ικανότητα των γυναικών κομματικών μελών να δουλεύουν με πλατύτερες μάζες γυναικών των εργατικών - λαϊκών δυνάμεων, που δεν συμμετέχουν στα σωματεία και στους Συλλόγους τους.

Φτάνοντας στη σημερινή μέρα, πρώτη μέρα των εργασιών του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ, νιώθουμε περήφανοι για όλη την πορεία του Κόμματός μας, των γενιών που πάλεψαν πριν από εμάς, όλων όσοι συνεχίζουν να παλεύουν μαζί μας, όσοι προσβλέπουν με ελπίδα και πίστη στο ΚΚΕ, στη θεωρία μας, στις αξίες μας, στα ιδανικά μας. Στις θύελλες που έρχονται, σε έναν κόσμο που φλέγεται, μπορούμε να ανταποκριθούμε, με ΚΚΕ δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας.

Με αυτές τις αποφάσεις, με το Πρόγραμμά μας, απευθυνόμαστε στους εργάτες και υπαλλήλους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, στους αυτοαπασχολούμενους ΕΒΕ, στους βιοπαλαιστές αγρότες, στους απόμαχους της δουλειάς συνταξιούχους, στους νέους και τις νέες, φοιτητές, μαθητές, σπουδαστές, στις γυναίκες εργατικής - λαϊκής ένταξης, στους μετανάστες, σε όλο τον εργαζόμενο λαό, ανεξάρτητα από φυλή, καταγωγή, φύλο, σεξουαλικό προσανατολισμό, χρώμα, θρησκεία, να συμπορευτεί μαζί με το ΚΚΕ, για την επαναστατική ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Ετσι έχουμε μάθει εμείς να παλεύουμε και να πολεμάμε: "Για όλου του κόσμου το ψωμί, το φως και το τραγούδι".

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΑΣ!

ΖΗΤΩ ΤΟ 22ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΜΑΣ!».

Αύριο, με τον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου»: Ολόκληρη η Εισήγηση της ΚΕ στο 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ

Ο Μάρκος Μπεκρής, από την ΚΟ Αττικής, μετέφερε την πλούσια πείρα από τη δουλειά των Κομματικών Οργανώσεων στο Λιμάνι του Πειραιά. Ανέδειξε το πώς η ιδεολογική πολιτική παρέμβαση στους εργαζόμενους σε έναν τέτοιο χώρο με σκληρή διαπάλη με την εργοδοσία, που εντάσσεται οργανικά στη μεταφορά εμπορευμάτων και πολεμικού υλικού, αποτελεί όρο για να μη σύρονται οι εργαζόμενοι πίσω από ξένες για τα ταξικά τους συμφέροντα σημαίες. Αναφέρθηκε στις επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση των εργασιακών συνθηκών, που όμως στον καπιταλισμό αξιοποιούνται για απολύσεις και για εντατικοποίηση της δουλειάς, ενώ στον σοσιαλισμό θα συνέβαλλαν στην απελευθέρωση δυνάμεων. Και σημείωσε πως το άνοιγμα αυτής της συζήτησης βοηθάει να βγαίνουν συμπεράσματα από τους εργαζόμενους για τα όρια διαχείρισης εντός του καπιταλιστικού συστήματος, αναδεικνύοντας και τη διαπάλη που διεξάγεται στις συνδικαλιστικές οργανώσεις για την κατεύθυνση των αγώνων κ.λπ.

Ο Νίκος Τέγος, από την Οργάνωση της Θεσσαλίας, αναφέρθηκε στην ανάγκη αντιστοίχισης της καθημερινής δράσης με το Πρόγραμμα του Κόμματος. Αναφέρθηκε σε παραδείγματα όπου οι Κομματικές Οργανώσεις κλήθηκαν να ανταποκριθούν σε σύνθετη διαπάλη - για παράδειγμα στις πλημμύρες από τον «Ντάνιελ», την ανυπαρξία έργων, τη λειψυδρία - όπου αστικές δυνάμεις προβάλλουν το πλαίσιο μιας υποτιθέμενης πιο «χρηστής διαχείρισης». Επισήμανε ότι η παρέμβαση των κομματικών δυνάμεων οφείλει να μη φαίνεται ως προβολή ενός καλύτερου «τεχνικού προγράμματος», υπογραμμίζοντας ότι το κρίσιμο είναι παρέμβαση με άξονα το Πρόγραμμα του Κόμματος. Αναφέρθηκε στην οικοδόμηση σε μεγάλους χώρους δουλειάς και στην οργάνωση της παρέμβασης σε κλάδους στρατηγικής σημασίας, που σχετίζονται με την πολεμική βιομηχανία στην περιοχή. Ενώ, σχολιάζοντας το έγκλημα στη «Βιολάντα» είπε ότι δεν θα είναι το τελευταίο, ξεχωρίζοντας την ανάγκη οργάνωσης της δουλειάς σε τέτοιους χώρους δουλειάς που απαιτεί μέτρα για τον σχεδιασμό, τον συντονισμό διαφορετικών οργανώσεων κ.λπ.

Η Ελενα Μποτζιολή, μέλος της Επιτροπής Προπαγάνδας της απερχόμενης ΚΕ, αναφέρθηκε στον ρόλο και τον χαρακτήρα των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης, της θέσης για συλλογικά οργανωμένη παρέμβαση του Κόμματος και της ΚΝΕ στα social media. Τόνισε ότι τα social media δεν είναι ένα απλό «μέσο», αλλά μέσο κοινωνικοποίησης, μηχανισμός διαμόρφωσης συνείδησης, μηχανισμός που διαμορφώνει τρόπο σκέψης, κριτήρια αισθητικά, πολιτικά, στάσεις κ.λπ. Επεσήμανε πως η επαγρύπνηση για τους κομμουνιστές δεν είναι τεχνικό ζήτημα ούτε θέμα «ασφάλειας δεδομένων». Είναι πολιτική στάση ζωής και στοιχείο αντιστοίχισης με τη στρατηγική του Κόμματος. Είναι η συνειδητή επιλογή να μη συνηθίζεις τον εαυτό σου στην έκθεση, στην κανονικοποίηση του ελέγχου του αντιπάλου πάνω σου, στη συνείδησή σου. Να μη θεωρείς φυσιολογικό να είναι η ζωή σου, οι απόψεις σου, οι σχέσεις σου διαρκώς καταγεγραμμένες. Αυτό δεν αφορά μόνο το Κόμμα «ως οργανισμό», αλλά τον ίδιο τον κομμουνιστή ως υποκείμενο της επαναστατικής διαδικασίας.

Ο Σωτήρης Παρίσης, μέλος της απερχόμενης ΚΕ και Γραμματέας της Επιτροπής Περιοχής Δυτικής Ελλάδας, στάθηκε στην ανάγκη μετουσίωσης της συμφωνίας με τις Θέσεις και τη στρατηγική του ΚΚΕ σε επαναστατική δράση, φωτίζοντας βήματα που κατακτήθηκαν σε αυτήν την κατεύθυνση μέσα από τη σχεδιασμένη δουλειά της ΚΟ και την παρέμβαση σε κλάδους και σε πόλεις της περιοχής, όπου συγκεντρώνονται εργατοϋπάλληλοι, αγροτοκτηνοτρόφοι, μετανάστες εργάτες, ξενοδοχοϋπάλληλοι. Στάθηκε στο πώς θα δουλέψουμε καλύτερα με το Πρόγραμμα, μεταφέροντας πλευρές από την πείρα, όπως η αναβάθμιση του περιεχομένου της συζήτησης, ο εξοπλισμός δυνάμεων, η ένταξη κάθε κομματικού μέλους και οπαδού σε ένα σχέδιο της ΚΟ, το οποίο δεν θα εξαντλείται στην εξόρμηση και στη σύσκεψη, όπως και η διάταξη δυνάμεων, η ιεράρχηση κ.ά. Αναφέρθηκε, ακόμα, στην ευθύνη του Κόμματος στην παρέμβαση στη νεολαία και στην καθοδήγηση της ΚΝΕ, τονίζοντας ότι ένα γερό και δυνατό ΚΚΕ απαιτεί και την ορμητική ανάπτυξη και ιδεολογική πολιτική ατσάλωση της ΚΝΕ, μέσα από την οποία τροφοδοτείται με νέες δυνάμεις.

Η δουλειά με το Πρόγραμμα του Κόμματος, ο τρόπος δηλαδή που απαιτείται για να νικήσει η εργατική τάξη και δίνει απάντηση σε ερωτήματα όπως το τι χρειάζεται να κάνουμε σήμερα, βρέθηκε στο επίκεντρο της τοποθέτησης της Μαρίας Ανδρεάδου, Γραμματέα της Επιτροπής Περιοχής Ηπείρου - Κέρκυρας - Λευκάδας. Ανέδειξε ότι σήμερα μπορούν να πειστούν περισσότεροι, κάτι που το φώτισε με την πείρα από την ΚΟ, ξεχωρίζοντας ότι για να γίνει χρειάζεται σταθερή και προσηλωμένη δουλειά με το Πρόγραμμα. Αποκαλυπτικά ήταν τα παραδείγματα από μεγάλους χώρους δουλειάς και θετικές διεργασίες, που φανερώνουν ότι οι κομμουνιστές χρειάζεται να βλέπουν όχι τον σημερινό αρνητικό συσχετισμό ή την αρχική στάση των εργαζομένων, αλλά τη δυναμική των πραγμάτων που διαμορφώνεται κάτω και από τη δική μας παρέμβαση.

Ο Αρης Ευαγγελίδης, από το Τμήμα Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ, αναφέρθηκε στα αναβαθμισμένα, σύνθετα καθήκοντα του Κόμματος τα τελευταία χρόνια στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα, σκιαγραφώντας τις δυσκολίες που προκύπτουν από την όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, την οξυμένη διαπάλη στο κομμουνιστικό κίνημα. Στάθηκε στις εξελίξεις στη Λ. Αμερική και υπογράμμισε την ανάγκη για επαγρύπνηση μπροστά σε κάθε ενδεχόμενο χτυπήματος της Κούβας και του λαού της. Ανέδειξε τον αντίκτυπο της κοινής έκφρασης των ΚΚ, φέρνοντας και παραδείγματα, όπως η κοινή ανακοίνωση 42 ΚΚ μετά από την επέμβαση στην Ουκρανία, που την κατήγγειλε ως ιμπεριαλιστική και από τις δύο πλευρές και βοήθησε να αναπτυχθούν κριτήρια. Στάθηκε στην παρατεταμένη βαθιά κρίση στην οποία βρίσκεται το ΔΚΚ, τονίζοντας όμως ότι υπάρχουν δυναμικά στοιχεία, τα οποία βρίσκονται σε διαφορετική φάση ανάπτυξης και ωριμότητας.

Στις δυνατότητες αλλά και την ανάγκη να αντιστοιχηθούν ακόμα πιο γρήγορα λόγια και έργα στάθηκε ο Τάσος Ναθαηλίδης, μέλος της απερχόμενης ΚΕΟΕ και Γραμματέας της Επιτροπής Περιοχής Κρήτης, επισημαίνοντας πως για να επιτευχθεί αυτό το καθήκον δεν αρκεί η επίκληση των συνθηκών και των όσων είναι μπροστά, αλλά κινητήρια δύναμη είναι η αφομοίωση του Προγράμματος του Κόμματος, καθήκον που περιλαμβάνει θεωρία και πράξη. Τόνισε ότι η αφομοίωση των συμπερασμάτων, των σύγχρονων επεξεργασιών, της πείρας του Κόμματος, η σχέση με το διάβασμα, επιδρούν στον χρόνο και τον ρυθμό των αναγκαίων αλλαγών. Στάθηκε και στα καθήκοντα της Κομματικής Οργάνωσης του νησιού, σε συνθήκες που κλιμακώνονται οι ανταγωνισμοί στην περιοχή, αναδεικνύοντας πως η δυνατότητα επίδρασης με μαζικούς όρους στις εξελίξεις, αμφισβήτησης της αστικής τάξης, περνάει και μέσα από τη στρατολογία σε χώρους στρατηγικής σημασίας, την προετοιμασία για τη στάση του Κόμματος σε άλλες συνθήκες. Αναφέρθηκε ακόμα στην ανάγκη για καθοδηγητική δουλειά τέτοια που θα γεννάει το ενδιαφέρον για γνώση των νομοτελειών του καπιταλισμού και της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, της ιστορικής πείρας, στη σημασία της αξιοποίησης «Ριζοσπάστη» και ΚΟΜΕΠ από όλα τα κομματικά μέλη, που είναι προϋπόθεση για να αναδεικνύονται σε ηγέτες στον χώρο τους.

Ο Γιάννης Τσιούτρας, μέλος της απερχόμενης ΚΕ, αναφέρθηκε στις μεγάλες κινητοποιήσεις, με χαρακτηριστικά λαϊκού ξεσηκωμού, της αγροτιάς, με χιλιάδες τρακτέρ και κτηνοτρόφους στον αγώνα, μεταφέροντας την πείρα από τη δράση των Κομματικών Οργανώσεων. Υπογράμμισε την κρισιμότητα του να πιάνονται οι διαθέσεις των μαζών, με γνώση τού σε ποια αντικειμενική βάση διαμορφώνονται αυτές, όπως τα συσσωρευμένα προβλήματα, τονίζοντας και τη μεγάλη σημασία της παρέμβασης του Κόμματος που επιδρά στις διαθέσεις. Στο πλαίσιο αυτό, ανέδειξε μια σειρά αγωνιστικές πρωτοβουλίες του προηγούμενου διαστήματος και την ανάγκη να δουλεύονται πλευρές ανεξάρτητα αν υιοθετούνται σε κάθε φάση. Ως παράδειγμα έφερε την αντιπαράθεση με ΕΕ και ΚΑΠ, που παλιότερα την αποδέχονταν λίγοι, όμως σήμερα υπάρχει ευρύτερη αμφισβήτηση.

Ο Γιάννης Τασιούλας από την απερχόμενη ΚΕ μίλησε για σημαντικά αποτελέσματα στην παρέμβασή μας στο εργατικό κίνημα και για την πείρα που αποκτούν οι εργαζόμενοι μέσα από τους ταξικούς αγώνες ώστε να αναγνωρίζουν τον αντίπαλο, να πιστεύουν στη δύναμή τους, τονίζοντας τη συμβολή του ΚΚΕ στην ανάπτυξή τους. Ξεχώρισε παραδείγματα τέτοιων αγώνων, όπως της ΛΑΡΚΟ, των Οικοδόμων, της «e-food», αλλά και τις πανελλαδικές απεργίες που έγιναν κόντρα στη ΓΣΕΕ, τη διεύρυνση της στεφάνης σωματείων γύρω από το ΠΑΜΕ. Παράλληλα αναφέρθηκε στα θετικά αποτελέσματα και στη βελτίωση συσχετισμών στο συνδικαλιστικό κίνημα, σε Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες και Σωματεία και στην ευρύτερη επίδραση που έχουν, ειδικά εκεί που συγκεντρώνεται η εργατική τάξη και αναπτύσσονται ταξικοί αγώνες. Αυτά έγιναν - όπως είπε - «γιατί δουλέψαμε με τις αποφάσεις του Κόμματος, αναπτύξαμε σχέδιο, ενώ δεν υποτιμήσαμε αγώνες ακόμα και εκεί που δεν είμαστε πλειοψηφία, έχουμε λίγες δυνάμεις κ.λπ. Οι ταξικοί αγώνες είναι η δεξαμενή απ' όπου αντλούμε δυνάμεις γα το Κόμμα και την ΚΝΕ», τόνισε.

Η Βούλα Τσίγκα από τη Διατμηματική Επιτροπή της ΚΕ για τη δουλειά στις μικρότερες ηλικίες της νεολαίας αναφέρθηκε στην πολύτιμη πείρα που έχει συγκεντρωθεί πλέον από τη 10ετή παρέμβαση και δράση του Κόμματος σε αυτές τις ηλικίες, ώστε να περάσει σε νέα φάση. Στάθηκε στους πολυπλόκαμους μηχανισμούς του αστικού κράτους και πώς παρεμβαίνουν στη διαμόρφωση της συνείδησης από μικρή ηλικία. Απέναντι σ' αυτό, είπε, υπάρχουν πλευρές που απαιτούν περισσότερη μελέτη και επεξεργασία. Αναφέρθηκε ακόμα στο πώς ο γονιός μπορεί να αποτελέσει θετικό παράδειγμα για τα παιδιά του, καλλιεργώντας π.χ. την ανάγκη για το διάβασμα, την «υποταγή του εγώ στο εμείς», τονίζοντας ότι δεν είναι ο μόνος που παρεμβαίνει στη διαμόρφωση της συνείδησης του παιδιού.

Στην πρωταρχική αυτοτελή ευθύνη του ΚΚΕ για τη δουλειά στη νεολαία αναφέρθηκε ο Θοδωρής Κωτσαντής, Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ, επισημαίνοντας την ανάγκη αυτή η ευθύνη να γίνει υπόθεση της κάθε ΚΟΒ, π.χ. όπου δεν υπάρχει ΚΝΕ να φτιάχνει η ΚΟΒ σχέδιο οικοδόμησης κ.λπ. Μίλησε για το Εθνικό Απολυτήριο που έχουμε μπροστά μας και όπως είπε μας βοηθάει να ανοίξουμε τη συζήτηση «ποιο σχολείο σε ποια κοινωνία», ενώ απέναντι στην προσπάθεια του συστήματος να στρέψει την όποια δυσαρέσκεια σε έναν ψεύτικο αντισυστημισμό, αναφέρθηκε στην πείρα από την «Εβδομάδα διάδοσης των κομμουνιστικών ιδεών» που οργάνωσε η ΚΝΕ, τονίζοντας ότι πρέπει να συνεχιστεί. Πρόσθεσε ότι στο ίδιο πλαίσιο «τρέχουν» ο πανελλαδικός Μαθητικός Διαγωνισμός της ΚΝΕ, οι Κλαδικές Ανακοινώσεις για τους φοιτητές κ.ά.

Μέσα από παραδείγματα της εσωτερικής επικαιρότητας, αλλά και διεθνών εξελίξεων, ο Γιάννης Γκιόκας, από την απερχόμενη ΚΕ και το Γραφείο Τύπου, έδειξε πώς η κεντρική πολιτική προπαγάνδα του Κόμματος απαντά ολόπλευρα και ολοκληρωμένα στα ιδεολογήματα των αστών όλων των αποχρώσεων, και τόνισε ότι η αφομοίωση αυτής της ολοκληρωμένης προπαγανδιστικής δουλειάς δεν είναι ζήτημα μόνο κάποιων «ειδικών», αλλά δουλειά όλου του Κόμματος. Στο πλαίσιο αυτό, μίλησε για τη σε βάθος αντιπαράθεση, τα επιχειρήματα που βοηθούν να αναδειχθεί το κύριο κάθε φορά και, φυσικά, τη δράση του Κόμματος σε καθένα από τα παραδείγματα, όπως η πρόσφατη ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Βενεζουέλα, το έγκλημα των Τεμπών, το νέο εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο «Βιολάντα» κ.ά.

Ο Βαγγέλης Μαρούπας, από την απερχόμενη ΚΕ και την Κομματική Επιτροπή Αιγαίου, έφερε πείρα από τη δουλειά των Οργανώσεων στα νησιά. Αν και - όπως είπε - η δουλειά με το Πρόγραμμα δεν βρίσκεται πάντα στο επίκεντρο του περιεχομένου της δουλειάς που αναπτύσσουν οι Οργανώσεις, σημείωσε ότι δεν πρέπει να υποτασσόμαστε στις δυσκολίες. Ετσι, έφερε το παράδειγμα του οξυμένου ζητήματος της Υγείας, όπου μέσα από την καλή οργανωτική δουλειά του Κόμματος στη Σάμο, την πληθώρα πρωτοβουλιών στο κίνημα, πραγματοποιήθηκε μεγάλη απεργία στον νόμο. Παράλληλα έφερε μια σειρά παραδείγματα για τη δουλειά στους εκπαιδευτικούς, στους ξενοδοχοϋπαλλήλους, στους αγρότες, αναδεικνύοντας μέσα από αυτά τα παραδείγματα τόσο τις αδυναμίες όσο και τις δυνατότητες που ανοίγονται.

