ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Κυριακή 16 Δεκέμβρη 2012
Σελ. /32
ΕΡΓΑΤΙΚΑ
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ
Στοχεύουν σε είλωτες για τα μονοπώλια

Παράσταση διαμαρτυρίας αύριο, στις 11 το πρωί στο υπουργείο Ανάπτυξης σωματείων στο εμπόριο και τις υπηρεσίες, ενώσεων και συλλόγων αυτοαπασχολούμενων και μικρών ΕΒΕ

Το τελειωτικό χτύπημα στα δικαιώματα και τη ζωή των εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων στο εμπόριο και τις υπηρεσίες και για δεκάδες χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους και μικρούς ΕΒΕ, επιχειρεί η τρικομματική συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ με την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, αξίωση που εδώ και χρόνια πρόβαλλαν οι εκπρόσωποι του μεγάλου κεφαλαίου και των μονοπωλίων.

Η κατάργηση της αργίας της Κυριακής έρχεται να «κουμπώσει» στις διαχρονικές αντεργατικές ανατροπές στο χρόνο εργασίας -και ιδιαίτερα στις τελευταίες «μνημονιακές» αντιδραστικές ρυθμίσεις- στις απανωτές διαχρονικές ρυθμίσεις για τη μέγιστη ευελιξία στις σχέσεις εργασίας, στο απελευθερωμένο ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων, στους μισθούς και τα μεροκάματα - χαρτζιλίκι, διαμορφώνοντας για τους εργαζόμενους συνθήκες πραγματικής κόλασης μέσα στους τόπους δουλειάς.

Η κατάργηση της Κυριακής αργίας σε συνδυασμό με το ήδη απελευθερωμένο ωράριο χτυπάει «καμπανάκι» σε όλους τους κλάδους, σε όλους τους εργαζόμενους καθώς η εφαρμογή της στον κλάδο του εμπορίου σηματοδοτεί προοπτικά την επέκτασή της και σε άλλους κλάδους, όπως για παράδειγμα είναι Τράπεζες, η Τοπική Αυτοδιοίκηση, η καθαριότητα, οι μεταφορές, κλπ.

Απέναντι στην πολιτική που τους οδηγεί στην απόλυτη εξαθλίωση τα κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία στο εμπόριο και τις υπηρεσίες, ενώσεις των αυτοαπασχολουμένων και μικρών εμπόρων συγκεντρώνουν δυνάμεις σε ένα ενιαίο μέτωπο πάλης απέναντι στον κοινό αντίπαλο, το κεφάλαιο. Σε αυτή την κατεύθυνση έχουν δρομολογήσει ένα πρόγραμμα κοινών αγωνιστικών παρεμβάσεων με στόχο όχι μόνο την απόκρουση της νέας επίθεσης αλλά και τη συγκέντρωση δυνάμεων που θα διεκδικήσουν αποφασιστικά:

  • Τη νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακής αργίας, ωράριο εθνικό, υποχρεωτικό για όλους.
  • Να καταργηθούν όλοι οι νόμοι και οι διατάξεις που απελευθερώνουν το ωράριο.
  • Κατάργηση της μερικής απασχόλησης και του ωρομίσθιου, των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και όλων των ελαστικών μορφών εργασίας και μετατροπής τους σε 8ωρες συμβάσεις αορίστου χρόνου.
  • Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.
  • Υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων με βάση τις ανάγκες των εργαζομένων.

Σε αυτή την κατεύθυνση συνέχεια στις κινητοποιήσεις δίνεται αύριο, Δευτέρα, με παράσταση διαμαρτυρίας στις 11 το πρωί στο υπουργείο Ανάπτυξης. Σήμερα, στις 10.30 π.μ. πραγματοποιείται η έκτακτη γενική συνέλευση του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, στα γραφεία του συλλόγου και στις 6 το απόγευμα του αντίστοιχου συνδικάτου στον Πειραιά, στο Εργατικό Κέντρο της πόλης. Το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου οργανώνει σήμερα στις 7 μ.μ. σύσκεψη για την οργάνωση της πάλης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας. Στη σύσκεψη καλούνται να συμμετέχουν: το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Λαυρεωτικής, ο Εμποροεπαγγελματικός Σύλλογος «Ο ΕΡΜΗΣ», ο Εμποροεπαγγελματικός Σύλλογος Κερατέας, Εργαζόμενοι του κλάδου και επαγγελματίες.

Θέλουν «καθαρούς» από δικαιώματα εργαζόμενους

Η επιδίωξη των μονοπωλίων για κατάργηση της αργίας της Κυριακής χρονολογείται δεκαετίες πίσω. Σήμερα και όσο βαθαίνει η καπιταλιστική κρίση η ανάγκη για επιτάχυνση της εφαρμογής μέτρων που θα οδηγήσουν στον αφανισμό των αυτοαπασχολούμενων και μικρών επιχειρήσεων και στην πλήρη κατάργηση όσων δικαιωμάτων έχουν απομείνει στους εργαζόμενους, επιτρέπει στα μονοπώλια να ενισχύσουν την κυριαρχία τους στην αγορά και να «κλειδώσουν» την κερδοφορία τους. Η κατάργηση της αργίας της Κυριακής πατάει άλλωστε πάνω στο πρόσφορο αντεργατικό έδαφος που έστρωσαν όλα τα προηγούμενα χρόνια οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ με μέτρα όπως:

  • η απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων
  • τα μέτρα για την εφαρμογή της εκ περιτροπής εργασίας
  • τον ενεργό και ανενεργό χρόνο εργασίας
  • το σπαστό ωράριο
  • το ωρομίσθιο
  • την μερική απασχόληση.

«Πατάει» ακόμα στις τελευταίες «μνημονιακές» ρυθμίσεις για ανατροπές στο χρόνο εργασίας.

Με το «φρέσκο» νόμο 4093/12 του τρίτου μνημονίου μαζί με την κατάργηση του 5ήμερου, 8ωρου, 40ωρου και τη μετατροπή του σε 6ήμερο, στη μείωση του διαστήματος ανάπαυσης μεταξύ δύο βαρδιών από τις 12 στις 11 ώρες, την αποσύνδεση της λειτουργίας των καταστημάτων από το ωράριο εργασίας των εργαζομένων, η συγκυβέρνηση φέρνει και το διακεκομμένο ωράριο στα καταστήματα που έχουν συνεχές ωράριο λειτουργίας (βλέπε μεγάλα εμπορικά).

Ο χρόνος που ο εργοδότης τέτοιας επιχείρησης μπορεί να διακόπτει την εργασία του εργαζόμενου θα είναι τουλάχιστον 3 ώρες. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο εργαζόμενος θα «αφιερώνει»... τουλάχιστον 11 ώρες την ημέρα στην επιχείρηση. Το σπάσιμο της συνεχούς εργασίας σε συνδυασμό με το απελευθερωμένο ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων, την κατάργηση της αργίας της Κυριακής και την πληθώρα των αντεργατικών ρυθμίσεων, κλπ., θα οδηγήσει χιλιάδες εργαζόμενους σε απόλυτη εξαθλίωση με άμεσες επιπτώσεις στην υγεία τους, στην οικογενειακή και κοινωνική τους ζωή. Στο δικαίωμα να έχουν ελεύθερο χρόνο για τους ίδιους και τα παιδιά τους, για την ξεκούραση, για την οργάνωση και δράση στο συνδικάτο για την ψυχαγωγία και τη στοιχειώδη αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης. Θα οδηγήσει στρατιές εργαζομένων στην ανεργία αφού η «ευελιξία» στις σχέσεις εργασίας επιτρέπει στην εργοδοσία με λιγότερους εργαζόμενους που θα είναι «σταντ μπάι» 24 ώρες το 24ωρο, 7 μέρες τη βδομάδα, με δουλειά δυο ώρες το πρωί, 3 ώρες το απόγευμα, να βγαίνει η δουλειά.

Αλλωστε στην πράξη αποδείχτηκε ότι με την απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων, παρά τα παραπλανητικά επιχειρήματα των κυβερνήσεων ότι θα αυξηθούν οι θέσεις εργασίας, συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Μια θέση εργασίας μοιράστηκε σε δυο και τρεις εργαζόμενους και ταυτόχρονα εντατικοποιήθηκε η δουλειά, το 8ωρο για πολλούς έγινε 11ωρο και 12ωρο με απλήρωτες τις παραπάνω ώρες δουλειά.


Γιώτα ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΗ

ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ
Ρύθμιση - λουκέτο για τους μικρούς

Για ένα μεγάλο μέρος από τους εκατοντάδες χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους και μικρούς εμπόρους που έχουν ήδη γονατίσει από το βάρος των αδιεξόδων που τους έχουν φορτώσει οι φιλομονοπωλιακές ρυθμίσεις όλα τα προηγούμενα χρόνια, με αποκορύφωμα τη δραματική μείωση του τζίρου τους, λόγω κρίσης, την τελευταία τριετία, η σχεδιαζόμενη κατάργηση της κυριακάτικης αργίας θα σηματοδοτήσει το μαζικό τους ξεκλήρισμα.

Στην πραγματικότητα, η συγκυβέρνηση, έχοντας αναλάβει να προωθήσει μέχρι κεραίας τις αξιώσεις των επιχειρηματικών ομίλων και του μεγάλου κεφαλαίου, για την εξασφάλιση της κερδοφορίας τους στις νέες συνθήκες εξέλιξης του συστήματος, ικανοποιεί μία από τις αξιώσεις που βάζουν επιτακτικά δεκαετίες τώρα τα μεγάλα εμπορικά συγκροτήματα, τα πολυκαταστήματα και τα μονοπώλια του εμπορίου: την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας ως βασικού μοχλού για τη βίαιη περιθωριοποίηση των μικρεμπόρων και των μικρότερων καταστημάτων, μέσα από την οικονομική εξόντωση των αυτοαπασχολούμενων.

Η απόφαση αυτή, που θα δώσει το τελειωτικό χτύπημα σε χιλιάδες μικρούς και αυτοαπασχολούμενους ΕΒΕ, είναι μέρος του πακέτου των μέτρων βίαιης ανατροπής των εργασιακών σχέσεων, κατάργησης κεκτημένων δικαιωμάτων σε όλα τα επίπεδα, που επιβάλλονται στο όνομα της καπιταλιστικής κρίσης και της «ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας». Ανοίγει το δρόμο σε μια μερίδα μονοπωλίων να εξασφαλίσουν την κερδοφορία τους μέσα από το βάθεμα της εκμετάλλευσης και τη χρεοκοπία των λαϊκών στρωμάτων. Είναι ένα ακόμα χτύπημα με στόχο να ξεμπερδέψουν σε μικρό χρονικό διάστημα με ένα μεγάλο αριθμό μικρών και αυτοαπασχολούμενων επαγγελματοβιοτεχνών και εμπόρων για να επιταχυνθούν οι διαδικασίες της ολοκληρωτικής επικράτησής τους στην αγορά.

Κάνοντας τις σχετικές ανακοινώσεις ο Κ. Χατζηδάκης ήταν αρκούντως σαφής όσον αφορά τις κυβερνητικές προθέσεις: «(...) για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της ύφεσης πρέπει να πάρουμε κάποια μέτρα απελευθέρωσης, να αναδιατάξουμε τα πράγματα (...) προσπαθούμε να αλλάξουμε το γήπεδο». Το ξαναμοίρασμα της πίτας, δηλαδή, και μάλιστα ανάμεσα σε μια χούφτα μονοπώλια. Αυτός είναι ο στόχος τους, που για να υλοποιηθεί χρειάζεται εργαζόμενους δούλους και υποταγμένους στις κερδοσκοπικές ορέξεις της μεγαλοεργοδοσίας και μαζικό αφανισμό των μικρών επιχειρήσεων.

Τα επιχειρήματά τους είναι τουλάχιστον χυδαία και προκλητικά: «δίνουμε τη δυνατότητα στους μικρούς να δουλέψουν περισσότερο» για να... αυξήσουν τάχα το τζίρο τους. Σ' αυτούς που περνάνε ολόκληρες μέρες χωρίς να κάνουν σεφτέ, από καταναλωτές εργαζόμενους ή άνεργους που πλέον δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τις στοιχειώδεις καθημερινές τους ανάγκες, αλλά κατά τα άλλα θα... συνδυάζουν την «κυριακάτικη βόλτα τους» με «τις αγορές τους»! Και ακόμη, δε διστάζουν να κοροϊδεύουν ανοιχτά ότι δήθεν με τον τρόπο που επιβάλλεται η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας «προστατεύονται» τα μικρά μαγαζιά, επειδή στο σχέδιο της νομοθετικής ρύθμισης ειπώθηκε ότι θα «απαγορεύεται» να ανοίγουν τα «shops in a shop», τύπου «Notos Gallery», τα πολυκαταστήματα, τύπου «mall», τα μαγαζιά που ανήκουν σε αλυσίδες. Αυτό είναι απλώς το «τυρί στη φάκα». Είναι ολοφάνερο ότι όταν θελήσουν να ανοίξουν και αυτοί τις Κυριακές, καθότι υπεράνω όλων είναι οι νόμοι του «ανταγωνισμού» και της «ελεύθερης οικονομίας» στους οποίους υποτάσσεται η κυβέρνηση, απλά θα το κάνουν.

