ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
 

ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Εισαγωγή

Η ΚΕ του ΚΚΕ έδωσε την 1-7-2001 στη δημοσιότητα την Απόφασή της για την τακτική του Κόμματος στη μάχη των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών που θα πραγματοποιηθούν τον Οκτώβρη του 2002. (Η απόφαση αυτή δημοσιεύεται σε παράρτημα και στο σημερινό ένθετο).

Σήμερα δίνει στη δημοσιότητα τις θέσεις για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και το πλαίσιο συσπείρωσης των αγωνιστικών δυνάμεων γι' αυτές τις εκλογές.

Το ΚΚΕ αισθάνεται υποχρέωση έγκαιρα, πολύ πριν τις τοπικές εκλογές, να δώσει αναλυτικά, τις θέσεις του γενικές και κατά ειδικά θέματα, ώστε οι εργαζόμενοι να τις γνωρίζουν από πρώτο χέρι, όσο γίνεται πιο ολοκληρωμένα. Από τις θέσεις που εκτίθενται φαίνονται ευκρινώς οι βαθιές διαφορές που μας διαχωρίζουν από την πολιτική του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, όχι μόνο στη γενική τους κατεύθυνση, αλλά και στον τομέα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Το ΠΑΣΟΚ φέρει βαριά ευθύνη γιατί επεξεργάστηκε και προώθησε από το 1994 μέχρι σήμερα το νέο αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο που κύριο χαρακτηριστικό του έχει την πλήρη ένταξη τής ΤΑ στη γενικότερη πολιτική και στις επιλογές της ΕΕ, με στόχο την ορμητική ανάπτυξη των ιδιωτικοποιήσεων, την επιβολή πρόσθετων φόρων στο λαό με παράλληλη μείωση έως και μηδενισμό στην πορεία των κρατικών επιχορηγήσεων. Η φιλοσοφία του ΠΑΣΟΚ είναι η φιλοσοφία της χρησιμοποίησης του θεσμού ως τοπικού μηχανισμού κρατικής επιβολής, ακόμα και καταστολής, χειραγώγησης και αποπροσανατολισμού. Ταυτόχρονα, η ΤΑ αποτελεί χώρο ιδιαίτερα προνομιακό για το εκάστοτε κυβερνητικό κόμμα για διεύρυνση της κομματικής και εκλογικής πελατείας.

Η ΝΔ φρόντισε να στηρίξει την κυβερνητική φιλοσοφία για αλλαγές στο θεσμό της ΤΑ, αφού περιορίστηκε σε μια άγονη αντιπολίτευση σε θέματα σχετικά δευτερεύουσας σημασίας, για λόγους αντιπολιτευτικής τακτικής και μόνο, για συντήρηση ψεύτικων διαχωριστικών γραμμών. Οι θέσεις της για την ΤΑ και η πρακτική της στα όργανα της ΚΕΔΚΕ και της ΕΝΑΕ, δείχνουν ότι ο καυγάς τους γίνεται κυριολεκτικά από μια κομματική αντιδικία ποιο κόμμα θα επωφεληθεί από το θεσμό και όχι για τα μεγάλα λαϊκά προβλήματα που συνδέονται με τον ίδιο το θεσμό. Η ΝΔ στην τετραετία που πέρασε κατείχε ισχυρές θέσεις στην ΤΑ και στα συνδικαλιστικά της όργανα, η κύρια γραμμή της ήταν να υποβοηθήσει τις κεντρικές επιλογές. Οσο πιο πολύ συμμορφώνονταν σ' αυτές, τόσο περισσότερο συνόδευε αυτή τη στάση της με λαϊκισμό και δημαγωγία.

Ο ΣΥΝ περιόρισε την κριτική του σε θέματα λειτουργίας του θεσμού, με τα συνθήματα της αποκέντρωσης και της τοπικής κοινωνίας. Η αντίθεσή του είναι άσφαιρη από τη στιγμή που δεν αντιπαρατέθηκε στη γενική γραμμή των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων, στον κορμό τους, που προωθήθηκαν στην τελευταία δεκαετία μέχρι σήμερα. Αντίθετα, τις υιοθέτησε και βοήθησε να περάσουν στη ζωή με τη συνεργασία του, σε κρίσιμες στιγμές, με τις κυβερνητικές δυνάμεις στους περισσότερους δήμους και νομαρχίες, με στήριξη των αποφάσεων της ΚΕΔΚΕ και της ΕΝΑΕ. Αποκαλυπτική είναι η σημερινή του στάση ενόψει των τοπικών εκλογών, καθώς διατηρεί συμβολικά την αυτονομία του στα τρία μεγάλα αστικά κέντρα, ενώ στα υπόλοιπα οδηγείται σε μια ανοιχτή ή συγκαλυμμένη συνεργασία κυρίως με το ΠΑΣΟΚ.

Η πάλη κατά των νεοφιλελεύθερων αναδιαρθρώσεων που ενδυναμώνουν τους μηχανισμούς και τα όπλα του συστήματος δε γίνεται συμβολικά, αλλά καθολικά με συγκεκριμένες καθαρές θέσεις στα συγκεκριμένα προβλήματα.

Η δράση των κομμουνιστών στην ΤΑ και μέσα απ' αυτή, αλλά και η προετοιμασία για τις Δημοτικές και Νομαρχιακές εκλογές, είναι συνεχής. Συνδέεται με την ανάπτυξη της ενεργητικής παρέμβασης των εργαζομένων, των λαϊκών δυνάμεων για όλα τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα.

Η ΚΕ θεωρεί ότι:

- Με την ψήφο του ο λαός μπορεί και πρέπει να μη νομιμοποιήσει αντιλαϊκά σχέδια και σενάρια που πρόκειται να δρομολογηθούν, και μέσω των εκλογών, από τις δυνάμεις του δικομματισμού και των εταίρων τους.

Να μη νομιμοποιηθεί η πολιτική που ακολουθήθηκε ώς τώρα από την κυβέρνηση και τη ΝΔ, αλλά και να διατρανωθεί η θέληση και η διάθεση να υπάρξει αντίσταση και χειραφέτηση από την πολιτική τους, πράγμα που θα οδηγήσει σε γενικότερες εξελίξεις. Αν αυτή η θέληση πάρει τα χαρακτηριστικά μαζικής καταδίκης των ψηφοδελτίων που στηρίζουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ με τους εταίρους τους και στους δύο γύρους, είναι βέβαιο ότι θα ανοίξει μια νέα σελίδα για το λαό, το κίνημα, την προοπτική των συνεργασιών που αμφισβητούν τη σημερινή τάξη πραγμάτων και είναι σε θέση να την αντιπαλέψουν.

- Δεν υπάρχει άλλη επιλογή από την ανάπτυξη πάλης κατά των αντιλαϊκών επιλογών, που με βάση το θεσμικό πλαίσιο καλούνται να εφαρμόσουν οι τοπικές αρχές. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή, από την αντίσταση, την απειθαρχία σε αντιλαϊκές πολιτικές, τη στήριξη στο λαϊκό κίνημα, τη συμπαράταξη του λαού με εκείνες τις τοπικές αρχές που είναι διατεθειμένες να διεκδικήσουν φιλολαϊκές λύσεις, να επιδρούν και στις γενικότερες εξελίξεις, δε θα είναι το «δεκανίκι» στην κυρίαρχη πολιτική.

- Είναι ανάγκη να διασφαλιστεί ώστε η δυσαρέσκεια να βρει θετική διέξοδο στην ενίσχυση των αγωνιστικών συσπειρώσεων και ψηφοδελτίων που θα στηρίξει το ΚΚΕ και οι δυνάμεις που θα συνεργαστούν μαζί του και θα δώσουν τη μάχη για τα μεγάλα προβλήματα του λαού και για να μην αξιοποιηθεί από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και τις κεντροαριστερές ή κεντροδεξιές συμπράξεις τους.

- Επιβάλλεται η πρωτοπόρα συμβολή των μελών και φίλων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ για να προβληθούν πλατιά οι θέσεις του Κόμματος και να ενισχυθεί η παρουσία και δράση των ενωτικών αγωνιστικών Νομαρχιακών και Δημοτικών Κινήσεων.

Είναι φανερό ότι δεν μπορεί να υπάρξει συνεργασία σε κεντρικό ή τοπικό επίπεδο με κόμματα που έχουμε ουσιαστικές διαφορές στο γενικό επίπεδο και στην ΤΑ. Ανοίγεται ωστόσο, ένας πλατύς ορίζοντας συνεργασίας με δυνάμεις και πρόσωπα που αναδεικνύονται στους καθημερινούς αγώνες για τα οικονομικά, κοινωνικά, περιβαλλοντικά και άλλα ζητήματα που απασχολούν το λαό, ενάντια στον πόλεμο στα Βαλκάνια και στην ιμπεριαλιστική νέα τάξη.

