«Η ανησυχία για το ενδεχόμενο ύφεσης στην Ευρωζώνη είναι υπαρκτή και δικαιολογημένη», ανακοίνωσε τις προάλλες ο επικεφαλής της Τράπεζας της Ελλάδας, την ώρα που όλοι οι δείκτες προειδοποιούν για επιβράδυνση της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας οικονομίας.

Τι λέει η κυβέρνηση; Κλιμακώνει το κήρυγμα για «δημοσιονομική σύνεση και μεταρρυθμίσεις» μπροστά στις «έκτακτες συνθήκες», με στόχο τη «θωράκιση» της οικονομίας. Αξιοποιεί παράλληλα τα «μαύρα σύννεφα» ως άλλοθι και εκβιασμό για ένταση της αντιλαϊκής επίθεσης στο όνομα της «σταθερότητας».

Τι λέει η σοσιαλδημοκρατία; Οτι «κλειδί» είναι η «αλλαγή παραγωγικού μοντέλου», με «αναδιανομή της πίτας» ανάμεσα στα διάφορα τμήματα του κεφαλαίου, και η αύξηση της παραγωγικότητας.

Εξου και οι προτάσεις - κοροϊδία για 4ήμερη εργασία, που πάει πακέτο με νέα εργαλεία «διευθέτησης» του εργάσιμου χρόνου και στηρίζεται από τους μεγαλοεργοδότες σε πολλούς κλάδους, κυρίως σε δυναμικούς και κερδοφόρους τομείς, όπως των νέων τεχνολογιών.

Την ίδια ώρα, σε άλλους κλάδους, η Ελλάδα έχει την πρωτιά στην απασχόληση τα Σαββατοκύριακα - σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat.

Ο πληθωρισμός «τρέχει» με σπασμένα φρένα, φτάνοντας το 4,6%. Η κυβέρνηση όμως βαφτίζει «εξωγενείς» τις πολεμικές ανατιμήσεις, σαν να μην είναι χωμένη μέχρι τον λαιμό στον πόλεμο και σαν να μην πρωταγωνιστεί σε ενεργειακούς σχεδιασμούς που εκτοξεύουν το κόστος για τα νοικοκυριά και τα κέρδη για τους ομίλους.

Κοροϊδεύει ωμά τους εργαζόμενους ότι αν «υποκύψει» στις διεκδικήσεις για αυξήσεις στους μισθούς, ο πληθωρισμός θα ανέβει κι άλλο. Το ίδιο και με τους έμμεσους φόρους, τους οποίους αρνείται πεισματικά να καταργήσει στα είδη πλατιάς κατανάλωσης για να πέσουν οι τιμές. «Κάπου πρέπει να βρεθούν τα χρήματα» - που μοιράζει με τη σέσουλα στο κεφάλαιο - είναι η απάντησή της, ενώ επιδοτεί με εκατοντάδες εκατομμύρια το ενεργειακό κόστος για τους βιομηχάνους και τους εφοπλιστές, με τη βούλα της ΕΕ.

Τι λέει η σοσιαλδημοκρατία; Οτι είναι «πληθωρισμός Μητσοτάκη» και ότι η κυβέρνηση αποκλίνει από την «κανονικότητα» της ΕΕ! Μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια...

Και το σύστημα του κέρδους συγκαλύπτει - που «παράγει» ακρίβεια για τον λαό - και την ΕΕ ξεπλένει, που διαθέτει δισ. ευρώ για την πολεμική οικονομία και τη στήριξη των μονοπωλίων της, αλλά δεν περισσεύει ούτε σεντ για μέτρα ουσιαστικής στήριξης του λαού από την ακρίβεια, όπως αυτά που διεκδικούν τα συνδικάτα.

Το κόστος της Ενέργειας και των καυσίμων εκτοξεύεται. Η κυβέρνηση όμως παριστάνει και εδώ την ανήξερη. Πίσω από τα επιδόματα - κοροϊδία τρέχει την «ολοκλήρωση των ευρωπαϊκών δικτύων», για να γίνουν τα μονοπώλια εξαγωγείς Ενέργειας, και τις συμφωνίες εφοπλιστών, κατασκευαστικών και ενεργειακών ομίλων με τους Αμερικανούς για τη μεταφορά αμερικανικού LNG και γεωτρήσεις.

Τι λέει η σοσιαλδημοκρατία; Οτι χρειάζονται «ευρωπαϊκές λύσεις» και επιτάχυνση των πανάκριβων ΑΠΕ, «έλεγχος» στη ληστεία των νοικοκυριών, που θα συνεχίζεται κανονικά, και φιλοδωρήματα από τη φορολόγηση των «έκτακτων κερδών», που ο καθένας τα μετράει όπως θέλει.

Με δυο λόγια: Μετά από τρία μνημόνια και τη στήριξη δεκάδων αντεργατικών - αντιλαϊκών νόμων, «προαπαιτούμενων» της καπιταλιστικής ανάπτυξης, με «κοινωνικές συμφωνίες» ενταφιασμού των λαϊκών διεκδικήσεων, κυβέρνηση και συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση δηλώνουν έτοιμοι να φορτώσουν μια νέα κρίση στις πλάτες του λαού, είτε με κοστούμι «πολιτικής σταθερότητας» είτε με καπελάκι «πολιτικής αλλαγής», την ώρα μάλιστα που ο πόλεμος κλιμακώνεται, μαζί και η ελληνική εμπλοκή.

Ο μόνος που μπορεί να τους χαλάσει τα σχέδια είναι ο ίδιος ο λαός! Απορρίπτοντας τα καλέσματα υποταγής και τις ξαναζεσταμένες αυταπάτες. Μετατρέποντας τους χώρους δουλειάς σε κάστρα αγώνα και διεκδίκησης. Δυναμώνοντας τον αγώνα για τις σύγχρονες ανάγκες, χαράζοντας πιο βαθιά τη διαχωριστική γραμμή «τα κέρδη τους ή οι ζωές μας».

Δυναμώνοντας τη συμπόρευση με το ΚΚΕ, που δίνει προοπτική νίκης σε αυτόν τον αγώνα, για οριστική απαλλαγή από το σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων.