Την αταλάντευτη στάση του Κόμματός τους αναγνωρίζουν οι εργαζόμενοι της χώρας, τιμώντας έμπρακτα το 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ, που ξεκινά σήμερα.
Σε μια συγκινητική κίνηση, εργαζόμενοι στο κατάστημα της «Leroy Merlin» στον Πειραιά προσφέρουν 500 ευρώ ως οικονομική ενίσχυση για να τιμήσουν το 22ο Συνέδριο.
«Ενισχύουμε με 500 ευρώ από το υστέρημά μας το Κόμμα της Εργατικής Τάξης, της τάξης που δίνει αγώνα ενάντια στην πολιτική του μεγάλου κεφαλαίου, του κράτους του και των κυβερνήσεών του, για ένα καλύτερο μέλλον.
Σε έναν κόσμο που φλέγεται, ο λαός με το ΚΚΕ μπροστά μπορεί να γίνει πρωταγωνιστής. Ευχόμαστε το Συνέδριο του Κόμματος που μας γεμίζει περηφάνια να δυναμώσει τον αγώνα για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Για τον Σοσιαλισμό», αναφέρουν.
Πολύτιμες πληροφορίες, έντυπα που σκιαγραφούν μια ολόκληρη εποχή, που σημαδεύτηκε από τους αγώνες και την πάλη του λαού μας με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές, αντικρίζει κανείς στην έκθεση έξω από την Αίθουσα Συνεδρίων. Μια έκθεση που σκιαγραφεί την ασίγαστη, ηρωική πάλη του ΚΚΕ από την ίδρυσή του ακόμα, και όπου μπορεί κανείς να έρθει σε επαφή με γνωστές ή και λιγότερο γνωστές πλευρές της πάλης του λαού, των αγώνων του, μέχρι και στιγμιότυπα από την πολιτική προσφυγιά στις χώρες που οικοδομούσαν τον σοσιαλισμό.
Ξεχωριστή ενότητα αποτελούν ντοκουμέντα που σκιαγραφούν τη λυσσασμένη επίθεση του αστικού κράτους στο ΚΚΕ και τις διώξεις αγωνιστών.
Ακόμα, βλέπει κανείς αντικείμενα και φιλοτεχνήματα εξόριστων και φυλακισμένων κομμουνιστών.
Στο φουαγιέ της εισόδου, η έκθεση είναι αφιερωμένη στα 80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.
Αντικείμενα, φωτογραφίες, ντοκουμέντα... Μια βουτιά στην ηρωική εποποιία του ΔΣΕ, στην παράνομη δουλειά, στις μάχες, στη μορφωτική δουλειά που γινόταν οργανωμένα, στην αισιοδοξία και την αγάπη για τη ζωή που αποπνέουν τα φιλοτεχνήματα των εξόριστων, αλλά και την αποφασιστικότητα που εκφράζεται και στα βιβλία που γράφτηκαν στις εξορίες και έπαιξαν ρόλο καταγγελίας... Από τα υλικά για τύπωμα, πολεμικό υλικό, καθώς και φωτογραφίες από τη δράση του ΔΣΕ, τους μαχητές και τις μαχήτριες, τις συνελεύσεις, το νοσοκομείο στον Γράμμο, κοντά στο Λιανοτόπι, όπου το ΚΚΕ έχει κατασκευάσει και λειτουργεί το υπαίθριο μουσείο... Μέχρι το κλειδί από το κελί του Ν. Μπελογιάννη στην Καλλιθέα, το οποίο παρέδωσε στο ΚΚΕ ένας δεσμοφύλακας.
Το μεγάλο αυτό γεγονός για το Κόμμα αποτελεί την κορύφωση μιας πλούσιας εσωοργανωτικής διαδικασίας, που ξεκίνησε με τη δημοσίευση των Θέσεων της ΚΕ και τη διακίνησή τους σε δεκάδες χιλιάδες φίλους και οπαδούς του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Μετά τη μακρά, οργανωμένη και ουσιαστική προσυνεδριακή εσωκομματική διαδικασία, που ολοκληρώθηκε με τις Συνδιασκέψεις των Επιτροπών Περιοχής και την εκλογή των αντιπροσώπων, όλα είναι έτοιμα για να ξεκινήσουν οι εργασίες.
Μετά και τη χτεσινή πολύ επιτυχημένη εναρκτήρια εκδήλωση του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ στο κλειστό Ολυμπιακό Στάδιο Γαλατσίου, σήμερα οι εργασίες συνεχίζονται στην έδρα της ΚΕ του Κόμματος, στον Περισσό, με την παρουσίαση της εισήγησης της ΚΕ προς τους αντιπροσώπους από τον Δημήτρη Κουτσούμπα στις 9 π.μ.
Θα ακολουθήσουν οι ομιλίες των συνέδρων, η συζήτηση και η ψήφιση της Απόφασης του 22ου Συνεδρίου, το οποίο θα ολοκληρωθεί το Σάββατο 31 Γενάρη με την εκλογή των μελών της νέας Κεντρικής Επιτροπής και της Κεντρικής Επιτροπής Οικονομικού Ελέγχου του ΚΚΕ.
RIZOSPASTIS |
Δεκάδες Κομμουνιστικά Κόμματα από όλο τον κόσμο, έχοντας λάβει την ανάλογη ενημέρωση από το Τμήμα Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ, χαιρετίζουν το 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ.
Ο «Ριζοσπάστης» δημοσίευσε τις προηγούμενες μέρες αποσπάσματα από τα χαιρετιστήρια, ενώ ολόκληρα τα μηνύματα δημοσιεύονται στο «902.gr» και συγκεντρώνονται στη διεύθυνση www.902.gr/node/412131.
Παρακάτω δημοσιεύουμε αναλυτικά τη σχετική λίστα των Κομμάτων:
1. Αλγερινό Κόμμα για τη Δημοκρατία και τον Σοσιαλισμό (PADS)
2. Αιγυπτιακό ΚΚ
3. Αργεντίνικο ΚΚ
4. ΚΚ Αυστραλίας
5. Κόμμα Εργασίας Αυστρίας
6. ΚΚ Βενεζουέλας
7. ΚΚ Βιετνάμ
8. ΚΚ Μακεδονίας (Βόρεια Μακεδονία)
9. Κόμμα των Βουλγάρων Κομμουνιστών
10. Επαναστατικό Βραζιλιάνικο ΚΚ
11. ΚΚ Βραζιλίας
12. ΚΚ Βρετανίας
13. Επαναστατικό Κόμμα - Κομμουνιστές (Γαλλία)
14. Κομμουνιστικό Επαναστατικό Κόμμα Γαλλίας
15. ΚΚ (Γερμανία)
16. Γερμανικό ΚΚ
17. ΚΚ Δανίας
18. Δύναμη της Επανάστασης (Δομινικανή Δημοκρατία)
19. ΚΚ Εκουαδόρ
20. Ελβετικό ΚΚ
21. ΚΚ Σουαζιλάνδης
22. ML Today (ΗΠΑ)
23. Πλατφόρμα Κομμουνιστών Εργατών ΗΠΑ
24. Shiso Undo (Ιαπωνία)
25. Ιαπωνικό ΚΚ
26. ΚΚ Ινδίας
27. ΚΚ Ινδίας (Μαρξιστικό)
28. Ιορδανικό ΚΚ
29. Κόμμα Τουντέχ (Ιράν)
30. ΚΚ Ιρλανδίας
31. Κόμμα Εργατών Ιρλανδίας
32. Κομμουνιστές στην Καταλονία
33. ΚΚ Εργαζομένων Ισπανίας
34. KK Ισραήλ
35. Κομμουνιστικό Μέτωπο (Ιταλία)
36. Σοσιαλιστικό Κίνημα Καζακστάν
37. ΚΚ Καναδά
38. ΚΚ Κούβας
39. ΑΚΕΛ (Κύπρος)
40. Κομμουνιστική Πρωτοβουλία Κύπρου
41. Λαϊκό Επαναστατικό Κόμμα Λάος
42. Λιβανέζικο ΚΚ
43. ΚΚ Λουξεμβούργου
44. ΚΚ Μεξικού
45. ΚΚ Νορβηγίας
46. Νέο ΚΚ Ολλανδίας
47. Ενωση Κομμουνιστών Ουκρανίας
48. ΚΚ Πακιστάν
49. Παλαιστινιακό ΚΚ
50. Κόμμα του Λαού της Παλαιστίνης
51. Παραγουανό ΚΚ
52. ΚΚ Πολωνίας
53. Πορτογαλικό ΚΚ
54. Ρουμάνικο ΚΚ (21ος αιώνας)
55. ΚΚ Ρωσίας (διεθνιστές)
56. Οργάνωση Κομμουνιστών (Ρωσία)
57. Κομμουνιστές Σερβίας
58. Σουδανικό ΚΚ
59. ΚΚ Σουηδίας
60. ΚΚ Σρι Λάνκα
61. Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο (JVP) Σρι Λάνκα
62. Συριακό ΚΚ
63. ΚΚ Τουρκίας
64. ΚΚ Βοημίας - Μοραβίας (Τσεχία)
65. Φιλιππινέζικο ΚΚ [PKP 1930]
66. Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα (Φινλανδία)
67. ΚΚ Χιλής
Την κεντρική ομιλία έκανε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, που ανέβηκε στο βήμα καταχειροκροτούμενος.