Πολλοί περιμένουν από το ΚΚΕ. Σήμερα που υπάρχουν θετικά βήματα στην ανάπτυξη του μαζικού κινήματος, που βοηθά την προώθηση κοινής δράσης με πλατύ κόσμο, θα αναπτύσσουμε παράλληλα, μορφές συνεργασίες που ταιριάζουν στο χαρακτήρα των τοπικών εκλογών και στις όποιες τοπικές ιδιομορφίες.

Σήμερα οι αγωνιστικές δυνάμεις είναι περισσότερες από την περίοδο του 1994 και 1998 και αυτές πρέπει να εκφραστούν σε κοινή συσπείρωση και στάση, να δώσουν ένα γενικότερο μήνυμα ελπίδας ότι μπορεί να υπάρξει συνεργασία ικανή να διαμορφώσει ένα καλύτερο κλίμα για το λαό, τους αγώνες του, για το άμεσο μέλλον.

Το ΚΚΕ θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του να συναντηθούν ευρύτερες δυνάμεις και αγωνιστές - αγωνίστριες σε συσπειρώσεις συνεργασίας από τις οποίες θα προκύψουν και ψηφοδέλτια. Θα ξανασυναντηθούμε με τις δυνάμεις που συνεργαστήκαμε και είχαμε θετικές προσπάθειες και αποτελέσματα, αλλά και με νέες αγωνιστικές δυνάμεις που αναδείχτηκαν μέσα από τους αγώνες. Με όλους εκείνους και εκείνες που συμφωνούμε ότι η μάχη των τοπικών εκλογών πρέπει να δώσει σαφές πανελλαδικό μήνυμα κατά της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, τόσο στη γενική τους πολιτική για τις αναδιαρθρώσεις στο όνομα της ΟΝΕ και της ενσωμάτωσης στην ΕΕ, όσο και στα καίρια θέματα που αφορούν το θεσμό, την υπόθεση της ειρήνης στα Βαλκάνια και την απόκρουση του πολέμου.

Το κύριο ζήτημα είναι να αποκτήσουν στέρεες βάσεις οι συσπειρώσεις και συνεργασίες, για όλα τα προβλήματα που απασχολούν το λαό και τον τόπο, αλλά και για το χαρακτήρα της ΤΑ. Συνεργασίες που ενώνουν και ριζοσπαστικοποιούν το λαό στην πάλη κατά των αναδιαρθρώσεων.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, πρωτοβάθμια και Νομαρχιακή, σήμερα

Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ με αποφάσεις τους και με γενικότερες επιλογές τους πέτυχαν, ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία, η Τοπική Αυτοδιοίκηση να γίνει ουσιαστικός μοχλός διοχέτευσης και εφαρμογής αντιλαϊκών πολιτικών και μέσο για την παρέμβαση των μηχανισμών της κεντρικής εξουσίας στην κοινωνικο-οικονομική ζωή, με στόχο τον εγκλωβισμό του λαού στη λογική του συστήματος.

Οι θεωρίες περι «αποκέντρωσης» και «αυτοδιαχείρισης» που λανσάρονται, έχουν στόχο τον αποπροσανατολισμό του λαού, το ξεστράτισμα του κινήματος και τον εξοβελισμό των δημοκρατικών και αντιμονοπωλιακών διεκδικήσεων, που θέτουν σε αμφισβήτηση τα συμφέροντα του κεφαλαίου, τις επιλογές της ΕΕ στο επίπεδο της ΤΑ.

Χρησιμοποιούν την επαφή και επικοινωνία που έχει με το λαό.

  • Για να καλλιεργήσουν στη συνείδησή του την αντίληψη ότι πρέπει να αποδεχτεί τις ιδιωτικοποιήσεις, την πρόσθετη φορολογία, την ανταποδοτικότητα, δηλαδή ότι πρέπει να ξαναπληρώσει για να έχει κάποιες υπηρεσίες.
  • Για να αναπτύξουν ταυτόχρονα τις πελατειακές σχέσεις με διάφορες μορφές, μέσω Δημοτικών Επιχειρήσεων, ΕΟΚικών Προγραμμάτων, προμηθειών και έργων.

Τοπική Αυτοδιοίκηση και Ευρωπαϊκή Ενωση

Επιβεβαιώνεται και από επίσημα κείμενα της ΕΕ, ότι με τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ενωση δημιουργούνται «... ακόμη μεγαλύτερες παρεμβάσεις στο πλαίσιο αρμοδιοτήτων των οργανισμών τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης».

Στην ΤΑ οι κατευθύνσεις και επιταγές της ΕΕ εξειδικεύονται:

α) Με την εφαρμογή του «ανταγωνισμού» στην ΤΑ για να συμβάλλει κι αυτή στη λειτουργία των νόμων της αγοράς.

β) Με τη μετεξέλιξη των πόλεων και των περιφερειών σε επιχειρήσεις που πρέπει να πωλούν τα έργα, τις υπηρεσίες που λειτουργούν, τις κοινωνικές και πολιτιστικές παροχές, τη γη και το περιβάλλον τους. Η επιχειρηματική αυτή δραστηριότητα:

  • Συνδυάζεται με την άμεση επαφή της ΤΑ με τα όργανα της ΕΕ, για τη συνεπή εφαρμογή της πολιτικής της.
  • Αναπτύσσεται στη βάση της εξυπηρέτησης του μεγάλου κεφαλαίου και στην κατεύθυνση της συνύφανσης με αυτό των τοπικών οργάνων.

γ) Με τη χρησιμοποίηση των τοπικών οργάνων σαν μέσο για την εφαρμογή του προγράμματος «σύγκλισης» των οικονομιών, δηλαδή την ιδιωτικοποίηση έργων και αρμοδιοτήτων τους, την προώθηση των διατάξεων της Λευκής Βίβλου στους εργαζόμενους σε αυτά.

Ουσία και περιεχόμενο των ρυθμίσεων για την Τοπική Αυτοδιοίκηση

Οι ρυθμίσεις που προωθήθηκαν από το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ, αλλά στο μέτρο των δυνατοτήτων του στηρίχτηκαν και από το ΣΥΝ, αποτελούν προσπάθειες πλήρους προσαρμογής και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στα μέτρα και τις ανάγκες του καπιταλιστικού εκσυγχρονισμού στην Ελλάδα, στα πλαίσια της κάθε φορά εξάρτησής της και σήμερα από την ΕΕ.

α) Οι ρυθμίσεις αυτές:

  • Βοηθούν την κεντρική εξουσία να προωθεί την πολιτική του κεφαλαίου και να αποποιείται των ευθυνών της για την ικανοποίηση των μεγάλων λαϊκών προβλημάτων, να αποδεσμεύεται από παροχές κοινωνικού χαρακτήρα.
  • Αποπροσανατολίζουν το ποιος έχει την ευθύνη και υποβαθμίζουν τις διεκδικήσεις σε τοπικό επίπεδο.
  • Προωθούν την επιβολή πρόσθετων επιβαρύνσεων στο λαό «για έργα ή υπηρεσίες που συμβάλουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής στην καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών, στην ανάπτυξη της περιοχής τους», δηλαδή για τα πάντα,

Τα κύρια χαρακτηριστικά των ρυθμίσεων αυτών είναι:

Η συνταγματική κατάργηση της ευθύνης της κεντρικής εξουσίας για εξασφάλιση των αναγκαίων πόρων για την ΤΑ και η αντικατάσταση των πόρων αυτών από τοπική φορολογία σε βάρος των δημοτών.

Η αφαίρεση σημαντικών πόρων και περιουσιακών στοιχείων της προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου και μέσω των ιδιωτικοποιήσεων που προωθούν τις ιδιωτικοποιήσεις, την ανταποδοτικότητα με την οποία λειτουργεί η ΤΑ στις σημερινές συνθήκες.

Η αναβάθμιση σε αντιλαϊκή κατεύθυνση της ΤΑ αναθέτοντάς της αρμοδιότητες που βοηθούν τη συντήρηση, τη λειτουργία, τον εκσυγχρονισμό του συστήματος, όπως η φορολογική εξουσία, οι κατασταλτικές δράσεις (Δημοτική Αστυνομία), αλλά ακόμη και με την ανάθεση αρμοδιοτήτων τομέων αποκλειστικής ευθύνης του κράτους όπως Παιδεία, Υγεία, που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για τη διάσπαση του δημόσιου ενιαίου χαρακτήρα τους. Η χρησιμοποίησή τους ως πελατειακοί μηχανισμοί, και για την αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων με την εφαρμογή των Τοπικών Συμφώνων Απασχόλησης (ΤΣΑ).

* Η συνεχής υποβάθμιση του κοινωνικού της ρόλου στις παρεμβάσεις τοπικού ή διαδημοτικού ενδιαφέροντος και μέσα από θεσμικές ρυθμίσεις.

* Ο ασφυκτικός εναγκαλισμός της Πρωτοβάθμιας Αυτοδιοίκησης, με ένα πλέγμα ελέγχων και παρεμβάσεων στη λειτουργία της.

* Η διατήρηση και ενίσχυση αντιδημοκρατικών διατάξεων για την εσωτερική ζωή και δράση των ΟΤΑ, αντιδημοκρατικό σύστημα εκλογής των οργάνων της.

* Η χρησιμοποίηση ως άλλοθι της ΤΑ για τον όποιο σχεδιασμό, αφού η γνώμη της γίνεται δεκτή, μόνον όταν συμφωνεί με τις κυβερνητικές επιλογές.

* Για τη λειτουργία τους θέλουν αιρετούς με ρόλο λογιστή -διαχειριστή και προωθούν την τοποθέτηση μάνατζερ πλάι τους.

* Περιορίζουν το ρόλο των άμεσα εκλεγμένων οργάνων της ΤΑ. Χρησιμοποιούνται δομές (Δημοτικές Επιχειρήσεις, συμβάσεις με ιδιώτες, αναθέσεις αρμοδιοτήτων, προγραμματικές συμβάσεις) που λειτουργούν σαν μηχανισμοί παράκαμψης των Συμβουλίων.

* Ο έλεγχος νομιμότητας των πράξεων της ΤΑ αντί να ανατίθεται στα Διοικητικά Δικαστήρια γίνεται από διορισμένα όργανα. Καταργήθηκε η δυνατότητα προσφυγής κατά των αποφάσεων του ΓΓ της Περιφέρειας.

* Η αντιπροσωπευτικότητα, η συμμετοχή, η δημοκρατία υποτάσσονται στην «αποτελεσματικότητα» της ΤΑ σαν επιχείρησης.

Στο όνομα της αποκέντρωσης προώθησαν την ενίσχυση των λειτουργιών της Περιφέρειας στα πλαίσια του νεοφιλελεύθερου «εκσυγχρονισμού».

Από τη θεσμοθέτηση ήδη της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης. Επιβλήθηκαν μέτρα που εμπόδιζαν τη συμμετοχή στις εκλογικές διαδικασίες και διαστρέβλωναν τη θέληση του λαού.

Εφαρμόστηκαν μεταβολές στα διοικητικά όρια των Νομαρχιών και δημιούργησαν μηχανισμούς που αποτελούνται από περισσότερες της μιας Νομαρχίας για λόγους πολιτικούς και μεταβολής του συσχετισμού των πολιτικών δυνάμεων και όχι με βάση τις ανάγκες της περιοχής.

Η ανύπαρκτη στελέχωση, λειτουργία, αρμοδιότητες και πόροι των υπερ-οργάνων αυτών αναδεικνύουν τη μηχανιστική, και για μικροπολιτικούς λόγους, δημιουργία τους.

Τα Νομαρχιακά Συμβούλια μετατράπηκαν ουσιαστικά σε μηχανισμούς επικύρωσης ειλημμένων αποφάσεων και επιλογών. Γίνονται αποδέκτες οδηγιών και κατευθύνσεων από τα όργανα της κρατικής εξουσίας ακόμη και σήμερα με το «Εντέλλεσθε».

Στα πλαίσια αυτών των κατευθύνσεων, τα οικονομικά της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, αλλά και η οργανωτική τους ανάπτυξη (σε μέσα και προσωπικό) δεν ανταποκρίνονται ούτε σε έναν εύρυθμα κινούμενο διοικητικό μηχανισμό.

Οι προϋπολογισμοί της ΝΑ επιστρέφονται εφόσον παρουσιάζουν αποκλίσεις από τις κατευθύνσεις, το περιεχόμενο, αλλά και τον τύπο ακόμη του Κρατικού Προϋπολογισμού.

Τα έργα τους καθορίζονται από ένα Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, πλήρως εναρμονισμένο με τις εντολές, προτεραιότητες και την «επιλεξιμότητα» των έργων και παρεμβάσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Σήμερα γίνονται φανερά τα δυσμενή αποτελέσματα για το λαό από τις αναγκαστικές συνενώσεις - «Καποδίστριας», που προωθήθηκαν χωρίς κριτήρια παραγωγικά, οικονομικά, κοινωνικά, παραβλέποντας την ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά των Δήμων και Κοινοτήτων. Για να φτιάξουν μηχανισμούς ικανούς να εφαρμόσουν πιο εύκολα την αντιλαϊκή πολιτική, των αναδιαρθρώσεων δηλαδή:

* Για να προωθήσουν πιο εύκολα την πολιτική τους στην ΤΑ.

* Για πιο πολλά δημοτικά τέλη και πρόσθετους φόρους.

Αποκρύπτουν ότι: Τα προβλήματα της υπαίθρου, η ανισόμετρη ανάπτυξη της χώρας, δεν οφείλονται στη δήθεν έλλειψη διοικητικών μηχανισμών.

Οφείλονται στη συνειδητή πολιτική που ακολουθήθηκε στον αγροτικό τομέα, ενάντια στη μικρή και μεσαία αγροτιά. Οφείλονται στις κατευθύνσεις της ΕΕ και ειδικότερα στη γεωργική πολιτική.

Επιβάλλουν παραπέρα τη συγκρότηση τεράστιων εκλογικών συνδυασμών, δυσκολεύοντας την έκφραση των διαφορετικών απόψεων, ενισχύοντας το δικομματισμό. Είναι συνεχής η υποβάθμιση των Διαμερισματικών Συμβουλίων.

Δε δίνεται ούτε μία πρόσθετη δραχμή από τον Κρατικό Προϋπολογισμό. Ο,τι υπόσχονται είναι χρήματα της ΤΑ. Ανακυκλώνουν τη μιζέρια της.

Σήμερα για την αντιμετώπιση των τεράστιων προβλημάτων (οικονομικής διαχείρισης και έργων) των μικρών δήμων προωθούν τη διαδημοτική συνεργασία «Συμπολιτεία», κυρίως αναγκαστική. Ομως μέσα σ' αυτή εντάσσουν και τη λειτουργία της Δημοτικής Αστυνομίας, δημιουργώντας πρόσθετα προβλήματα, αφού οι κατευθύνσεις και η δράση της δε θα καθορίζεται και δε θα ελέγχεται άμεσα από τα αιρετά όργανα.

β). Οι πόροι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης

Η πολιτική όλων των κυβερνήσεων έχει οδηγήσει σε οικονομική καχεξία την ΤΑ. Οι πόροι της μειώνονται συνεχώς με διάφορους τρόπους. Ενώ αυτή θα μπορούσε να λειτουργεί σαν αναδιανεμητικός μηχανισμός προς όφελος των εργαζομένων, σήμερα γίνεται ένας πρόσθετος φορομπήχτης σε βάρος τους.

Κύρια προσπάθεια, η αποδέσμευση των όποιων εσόδων της ΤΑ από τον Κρατικό Προϋπολογισμό και η υποκατάστασή τους από πρόσθετη φορολογία των δημοτών, που ήδη προωθήθηκε και συνταγματικά.

Τα έσοδα της πρώτου βαθμού ΤΑ από τον Κρατικό Προϋπολογισμό διατηρούνται στα εξευτελιστικά επίπεδα του 2,5%-3% και για τη ΝΑ στο 6ο/οο . Σε 1.500 περίπου δισεκατομμύρια ανέρχονται τα αυθαιρέτως παρακρατηθέντα χρήματα από τα έσοδα της πρώτου βαθμού ΤΑ, που προέρχονται από τον Κρατικό Προϋπολογισμό για τα χρόνια 1990 έως και το 2001.

Δεν αναγνωρίζουν τα χρέη που έχει το κράτος προς την ΤΑ, δεν τα επιστρέφουν. Οι δήμοι δανείζονται τα δικά τους χρήματα και με υψηλό τόκο.

Καταργήθηκαν διατάξεις με τις οποίες απαλλασσόταν η ΤΑ από διάφορους φόρους και τέλη, αυξάνοντας έτσι υπέρογκα το κόστος λειτουργίας της.

Προωθείται γοργά η μεταβίβαση στους Δήμους, χωρίς πόρους, εκείνων των αρμοδιοτήτων, που είναι οικονομική και γενικότερη υποχρέωση του κράτους, με αποτέλεσμα νέα τέλη και πρόσθετα βάρη να επιβάλλονται στους εργαζόμενους που έχουν ανάγκη αυτές τις υπηρεσίες.

Χρησιμοποιούνται τα χρήματα της ΤΑ για την ικανοποίηση κοινωνικών αναγκών οικονομικής ευθύνης του κράτους π.χ. «φύλαξη στο σπίτι», αλλά και την ικανοποίηση αναγκών των Ολυμπιακών Αγώνων.

Σήμερα προωθείται γοργά στο όνομα δήθεν της αυτοτέλειας της ΤΑ η ανάθεση σ' αυτήν φορολογικής εξουσίας, με σκοπό τη νέα επιβάρυνση των εργαζομένων και νέες απαλλαγές στο κεφάλαιο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η διαχείριση από την ΤΑ του Τέλους Ακίνητης Περιουσίας (ΤΑΠ), που αποτέλεσε ένα από τα βασικά σημεία του προγράμματος σύγκλισης που συνέταξε η ΝΔ και διατήρησε το ΠΑΣΟΚ.

  • Με την εφαρμογή του χάθηκαν περίπου 2 τρισεκατομμύρια από την καταστρατήγηση του ΦΑΠ τη 10ετία 1982-1992.
  • Απαλλάχτηκε ουσιαστικά το μεγάλο ιδιωτικό κεφάλαιο, επιβαρύνοντας με πρόσθετους φόρους πλατιά στρώματα, με την κατάργηση του ορίου απαλλαγής που προέβλεπε κι αυτή η αντιλαϊκή φορολογία.
  • Με τον τρόπο που γίνεται η είσπραξη και κατανομή των εσόδων, βαθαίνει και οξύνεται η οικονομική διαφοροποίηση υπέρ των Δήμων με υψηλές τιμές ακινήτων.

γ). Τοπική Αυτοδιοίκηση Επιχείρηση - Ιδιωτικοποιήσεις

Σήμερα προωθείται γοργά η ανάθεση τμημάτων ενός κατ' εξοχήν δημόσιου τομέα και η ιδιωτικοποίηση μεγάλων αναπτυξιακών έργων ή παρεμβάσεων που γίνονται από την ΤΑ σε συνεργασία με το μεγάλο κεφάλαιο.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα της υλοποίησης αυτών των κατευθύνσεων:

  • Η εφαρμογή απαράδεκτων διατάξεων όπου η κυβέρνηση μπορεί να απαλλοτριώνει κοινόχρηστους ελεύθερους χώρους των Δήμων και να τους δίνει στο κεφάλαιο, στα ονομαζόμενα «ιδρύματα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα».
  • Η προσπάθεια ανάθεσης αναπτυξιακών, περιβαλλοντικών, πολιτιστικών έργων, αλλά και διαχείρισης προστατευομένων περιοχών, όπως δασικών εκτάσεων, ακτών κλπ., στο μεγάλο κεφάλαιο μέσω της ΤΑ ή χρησιμοποιώντας τη σαν προκάλυμμα. Π.χ. η προσπάθεια που έγινε και συνεχίζεται για ανάθεση σε «Ευρωπαϊκό Ομιλο Οικονομικού Σκοπού» μεγάλου μέρους αρμοδιοτήτων δήμων.
  • Μέσα από την Πρωτοβάθμια και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση επιχειρείται η ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης και η ανάπτυξη επιχειρηματικής δράσης και στον τομέα αυτόν, σε όλα τα επίπεδα. Προσπάθεια δημιουργίας Πανεπιστημίων μέσω ΝΠΔΔ, δηλαδή και μέσα από την ΤΑ προωθείται η ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, η προσπάθεια διάσπασης του δημόσιου, ενιαίου χαρακτήρα της.

Με τη δημιουργία Κέντρων Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΚΕΚ) έξω από τη δημόσια εκπαιδευτική διαδικασία, μοιράζονται τεράστια ποσά προγραμμάτων της ΕΕ που χρησιμοποιούνται και για την εξαγορά συνειδήσεων και ψήφων.

  • Η προσπάθεια κατακερματισμού του ενιαίου σχεδίου διαχείρισης των απορριμμάτων και η ανάθεσή της σε ιδιώτες.

Στα ίδια πλαίσια δημιουργούνται και αναπτύσσονται οι Δημοτικές Επιχειρήσεις.

δ). Δημοτικές Επιχειρήσεις

Με πρόσχημα την οικονομική αυτοτέλεια, αλλά και την παράκαμψη της γραφειοκρατίας οι Δημοτικές Επιχειρήσεις χρησιμοποιούνται για να περάσουν βασικές αρμοδιότητες των Δήμων στους ιδιώτες, (π.χ. καθαριότητα).

Μέσω Επιχειρήσεων υποκαθίστανται τα Κοινοτικά, Δημοτικά, Νομαρχιακά Συμβούλια, αφού σε αυτές ανατίθεται η διαχείριση της περιοχής και οι πιο ουσιαστικές αρμοδιότητες των Συμβουλίων.

Μέσα από αυτή την επιχειρηματική δραστηριότητα, προωθούν, με βάση το κέρδος, την αντιμετώπιση βασικών κοινωνικών παροχών οικονομικής ευθύνης του κράτους (πολιτισμός, αθλητισμός, πρόνοια, παιδικοί σταθμοί, ΚΑΠΗ κλπ.).

Οι επιχειρήσεις αυτές, τις περισσότερες φορές, όχι μόνο λειτουργούν έξω από το πλαίσιο ελέγχου των Συμβουλίων της ΤΑ, αλλά και συχνά αυτονομούνται σαν επιχειρηματικές μονάδες και παίζουν το ρόλο του προθαλάμου στο μεγάλο κεφάλαιο.

Για να προωθηθεί πιο εύκολα η αποδοχή της μερικής απασχόλησης, η περιορισμένη ασφάλιση, αλλά και η πρόσθετη επιβάρυνση του λαού για κοινωνικές υπηρεσίες οικονομικής υποχρέωσης του κράτους.

Χρησιμοποιούνται, επίσης, για την ανάπτυξη των πελατειακών σχέσεων μέσω προσλήψεων και ειδικών αμοιβών, χωρίς καμιά διαδικασία, αλλά και για την αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων των εργαζομένων στους Δήμους. Υπάρχουν Δήμοι που το προσωπικό των Δημοτικών Επιχειρήσεών τους είναι διπλάσιο ή τριπλάσιο των άλλων εργαζομένων σ' αυτόν.

Ο τρόπος και οι κατευθύνσεις ανάπτυξής τους μετατρέπουν την ΤΑ σε τεχνοκρατικό και διοικητικό μηχανισμό σε βάρος του κοινωνικού περιεχομένου της, σε βάρος των δημοτών και των εργαζομένων σ' αυτήν.

Μέσα απ' αυτές συνήθως γίνεται η διαχείριση τεράστιων κονδυλίων και Προγραμμάτων της ΕΕ που διατίθενται για την εξαγορά ψήφων και συνειδήσεων, καλλιεργώντας το έδαφος ευρύτερης διαφθοράς.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Δημοτικές Επιχειρήσεις είναι το κύριο όργανο εφαρμογής των Τοπικών Συμφώνων Απασχόλησης.

ε). Προγράμματα της ΕΕ

Πολλοί εναποθέτουν ελπίδες, για την επίλυση των οικονομικών προβλημάτων της ΤΑ στα «πακέτα» και στα Προγράμματα της ΕΕ.

Προπαγανδίζουν τη δυνατότητα επίλυσης κάθε ζητήματος του λαού και της ΤΑ με αυτά. Η απουσία συντονισμού των ΟΤΑ, η ανύπαρκτη επίτηδες κρατική βοήθεια, διευκολύνουν την άλωση του κυκλώματος λήψης και διαχείρισης αυτών των Προγραμμάτων από ποικιλώνυμες και πολύμορφες ιδιωτικές επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα:

- Να μην είναι σαφές και πλήρως καθορισμένο το περιεχόμενό τους.

- Να απουσιάζει ο έλεγχος από αιρετά όργανα σε όλη τη διαδικασία λήψης, διαχείρισης και ιδιαίτερα των αποτελεσμάτων χρήσης τους.

Τις περισσότερες φορές το μέγεθος των λεγόμενων αντισταθμιστικών αποτελεί το κύριο και μοναδικό κριτήριο.

Δεσμεύουν πολιτικά, όχι για λόγους ιδεολογικούς, αλλά κύρια οικονομικούς και εμπλοκής σε τέτοιες διαδικασίες, πρόσωπα και φορείς στη λογική των «χωματερών», σε παρασιτικές λογικές στην ιδεολογία των κυρίαρχων δυνάμεων της ΕΕ.

στ). Εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση

Βασικός παράγοντας για τη λειτουργία και ικανοποίηση του ρόλου της ΤΑ αποτελεί το ανθρώπινο δυναμικό της.

Σε όλες τις βαθμίδες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Πρωτοβάθμια και Νομαρχιακή, το προσωπικό τους αντιμετωπίζει τα προβλήματα που δημιουργούν η εφαρμογή της «Λευκής Βίβλου» και η αντιλαϊκή πολιτική: Αποδιάρθρωση εργασιακών σχέσεων, διασπαστική, αποπροσανατολιστική, επιδοματική πολιτική μισθών, μεγάλα κενά σε οργανικές θέσεις, πελατειακές σχέσεις που λειτουργούν εκβιαστικά και συχνά αμβλύνουν συνειδήσεις.

ζ). Εκλεγμένοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση

Η σημερινή κατάσταση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση αντανακλά την αρνητική στάση των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ απέναντι στο θεσμό, καθώς και μεγάλου αριθμού αιρετών.

Τεράστια είναι η ευθύνη όλων εκείνων των αιρετών που υπερασπίζονται την εφαρμοζόμενη πολιτική στην ΤΑ και πρωτοστατούν στην υλοποίησή της, αλλά και όλων εκείνων που για λόγους εκλογικούς ή για να εξασφαλίσουν μια αποζημίωση ή προσωπικά συμφέροντα όχι μόνον δεν αντιστέκονται, αλλά συμβάλλουν με τη στάση τους στην προώθηση αυτής της πολιτικής, που επιτρέπουν ή ανέχονται την ανάπτυξη φαινομένων διαφθοράς, μίζας, πελατειακών σχέσεων.

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΚΕ

Παρά τις γενικότερες δυσκολίες που δημιουργεί η κυβερνητική πολιτική και αυτή της ΕΕ, η ΤΑ μπορεί να συμβάλει στη συσπείρωση και πάλη πλατιών στρωμάτων για τη διεκδίκηση φιλολαϊκών λύσεων σε προβλήματα του λαού.

Για μια τέτοια κατεύθυνση και σήμερα, βασική προϋπόθεση είναι η αλλαγή του συσχετισμού των δυνάμεων.

Το ΚΚΕ, στα πλαίσια της γενικότερης πάλης για τα δικαιώματα του λαού, για ουσιαστική αλλαγή στο επίπεδο της εξουσίας, αγωνίζεται για:

  • Θεσμικά μέτρα, που θα κατοχυρώνουν τη διαφάνεια, τη λαϊκή συμμετοχή και έλεγχο σ' όλα τα επίπεδα της ΤΑ.
  • Ανατροπή και κατάργηση όλων των διατάξεων, που στη βάση των οδηγιών και κατευθύνσεων της ΕΕ μετατρέπουν την ΤΑ σε απλό διοικητικό μηχανισμό, μέσο διοχέτευσης και εφαρμογής επιλογών σε βάρος του λαού.
  • Ολοκλήρωση του θεσμού σε όλες του τις βαθμίδες, σε συνδυασμό με την αλλαγή του ρόλου του, με την επίδραση της λαϊκής πάλης.
  • Εφαρμογή της απλής αναλογικής στην εκλογή των οργάνων της.
  • Κατάργηση μιας σειράς αναχρονιστικών και αντιδημοκρατικών νόμων, που αφορούν στην εκλογή, στη δομή και λειτουργία των συλλογικών οργάνων της, όπως ΤΕΔΚ - ΚΕΔΚΕ - ΕΝΑΕ.
  • Ουσιαστική επίλυση του οικονομικού προβλήματος.

Η οικονομική επάρκεια της ΤΑ εξασφαλίζεται μόνο όταν αυτή θα έχει στη δικαιοδοσία της ποσά, που θα εκφράζονται σαν σημαντικό ποσοστό του συνόλου του Κρατικού Προϋπολογισμού, και θα αντιστοιχούν στη λειτουργία, στην υλοποίηση των αρμοδιοτήτων και των αναπτυξιακών στόχων, κάθε επιπέδου της.

Απόψεις που υποστηρίζουν ότι η ΤΑ αποκτά οικονομική αυτοτέλεια με την ανάληψη φορολογικής εξουσίας, προωθούν την αντιλαϊκή πολιτική της πρόσθετης φορολογίας, που αναπτύσσεται και με τη μορφή των κεφαλικών φόρων με αντιλαϊκά κριτήρια.

Συγκαλύπτουν τις αντιλαϊκές πολιτικές και μεταφέρουν τις ευθύνες των κυβερνήσεων στην ΤΑ, προωθούν την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης, σ' αυτήν.

Τα Προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης και το ΚΚΕ

  • Τα χρήματα από προγράμματα αποτελούν ένα μικρό μόνο τμήμα των απωλειών που έχει η χώρα μας από τις ανισότιμες σχέσεις της με την ΕΕ. Χρησιμοποιούνται για συγκεκριμένους σκοπούς και κυρίως για την προώθηση της πολιτικής της ΕΕ και για την ενσωμάτωση της χώρας. Για το ΚΚΕ και αυτά τα θέματα αποτελούν πεδίο πάλης για την κατεύθυνση και τον τρόπο της χρησιμοποίησής τους.

Η απορρόφηση και αξιοποίησή τους απαιτείται να γίνεται σε έργα και επενδύσεις για την απαραίτητη παραγωγική ανάπτυξη προς όφελος της εργατικής τάξης, των μικρομεσαίων και της αγροτιάς.

  • Είναι ανάγκη να θεσπιστεί ενιαίο πρόγραμμα και στόχοι σε κάθε τομέα και κλάδο, ώστε η χρησιμοποίησή τους να δρα συνολικά και όχι αποσπασματικά.
  • Απαιτείται η ενίσχυση της ΤΑ από το κράτος, με βοήθεια τεχνική για τη λήψη και τη διαχείρισή τους.
  • Είναι ανάγκη να θεσπιστούν ενιαία κριτήρια για τη λήψη, διαχείριση και τον έλεγχο των αποτελεσμάτων από τη χρησιμοποίηση αυτών των χρημάτων. Η διαχείρισή τους να γίνεται από οργανισμούς της ΤΑ και όχι από ιδιωτικές εταιρίες.
  • Ο έλεγχος να ασκείται από αιρετά όργανα και να γίνεται δημόσιος απολογισμός για τα αποτελέσματά της, ώστε αυτά να μη χρησιμοποιούνται για διαφθορά ατόμων και φορέων, άμβλυνση συνειδήσεων, εξαγορά ψήφων.

Δημοτικές Επιχειρήσεις

Δημοτικές Επιχειρήσεις που αξιοποιούν τοπικούς πόρους και τοπικές ιδιαιτερότητες θα μπορούσαν να είναι αποδεκτές, στο βαθμό που έχουν σαν βασικό στόχο την κοινωνική παρέμβαση στην τοπική ανάπτυξη προς όφελος των εργαζομένων, με την προϋπόθεση ότι αυτές αναπτύσσονται με τρόπους και διαδικασίες που εξασφαλίζουν τον κοινωνικό έλεγχο και τη διαφάνεια στη λειτουργία, στη διαχείριση, στα αποτελέσματα και την κατανομή τους.

Είμαστε ριζικά αντίθετοι σε κάθε είδους επιχειρηματική δραστηριότητα που αναπτύσσεται για να υποκαταστήσει την ΤΑ, τα αιρετά όργανά της στο ρόλο τους, στη λειτουργία και δράση τους. Που μεταφέρει βασικές αρμοδιότητές της σε ιδιώτες. Που αντιμετωπίζει τη διαχείριση κοινωνικών υπηρεσιών, όπως πολιτισμός, παιδεία, αθλητισμός, περιβάλλον, κοινωνική μέριμνα (ΚΑΠΗ, παιδικοί σταθμοί), με βάση το κέρδος. Που προωθεί τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης σε βάρος των εργαζομένων, των κατακτήσεών τους και του λαού.

Για τους εργαζόμενους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση

Στη δράση για να ανταποκριθεί στον ουσιαστικό της ρόλο η ΤΑ, βασικό παράγοντα αποτελεί το ανθρώπινο δυναμικό της, οι εργαζόμενοι σ' αυτήν.

Απαιτείται μαχητικός αγώνας για την ποιοτική αναβάθμισή τους, την κατοχύρωση της παραγωγικής τους αξιοποίησης και εξέλιξης.

Οι κομμουνιστές, οι φίλοι και οπαδοί του Κόμματος και στους χώρους των εργαζομένων στην ΤΑ δρουν σε συντονισμό με όλο το εργατικό κίνημα, στην κατεύθυνση διεύρυνσης και κατοχύρωσης των εργασιακών τους δικαιωμάτων, για να περιοριστούν οι συνέπειες και να ανατραπούν εκ βάθρων:

  • Οι κατευθύνσεις της Λευκής Βίβλου και άλλες αντεργατικές επιλογές της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
  • Οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις.
  • Οι ρυθμίσεις για τη συρρίκνωση και ιδιωτικοποίηση του ασφαλιστικού συστήματος.
  • Οι αντιλαϊκές ρυθμίσεις στην κοινωνική πολιτική.

Υποστηρίζουν την κατάκτηση του δικαιώματος συλλογικών διαπραγματεύσεων. Την πλήρη κάλυψη των απαιτούμενων θέσεων σύγχρονου οργανισμού λειτουργίας και αξιοπρεπή αμοιβή της εργασίας τους.

Να μην προωθηθούν οι ρουσφετολογικές, πελατειακές σχέσεις, η αποδιάρθρωση του μηχανισμού της ΤΑ.

Το παρεχόμενο έργο από τους εργαζόμενους πρέπει να βάζει τη σφραγίδα της ποιοτικής επάρκειας, ώστε να μη δίνει άλλοθι σ' αυτούς που επιχειρούν την εκχώρηση υπηρεσιών της ΤΑ σε ιδιώτες.

Κανένας εφησυχασμός και συμβιβασμός δεν πρέπει να εξακολουθεί να υπάρχει σε φαινόμενα και εκδηλώσεις εκφυλιστικού χαρακτήρα που εμφανίζονται στη λειτουργία ορισμένων εργαζομένων στην ΤΑ. Οπως σε όλο το δημόσιο τομέα, οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες πρέπει να κρατούν ανοιχτό μέτωπο και σε τέτοια αρνητικά φαινόμενα.

Η συνάντηση και κοινή δράση των εργαζομένων στην ΤΑ με εκείνες τις δυνάμεις που παλεύουν για την αναβάθμισή της και για αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό προς όφελος των εργαζομένων, γενικότερα, δυναμώνει τις θέσεις του κινήματος, αποτελεί προϋπόθεση για να μπουν σε φιλολαϊκό δρόμο αντιμετώπισης τα προβλήματα της χώρας.

Δράση, Αντίσταση, Διεκδίκηση

Οχι στη συναίνεση και στην υποταγή

Τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ και οι συνεργαζόμενες με αυτό δυνάμεις, κινούνται με το παραπάνω σύνθημα στην προσπάθεια αξιοποίησης των όποιων δυνατοτήτων δίνει η ΤΑ, με κριτήριο τι συμφέρει τους εργαζόμενους του χεριού και του πνεύματος, τα λαϊκά στρώματα, όσους υποφέρουν από την ακολουθούμενη πολιτική.

Θέλουμε Τοπικές Αρχές που:

Να διευκολύνουν τη συσπείρωση, την οργάνωση, την αγωνιστική δράση του λαού.

Να αποκρούουν, να μην πειθαρχούν στις αντιλαϊκές επιλογές. Να αποσπούν φιλολαϊκές κατακτήσεις, παλεύοντας σταθερά και ανυποχώρητα.

Καταφεύγουν στο λαό και στηρίζονται απ' αυτόν με έγκαιρη και ολοκληρωμένη ενημέρωσή του για όλα τα ζητήματα. Η αποσιώπηση ή η απόκρυψη της ουσίας των προβλημάτων, ο συμβιβασμός, αφήνουν τους εργαζόμενους βορά στην πολυγλωσσία και σε αντιλαϊκές επιλογές.

Τοπικές Αρχές που θα μεροληπτούν υπέρ των συμφερόντων: Των εργαζομένων, των ανέργων, των υποαπασχολούμενων, των χαμηλοσυνταξιούχων, της φτωχομεσαίας αγροτιάς, των μικρομεσαίων εμπόρων και επαγγελματιών, της νεολαίας, εργαζόμενης, σπουδάζουσας, άνεργης, της γυναίκας, της τρίτης ηλικίας, των μειονοτήτων και μεταναστών.

Υπέρ των συμφερόντων όλων εκείνων, που είναι θύματα της πολιτικής, που παράγει την ανεργία, τη λιτότητα, τις αποδιαρθρώσεις των εργασιακών σχέσεων, που επιβάλλεται με αυταρχισμό και τη δικαστική και διοικητική καταστολή.

Στέκονται συμπαραστάτες, ενισχυτές των αγώνων των εργαζομένων για δουλιά, για προστασία και ανάπτυξη των δικαιωμάτων τους.

Αντιπαρατίθενται αποφασιστικά σε κάθε προσπάθεια προώθησης μέσα από την ΤΑ σχεδίων ανατροπής των εργασιακών σχέσεων, εφαρμογής της μερικής απασχόλησης, χωρίς ασφάλιση, των πελατειακών σχέσεων, όπως γίνεται με τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης (ΤΣΑ).

Παλεύουν για την κατοχύρωση και διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών των εργαζομένων, αντιπαρατίθεται ενεργητικά σε κάθε προσπάθεια περιορισμού της ελεύθερης έκφρασης και δράσης τους. Ενάντια στον αυταρχισμό, στην τρομοκρατία, στον «τρομονόμο», στην απαγόρευση διαδηλώσεων, στην κρατική καταστολή της ελεύθερης διακίνησης ιδεών.

Προσπαθούν με όλες τους τις δυνάμεις:

  • Η Τοπική Αυτοδιοίκηση να αναδειχτεί σε θεσμό υπεράσπισης της ειρήνης και πόλο συσπείρωσης για την ανάπτυξη πλατιού φιλειρηνικού κινήματος.

Να αντιταχθεί σε κάθε μορφή εμπλοκής και συμμετοχής της χώρας σε επεμβάσεις, άμεσα ή έμμεσα, των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, των ΗΠΑ κλπ. Να εναντιωθεί στη δράση των πολυεθνικών δυνάμεων ταχείας επέμβασης και στην ελληνική συμμετοχή σ' αυτήν. Ενάντια στη μετατροπή της χώρας σε ορμητήριο και χώρο διέλευσης των ΝΑΤΟικών δυνάμεων.

Να υποδείξει και να εφαρμόσει πρακτικά μέτρα για την ανάπτυξη φιλίας και συνεργασίας των λαών όλων των χωρών της Βαλκανικής, χωρίς εξαιρέσεις και αποκλεισμούς, σε ισότιμη βάση, μακριά από εθνικιστικές αντιλήψεις. Ενάντια στην πολιτική οικονομικής «διείσδυσης».

Η δράση τους δεν περιορίζεται στα στενά πεδία των Δημοτικών, Νομαρχιακών Συμβουλίων, αλλά αναπτύσσεται, πέρα από κει, στο λαό, σε όλους τους εργαζόμενους, για την προώθηση ενός κοινού μετώπου πάλης, απαίτησης και διεκδίκησης.

Τοπικές Αρχές που:

  • Δε στηρίζονται στην εικόνα κάποιου «ηγέτη», που φτιάχνεται επιλεκτικά από τα μέσα μαζικής πληροφόρησης, αλλά στηρίζονται στη συλλογική δύναμη και δράση των εργαζομένων του χεριού και του πνεύματος, ενάντια στη χειραγώγηση των συνειδήσεων και τον αποπροσανατολισμό. Στηρίζονται σε όλους αυτούς που αρνούνται την υποταγή, τον εξευτελισμό του ανθρώπου, που εναντιώνονται στους πλασιέ ψεύτικων ελπίδων.
  • Βρίσκονται στην αντίπερα όχθη με τα μεγάλα συμφέροντα, που εκμεταλλεύονται το φυσικό, ιστορικό, πολιτισμικό πλούτο της χώρας, που χρησιμοποιούν και τις δημοτικές αρχές για να υλοποιήσουν τα σχέδιά τους.
  • Δεν κρύβουν την πραγματικότητα.
  • Δεν την ωραιοποιούν και δεν τη ρετουσάρουν.
  • Δεν παραπλανούν τους εργαζόμενους για ψεύτικους «μονόδρομους» και «εθνικούς στόχους».
  • Αναδεικνύουν τα αίτια, που είναι: Η εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών, η επικυριαρχία του κέρδους του μεγάλου κεφαλαίου πάνω στο συλλογικό συμφέρον των εργαζομένων.

Παλεύουν για την ανατροπή των αιτίων που δημιουργούν και οξύνουν τα προβλήματα, δηλαδή για την ανατροπή της εφαρμοζόμενης φιλομονοπωλιακής πολιτικής.

Θέλουμε τοπικές αρχές, που παλεύουν για την ανάδειξη, διεκδίκηση λύσης των προβλημάτων:

- Δεν αντιδρούν μόνον για το αποτέλεσμα, αλλά οργανώνουν δράση ενάντια στις αιτίες και τους παράγοντες που συνεπάγονται την ανισόμετρη ανάπτυξη της περιφέρειας και την εκμετάλλευση των εργαζομένων. Παλεύουν ενάντια στον υδροκεφαλισμό των αστικών κέντρων, μάχονται για την οικονομική, παραγωγική, κοινωνική ανάπτυξή της, αναδεικνύοντας τα αίτια που οδηγούν τις 7 από τις 13 Περιφέρειες της χώρας μας να βρίσκονται στην πρώτη σειρά των πιο φτωχών Περιφερειών της ΕΕ. Διεκδικούν την αξιοποίηση των τοπικών δυνατοτήτων, προτείνοντας μαζί με τις μαζικές οργανώσεις και τα κινήματα των εργαζομένων, τοπικές κλαδικές πολιτικές, σε αντίθεση με τις κυρίαρχες λογικές της ΕΕ, προς όφελος των εργαζομένων και της χώρας.

- Για τα μεγάλα προβλήματα των αστικών κέντρων, το νέφος, το κυκλοφοριακό, την απαράδεκτη κατάσταση στον τομέα πολεοδομικό και χωροταξικό. Απαιτούν μέτρα πολεοδομικού και χωροταξικού χαρακτήρα, που ανακουφίζουν τη ζωή των κατοίκων, αντιπαλεύουν την κερδοσκοπία στη γη και την κατοικία.

Για τα σκουπίδια και η διαχείρισή τους που προωθείται να γίνει πεδίο νέας κερδοσκοπίας του μεγάλου κεφαλαίου.

Για τους ελεύθερους χώρους που τσιμεντοποιούνται, το περιαστικό πράσινο, τους ορεινούς όγκους που δίνονται για διαχείριση στους επιχειρηματικούς ομίλους, ντόπιους και ξένους. Ενάντια στην τσιμεντοποίηση των στρατοπέδων που απομακρύνονται.

Για συγκοινωνιακό έργο ενιαίο δημόσιο, με φτηνό εισιτήριο.