Ο Γιάννης Κανάτσιος, Γραμματέας της Επιτροπής Περιοχής Δυτικής Μακεδονίας, σημείωσε ότι η Οργάνωση έχει αποκτήσει πολύτιμη πείρα όλα αυτά τα χρόνια από τη μάχη με το «νέο μοντέλο ανάπτυξης» («πράσινη μετάβαση», απολιγνιτοποίηση, καύση σκουπιδιών) και ότι στο επίκεντρο πρέπει να τίθεται πάντα το «ανάπτυξη για ποιον». Αναφέρθηκε στη δουλειά της ΕΠ και στις βοηθητικές επιτροπές που λειτούργησαν πλάι της, όπως αυτή της οικονομίας, και στάθηκε στο ότι δεν πρέπει οι αντικειμενικές δυσκολίες (π.χ. κλείσιμο ΑΕΙ, εσωτερική μετανάστευση κ.λπ.) να βάζουν φρένο στα βήματα οικοδόμησης που πρέπει να σημειωθούν.

Ο Δημήτρης Κοιλάκος, από την Ιδεολογική Επιτροπή και την Κομματική Επιτροπή Εξωτερικού, αναφέρθηκε στη διαπάλη με τις σύγχρονες θεωρίες του υποκειμενικού ιδεαλισμού και ανορθολογισμού, που είναι «οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος» που εγκλωβίζουν σε κάλπικα διλήμματα ενδοαστικής διαπάλης. Σημείωσε ότι η νέα γενιά έχει γαλουχηθεί στο σχολείο της αντεπανάστασης, έχει μάθει να σκέφτεται στο πλαίσιο της «ρευστότητας» και της μη ύπαρξης αντικειμενικής αλήθειας. Ολα τα παραπάνω τα βρίσκουμε μπροστά μας και στην προσπάθεια ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, γι' αυτό και χρειάζεται να αξιοποιηθούν πιο ουσιαστικά οι επεξεργασίες του Κόμματος. Τέλος, στάθηκε σε ζητήματα εσωκομματικής μόρφωσης και στον ρόλο των δασκάλων.

Ο Τάσος Γαλανόπουλος, μέλος της Συντακτικής Επιτροπής του «Ριζοσπάστη», τόνισε ότι μπροστά στην ένταση, στην ταχύτητα, στη συνθετότητα των εξελίξεων απαραίτητος όρος για να ανταποκριθούμε στα καθήκοντά μας είναι ο ιδεολογικός εξοπλισμός και η δράση με τον κομματικό Τύπο, τον «Ριζοσπάστη» και το «902.gr». Αναφέρθηκε ακόμα στην ανάγκη δουλειάς με το Πρόγραμμα του Κόμματος για την επαναστατική ανατροπή, και πως σε αυτήν την κατεύθυνση ο ρόλος του «Ριζοσπάστη» είναι αναντικατάστατος ώστε να βρεθεί το νήμα για την οργάνωση, την προπαγάνδα, την καθοδήγηση μαζών, για δουλειά σε απότομες καμπές της ταξικής πάλης που βρίσκονται μπροστά. Επίσης στάθηκε στην ανάγκη να μεταφέρεται η πείρα των Κομματικών Οργανώσεων στον «Ριζοσπάστη», όπως και στα βήματα που απαιτούνται να γίνουν πιο γρήγορα και στην ίδια την εφημερίδα, στην αναβάθμιση του περιεχομένου της.

Η Ζωή Χαχάμη, Γραμματέας της Επιτροπής Περιοχής Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας, αναφέρθηκε στο ζητούμενο που είναι «να καταφέρουμε να εναρμονίσουμε την καθημερινότητά μας με το Πρόγραμμα και το Καταστατικό μας». Εφερε παραδείγματα από τη δράση των κομμουνιστών σε τμήματα του λαού με αφορμή την επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, τα θετικά και τις αδυναμίες που είχε αυτή η παρέμβαση, καθώς επίσης την πείρα από τη δουλειά στο Εργατικό Κέντρο Εύβοιας που οδήγησε σε αλλαγή των συσχετισμών, τις πρωτοβουλίες στα ζητήματα σχολικής στέγης και τα ζητήματα Υγείας. Μίλησε ακόμα για την ανάγκη να δυναμώσουν οι ΚΟΒ και οι ΟΒ και να διευρυνθεί η επιρροή των κομμουνιστών.