Ακολούθησε η θεατρική παράσταση «Το Μανιφέστο» του Μπ. Μπρεχτ, μια ποιητική απόδοση του «Μανιφέστου του Κομμουνιστικού Κόμματος» των Καρλ Μαρξ και Φρίντριχ Ενγκελς. Μέσα από τον αιχμηρό, διδακτικό λόγο, η Τέχνη έγινε το όπλο για να αποκαλυφθεί η γύμνια της εκμετάλλευσης. Η παράσταση δεν ήταν μια απλή καλλιτεχνική στιγμή, αλλά μια υπενθύμιση ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει, αρκεί οι «κάτω» να συνειδητοποιήσουν τη δύναμή τους.
Στο πλαίσιο της τελετής έναρξης τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των θυμάτων εργατικών δυστυχημάτων και όλων των εγκλημάτων της εργοδοσίας και της κρατικής ασυδοσίας, που έφυγαν άδικα από κοντά μας, από το προηγούμενο Συνέδριο μέχρι σήμερα.
Το 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ είναι γεγονός! Ενα μεγάλο γεγονός για το Κόμμα μας, αλλά και ευρύτερα για τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα που ακουμπάνε με εμπιστοσύνη στο ΚΚΕ, στρέφουν με προσδοκία το βλέμμα τους στις επεξεργασίες του, που χάρη στην ακούραστη προσπάθεια των μελών του μετουσιώνονται σε υλική δύναμη, δράση προς όφελος των συμφερόντων τους στο δρόμο της ανατροπής, για τον Σοσιαλισμό - Κομμουνισμό!
Υποδεχόμαστε το 22ο Συνέδριο του Κόμματός μας με συνείδηση των μεγάλων δυσκολιών, αλλά και με ακλόνητη πεποίθηση ότι μπορούμε να αναμετρηθούμε με αυτές και να νικήσουμε, ότι «το ΚΚΕ θα τα καταφέρει», όπως πάντα τα κατάφερνε, στις πιο δύσκολες συνθήκες.
Το υποδεχόμαστε με πνεύμα ευθύνης, περηφάνιας, μαχητικής και ρεαλιστικής αισιοδοξίας για το δίκιο του αγώνα μας και την προώθηση του Προγράμματός μας, για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση και ιμπεριαλιστικούς πολέμους, με αξιοπρέπεια, κοινωνική ευημερία, όπως αρμόζει στις σύγχρονες ανάγκες της εργατικής τάξης, των άλλων λαϊκών δυνάμεων και της νεολαίας, όπως ταιριάζει στην εποχή μας, στον 21ο αιώνα.
INTIME NEWS |
Το «παρών» έδωσε αντιπροσωπεία του προεδρείου της Βουλής, με επικεφαλής τον πρόεδρό της, Νικήτα Κακλαμάνη.
Επίσης, οι πρέσβεις της Κούβας, Αραμίς Φουέντε Ερνάντες, της Παλαιστίνης, Γιουσέφ Ντορκχομ, και του Βιετνάμ, Pham Thi Thu Huomg (Φαμ Τι Θου Χουόγκ).
Ακόμα, ο Γιώργος Μαρκόπουλος, δήμαρχος Γαλατσίου, της πόλης που φιλοξένησε την εκδήλωση.
Παρευρέθηκαν οι δήμαρχοι Πάτρας, Κώστας Πελετίδης, Χαϊδαρίου, Μιχάλης Σελέκος, Καισαριανής, Ηλίας Σταμέλος, Πετρούπολης, Βαγγέλης Σίμος, Ικαρίας, Φανούρης Καρούτσος, και Τυρνάβου Στέλιος Τσικριτσής.
Επιπλέον παρευρέθηκε πλήθος κόσμου, ανάμεσά τους η Μάγδα Φύσσα, μητέρες δολοφονημένων γυναικών, εκπρόσωποι της πανεπιστημιακής κοινότητας, του καλλιτεχνικού κόσμου, του αθλητισμού, του πολιτισμού, εργατικών σωματείων, Εργατικών Κέντρων και Ομοσπονδιών εργαζομένων, της ΑΔΕΔΥ, της ΟΛΜΕ, της ΔΟΕ, της Ενωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας - Πειραιά, της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας, του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου, εκπρόσωποι Αγροτικών Ομοσπονδιών και Συλλόγων, συλλόγων ΕΒΕ και επαγγελματιών, επιστημονικών φορέων, φοιτητικών και γυναικείων συλλόγων.
Στα πηγαδάκια που έχουν στηθεί, εκεί που συζητιούνταν οι μάχες που δόθηκαν το προηγούμενο διάστημα στους χώρους δουλειάς, αλλά και εκείνες που μέλλουν να δοθούν το αμέσως επόμενο διάστημα, μια φράση περνά από στόμα σε στόμα: «Να βγει το Κόμμα μας ακόμα πιο δυνατό».
Οταν ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, ανέβηκε στο βήμα, το σύνθημα «Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός, είναι ο νέος κόσμος ο σοσιαλισμός» τράνταξε το στάδιο. Μια βροντερή φωνή - απάντηση για τη ζωή και το μέλλον που έχει ανάγκη η εργατική τάξη, μα και ένα σύνθημα περηφάνιας για το γεγονός ότι το Κόμμα μας στέκεται όρθιο, σταθερό, με πίστη στη νίκη της εργατικής τάξης, χωρίς να κάνει βήμα πίσω από τις αρχές και το επαναστατικό του Πρόγραμμα, έτοιμο να αναμετρηθεί με τις θύελλες της εποχής.
Φεύγουμε από το Γαλάτσι με χαμόγελο σιγουριάς και επαναστατικής αισιοδοξίας. Με κτήμα ότι το μεγαλύτερο, το πιο σπουδαίο, το πιο τιμητικό καθήκον για κάθε κομμουνιστή και κομμουνίστρια είναι η επαναστατική ανατροπή της βαρβαρότητας της καπιταλιστικής εξουσίας, της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Κάθε μάχη, κάθε αγώνας, κάθε καθήκον εντάσσεται στον μεγάλο σκοπό που έχουμε μπροστά μας. Με την υπόσχεση ότι θα είμαστε εκεί, στην πρώτη γραμμή, οργανώνοντας την πάλη για τη ζωή που μας αξίζει. Γιατί η Ιστορία δεν έχει τελειώσει. Μπροστά γράφεται το πιο λαμπρό της κεφάλαιο!
Η ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα
Eurokinissi |
Συντρόφισσες και σύντροφοι
Εκλεγμένοι αντιπρόσωποι από τις Κομματικές Οργανώσεις,
Το 22ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας ξεκινά σήμερα εδώ στο Γαλάτσι!
Με αυτήν τη μεγάλη εκδήλωση και τις εργασίες που θα ακολουθήσουν τις επόμενες μέρες, θα ολοκληρωθεί το Σάββατο το βράδυ αυτή η κορυφαία διαδικασία, που για το Κόμμα μας είναι το Συνέδριό του.
Χαιρετίζουμε τα δεκάδες Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα από όλο τον κόσμο που έστειλαν μηνύματα στο Συνέδριό μας, με συγκινητικές αναφορές στην ηρωική Ιστορία και τους αγώνες του ΚΚΕ, στην επαναστατική του δράση, στη συμβολή του στην ταξική πάλη στη χώρα μας και στις σημαντικές διεθνιστικές του πρωτοβουλίες.
Μας δίνουν δύναμη να συνεχίσουμε και να δυναμώσουμε την πάλη μας.
Χαιρετίζουμε τον πολύπαθο λαό της Παλαιστίνης και τον ηρωικό αγώνα του ενάντια στη γενοκτονία και στην πολύχρονη κατοχή που έχει επιβάλει το κράτος - δολοφόνος Ισραήλ με τη στήριξη των συμμάχων του.
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας και συνεχίζουμε την ολόπλευρη δράση μας για να αποκτήσει τη δική του πατρίδα. Απαιτούμε από την κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα στην αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους, με βάση την ομόφωνη απόφαση της Βουλής του 2015.
Καταδικάζουμε την ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στην εργατική τάξη και στον λαό της χώρας.
INTIME NEWS |
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον ηρωικό κουβανικό λαό και στο Κομμουνιστικό Κόμμα Κούβας, διατρανώνουμε την απαίτησή μας «κάτω τα χέρια από το Νησί της Επανάστασης».
Χαιρετίζουμε τον λαό της Κύπρου, με τη σκέψη να δυναμώσει η πάλη για Κύπρο ενιαία, ανεξάρτητη, ένα και όχι δύο κράτη, με μία και μόνη κυριαρχία, μία ιθαγένεια, μία διεθνή προσωπικότητα, χωρίς κατοχικές δυνάμεις, ξένα στρατεύματα και βάσεις, με τον λαό νοικοκύρη στον τόπο του.
Καταγγέλλουμε τις απειλές των ΗΠΑ κατά των λαών του Ιράν, της Γροιλανδίας, της Κολομβίας, του Μεξικού και των άλλων λαών.
Μόνο οι λαοί έχουν το δικαίωμα να καθορίσουν την πορεία των εξελίξεων στις χώρες τους, με κριτήριο τα δικά τους συμφέροντα.
Είμαστε στο πλευρό των λαών της Ευρώπης, της περιοχής των Βαλκανίων, της Ανατολικής Μεσογείου, της Βόρειας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής, όλων των λαών.
Συνεχίζουμε και κλιμακώνουμε την πάλη ενάντια στον αντικομμουνισμό και στην παραχάραξη της Ιστορίας, που είναι επίσημη ιδεολογία της ΕΕ.
Ενάντια στις απαγορεύσεις και τις διώξεις αστικών κρατών και κυβερνήσεων σε βάρος Κομμουνιστικών Κομμάτων. Στηρίζουμε τον αγώνα τους.