Για την προστασία και ανάδειξη των ιστορικών μνημείων και της πολιτιστικής κληρονομιάς.

- Για τα τεράστια προβλήματα των βιομηχανικών περιοχών, που αποτελούν συνεχή κίνδυνο για την υγεία και ασφάλεια των κατοίκων, από την ανεξέλεγκτη δράση του κεφαλαίου, κατά παράβαση ακόμη και διεθνών συνθηκών και την προσπάθεια κατάργησης και των τελευταίων ελάχιστων εμποδίων που ισχύουν σήμερα.

- Για τα προβλήματα των γεωργικών και κτηνοτροφικών περιοχών, για τις τιμές των προϊόντων, για την αναγκαστική συρρίκνωση της παραγωγής (με βάση τις οδηγίες της ΕΕ), την ερήμωση από την αναγκαστική μετανάστευση στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό:

Τις ελλείψεις σε κοινωνική, πολιτισμική υποδομή.

Για την εκπόνηση φιλολαϊκού σχεδίου για τη διαχείριση του υδάτινου πλούτου της χώρας.

Την έλλειψη ακόμη και τεχνικών υποδομών (ρεύμα, τηλέφωνο, δρόμοι).

- Για τα προβλήματα στα νησιά: Τις τεράστιες ελλείψεις για την εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών (Παιδείας, Υγείας, Πρόνοιας) σ' αυτά, την επικοινωνία μεταξύ τους όσο και με τα αστικά κέντρα.

Για την ανάγκη εθνικού δημόσιου φορέα ναυσιπλοΐας που θα προωθούσε την επίλυσή τους σε θετική κατεύθυνση, αλλά και θα περιόριζε την ανεργία των ναυτικών, με την παράλληλη μη κατάργηση του καμποτάζ.

Τα τεράστια προβλήματα και το κόστος μεταφορών από και προς τα νησιά με την απελευθέρωση της ναυσιπλοΐας.

Για τα προβλήματα στην ύδρευση και παραγωγή ενέργειας, που γοργά προωθείται η ανάθεσή τους σε ιδιώτες.

  • Οι τοπικές αρχές για τις οποίες παλεύουμε έχουν τον άνθρωπο και τις ανάγκες του πολύ πριν από τα κτίρια και τους δρόμους, από την εικόνα της πόλης.

Κάθε έργο, διαδικασία και ενέργεια έχει σαφή προτεραιότητα εφόσον εξυπηρετεί το συλλογικό συμφέρον των εργαζομένων.

Δεν υπάρχουν ζητήματα κοινωνικής φροντίδας, ποιότητας ζωής, παιδείας, που δεν μπαίνουν στο κέντρο της προσοχής τους.

Παλεύουν, μαζί με τους εργαζόμενους, για:

  • Δωρεάν βρεφονηπιακούς σταθμούς, χωρίς τροφεία, σε αριθμό που θα καλύπτει τις ανάγκες των εργαζομένων. Με σύγχρονη υλικοτεχνική υποδομή, σε κτίρια που θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες και στην ασφάλεια των παιδιών, με προσωπικό που θα καλύπτει την πλήρη λειτουργία τους
  • Την κατοχύρωση της νομοθετημένης συνεχούς χρηματοδότησης από το κράτος ενάντια στην προσπάθεια αποποίησης των ευθυνών της κυβέρνησης.

Διεκδικούν:

  • Δωρεάν ισότιμη Δημόσια Υγεία για όλο το λαό. Να καταργηθεί ο ιδιωτικός τομέας. Να πληρώσουν τα βάρη το κράτος και η εργοδοσία.
  • Ιδιαίτερη φροντίδα για τους χρονίως πάσχοντες και τα Ατομα με Ειδικές Ανάγκες.

Αναδεικνύουν τα προβλήματα των γυναικών, που υφίστανται πρόσθετες και οξυμένες συνέπειες εξαιτίας της άνισης μεταχείρισης. Ενισχύουν τον αγώνα τους ενάντια σε ρυθμίσεις και μέτρα που δυσκολεύουν και εμποδίζουν την ανεύρεση δουλιάς, την ανάδειξη της προσωπικότητάς τους.

Αγωνίζονται για τα προβλήματα της τρίτης ηλικίας. Εναντιώνονται σε μέτρα και προγράμματα με τα οποία (όπως Βοήθεια στο Σπίτι) προσπαθούν: Να αποπροσανατολίσουν το λαό και βοηθούν την κυβέρνηση, να αποποιηθεί τις οικονομικές ευθύνες της για την κοινωνική προστασία της γυναίκας, της νεολαίας, της τρίτης ηλικίας.

Για την Παιδεία

Αγωνίζονται για ουσιαστική διεύρυνση της μορφωτικής στάθμης του λαού μας, με την καθολική συμμετοχή των νέων στη δωδεκάχρονη μόρφωση, που στην εποχή μας αποτελεί προϋπόθεση κάθε επαγγελματικής ειδίκευσης:

  • Για την καθιέρωση δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και Ενιαίου 12χρονου Βασικού Υποχρεωτικού Σχολείου κοινού για όλους τους νέους, χωρίς ταξικές, φυλετικές, γεωγραφικές, θρησκευτικές ή άλλες διακρίσεις, που θα έχει σκοπό την ολόπλευρη συγκρότηση της κοινωνικής προσωπικότητας των νέων ανθρώπων, με κρίση, συναίσθημα και βούληση, ώστε να συνειδητοποιούν τη θέση τους στην κοινωνία και να μπορούν να την αλλάξουν.
  • Για τη ριζική αναμόρφωση της τεχνικοεπαγγελματικής εκπαίδευσης, ώστε, βασισμένη στα γερά θεμέλια της δωδεκάχρονης εκπαίδευσης, να εξασφαλίζει μέσα από δημόσιες και δωρεάν επαγγελματικές σχολές, ουσιαστική επαγγελματική μόρφωση.

Αντιπαλεύουν κάθε είδους άμεση ή έμμεση ιδιωτικοποίηση-εμπορευματοποίηση της Παιδείας, αγωνίζονται για τη γενναία αύξηση των κρατικών δαπανών, έτσι ώστε το σχολείο να είναι ικανό να ολοκληρώνει την εργασία του και να αντιμετωπίζει τις ανάγκες του κάθε μαθητή μέσα σ' αυτή καθεαυτή τη σχολική πράξη, χωρίς να χρειάζεται ένα «δεύτερο σχολείο», επί πληρωμή, μετά το κανονικό.

Ενισχύουν τις διεκδικήσεις των Συλλόγων Γονέων, των εκπαιδευτικών και των άλλων εργαζομένων στα σχολεία, για πλήρη κάλυψη των αναγκών σε ανθρώπινο δυναμικό με μόνιμες θέσεις εργασίας, πλήρη και σύγχρονη υλικοτεχνική υποδομή, ώστε όλα τα στοιχεία να είναι πρωινά και να μειωθεί ο αριθμός των μαθητών ανά τμήμα στους 15 για το δημοτικό και στους 20 για το γυμνάσιο και το λύκειο.

Μαζί με τους μαθητές, τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς παίρνουν ουσιαστικές πρωτοβουλίες, στηρίζουν τις μορφωτικές, αθλητικές, πολιτιστικές δραστηριότητες, τη σύνδεση του σχολείου με την κοινωνική ζωή.

Αντιστέκονται στη χρησιμοποίηση της ΤΑ, μέσω της «αποκέντρωσης», ως μοχλού για την ανταποδοτική λειτουργία των σχολείων, τη διαφοροποίηση του προγράμματός τους και την ταξική τους κατηγοριοποίηση, χωρίς βέβαια να απεμπολούν τα δικαιώματα και την ευθύνη που έχει στο χώρο της Παιδείας.

Απευθύνονται σε όλους τους νέους και τις νέες, εργαζόμενους σπουδαστές, άνεργους, να παλέψουν μέσα από τη συλλογική δράση για ένα καλύτερο μέλλον, για ό,τι τους ανήκει:

  • Για το δικαίωμα στη μόρφωση, στη σταθερή δουλιά για όλους, ενάντια στον εργασιακό Μεσαίωνα, για δημοκρατικές ελευθερίες, για τα δικαιώματα των στρατευμένων.
  • Για να βρουν τον ελεύθερο δημιουργικό χρόνο που τους έκλεψαν, για μια ζωή σε ανθρώπινο περιβάλλον με δυνατότητα άθλησης, ψυχαγωγίας, συμμετοχής στον πολιτισμό και στην τέχνη.
  • Ενδιαφέρονται μαχητικά κατά των ναρκωτικών, με εμμονή στα προγράμματα πρόληψης, ενάντια στις απόψεις διαχωρισμού τους, στη μετατροπή του κράτους σε «έμπορα» ναρκωτικών. Αναδεικνύουν τα αίτια και τους υπεύθυνους, ενημερώνοντας πλατιά, πειστικά τους δημότες. Παλεύουν ενάντια στην παραπληροφόρηση, στη διαστρέβλωση και στην ανοχή.