Οι αντιπρόσωποι παραλαμβάνουν τις κάρτες και τους φακέλους τους νωρίς το πρωί

Για προστασία από τον βροχερό καιρό, το αίθριο της Εδρας της ΚΕ σκεπάστηκε απ' άκρη σε άκρη με μια μεγάλη τέντα. Ο Περισσός ήταν εδώ και μέρες έτοιμος να υποδεχτεί το Συνέδριο. Στολισμένος απ' άκρη σ' άκρη με τα συνθήματά του, με τις αναγκαίες επισκευές και συντηρήσεις να έχουν ολοκληρωθεί στην ώρα τους. Αυτό που έκανε κι εδώ τη διαφορά, ήταν η εθελοντική, ολόψυχη προσφορά εκατοντάδων μελών του Κόμματος, που βοήθησαν στις εργασίες, με αποκορύφωμα το περασμένο «Κόκκινο Σάββατο».

Το ίδιο καθοριστική για τη διεξαγωγή του Συνεδρίου είναι και η συμβολή των συντρόφων του Κόμματος και της ΚΝΕ που έχουν αναλάβει όλες τις εργασίες εκτός της Αίθουσας Συνεδρίων, από τη λειτουργία της τραπεζαρίας και των πάγκων με τους καφέδες και τα τρόφιμα, μέχρι την καθαριότητα, την περιφρούρηση κ.τ.λ. Στα μάτια όλων, παρά την κούραση, έβλεπες όλη μέρα τη χαρά και την ικανοποίηση που συμμετέχουν σ' αυτό το κορυφαίο γεγονός για το Κόμμα μας, γίνονται μέρος της Ιστορίας του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ.

Από την παρασκευή του φαγητού

Βρίσκονταν εκεί αχάραγα. Να παραλάβουν τις πρώτες ύλες, να αρχίσουν τις παρασκευές, να είναι όλα έτοιμα και νόστιμα και στην ώρα τους.

Ο Λεωνίδας, μάγειρας στο επάγγελμα, μας είπε αναλυτικά: «Σήμερα έχουμε 900 μερίδες εδώ και ένα ακόμα συνεργείο που θα κάνει τα σάντουιτς. Απ' όλα έχουμε, όλα τα καλούδια και θα φύγουν από εδώ να πάνε στην έδρα μας, στους συνέδρους μας. Εγώ προσωπικά από το 11οΣυνέδριο είμαι "παρών", όλοι οι σύντροφοι βάζουμε μεράκι, προσωπικό χρόνο, για να είμαστε εδώ, να συμβάλλουμε από όποια πλευρά, για το Κόμμα μπροστά στο 22ο Συνέδριό του».

Και αμέσως μετά, ένας άλλος σύντροφος συμπλήρωσε: «Είναι η προσφορά μας προς τιμήν του 22ουΣυνεδρίου. Για εμάς σημαίνει πολλά, είμαστε εργαζόμενοι και ακριβώς γι' αυτό το κάνουμε αυτό. Συμβάλλουμε με την προσπάθειά μας, με όλους τους τρόπους να υλοποιηθεί η απόφαση».

Και, πράγματι, αυτό το μεράκι φάνηκε στα μάτια των συντρόφων. Αλλοι ήρθαν κατευθείαν από δουλειά και κάποιοι μόλις τέλειωναν θα πήγαιναν για λίγες ώρες ξεκούραση μέχρι να πάνε για δουλειά.

Η προετοιμασία είναι πυρετώδης, όμως οι ίδιοι με ένα τεράστιο χαμόγελο. Ο Δημήτρης, μιλώντας στον «Ριζοσπάστη», μας είπε ότι «είμαι από βάρδια και ήρθα εδώ. Μαγειρεύω για την "οικογένειά μου", αυτή που μας κρατάει κάθε μέρα ζωντανούς. Για το Κόμμα μας...».