Φίλες και φίλοι
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Φτάσαμε σήμερα στην έναρξη του Συνεδρίου μας έχοντας ολοκληρώσει μια πλούσια και ουσιαστική συζήτηση σε όλο το Κόμμα.
Βέβαια, ποτέ για το ΚΚΕ το Συνέδριό του δεν ήταν μια στενά δική του υπόθεση, που αφορούσε μόνο τα μέλη και τα στελέχη του, τις Κομματικές του Οργανώσεις.
Και αυτό δεν το λέμε μόνο γιατί σήμερα εδώ στο Γαλάτσι έχουμε τη χαρά να υποδεχόμαστε όλες και όλους εσάς, φίλους και συνοδοιπόρους του Κόμματός μας, αλλά και γιατί στο διάστημα που προηγήθηκε συζητήσαμε και ανταλλάξαμε σκέψεις με ακόμα περισσότερους, στις δεκάδες εκδηλώσεις και συσκέψεις που διοργανώσαμε σε όλη τη χώρα.
Αλλωστε οι Θέσεις της ΚΕ, που δημοσιεύτηκαν στον «Ριζοσπάστη» στις αρχές του περασμένου Οκτώβρη, έφτασαν χέρι με χέρι σε δεκάδες χιλιάδες εργάτες και εργάτριες, ανθρώπους των λαϊκών στρωμάτων, νέους και νέες.
Διακινήσαμε πάνω από 90.000 φύλλα, που είναι και η μεγαλύτερη διακίνηση των τελευταίων 25 χρόνων.
Φτάσαμε σήμερα, λοιπόν, στην έναρξη του Συνεδρίου μας και μπορούμε με περηφάνια να επιδεικνύουμε πως το Κομμουνιστικό Κόμμα είναι το πιο δημοκρατικό κόμμα.
«Συνέδριο» για το ΚΚΕ δεν είναι οι τέσσερις μέρες των τελικών εργασιών.
Και αυτό το γνωρίζουν πολλοί απ' όσους μας παρακολουθούν. Γι' αυτό και ορισμένοι μας λένε πως το ΚΚΕ κάνει «κανονικό» συνέδριο.
Εχουν βέβαια υπόψη τους και τι σημαίνει «συνέδριο» για τα αστικά κόμματα, όπου όλο και περισσότερο κυριαρχεί ένα πλήρως «αρχηγοκεντρικό» μοντέλο, με εσωκομματικές διαδικασίες να συντομεύονται ή ακόμα και να παραλείπονται...
Ναι, το ΚΚΕ είναι το πιο δημοκρατικό κόμμα!
Γιατί μόνο το Κομμουνιστικό Κόμμα μπορεί να αναπτύσσει την εσωτερική δημοκρατική λειτουργία του, μπορεί να διεξάγει μια πλούσια και δημιουργική συζήτηση μέσα στις Οργανώσεις του.
Μπορεί να εκλέγει τα καθοδηγητικά του όργανα, από κάτω μέχρι πάνω, και ταυτόχρονα τα στελέχη, τα μέλη του να πρωτοστατούν την ίδια ώρα στους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες, όπως αυτοί που ξεδιπλώθηκαν όλη αυτήν την περίοδο, με πιο πρόσφατο τον πολυήμερο συγκλονιστικό και μεγαλειώδη αγώνα των βιοπαλαιστών αγροτών.
Αλλά και τώρα, τούτες τις μέρες, τούτες τις ώρες που έχει σημάνει συναγερμός στα εργοστάσια, στα εργοτάξια, παντού σε όλους τους χώρους δουλειάς, για να μη χαθούν άλλες ζωές εργατών, όπως αυτές των 5 εργατριών στη βιομηχανία τροφίμων στα Τρίκαλα, σε ένα ακόμα έγκλημα που μαρτυρά πως η εργατική τάξη πληρώνει βαρύ φόρο αίματος στη μάχη για το μεροκάματο.
Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι οι νόμοι τους, οι περιβόητοι αναπτυξιακοί νόμοι, οι νόμοι της εντατικοποίησης της δουλειάς, του 13ωρου, της υπονόμευσης των ελέγχων και πολλοί ακόμη, σκοτώνουν! Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι τα κέρδη τους είναι βουτηγμένα στων εργατών το αίμα!
Η πραγματική τιμή στη μνήμη των θυμάτων είναι να δυναμώσει ο αγώνας των εργαζομένων σε όλους τους χώρους δουλειάς για την τήρηση όλων των μέτρων ασφάλειας. Να δυναμώσει η οργάνωση μέσα στους τόπους δουλειάς.
Αυτό είναι το τείχος προστασίας απέναντι στην εργοδοτική ασυδοσία, για την προστασία της ζωής των εργαζομένων απέναντι στο αδυσώπητο κυνήγι της εντατικοποίησης, του κέρδους, της εκμετάλλευσης.
Φίλες και φίλοι,
Το ΚΚΕ είναι το Κόμμα της εργατικής τάξης, είναι κόμμα επαναστατικό.
Και μπορεί, μαζί με όλα τα καθήκοντα που εκπληρώνει στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, να εκπληρώνει ταυτόχρονα και ένα ακόμα με το Συνέδριό του.
Να συζητά ουσιαστικά και δημιουργικά, στο έδαφος, φυσικά, των εξελίξεων, όχι μόνο αυτών που ζούμε, αλλά και αυτών που προβλέπουμε ότι θα ζήσουμε.
Πώς δηλαδή το Κόμμα μας, επομένως και το εργατικό κίνημα και η συμμαχία του με το κίνημα των βιοπαλαιστών αγροτών και των αυτοαπασχολούμενων των πόλεων, θα γίνουν οι αποφασιστικοί παράγοντες στην κατεύθυνση της επαναστατικής ανατροπής.
Αυτή είναι και η απαίτηση που θέτουμε εμείς οι ίδιοι για τον εαυτό μας, για το Κόμμα μας.
Πώς με τις αποφάσεις στο 22ο Συνέδριο θα αντιστοιχηθούμε ακόμα περισσότερο με το στρατηγικό μας καθήκον, να ηγηθούμε της πάλης της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών δυνάμεων, των κοινωνικών συμμάχων της, για τον σοσιαλισμό.
Αυτό είναι για μας, τα μέλη και τα στελέχη του Κόμματος, το μεγαλύτερο, το πιο σπουδαίο, το πιο τιμητικό καθήκον!
Με αυτήν την έννοια, κάθε καθημερινή μάχη που δίνουμε, κάθε επιμέρους καθήκον που αναλαμβάνουμε, θέλουμε και επιδιώκουμε να εντάσσεται σε αυτόν τον μεγάλο σκοπό που έχουμε μπροστά μας.
Είμαστε σίγουροι πως θα τα καταφέρουμε, με ΚΚΕ δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας, για τον σοσιαλισμό! Θα τα καταφέρουμε, γιατί το Κόμμα μας, στα σχεδόν 110 χρόνια αυτής της μεγάλης διαδρομής του, πέρασε μέσα από φωτιά και από σίδερο. Στάθηκε όρθιο, άντεξε σε όλες τις καμπές της Ιστορίας, στις μεγάλες στροφές της ταξικής πάλης, και πλέον έχει αποκτήσει τεράστια συλλογική πείρα και γνώση.
Το ΚΚΕ στάθηκε όρθιο στο μεγάλο ιστορικό πισωγύρισμα της αντεπανάστασης του 1989 - 1991, κράτησε ψηλά την κόκκινη σημαία όταν άλλοι την κατέβαζαν. Εδωσε μάχη για να κρατήσει την κομμουνιστική του ταυτότητα και την κέρδισε. Σε δύσκολες, συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες, μπόρεσε να ανέβει τον δύσκολο ανήφορο της ανασυγκρότησης, να αναδιοργανωθεί, να αναπτυχθεί.
Ανέλαβε τη βαριά ευθύνη να μελετήσει και να βγάλει σωστά συμπεράσματα από την Ιστορία τη δικιά του και του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος, όπως και για τις αιτίες της ανατροπής του σοσιαλισμού τον 20ό αιώνα, διαμορφώνοντας το σύγχρονο Πρόγραμμά του.
Και, με πυξίδα την επαναστατική στρατηγική του, μπορεί όλα αυτά τα χρόνια να τα βγάζει πέρα με πρωτόγνωρες δυσκολίες, να αναμετριέται με μεγάλες προκλήσεις, αλλά και να φωτίζει τις μεγάλες δυνατότητες της εποχής μας, που επιβεβαιώνουν ότι η εργατική τάξη, ο λαός μπορεί να ικανοποιήσει τις σύγχρονες ανάγκες του, αν απαλλαγεί από τα δεσμά της καπιταλιστικής σκλαβιάς, από τις αιτίες των οικονομικών κρίσεων και των ιμπεριαλιστικών πολέμων.
Φίλες και φίλοι,
Αγρια εκμετάλλευση, κρίσεις και πόλεμοι γράφει και ξαναγράφει στην ημερήσια διάταξη το σύστημα της βαρβαρότητας. Και αν για ορισμένους όλα αυτά μπορεί να θεωρούνται επίδειξη της δύναμης του καπιταλιστικού συστήματος, στην πραγματικότητα φανερώνουν τις αγιάτρευτες αδυναμίες του.
Τι άλλο από αδυναμία σηματοδοτεί ότι το σύστημα χρόνια τώρα βολοδέρνει από κρίση σε κρίση; Πριν προλάβει να ξεπεράσει την μία οικονομική κρίση, αρχίζει να κάνει σιγά σιγά την εμφάνισή της η επόμενη.