Ενισχύουν τη συστράτευση των κοινωνικών δυνάμεων ενάντια στα φαινόμενα παρακμής και εκφυλισμού, στη συκοφάντηση οραμάτων και αξιών, που οδήγησαν σε λαϊκές κατακτήσεις στον 20ό αιώνα.

Παλεύουν για την ενθάρρυνση των δημιουργικών δραστηριοτήτων, ιδιαίτερα της νεολαίας. Ενάντια στην πολιτική της ανεργίας, της ανέχειας, της ανασφάλειας, του άγχους της επιβίωσης, που ενισχύει τη διάδοση και χρήση τους.

Ενισχύουν την κοινωνική αλληλεγγύη, την απεξάρτηση των χρηστών και κοινωνική επανένταξη.

Απαιτούν συστηματική δίωξη των εμπόρων. Προβάλλουν την αγωνιστική στάση ζωής χωρίς ναρκωτικά.

  • Η ανάπτυξη του μαζικού λαϊκού αθλητισμού βρίσκεται στο κέντρο του ενδιαφέροντός τους, σε αντίθεση με τον «αθλητισμό», που υπηρετεί οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα των επιχειρηματιών.

Διεκδικούν πολλαπλάσιους χώρους φυσικής αγωγής και άθλησης, ελεύθερους χώρους και γυμναστήρια με οργάνωση και υποδομή για όλους τους κατοίκους, χωρίς αμοιβή.

Συντονισμό των αθλητικών περιηγητικών και εξωραϊστικών συλλόγων για συνδυασμένη ανάπτυξη του μαζικού αθλητισμού.

  • Αναδεικνύουν τη σημασία και ανάγκη για φυσική αγωγή, για την προστασία του δικαιώματος άθλησης, ενάντια στη χρήση των αναβολικών, για αθλητισμό-μέσο ειρήνης, γνωριμίας, αλληλοκατανόησης, άμιλλας και όχι αντιπαλότητας.

Αντιτίθενται στις απόψεις ότι αθλητισμός σημαίνει πρωταθλητισμός και ότι αυτό πρέπει να γίνεται με πληρωμή.

  • Αναδεικνύουν ότι ο πολιτισμός είναι ανάγκη και δικαίωμα σε κάθε εργαζόμενο, που δεν πρέπει να γίνεται παθητικός δέκτης, αλλά δημιουργικός συμμέτοχος.

Ενθαρρύνουν και ενισχύουν την ανάδειξη και προβολή της ερασιτεχνικής δημιουργίας.

Απαιτούν την ενίσχυση της αισθητικής αγωγής και της καλλιτεχνικής παιδείας σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.

Προωθούν την ανάδειξη των στοιχείων του πολιτισμού του κόσμου της δουλιάς.

Απαιτούν τη διαμόρφωση συνθηκών και υποδομής για να απολαμβάνουν το δικαίωμα στον πολιτισμό και στην τέχνη όλοι οι εργαζόμενοι.

Προωθούν δράσεις για τη διατήρηση και ανάπτυξη της μνήμης, της ιστορίας, των αγώνων των κατοίκων της περιοχής.

Αντιτίθενται σε διαδικασίες και δράσεις που ιδιωτικοποιούν τον πολιτισμό και τον αθλητισμό.

Ενισχύουν την ανάπτυξη και ανάδειξη δεξιοτήτων του μυαλού και του σώματος.

Καλλιεργούν τη συλλογική δράση, ενάντια στη φυγή και στους «παράδεισους» που προβάλλει η άρχουσα τάξη.

  • Μάχονται για την προστασία του περιβάλλοντος.

Ενημερώνουν τους εργαζόμενους για τα προβλήματα του πλανήτη και τους καλούν σε συλλογική πάλη ενάντια στην καταστροφική δράση των πολυεθνικών και των πολέμων που αναπτύσσουν οι ιμπεριαλιστές.

Υποστηρίζουν και διεκδικούν έργα βελτίωσης του περιβάλλοντος στην περιοχή τους, εναντιώνονται μαχητικά στην κερδοσκοπία της γης και στις καταπατήσεις.

Παλεύουν για τη διατήρηση και πολλαπλασιασμό των ελεύθερων χώρων, ενάντια στην τσιμεντοποίησή τους, στην παραχώρησή τους σε ιδιώτες. Ζητούν δραστικά μέτρα για το πράσινο, τα δάση και αντιπαλεύουν την ανάθεση διαχείρισής τους στο κεφάλαιο.

Αντιτάσσονται στον περιορισμό ή στην κατάργηση και αυτών των ελάχιστων μέτρων προστασίας του περιβάλλοντος.

Απαιτούν και παλεύουν για απομάκρυνση των βαριά οχλουσών και επικίνδυνων δραστηριοτήτων από τον αστικό ιστό.

Παλεύουν για τον περιορισμό χρήσης του ΙΧ, για προνομιακή μεταχείριση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, την ενίσχυση της χρήσης των δικύκλων.

Απαιτούν τη λήψη άμεσων μέτρων για τη μείωση των απορριμμάτων, τη διαλογή στην πηγή, την ανακύκλωση, την υγειονομική ταφή των υπολειμμάτων.

Αντιπαλεύουν την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των απορριμμάτων και την καύση τους.

Απαιτούν την υλοποίηση από την κυβέρνηση ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης των επικίνδυνων και τοξικών αποβλήτων.

Συμμετέχουν ενεργά στην προστασία του δασικού πλούτου από πυρκαγιές, απαιτώντας τη λήψη των αναγκαίων μέτρων πρόληψης, αλλά και τη δημιουργία των αναγκαίων προϋποθέσεων για τον περιορισμό των εμπρησμών. Αντιπαλεύουν την ιδιωτικοποίησή τους και τη διαχείρισή τους από το κεφάλαιο.

Απαιτούν άμεσα μέτρα και τη διάθεση από την κυβέρνηση όλων των απαραίτητων κονδυλίων για την αντισεισμική θωράκιση της χώρας.

Παλεύουν για τη λήψη ειδικών χωροταξικών και πολεοδομικών μέτρων στις επικίνδυνες σεισμογενείς περιοχές.

Απαιτούν τον έλεγχο όλων των χώρων μαζικής συνάθροισης και ιδιαίτερα των χώρων όπου σπουδάζει και διασκεδάζει η νεολαία.

Διεκδικούν τη σύνταξη και ανάπτυξη προγράμματος Λαϊκής Στέγης, που θα καλύπτει ποσοτικά και ποιοτικά τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων με χαμηλό κόστος.

Διεκδικούν ειδικά μέτρα και έργα για την προστασία από πλημμύρες.

Αντιτίθενται σε μέτρα με τα οποία η κυβέρνηση αποποιείται τις ευθύνες για την αντισεισμική και αντιπλημμυρική προστασία των περιοχών και ρίχνει τα βάρη στους κατοίκους.

Παλεύουν, διεκδικούν την αναβάθμιση των οργάνων της ΤΑ με την εφαρμογή της απλής αναλογικής στην εκλογή όλων των οργάνων της ΤΑ.

  • Παλεύουν για τη λαϊκή συμμετοχή και τον έλεγχο των πράξεων της ΤΑ από το λαό.

Αντιτίθενται στα μέτρα περιορισμού της πολιτικής πληροφόρησης, της διακίνησης των ιδεών, που προωθείται από την κυβέρνηση στο όνομα, δήθεν, της προστασίας του περιβάλλοντος και με αφορμή την Ολυμπιάδα του 2004.

Παλεύουμε για τοπικές αρχές:

Που δε συμβιβάζονται με τους εξευτελιστικούς πόρους της ΤΑ από τον Κρατικό Προϋπολογισμό.

Αντιπαλεύουν τις αυθαίρετες παρακρατήσεις. Τα χρήματα αυτά ανήκουν στους δημότες. Λείπουν από έργα και υπηρεσίες προς αυτούς. Κανείς αιρετός δεν έχει δικαίωμα να συμβιβαστεί με την όποια προσπάθεια για τη μη επιστροφή τους.

Θέλουμε τοπικές αρχές που:

Δεν υπόσχονται αλλά δεσμεύονται για την ανάπτυξη της πάλης μαζί με τους εργαζόμενους για τα μεγάλα προβλήματα.

Η αξιοπιστία και η συνέπεια απέναντι στους εργαζόμενους δεν έχει σχέση με υποσχέσεις, αλλά με συνεχή δράση για τα προβλήματά τους.

Μόνο με την ανάδειξη τέτοιων δυνάμεων, μόνο με την αλλαγή του συσχετισμού των δυνάμεων και στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μπορεί να αναδειχτεί αυτή ξανά σε σύμμαχο, συμπαραστάτη των αγώνων των εργαζομένων, ενάντια στην εφαρμοζόμενη πολιτική, για μια άλλη πορεία της χώρας, για μια ανάπτυξη με κέντρο τον εργαζόμενο άνθρωπο.

Σεπτέμβρης 2001

Η ΚΕ του ΚΚΕ



Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org