Στη μακρόχρονη προσπάθεια των κυβερνώντων και των επιχειρηματικών ομίλων να κλιμακώσουν τα μέσα της μαζικής οικονομικής εξόντωσης των μικρών και των αυτοαπασχολούμενων, με αιχμή την απελευθέρωση του ωραρίου και την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, καθοριστικό ρόλο συνεργού έπαιξαν κατά καιρούς οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες της ΕΣΕΕ και της ΓΣΕΒΕΕ. Καλλιεργώντας ψευδαισθήσεις γύρω από τα «οφέλη» της «ελεύθερης αγοράς» και του «ελεύθερου ανταγωνισμού», τη μήτρα της γιγάντωσης των μονοπωλίων και του ξεκληρίσματος των μικρεμπόρων, βάζοντας πλάτες στις πολιτικές επέκτασης και γιγάντωσης των εμπορικών κέντρων και των «mall» με τη σιωπηρή ανοχή τους, συμμετέχοντας στα τραπέζια των «κοινωνικών διαλόγων» για το «πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς», προωθώντας από κοινού με τους μεγαλοεργοδότες τα αντεργατικά μέτρα, το ωράριο λάστιχο και τις μειώσεις μισθών στο χώρο του εμπορίου, βάζοντας φαρδιά - πλατιά τις υπογραφές τους κάτω από ρυθμίσεις που έδειχναν κατά πού πάει το πράγμα, είναι υπόλογοι σήμερα απέναντι στο συνδικαλιστικό κίνημα των ΕΒΕ, στις εκατοντάδες χιλιάδες αυτών που δέχονται το καθοριστικό πλήγμα που προωθεί η κυβέρνηση για το ίδιο τους το μεροκάματο.

Οι μικροί αυτοαπασχολούμενοι έμποροι ένα δρόμο έχουν: κοινό μέτωπο, κοινή δράση με τους εργαζόμενους στο εμπόριο, για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους απέναντι στον κοινό εχθρό, που δεν είναι άλλος από τα μονοπώλια και τους συμμάχους τους. Να αντιπαλέψουν κάθε προσπάθεια κατάργησης της αργίας της Κυριακής, να διεκδικήσουν νομοθετική κατοχύρωση ωραρίου εθνικού, υποχρεωτικού για όλους.


Μελίνα ΖΙΑΓΚΟΥ

Τα νέα μέτρα

Σύμφωνα με τα όσα μεθοδεύει η κυβέρνηση και ανακοίνωσε την Δευτέρα που μας πέρασε ο υπουργός Ανάπτυξης, ο νέος Αγορανομικός Κώδικας που σχεδιάζεται να ψηφιστεί μέσα στο Γενάρη, θα προβλέπει ότι:

  • Επιτρέπεται όλες τις Κυριακές του χρόνου η λειτουργία των καταστημάτων με επιφάνεια μέχρι 250 τετραγωνικά μέτρα, από τις 10 το πρωί μέχρι τις 6 το απόγευμα. Ο περιορισμός των τετραγωνικών υποτίθεται ότι γίνεται για... προστασία των «μικρών» εμπόρων. Μόνο που οι μικρέμποροι ανέκαθεν τόνιζαν ότι εκείνο που λείπει δεν είναι οι ώρες λειτουργίας των καταστημάτων, αλλά οι πελάτες που μπορούν να αγοράσουν τα εμπορεύματά τους, άσε που τα καταστήματά τους είναι πολύ μικρότερα. Από τη ρύθμιση, σύμφωνα με τους κυβερνώντες, εξαιρούνται τα καταστήματα που ανήκουν σε αλυσίδες και τα λεγόμενα «shops in a shop», τύπου «Notos Gallery». Αυτά είναι τα λόγια. Στην πράξη, θα πρέπει να θεωρείται απόλυτα βέβαιο ότι σε περίπτωση που τα μεγάλα καταστήματα θελήσουν, όπως ζητούσαν εδώ και πολλά χρόνια, να ανοίγουν και την Κυριακή, αυτό θα γίνει! Δηλαδή, θα ανοίγουν. Δεν αποκλείεται ένα χρονικό διάστημα, να αφήσουν να ενταθεί ο εξοντωτικός ανταγωνισμός ανάμεσα στα μικρά εμπορικά καταστήματα, και τη στιγμή που οι ιδιοκτήτες τους θα εξουθενωθούν εντελώς, να μπουν οι «μεγάλες» επιχειρήσεις να καθαρίσουν το τοπίο. Να αρπάξουν, δηλαδή, ακόμα μεγαλύτερα κομμάτια από την αγορά.
  • Ολα ανεξαιρέτως τα καταστήματα θα είναι ανοιχτά επτά Κυριακές το χρόνο, και συγκεκριμένα, δύο Κυριακές πριν τα Χριστούγεννα (κατ' εξαίρεση φέτος η δεύτερη Κυριακή θα είναι η 30ή Δεκέμβρη), μία πριν το Πάσχα (Κυριακή των Βαΐων) και από μία σε καθεμιά από τις τέσσερις εκπτωτικές περιόδους, την πρώτη Κυριακή κάθε περιόδου.
  • Αυξάνονται -με εξαίρεση την αγορά αυτοκινήτου- από δύο σε τέσσερις οι εκπτωτικές περίοδοι στη διάρκεια του χρόνου. Συγκεκριμένα, η πρώτη θα είναι από τη δεύτερη Δευτέρα του Γενάρη μέχρι το τέλος Φλεβάρη, η δεύτερη από τη δεύτερη Δευτέρα του Ιούλη μέχρι το τέλος Αυγούστου, η τρίτη το πρώτο δεκαήμερο του Μάη και η τέταρτη το πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη.
Δεν μπορούν να κρύψουν τις συνέπειες