Μας λένε για ανάπτυξη που αφορά κέρδη, ενώ το διαθέσιμο λαϊκό εισόδημα παραμένει εξαιρετικά ροκανισμένο. Φανταστείτε τι θα σημάνει μια νέα επιβράδυνση της διεθνούς οικονομίας!
Ξανά - μανά τα ίδια: Μεγάλα μεγέθη υπερσυσσωρευμένου κεφαλαίου, το οποίο οι καπιταλιστές δεν μπορούν να επενδύσουν γιατί δεν τους διασφαλίζει ικανοποιητικό ποσοστό κέρδους. Οντως φαίνεται ότι έχουν μεγάλα ζόρια...
Ποιος να μας το έλεγε κάποια χρόνια πριν, χώρες όπως για παράδειγμα η Γερμανία, η Γαλλία, χώρες του λεγόμενου σκληρού πυρήνα της Ευρωζώνης, που κουνούσαν το δάχτυλο στον λαό μας για ένα χρέος που δεν δημιούργησε ο ίδιος αλλά μας το φόρτωσαν, τώρα να ταλανίζονται κι αυτές από τα υψηλά χρέη;
Και κουνούν φυσικά το δάχτυλο στους δικούς τους λαούς σήμερα, αλλά και σε άλλους.
Μόνο που για να ξεπεράσουν αυτά τα ζόρια και να λύσουν και τις μεταξύ τους διαφορές και αντιθέσεις, οι καπιταλιστές κάνουν στροφή προς την πολεμική οικονομία και τους πολέμους, με στόχο, με τις νέες επενδύσεις, να κλωτσήσουν το τενεκεδάκι της επόμενης κρίσης λίγο πιο πέρα...
Αλλά και να πάρουν και μια μεγαλύτερη ανάσα μέσα από την καταστροφή που θα φέρει ο πόλεμος, όμως η ανάσα που επιδιώκει να πάρει το σάπιο σύστημα με τη στροφή του στην πολεμική οικονομία οδηγεί τελικά μόνο σε ασφυξία την εργατική τάξη, τον λαό, και μεταφορικά και κυριολεκτικά.
Γιατί οι εξοπλισμοί, οι υπέρογκες πολεμικές δαπάνες των δισεκατομμυρίων θα πληρωθούν από τους καθηλωμένους μισθούς και τις συντάξεις, από το ξεζούμισμα των εργαζομένων από την ακρίβεια, τη φοροληστεία, θα λείψουν από την Παιδεία, την Υγεία, την Πρόνοια του λαού, και θα επιβληθούν και με ένταση της εκμετάλλευσης και με ένταση της καταστολής.
Και η πολεμική οικονομία είναι ταυτόχρονα και πολεμική προετοιμασία σε όλα τα επίπεδα.
Και η προετοιμασία ξεκινά από την ίδια την εμπέδωση της «κουλτούρας του πολέμου», όπως είπε ο υπουργός Εθνικής Αμυνας ότι πρέπει να αποκτήσουμε σαν λαός. Για να συνηθίσουμε την εικόνα με τα φέρετρα που θα 'χουν πάνω την ελληνική και την ευρωπαϊκή σημαία...
Βέβαια, δεν περιμέναμε τις κυνικές δηλώσεις των υπουργών του ΝΑΤΟ. Μπροστά στα μάτια μας είναι ο κόσμος που φλέγεται.
Τέτοιες μέρες ζούμε, μέρες με πολεμικές συγκρούσεις σε δεκάδες μέρη του κόσμου, επεμβάσεις χωρίς πλέον προσχήματα, απειλές που ετοιμάζονται να γίνουν πράξη, καθημερινά πολεμικά ανακοινωθέντα σε παγκόσμια ζωντανή μετάδοση, με συμφωνίες να σπάνε και ιμπεριαλιστικές συμμαχίες με προϋπηρεσία δεκαετιών να δοκιμάζονται, να κλονίζονται...
Οι εξελίξεις απανωτές. Ιράν, Βενεζουέλα, Γροιλανδία. Μάλιστα έρχεται τώρα η απαίτηση των ΗΠΑ με τον Τραμπ για να προσαρτήσει τη Γροιλανδία και μονομιάς καταρρέουν όλα αυτά που μας έλεγαν τόσα χρόνια!
Μας έλεγαν ότι τάχα η συμμετοχή της χώρας στη συμμαχία του ΝΑΤΟ και η υλοποίηση των πολεμικών σχεδιασμών του μάς εξασφαλίζει ασφάλεια και προστασία των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Μας έλεγαν και μας λένε ότι έχουμε «συμβατικές υποχρεώσεις» με αυτούς τους ληστές. Οτι δήθεν το ΝΑΤΟ εξασφαλίζει τη σταθερότητα στην περιοχή...
Αυτή η ίδια σταθερότητα καθώς φαίνεται μετακόμισε στα βόρεια, εκεί στη Γροιλανδία. Τόση «ασφάλεια» πρόσφερε το ΝΑΤΟ σε κράτος - μέλος του, όπως είναι η Δανία, που τώρα είδε κι απόειδε και παζαρεύει με τις ΗΠΑ για το πώς θα χάσει τη Γροιλανδία! Το ένα μέλος του ΝΑΤΟ παζαρεύει με ένα άλλο μέλος του ΝΑΤΟ που το απειλεί...
Αλλο τόσο προστάτευσαν τόσα χρόνια τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου οι βρετανικές βάσεις που ήταν με καθεστώς κυριαρχίας εκεί, δηλαδή κατοχής. Και τώρα στη Γροιλανδία είναι έτοιμοι να εφαρμόσουν το «μοντέλο» της Κύπρου και οι υπάρχουσες αμερικάνικες βάσεις να μετατραπούν με καθεστώς κυριαρχίας των ΗΠΑ, δηλαδή κατοχής εδάφους ανεξάρτητης χώρας, όπως το μοντέλο των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο!
Τόσα χρόνια που το ΚΚΕ μιλούσε για λυκοσυμμαχίες, δυσανασχετούσαν. Ελεγαν στον ελληνικό λαό ότι «όλο για ιμπεριαλιστικές λυκοσυμμαχίες μάς λέει το ΚΚΕ»! Τώρα που οι λύκοι αγρίεψαν και απειλούν ο ένας τον άλλο, τα ΝΑΤΟικά παπαγαλάκια κατάπιαν τη γλώσσα τους!
Γιατί όλα αυτά τα επιχειρήματα ήταν φούμαρα!
Το σίγουρο είναι πως μια μεγαλύτερη αναμέτρηση προετοιμάζεται, αυτή ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα για την κατάκτηση της κορυφής της ιμπεριαλιστικής πυραμίδας, και θα είναι αμείλικτη.
Είναι σωστό: Ολα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν!
Οι συμμαχίες μπορεί να αλλάζουν, να αναδιατάσσονται, αλλά το βασικό στοιχείο που καθορίζει τον ταξικό τους χαρακτήρα είναι η οικονομική βάση των καπιταλιστικών κρατών που τις συγκροτούν, δηλαδή η καπιταλιστική ιδιοκτησία, η κυριαρχία των μονοπωλίων και τα συμφέροντά τους.
Και αυτό ισχύει και για την ευρωατλαντική και για την ευρασιατική συμμαχία.
Γι' αυτό και το κρίσιμο ζήτημα για τον λαό μας είναι να μη διαλέξει στρατόπεδο ληστών! Να δυναμώσει την πάλη για την απεμπλοκή από το μακελειό όπου μας σέρνει η κυβέρνηση της ΝΔ!
Τέτοιες μέρες ζούμε, συντρόφισσες και σύντροφοι. Μέρες που η ανησυχία για τις εξελίξεις δίνει τη θέση της στον φόβο για το τι ξημερώνει για εμάς και τα παιδιά μας.
Ομως το σύστημα δεν είναι ανίκητο.
Στην πορεία ανάπτυξης των αγώνων, της ταξικής, επαναστατικής πάλης, θα υπάρξουν γεγονότα που θα επιδράσουν καταλυτικά στη συνείδηση.
Θα έχουμε και γρήγορες μεταβολές, μέρες που θα ισοδυναμούν με χρόνια της προηγούμενης, της σημερινής συνηθισμένης ζωής.
Η όξυνση όλων των αντιθέσεων του συστήματος μπορεί να φέρει αποσταθεροποίηση, ακόμη και κλονισμό της αστικής εξουσίας, ανάπτυξη μεγάλης κίνησης μαζών, εξεγέρσεων, ακόμη και συνθηκών επαναστατικής κατάστασης, δυνατότητες για την «έφοδο στον ουρανό».
Πιστεύουμε ακράδαντα ότι πρέπει να βλέπουμε τα δυναμικά στοιχεία των εξελίξεων.
Να μη θολώνουμε μπροστά στον προσωρινό αρνητικό συσχετισμό που, όσο δύσκολος κι αν φαντάζει, δεν είναι ακίνητος, στατικός.
Εχουμε πίστη στη νίκη της εργατικής τάξης, του λαού μας.
Θα τα καταφέρουμε με όπλο τη στρατηγική που έχει χαράξει το Κόμμα μας και με τη δύναμη της Οργάνωσής μας.
Τώρα είναι η ώρα κατά την οποία η ανησυχία και ο φόβος χρειάζεται να γίνουν οργάνωση και πάλη.
Ο ελληνικός λαός, όπως και άλλοι λαοί παντού, δεν θα περιμένουν με τα χέρια σταυρωμένα να δουν το μέλλον που ετοιμάζουν άλλοι για τα παιδιά μας. Μπορούν και επιβάλλεται να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους και να βάλουν οι ίδιοι τη σφραγίδα τους στις εξελίξεις.