INTIME NEWS

Η τραπεζαρία την ώρα του μεσημεριανού γεύματος

Εκθέματα, πολλά από τα οποία εκτίθενται για πρώτη φορά. Καθένα από αυτά κουβαλάει μια βαριά ιστορία, έχει πολλά να διηγηθεί και ακόμα περισσότερα να γεννήσει. Γιατί καθεμιά τέτοια έκθεση τεκμηρίων, ντοκουμέντων, εντύπων, φωτογραφιών, είναι και μια ευκαιρία να σκύψει κανείς ξανά πάνω στην ηρωική Ιστορία του Κόμματός μας, να αντλήσει δύναμη από την αποφασιστικότητα της πάλης σε δύσκολες, αντίξοες, βάρβαρες συνθήκες, να βγάλει συμπεράσματα για την πάλη σήμερα.

Οι προθήκες, με τα βλέμματα διαρκώς στραμμένα πάνω τους, επιδεικνύουν περήφανα το περιεχόμενό τους! Στην έκθεση που είναι αφιερωμένη στα 80 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ το βλέμμα προσελκύουν χάρτες, φωτογραφίες, πολεμικό υλικό, χειροτεχνήματα των εξόριστων κομμουνιστών, έντυπα... Ανάμεσά τους βεβαίωση (1948) που βλέπει για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας, ότι ο αστικός στρατός κατέστρεψε έναν αλευρόμυλο, ενώ για χρόνια είχε διαδοθεί ότι το είχε κάνει ο ΔΣΕ... Δείγματα της επίθεσης του αστικού κράτους και των μηχανισμών του στο ΚΚΕ, στους κομμουνιστές και αγωνιστές. Επίθεσης λυσσασμένης, όσο λυσσασμένα υπερασπίζεται η αστική τάξη την εξουσία της... Αλλά και ο κατάλογος στρατιωτών και γράμμα αξιωματικού του αστικού στρατού που αυτομόλησαν στον ΔΣΕ...

Τάκης Βαρελάς

Το ΚΚΕ, Κόμμα παντός καιρού, κατά τεκμήριο κέρδισε την εμπιστοσύνη του λαού, εκεί που κολλάει σίδερο, με τη μαστοριά και την τέχνη των ταξικών αγώνων, να διαπαιδαγωγεί, να διαμορφώνει, να οργανώνει, να ρίχνει φως στα αίτια που γεννά η βαρβαρότητα του καπιταλισμού.

Το 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ, οι επεξεργασίες του και οι αποφάσεις του, θαρρώ πως αποτελούν το μοναδικό όπλο πάλης, στον δρόμο της ανατροπής για έναν κόσμο όπου ο σοσιαλισμός είναι ισοδύναμος της ανθρωπιάς και της αξιοπρέπειας.

Ναι, είμαι από τους πολίτες που έχουν έναν λόγο παραπάνω να θέλουν το ΚΚΕ δυνατό σταθερό και δυναμικά. Γιατί είδα στην πράξη τι μπορεί να κάνει. Μέσα από αυτές τις ιδιότητες και κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες κράτησε τη ζωή μου και την αξιοπρέπειά μου ανέπαφες από τη σαπίλα και την κατά μέτωπο επίθεση του εκπροσώπου του καπιταλισμού εναντίον μου!

Το Συνέδριο μέσα σε δύσκολες εξαιρετικά κοινωνικές συνθήκες και τον καπιταλισμό να γιγαντώνεται σαν αδηφάγο θεριό, θα αποτελέσει τον άξονα πάνω στον οποίο θα στηριχθούν οι μετέπειτα αποφάσεις, και τον μπούσουλα με βάση τον οποίο θα πλεύσει το καράβι της ελπίδας που λέγεται ΚΚΕ. Οι συνθήκες γίνονται ακόμα πιο δύσκολες όσο προχωράμε. Γι' αυτό χρειάζεται ανανέωση της οργάνωσης και των οργάνων του Κόμματος. Στήριξη της νεολαίας στην οποία προσβλέπουμε και αναμένουμε πολλά... Το Συνέδριο του Κόμματος ήρθε την πιο κρίσιμη αλλά και την πιο κατάλληλη στιγμή.