Τις καταστροφικές επιπτώσεις που έχουν για τους εργαζόμενους, αλλά και τους επιχειρηματίες του μεροκάματου, οι ρυθμίσεις που καταργούν την αργία της Κυριακής, δεν μπορούν να τις κρύψουν ούτε καν οι θιασώτες παρόμοιων μέτρων. Αναγκάζονται και το ομολογούν μάλιστα και φορείς που κατά τ' αλλά υπάρχουν για να στηρίζουν το κεφάλαιο.

Στην έκτη Εκθεση του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις αναφέρεται: «Η απελευθέρωση του ωραρίου των λιανεμπορικών καταστημάτων φαίνεται να επιταχύνει τη μείωση του μεριδίου αγοράς των ΜΜΕ, ελαττώνοντας την κερδοφορία τους (το κ όστος αυξάνει περισσ ότερο από τις πωλήσεις). Οι μεγάλες επιχειρήσεις είναι πιο ικανές να εκμεταλλευτούν το συνεχές ωράριο μια και είναι σε θέση να προσλάβουν εργαζόμενους μερικής απασχόλησης και να οργανώσουν εναλλαγές βάρδιας. Τα μικρά καταστήματα δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώνουν έναν επιπλέον εργαζόμενο...».

Σε σχετική παλιότερη έρευνα της ΓΣΕΒΕΕ που ενσωματώνει στοιχεία από ευρωπαϊκές έρευνες στις αρχές του 2000 σχετικά με τις συνέπειες της διεύρυνσης του ωραρίου επιβεβαιώνεται ότι όχι μόνο δεν έγιναν προσλήψεις όπου εφαρμόστηκε η απελευθέρωση αλλά στα μεν μικρά καταστήματα -για όσο άντεξαν να λειτουργούν «απελευθερωμένα»- οι θέσεις εργασίας μειώθηκαν. Στα δε μεγάλα η πλήρη και σταθερή εργασία «χτυπήθηκε» από τη μερική απασχόληση. Στη Γερμανία, για παράδειγμα, σύμφωνα σχετική έρευνα, μετά την εφαρμογή των διευρυμένων ωραρίων λειτουργίας των καταστημάτων, έδειξε ότι ο συνολικός αριθμός των υπαλλήλων πλήρους απασχόλησης μειώθηκε κατά 11,1%, ο αριθμός των μερικώς απασχολούμενων κατά 5,2%. Το συνολικό ποσοστό μείωσης της απασχόλησης στο λιανικό εμπόριο άγγιζε το 5,8%. Η σχετική μελέτη έδειξε πως η επιμήκυνση των ωρών λειτουργίας όχι μόνο δε σταθεροποίησε την απασχόληση αλλά ότι υπήρξε μεγάλη απώλεια θέσεων εργασίας στον τομέα του λιανικού εμπορίου.

Στη Γερμανία, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, προέκυψε ότι ένας στους δυο εργαζόμενους (46,8%) πλήρους απασχόλησης με βάση τα διευρυμένα ωράρια εργασίας των καταστημάτων (και με αντίστοιχη ευελιξία στο ωράριο εργασίας) δήλωσε ότι δυσκόλεψε ο συμβιβασμός προσωπικής ζωής και εργασίας (46,8%). Περίπου ένας στους δύο (41,7%) δήλωσε ότι χειροτέρευσε ο χρόνος που περνάει με την οικογένειά του και το 35,2% ότι μειώθηκε ο χρόνος χαλάρωσης.




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org