Και οι εξελίξεις εδώ στην Ελλάδα και στην περιοχή μας επιβάλλουν να απορρίψουμε ένα - ένα τα προσχήματα της κυβέρνησης της ΝΔ και των ιμπεριαλιστών συμμάχων της.
Προσχήματα που δικαιολογούν την εμπλοκή στο μακελειό, μια με τα «περί τρομοκρατίας», μια με τα περί «αντιδραστικών καθεστώτων», που δεν ισχύουν γι' αυτά με τα οποία η ίδια συνεργάζεται, προσχήματα που προετοιμάζουν τις επεμβάσεις σε βάρος άλλων λαών, γιατί αυτό απαιτούν τα ιδιοτελή συμφέροντα της ελληνικής άρχουσας, της κυρίαρχης τάξης των καπιτα(ληστών)...
Τώρα, όμως, ο λαός μας πρέπει πεισματικά να αρνηθεί να κάνει νέες θυσίες.
Θυμάστε: Πριν ήταν οι θυσίες για να βγούμε από την κρίση, μετά για να μη χάσουμε την ανάπτυξη, τώρα για τη δήθεν σταθερότητα, τη δήθεν αμυντική θωράκιση και τα γεωστρατηγικά συμφέροντα...
Θυσίες που πάντα όμως καταλήγουν προς όφελος των καπιταλιστικών κερδών των λίγων και σε βάρος των πολλών, των ανθρώπων της δουλειάς που «πληρώνουν πάντα τη νύφη»...
Ο λαός μας να γυρίσει την πλάτη στις σειρήνες μιας ψευδεπίγραφης «εθνικής ενότητας», που χρόνια τώρα προβάλλει αυτό που δεν υπήρξε και δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ!
Γιατί ποτέ δεν πρόκειται να συμβιβαστούν τα συμφέροντα της εργατικής τάξης με αυτά των εκμεταλλευτών της.
Και τα μεγάφωνα πολλά, ακόμα και φασιστικά, που ξεμυτούν πάλι σιγά - σιγά...
Τώρα ο λαός μας χρειάζεται να πάρει τη θέση του στο μεγάλο το μέτωπο της σύγκρουσης και της ανατροπής.
Εκεί που η συλλογική οργάνωση πολλαπλασιάζεται, γίνεται ακλόνητη δύναμη, τόλμη και αντοχή και μεγαλουργεί. Ανοίγει δρόμο και βεβαιώνει την πεποίθηση ότι με την πάλη μας μπορούμε να τα καταφέρουμε και να ξεμπερδέψουμε με το σύστημα της εκμετάλλευσης, της κρίσης και των πολέμων που μόνο παντοδύναμο δεν είναι.
Και όσοι το αμφισβητούν, ας σκεφτούν πως σε κάθε περίπτωση τον τελευταίο λόγο τον έχει πάντα ο ανθρώπινος παράγοντας. Αυτός που δεν είναι ένα γρανάζι στη μηχανή τους, έχει μυαλό, σκέφτεται και αποφασίζει.
Ναι το σύστημα δεν είναι παντοδύναμο, αυτή είναι η αλήθεια. Κι αυτό προσπαθεί να συσκοτίσει το αστικό πολιτικό σύστημα, στήνοντας νέες «παγίδες» με παλιά και νέα κόμματα, για να εγκλωβίσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια που δυναμώνει και μπροστά στις εξελίξεις με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
Το λένε και το ομολογούν πως στόχος τους είναι να αποκατασταθεί όπως λέγεται η «ισορροπία» - ανισορροπία το λέμε εμείς - αυτού του σάπιου αστικού πολιτικού συστήματος.
Για να είναι το ίδιο πιο θωρακισμένο απέναντι στη λαϊκή δυσαρέσκεια και να εξακολουθεί ανενόχλητο μέσα στη βρωμιά του και τη δυσωδία του να βασανίζει τον λαό.
Γιατί «ισορροπία» γι' αυτούς είναι να πηγαίνει αυτή η δυσαρέσκεια από τον έναν στον άλλον διαχειριστή και η αντιλαϊκή πολιτική που ασκείται να μένει άθικτη.
Αυτόν τον στόχο υπηρετεί και το εν αναμονή κόμμα Τσίπρα. Γι' αυτό και απολαμβάνει τη στήριξη συγκεκριμένων επιχειρηματικών και εκδοτικών συμφερόντων, που παζαρεύουν βέβαια και τη θέση τους.
Το αν θα το πετύχουν και σε τι βαθμό θα φανεί, καθώς στη σοσιαλδημοκρατία τα πράγματα δεν είναι και πολύ εύκολα...
Κι αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με τις φιλοδοξίες του καθενός και της καθεμιάς, έχει να κάνει κυρίως με τις ίδιες τις πολλές αμαρτίες της σοσιαλδημοκρατίας και γενικότερα το στρατηγικό της αδιέξοδο.
Παγίδες στη λαϊκή δυσαρέσκεια θέλουν να στήσουν από παντού, κι αυτό εκφράστηκε με μαζικό τρόπο και με αφορμή το αποτρόπαιο έγκλημα των Τεμπών, όπου δόθηκαν ταυτόχρονα ρεσιτάλ συγκάλυψης των ευθυνών από την κυβέρνηση, αλλά και αποπροσανατολισμού του λαού και της νεολαίας από άλλα κόμματα και παράγοντες που βρήκαν ευκαιρία για πολιτική, μικροκομματική, προσωπική εκμετάλλευση.
Γι' αυτό μονοπρόσωπα κόμματα, όπως της κ. Καρυστιανού, εμφανίζονται με τα γνωστά παλιά και χιλιοειπωμένα «περί κάθαρσης, νομιμότητας και κράτους δικαίου της ΕΕ» - πέρα από τις σκοταδιστικές αντιλήψεις που κουβαλούν - λες και δεν είναι αυτή η ΕΕ που με την πολιτική της οδήγησε στο έγκλημα.
Το ίδιο και με άλλα μονοπρόσωπα κόμματα, όπως η Κωνσταντοπούλου και ο Βελόπουλος, που με τα διάφορα σόου στη Βουλή μια χαρά παίζουν το παιχνίδι της βολικής αντιπολίτευσης απέναντι στην κυβέρνηση της ΝΔ και τον Μητσοτάκη.
Γιατί το ζητούμενο σήμερα είναι η μαζική λαϊκή αμφισβήτηση στη ΝΔ και τον Μητσοτάκη που υπάρχει μέσα στην κοινωνία, να μετατραπεί σε συνολική αμφισβήτηση της αντιλαϊκής πολιτικής που υλοποιεί η κυβέρνηση αυτή και όσες κυβέρνησαν μέχρι σήμερα, αλλά και τα κόμματα που στηρίζουν στην ουσία τις ίδιες πολιτικές που υπηρετούν το καπιταλιστικό σύστημα.
Αλλιώς η δυσαρέσκεια θα μένει εγκλωβισμένη σε αλλαγές κάποιων προσώπων, θα αλλάζει το περιτύλιγμα, αλλά η αντιλαϊκή πολιτική θα ζει και θα βασιλεύει.
Αλλά αυτό μπορεί να το εξασφαλίσει μόνο η στήριξη, η συμπόρευση με το ΚΚΕ στο κίνημα, στους αγώνες, σε όλες τις μάχες που έχουμε μπροστά μας και στις εκλογές.
Μόνο το ΚΚΕ εκφράζει σήμερα τη γνήσια, αγωνιστική, αληθινή λαϊκή αντιπολίτευση στην κυβέρνηση, στο κράτος και τις ανίερες συμμαχίες τους, που μπορεί να ανοίξει δρόμους για μια νέα πορεία για το ευτυχισμένο αύριο του λαού και της χώρας.
Μόνο σε χάσιμο πολύτιμου χρόνου για τον ελληνικό λαό οδηγούν οι βαθιά λαθεμένες και εξίσου αποπροσανατολιστικές προτάσεις κάποιων κομμάτων της αντιπολίτευσης περί δήθεν «προοδευτικών» μετώπων, «δημοκρατικών», «κεντροαριστερών» συμμαχιών, προκειμένου - λένε στην ουσία - να βρεθεί ο αντικαταστάτης του Μητσοτάκη, που θα κάνει όμως τα ίδια και χειρότερα με τον Μητσοτάκη, με βάση τα ανακοινωμένα ήδη προγράμματά τους, αφού τα βασικά βάθρα της αντιλαϊκής πολιτικής παραμένουν πάλι άθικτα.
Αλλωστε, στην Ελλάδα, τις τελευταίες δεκαετίες, έχουν δοκιμαστεί πολλές παρόμοιες κυβερνητικές εκδοχές. Υπάρχει συσσωρευμένη αρνητική πείρα. Επομένως, οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να περιμένουν τίποτα από διάφορες κυβερνητικές εναλλαγές κομμάτων και προσώπων ίδιας κοπής.
Σήμερα, όλο και περισσότεροι και περισσότερες, μπορούν να κατανοήσουν ότι η ξεκάθαρη θέση του ΚΚΕ για μη συμμετοχή ή στήριξη διαφόρων αστικών κυβερνήσεων είναι αυτή που τελικά συμφέρει ολόπλευρα τον λαό και το κίνημά του.
Ενα κίνημα που για να είναι ο αγώνας του νικηφόρος, για να μπορέσει να πάει μέχρι τέλους, πρέπει να βάζει στο στόχαστρο τις κυβερνήσεις και όλα τα κόμματα του συστήματος, συνολικά το σημερινό εχθρικό κράτος και τους αντιλαϊκούς θεσμούς του, την καπιταλιστική εργοδοσία, τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, στις οποίες συμμετέχει η χώρα, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ κ.λπ. Ολα αυτά δηλαδή που συγκροτούν πραγματικά αυτό που λέγεται «σύστημα».
Ενα κίνημα που θα παίρνει τον χαρακτήρα ενός μεγάλου, ρωμαλέου, δυνατού, πανελλαδικά συντονισμένου εργατικού - λαϊκού κινήματος, ενός κοινωνικοπολιτικού μετώπου, μιας αντικαπιταλιστικής - αντιμονοπωλιακής κοινωνικής συμμαχίας, που δεν θα αμφισβητεί απλά τη μια ή άλλη πλευρά της σημερινής κατάστασης, αλλά το ίδιο το διεφθαρμένο σύστημα συνολικά, που θα έρχεται σε σύγκρουση με το σύστημα, το κεφάλαιο και την εξουσία του.
Ενα κίνημα που θα χτίζει την αυτοπεποίθηση του οργανωμένου και αποφασισμένου λαού, που θα μαθαίνει να συγκρούεται, να μη φοβάται, να μη δειλιάζει απέναντι σε έναν ακόμα πιο ισχυρό αντίπαλο.
Θα μαθαίνει να δίνει τη μάχη, ακόμα και αν ξέρει πως μπορεί να μη νικήσει άμεσα, αλλά έτσι να ανοίξει τον δρόμο για τη νίκη στο μέλλον.
Ενα κίνημα που θα απορρίπτει τις ψευδαισθήσεις και τις αυταπάτες ότι μπορούν οι ίδιοι οι θεσμοί αυτού εδώ του καπιταλιστικού συστήματος να γίνουν όπλα στα χέρια των εργαζομένων.
Ενα κίνημα που μέσα από την πορεία της ταξικής πάλης θα φτιάχνει και τα νέα φύτρα και θα δημιουργεί τις προϋποθέσεις των νέων, αγέννητων ακόμα, θεσμών οργάνωσης της αυριανής εξουσίας.
Ενα κίνημα που θα έχει ως μέλλον, ως προοπτική και στόχο την ανατροπή της σημερινής καπιταλιστικής εξουσίας, που θα ανοίξει τον δρόμο για μια άλλη κοινωνική οργάνωση της παραγωγής, τη σοσιαλιστική - κομμουνιστική.
Μια αναγκαιότητα που αναβλύζει απ' όλες τις πλευρές της σημερινής πραγματικότητας και είναι απάντηση σε κάθε αδιέξοδο της σάπιας καπιταλιστικής κοινωνίας.
Οι κομμουνιστές και κομμουνίστριες, τα μέλη του τιμημένου ΚΚΕ και της πρωτοπόρας ΚΝΕ, με την καθημερινή μας πράξη και στάση βάζουμε καθημερινά το μικρό μας επαναστατικό «λιθαράκι».
Για την τελική απελευθέρωση της εργατικής τάξης και όλου του εργαζόμενου λαού, όλων αυτών που δημιουργούν την υλική και πνευματική αξιοπρέπεια της ανθρωπότητας.
Για να πάψουν οι εργάτες και οι εργάτριες, ο απλός λαός να σκοτώνεται στα σφαγεία του καπιταλιστικού κέρδους, όπως οι 5 εργάτριες στα Τρίκαλα και άλλοι εκατοντάδες σε όλη τη χώρα μέσα σε έναν χρόνο.
Για να πάψουμε να θρηνούμε τα παιδιά μας στα σφαγεία των Τεμπών, θύματα της ασυδοσίας του κράτους, των κυβερνήσεων, της ΕΕ, που βάζουν τα κέρδη τους πάνω από τις ζωές μας.
Για να πάψουν να στέλνονται οι λαοί και τα στρατευμένα παιδιά μας στα σφαγεία των πολέμων και να πρυτανεύσει η «πανανθρώπινη φιλιά».
Για να μπορούν να εργάζονται όλοι οι άνθρωποι με όλο και λιγότερο υποχρεωτικό χρόνο εργασίας, με όλο και περισσότερο χρόνο στην ελεύθερη επιλογή κοινωνικής εργασίας, με την ανεργία να αποτελεί παρελθόν, μακριά από τη μισθωτή σκλαβιά, η εργασία να γίνει επιτέλους η πρώτη ζωτική τους ανάγκη, με μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, με ολόπλευρη ανάπτυξη όλων των ικανοτήτων τους, απαλλαγμένη από τον διαμεσολαβητικό ρόλο του κεφαλαίου και της εκμετάλλευσης.
Για να φτάσουμε έτσι στην κομμουνιστική κοινωνία της αρμονίας «από τον καθένα ανάλογα με τις ικανότητές του στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του».
Μόνο έτσι και ο τρόπος ζωής του ανθρώπου, που θα προκύπτει δηλαδή από τον κομμουνιστικό τρόπο παραγωγής και τον κοινωνικοοικονομικό σχηματισμό του, θα τον οδηγεί στην ατομική και συλλογική ευτυχία και ευημερία, στην άρση όλων των εμποδίων του κοινωνικού καταμερισμού της εργασίας που αναπαράγει το καπιταλιστικό σύστημα, παρά τις τεράστιες δυνατότητες των σύγχρονων επιστημονικών και τεχνολογικών επιτευγμάτων.
Η απελευθέρωση αυτών των δυνατοτήτων προϋποθέτει την κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και εξουσίας.
Σε αυτήν την απέραντη, αλλά εντελώς συγκεκριμένη ιστορικά επιδίωξη στοχεύει αντικειμενικά ο σημερινός αγώνας και ο «επαναστατικός οργανωμένος τρόπος ζωής» των κομμουνιστών, σε αυτά τα θεμέλια στηρίζονται και οι Θέσεις και οι τελικές Αποφάσεις του 22ου Συνεδρίου μας.
Με αυτές τις Αποφάσεις, με το Πρόγραμμά μας, απευθυνόμαστε στους εργάτες και υπαλλήλους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, τους αυτοαπασχολούμενους ΕΒΕ και επιστήμονες, τους βιοπαλαιστές αγρότες, τους απόμαχους της δουλειάς συνταξιούχους, στους νέους και τις νέες, φοιτητές, μαθητές, σπουδαστές, στις γυναίκες, στους μετανάστες, σε όλο τον εργαζόμενο λαό, ανεξάρτητα από φυλή, καταγωγή, φύλο, σεξουαλικό προσανατολισμό, χρώμα, θρησκεία, να συμπορευτεί μαζί με το ΚΚΕ, για την επαναστατική ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, για τον σοσιαλισμό.
Σύντροφοι και συντρόφισσες,
Μπορούμε να κοιτάμε μπροστά γιατί βαδίζουμε στον δρόμο που χάραξαν όσοι περπάτησαν τον θάνατο δίχως να σκοντάψουν.
Αυτοί είναι οι ήρωες που βγήκαν από τα σπλάχνα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Οι τιμημένοι νεκροί, που εναντίον τους η αστική εξουσία επιστράτευσε όλη της τη λύσσα, τη βία και το ψέμα, αλλά αυτοί δεν τρόμαξαν.
Στάθηκαν ακλόνητοι και έθεσαν ως μοναδικό καθήκον να μην προδώσουν το Κόμμα, να μην προδώσουν τον λαό.
Οι άντρες και οι γυναίκες που, γράφοντας γράμματα στα παιδιά και τους συντρόφους τους πριν εκτελεστούν, έλεγαν πως φεύγουν «γεμάτοι», περήφανοι και ευτυχισμένοι με μόνο τους άγχος κάποιος δικός τους να πάρει τη σκυτάλη στον στίβο της ταξικής πάλης.
Ο τρόπος της ζωής τους καθορίστηκε από την απόφαση να παραδώσουν το εγώ τους, τον εαυτό τους στη συλλογική πειθαρχημένη δράση.
Εφτυσαν στα μούτρα την ηθική και τις αξίες της «λωποδύτριας μπουρζουαζίας». Οτιδήποτε αστικό το αρνήθηκαν, ορκίστηκαν να το γκρεμίσουν, για να μπορέσει να ανθίσει ένας ανώτερος τρόπος ζωής που θα έχει ως αφετηρία την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Πήραν απόφαση να εξυψώσουν τη ζωή τους παλεύοντας για την ελευθερία, συνειδητά σκλαβωμένοι σε ένα ιδανικό σωστό.
Στη μεγαλύτερη μέθη της ανθρωπότητας. Τη σοσιαλιστική επανάσταση.
Τέτοιοι άνθρωποι παλεύουμε να είμαστε και σήμερα στις γραμμές του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας.
Η ύστερη μάχη με τα τέκνα του σκοτεινού συστήματος δεν έχει ακόμα ξεκινήσει, αλλά αυτό που κάνουμε τώρα, μπορεί να κρίνει και την έκβασή της.
Τα πράγματα - είναι νόμος - αλλάζουν.
Οσα εξελίσσονται με τεράστια δυναμική αυτά τα χρόνια, το επιβεβαιώνουν.
Ο κόσμος φλέγεται και γύρω μας πνέουν ήδη άνεμοι και θύελλες. Ομως το ατσάλι δένεται στη δυνατή φωτιά και το μεγάλο ψύχος.
Διδαχθήκαμε από όσους έδρασαν σε αυτές τις συνθήκες και έμαθαν να μην παραδίνονται. Από αυτούς που απέδειξαν ότι η έφοδος στον ουρανό δεν είναι ουτοπία, είναι έργο της εργατικής τάξης και της πρωτοπορίας της, του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Το ΚΚΕ κόντρα σε θεούς και δαίμονες στάθηκε όρθιο στις θύελλες, διένυσε βασανιστική περίοδο ωρίμανσης των επαναστατικών του χαρακτηριστικών.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Φίλες και φίλοι,
Το ΚΚΕ θα τα καταφέρει, γιατί έχει ρίζες στον λαό, που είναι ποτισμένες με αίμα, με σκληρό ταξικό αγώνα.
Το ΚΚΕ θα τα καταφέρει, στηριγμένο στο επαναστατικό Πρόγραμμά του και την Οργάνωσή του.
Το ΚΚΕ θα γίνει δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας, για τον Σοσιαλισμό!
Ζήτω το 22ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Τις ευχές τους για καλή επιτυχία στις εργασίες του Συνεδρίου εξέφρασαν μια σειρά προσκεκλημένοι στην εναρκτήρια εκδήλωση του 22ου Συνεδρίου, σε δηλώσεις τους στον «Ριζοσπάστη» και στην κάμερα του πόρταλ «902.gr».
Δημοσιογράφος, συγγραφέας, βουλευτής
Σεμίνα Διγενή |
Και θα τα καταφέρουμε, γιατί αυτό το κόμμα, που άντεξε για 110 χρόνια τις πιο σκληρές δοκιμασίες, που πέρασε διά πυρός και σιδήρου, που δεν λύγισε, δεν οπισθοχώρησε και δεν παραδόθηκε ποτέ, που πότισε με αίμα αγωνιστών τα πέτρινα χρόνια, είναι σήμερα πιο δυνατό και πιο έτοιμο από ποτέ, με το επαναστατικό Πρόγραμμά του και την οργάνωσή του, για την έφοδο στον ουρανό.
Γι' αυτό και το σύνθημά μας απόψε ακούστηκε βροντερό και πεντακάθαρο: «ΚΚΕ δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας, για τον Σοσιαλισμό!».
Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συνταξιούχων ΟΑΕΕ
Χρήστος Κολοβός |
Μέλος του ΔΣ του Κλαδικού Σωματείου Χρηματοπιστωτικού Τομέα
Παναγιώτης Περγαντάς |
Μέλος του ΔΣ της Ενωσης Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας
Φοίβος Καπερώνης |
Περιφερειακός σύμβουλος Αττικής, συνδικαλιστής στην ΟΤΟΕ
Αντώνης Καββαδίας |
Ποδοσφαιριστής
Νίκος Παπαδόπουλος |
Προπονητής μπάσκετ
Κώστας Πετρόπουλος |
Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων
Δημήτρης Μπάτης |
Εμείς παρακολουθούμε, διαβάζουμε τις θέσεις συμμετέχουμε καμιά φορά στη διαμόρφωση των αποφάσεων με έναν τρόπο, και έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον το Συνέδριο αυτό να πάει καλά και να ανέβει. Για μένα προσωπικά όλη η εργατική τάξη πρέπει να συμπαρασταθεί και να συμπορευτεί με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, γιατί είναι η μόνη μας ελπίδα.
Διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών
Μάνος Σαριδάκης |
Ηθοποιός
Φίλιππος Σοφιανός |
Αν είναι ένας φορέας που μπορεί να δώσει μία έξοδο και μία λύση, νομίζω ότι είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα.
Μέλος του ΔΣ του Συνδικάτου Χημικής Βιομηχανίας Αττικής
Φάνης Πουλημάς |
Συνδικαλιστής από τον χώρο του Δημοσίου
Βασίλης Πετρόπουλος |
Από αυτή τη σκοπιά το Συνέδριο έχει μία ιδιαίτερη σημασία νομίζω, ότι όλοι οι εργαζόμενοι θα παρακολουθήσουν με αγωνία τις Αποφάσεις του, την εξέλιξή του και πολύ περισσότερο πώς αυτό θα μεταφραστεί σε δράση του Κομμουνιστικού Κόμματος στο πλάι των αγώνων των εργαζομένων.
Πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών
Βούλα Ζυγούρη |
Σε αυτό το πλαίσιο θέλω να πω ότι ο αθλητισμός είναι ένας χώρος συνάντησης και κοινού τόπου μεταξύ των ανθρώπων και προσφέρεται για δημιουργία κοινής πολιτικής, κοινής εθνικής πολιτικής. Γιατί όποια κοινωνία καλλιεργεί τον αθλητισμό και τον πολιτισμό, έχει μόνο οφέλη να αποκομίσει στην Παιδεία, στην Υγεία και στην κοινωνική συνοχή.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Σύλλογος Ελλήνων Ολυμπιονικών βρίσκεται στη σημερινή εκδήλωση για να δηλώσουμε ότι όσες φορές έχουμε όλοι μαζί συνεργαστεί για θέματα αθλητισμού έχουμε μόνο καλά αποκομίσει για τον ελληνικό αθλητισμό και την κοινωνία μας.
Μουσικός
Θύμιος Παπαδόπουλος |
Ηθοποιός
Νικολέτα Βλαβιανού |
Μουσικός, τραγουδιστής
Γιώργος Σαρρής |
Πανεπιστημιακός, συγγραφέας
Σπύρος Τζόκας |
Πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ
Σοφία Σακοράφα |
Γιατρός, πρώην πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στον «Ευαγγελισμό»
Ηλίας Σιώρας |
Γλύπτης
Αντώνης Μυρωδιάς |
Προπονητής
Γιώργος Πομάσκι |
Πάμε δυνατά, με καθαρό νου, καθαρές αποφάσεις και μεγάλα αποτελέσματα.
Ηθοποιός
Ελένη Γερασιμίδου |
Εύχομαι να πάνε τέλεια όλα και τα αποτελέσματα να μας οδηγήσουν ακόμη πιο μπροστά.
Πρόεδρος Συλλόγου εργαζομένων νοσοκομείου Αγ. Νικολάου Κρήτης και μέλος του ΓΣ της ΠΟΕΔΗΝ
Γιώργος Μανουσάκης |
Καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο ΑΠΘ
Γιώργος Μαργαρίτης |
Εχει μεγάλη σημασία ένα συνέδριο Κομμουνιστικού Κόμματος στην εποχή μέσα στην οποία ζούμε. Στην εποχή που αφενός λένε ότι το λαϊκό κίνημα, το κομμουνιστικό κίνημα, ο σοσιαλισμός έχουνε περάσει στα αζήτητα της Ιστορίας και την ίδια στιγμή προετοιμάζουν τους πολέμους και τα υπόλοιπα δεινά για τους λαούς στην ίδια αυτή ιστορία.
Εχει μεγάλη σημασία να δείξουμε ότι υπάρχουμε, να δείξουμε ότι αγωνιζόμαστε, να δείξουμε ότι ο κόσμος δεν ανήκει σε αυτούς που μόνο δεινά υπόσχονται και πράττουν για τους λαούς, αλλά ανήκει στους ίδιους τους λαούς, στο μέλλον τους, στον σοσιαλισμό.
Συγγραφέας: Μπέρτολτ Μπρεχτ. Μετάφραση: Ελλη Κοτσαλίδου, Χρήστος Μπαλωμένος. Επιμέλεια της ποιητικής απόδοσης στα Ελληνικά: Ρίτα Νικολαΐδου.
Σκηνοθεσία, δραματουργική επεξεργασία, μουσική επιμέλεια: Σταύρος Λίτινας, Δανάη Κατσαμένη. Κίνηση: Σταύρος Λίτινας. Σκηνικά - κοστούμια: Σταύρος Λίτινας. Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου. Επιμέλεια κίνησης: Αννα Λιανοπούλου. Βοηθός σκηνογράφου: Αλέξης Γκούμας. Βοηθός ενδυματολόγου: Αλεξάνδρα Πετροπούλου. Βίντεο: Γιάννης Κλεφτογιάννης. Κομμώσεις - μαγικιαζ: Ηρώ Μπούτα, Ελένη Τσαρδακη, Κωστής Φαρμάκης.
Αφηγητής επί σκηνής: Αλέξανδρος Τσίτσος.
Παίζουν: Δανάη Αλυσανδράτου, Αφροδίτη Βραχοπούλου, Πέτρος Γαρδικλής, Πέτρος Γκιώνης, Δανάη Γοργομύτη, Αντώνης Γουγής, Γεωργία Καούκη, Δανάη Κατσαμένη, Λευτέρης Κολίτσος, Βαγγελιώ Κυριαζίδου, Αννα Λιανοπούλου, Αρης Μπαταγιάννης, Πηνελόπη Μουσγά, Ελπίδα Ντινοπούλου, Φαίδρα Παπανικολάου, Ηλέκτρα Σουλίου, Σοφία Σίμου, Γιώτα Σπανού, Γιώργος Τσαγκαράκης, Ελένη Τσάκαλου, Μάνος Τσίζεκ, Αποστόλης Φραγκούλης. Και η Παρθενόπη Μπουζούρη.
Τραγουδούν: Λήδα Καλλιόπη Αγγέλου, Φωτεινή Δρίνη, Παρασκευάς Θεοδωράκης, Νέστορας Μπέσιος, Κατερίνα Νιάνιου, Δημήτρης Πέππας, Αμέρισσα Φτούλη, Μίνα Ψυχιά.
Συμμετέχουν: Ελλη Δημητρίου, Κατερίνα Δημοπούλου, Αννα Ευθυμίου, Λίνα Καπελέρη, Κατερίνα Καραμπίλα, Δήμητρα Μιχελάκου, Εφη Μιχελάκου, Αλέξανδρος Μιχόπουλος, Αναστάσης Ριζογιάννης, Γιάννης Παναγοηλιόπουλος, Στέργιος Παπουτσής, Μαριτίνα Σαραφιανού, Παναγιώτα Τιγκίρη, Μαριάννα Τρίκογλου και η μικρή Χριστίνα.
Θερμό χειροκρότημα για την παράσταση «Το Μανιφέστο» του Μπ. Μπρεχτ
Στην παράσταση που ετοιμάστηκε ειδικά για την εναρκτήρια εκδήλωση του 22ου Συνεδρίου, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη χώρα μας, σε θεατροποιημένη μορφή, το κείμενο του μεγάλου κομμουνιστή διανοητή.
Τρεις μήνες βήμα το βήμα δουλευόταν το έργο. Η δραματουργική επεξεργασία του, οι σκηνές πάνω στις οποίες θα απλωθεί η δράση, η κίνηση, τα κοστούμια, τα κατάλληλα σκηνικά αντικείμενα, η εθελοντική και γεμάτη ενθουσιασμό προσφορά των ηθοποιών και χορευτών, για να δώσουν «σάρκα και οστά» στα πυκνά και σύνθετα νοήματα του Μανιφέστου.
Και το στοίχημα κερδήθηκε! Για αυτό και το χειροκρότημα ήταν τόσο θερμό! Για αυτό και οι αγκαλιές στα παρασκήνια ήταν τόσο δυνατές...
Ενα πέπλο κρύβει τη σκηνή. Μόνο σκιές... Σκιές ανθρώπων που περπατάνε... Θα μπορούσε να παραπέμπει στο χθες, αλλά και στο σήμερα και στο αύριο...
Στις γειτονιές των αθλίων
έχει την τιμητική του,
μα στα παλάτια σπέρνει τον τρόμο.
Ηρθε για να αλλάξει τα πάντα και να μείνει για πάντα.
Κομμουνισμός.
Εχεις ακούσει πολλά ψέματα γι' αυτόν -
από εχθρούς, μα κι από φίλους.
Ομως αυτά είναι που λεν οι κλασικοί...
Μεταγράφοντας το «Μανιφέστο» σε ποίημα, ο Μπρεχτ επιχείρησε με αυτόν τον τρόπο να απαντήσει σε ερωτήματα του καιρού του, να προβάλει την κομμουνιστική ιδεολογία... Γι' αυτό γυρνά στην πηγή... Στο κείμενο των θεμελιωτών του επιστημονικού σοσιαλισμού, στους Μαρξ και Ενγκελς.
Το πέπλο σηκώνεται... Πια μπορούμε να διακρίνουμε τη σκηνή. Σε ένα βάθρο στη μέση στέκονται οι εκπρόσωποι της κυρίαρχης τάξης... Γύρω τους οι καταπιεσμένοι, της Γης οι κολασμένοι, οι προλετάριοι...
Οι τάξεις ενωμένες
πολεμούσαν τον εξωτερικό εχθρό τους
και ξεχνούσαν τη δική τους σύγκρουση.
Μα η νίκη που πετύχαιναν αυτές οι δύο τάξεις
ήτανε νίκη της μιας μονάχα τάξης.
Των αστών...
Γιατί βαθύτερος απ' τον πόλεμο των λαών
είναι ο πόλεμος των τάξεων-
κι ας τον αποσιωπάνε οι ιστοριογράφοι μας με όνειδος -
αφού, φανερά ή καλυμμένα,
ο πόλεμος αυτός
μαίνεται για τις δικές τους πόλεις,
κι όχι για του εχθρού...
Μέσα από την αφήγηση, τις εικόνες που σχηματίζονται, τη γεμάτη άλλοτε με σαρκασμό και άλλοτε με απίστευτη λυρικότητα απόδοση του κειμένου από τους ταλαντούχους καλλιτέχνες, περνούν μέσα από τα μάτια του θεατή πλευρές της ιστορίας της πάλης των τάξεων. Η εξέλιξη των μέσων παραγωγής και συνολικά των παραγωγικών δυνάμεων, η αλληλεπίδρασή τους με τις σχέσεις παραγωγής.
Τις παλιές εγχώριες επιχειρήσεις καταστρέφει
και για την άντληση πρώτων υλών
στις πιο απομακρυσμένες χώρες
το αποκρουστικό της χέρι στρέφει.
Οι λαοί εξαρτώνται ο ένας απ' τον άλλον πολλαπλά,
και τα πνευματικά αγαθά γίνονται κι αυτά κοινά.
Η επιστήμη χτίζει κοινή κοσμοαντίληψη,
και των ξεχωριστών λαών οι στίχοι
παγκόσμια τώρα γίνονται ποίηση...
Ομως έχει φτάσει πια ο καιρός που οι σχέσεις παραγωγής από μορφές ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων μεταβάλλονται σε δεσμά τους... Τα λόγια μεστά και καίρια, αποτυπώνονται στο μυαλό.
Καιρό τώρα,
η ιστορία της μεγάλης βιομηχανίας και του εμπορίου
δεν είναι παρά η ιστορία
της εξέγερσης των δυνάμεων παραγωγής
κατά του αστικού τρόπου παραγωγής...
Οι οικονομικές κρίσεις που μαστίζουν τις καπιταλιστικές κοινωνίες κάνουν την εμφάνισή τους... Το σύμπλεγμα των εργατών τρέχει. Ψάχνει για δουλειά, ψάχνει τροφή, ψάχνει τρόπο να ζήσει. Κόντρα στις απαιτήσεις των «πάνω». Των «πάνω» που μόνο το κέρδος τους αποζητούν.
Η περίφημη, γιγάντια κοινωνία
που, από τόσες γενιές έχει οικοδομηθεί,
Και γι' αυτό
δεν ευθύνεται καθόλου η έλλειψη-
μα η υπερβολή και το πολύ, το πάρα πολύ.
Η εργατική τάξη σιγά σιγά γίνεται τάξη για τον εαυτό της. Καταλαβαίνουν την αλήθεια... Κυκλώνουν το βάθρο... Δειλά δειλά οι γροθιές υψώνονται.
Με πάθος ο ένας στον άλλον ψιθυρίζουν
ότι οι μέρες των αστών είναι μετρημένες.
Γιατί ο κόσμος τους έγινε πια πολύ στενός
για να χωρέσει τον πλούτο που μπορεί να παραχθεί.
Στρέφονται τώρα ενάντια στους αστούς.
Σηκώνουν κατά πάνω τους τα ίδια όπλα.
Εκείνα που κάποτε είχαν σηκώσει οι αστοί
για να συντρίψουν τον κόσμο της Φεουδαρχίας.
Ενα κόκκινο πανί αχνό φαίνεται να ανεμίζει πίσω από τους προλετάριους που πια έχουν συγκεντρωθεί... Είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα. Η πρωτοπορία, η καρδιά και ο νους της εργατικής τάξης. `Η αλλιώς, όπως μας θυμίζει ο Μπρεχτ... Η εμπροσθοφυλακή των μαζών, που οδηγεί τον αγώνα με τις μεθόδους των κλασικών, που δημιουργήθηκαν από τη γνώση της πραγματικότητας.
Τα λόγια που ακούγονται για το Κόμμα αυστηρά και με τρυφερότητα φωλιάζουν στη συνείδηση όλων αυτών που γέμισαν το θέατρο, και καταχειροκροτούνται!
Ο αφηγητής, που σε όλη τη διάρκεια του έργου μάς «πήρε από το χέρι» και πότε σχολίαζε τα γεγονότα, πότε ειρωνευόταν, πότε με τρυφερότητα μιλούσε για τα βάσανα των προλετάριων, μιλά πια απλά. Απλά και στέρεα.
Ας τρέμουν οι κυρίαρχες τάξεις μπροστά σε μια κομμουνιστική επανάσταση. Οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν, σ' αυτήν τίποτε άλλο, εκτός από τις αλυσίδες τους. Εχουν να κερδίσουν έναν κόσμο ολόκληρο.
Η σκηνή γεμίζει με έναν ψίθυρο αρχικά, που όλο και μεγαλώνει: Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε... Ενα μικρό κορίτσι με ένα κόκκινο παλτό διασχίζει τη σκηνή. Αφήνει ένα γαρύφαλλο. Μια υπόμνηση για όλους όσους πάλεψαν και για όσους θα έρθουν να μεγαλώσουν αυτή τη μεγάλη αλυσίδα που δεν έχει τέλος...
Ο όρκος δίνεται. Οι γροθιές υψώνονται. Κι όλα τα στόματα ενώνονται στον ύμνο...
«Στον αγώνα ενωμένοι κι ας μη λείψει κανείς»...
«Ενας αιώνας αγώνας και θυσία, το ΚΚΕ στην πρωτοπορία» αντηχεί με συγκίνηση και δύναμη από το κοινό σε όλη την αίθουσα! Εμπρός με αποφασιστικότητα και υπερηφάνεια για το 22ο Συνέδριο του Κόμματός μας!
Μ' αυτά τα λόγια, μεταξύ άλλων, υποδεχόταν το ΚΚΕ τους προσκεκλημένους στην εναρκτήρια εκδήλωση του Συνεδρίου στο Γαλάτσι, με μια μεγάλη τετρασέλιδη κάρτα που περιείχε ταυτόχρονα αναλυτικές πληροφορίες για την παράσταση «Το Μανιφέστο» του Μπ. Μπρεχτ που παρουσιάστηκε στην εκδήλωση, καθώς και τα ονόματα των συντελεστών της παράστασης, τους οποίους το Κόμμα ευχαριστεί θερμά.